ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥ Γ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

Ο Γ. Δαμασκηνός μου έστειλε κάποια αποφθέγματά του. Το λιγότερο που είχα να κάνω , ήταν να τα δημοσιεύσω. Υποχρέωσή  μου άλλωστε, σε έναν συνδημότη μας.
Απόφθεγμα, ορισμός : κρίση σύντομη αλλά ζωηρή και εμπνευσμένη, η οποία χαράζεται στη σκέψη των άλλων ως γνωμικό ή ρητό.


1

 Δε υπάρχουν όμορφες και άσχημες λέξεις. Υπάρχουν όμορφες και άσχημες στιγμές. Οι στιγμές κάνουν τις λέξεις.

  2

 Είμαι ερωτευμένος , με τη ζωή μου

 3*

 Η τωρινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα των χθεσινών μας σκέψεων και το αύριο δημιουργείται με τις τωρινές μας σκέψεις.

*(Δίδαγμα από Βουδιστικό κείμενο)

 4

 Προσπαθούμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας μια στιγμή ευτυχίας. Πράγμα αρκετά δύσκολο , αφού η δυστυχία μας προσφέρεται πολύ πιο εύκολα.

  5

 Υπάρχουν τόσοι ηλίθιοι γύρω μας , που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος είναι δικός τους.

 6

Ονομάζουν άθεο , κάποιον που πιστεύει στον άνθρωπο. Δε πειράζει όμως. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

7

Δε χρειάζεται προσπάθεια για ν’ αγαπήσεις. Προσπάθεια χρειάζεται , όταν κοιτάς να την εκτιμήσεις.

 8

Όπως μια μπάλα που πετάς στον ανήφορο , γυρίζει πίσω , έτσι είναι και η αγάπη που προσπαθείς να ξεχάσεις

9

 Όσο τα όνειρα σ΄ανεβάζουν ψηλά , τόσο η πραγματικότητα σε κατεβάζει χαμηλά

10

 Είναι οδυνηρό ν΄αγαπάς πριν σ΄αγαπήσουν. Μα γίνεται όμορφο , αφού σ΄αγαπήσουν.

 11

Όσο πιο γρήγορα καταλάβεις τη ζωή , τόσο πιο γρήγορα θα την αποχαιρετήσεις.

 12

 Η ζωή είναι ένα όνειρο και ο θάνατος το ξύπνημα.

 13

 Αν οι νεκροί ήταν ζωντανοί και οι ζωντανοί νεκροί , τότε θα ήταν καλύτερη η ζωή.

14

 Μη πονάς επειδή κλαίνε. Το κάνουν από άγνοια. Αν ξέρανε που πηγαίνεις δε θα κλαίγανε, μα θα σε χαιρετούσαν χαρούμενοι.

 15

 Προσπαθώ να κάνω αυτό που πρέπει. Το πρέπει , είναι έτσι όπως το εννοούν οι άλλοι. Οι άλλοι , νομίζουν πως κάνουν το σωστό. Το σωστό , είναι όταν ξέρεις γιατί ζεις. Γιατί ζεις μόνον για τον εαυτό σου. Ο εαυτός σου , είναι ο καλύτερος φίλος. Φίλος , σημαίνει πως έχεις παρέα. Παρέα έχεις , άρα δεν είσαι μόνος.

  16

 Πάντα θα κοιμόμαστε , περιμένοντας να τελειώσει το όνειρο. Είναι η αιτία όλων. Κι όμως,ακόμα κοιμόμαστε.

17

 Η κοινωνία είναι μια παγίδα. Τα μεγάλα τέρατα περιμένουν. Περιμένουν τη στιγμή που θα μας καταβροχθίσουν. Κι εμείς δε μπορούμε να ξεφύγουμε. Ψάχναμε για την ελευθερία. Μα η παγίδα ,ήταν μέρος του παιχνιδιού.

  18

 Ο θάνατος είναι μια φυλακή ψυχών. Οι ήσυχες ψυχές προσαρμόζονται στο καινούριο περιβάλλον. Οι ανήσυχες προσπαθούν να δραπετεύσουν.

  19

 – Πότε θα με καταλάβεις ;

– Πρώτα πρέπει να καταλάβω τον εαυτό μου

– Μήπως μπορώ να σε βοηθήσω ;

– Δε νομίζω πως μπορεί κανείς να με βοηθήσει. Η όλη

προσπάθεια εξαρτάται από μένα τον ίδιο.

20

 Είναι στιγμές που οι σκέψεις σε φέρνουν σε αδιέξοδο. Θα ευχόμουν , να μην είχα ποτέ σκεφτεί

  21

 Η ζωή μας είναι σαν ένα λεπτό σκοινί. Άλλοτε είναι τεντωμένο και άλλοτε χαλαρωμένο.

 22

 Ο κάθε άνθρωπος έχει έναν σκοπό να εκπληρώσει. Προσπάθησε να βρεις το δικό σου σκοπό , μέσα απ’τον οποίο θ’ανακαλύψεις τον εαυτό σου και την ευτυχία που τόσο αναζητάς.

 23

 Προσπάθησε να είσαι αυθόρμητος με τους άλλους. Ο αυθορμητισμός ,είναι η σφραγίδα του εαυτού σου

 24

Για να δεχτείς τον εαυτό σου , πρέπει πρώτα να μάθεις να δέχεσαι τα ελαττώματα των άλλων.

25

 Η ευτυχία από μόνη της δε σου προσφέρει τίποτα. Σε συνδυασμό όμως με την δυστυχία , όταν δηλ. αυτή

προϋπήρχε , σου προσφέρει πολύ περισσότερα.

 26

 Ο Θάνατος ζητά την ευκαιρία.

Η απαισιοδοξία , είναι η αφορμή

  27
Ένα ποτήρι νερό , είναι μισό-άδειο ή μισό-γεμάτο ; Μάλλον , το μισό είναι άδειο και το άλλο μισό γεμάτο

 28

Πράξεις ασυνειδησίας , από ένα ευσυνείδητο όν , που θέλει να ονομάζεται άνθρωπος

  29

 Η οφειλή , είναι μία άσχημη λέξη γι’αυτούς που οφείλουν. Το δίκαιο , για όσους έχουν άδικο. Το όμορφο , για τους άσχημους. <>.

  30

 Είμαστε κάτι το ξεχωριστό , κάτι το άπιαστο , κάτι το μυστήριο. Αυτό που έχουμε μέσα μας και το ονομάζουμε ΕΓΩ , είναι τελικά , το πιο ανεξερεύνητο μέρος του κόσμου.

 31

 Πως είναι δυνατό να κρίνουμε τους άλλους ,τη στιγμή που δε μπορούμε να κρίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό ;

 32

 Πολλοί είναι αυτοί που χάθηκαν στο άπειρο του ΕΓΩ. Είμαι λοιπόν , ένας από αυτούς.

  33

 Έχουμε πολλά είδη μεγεθών. Με ποιο μέγεθος όμως θα χαρακτηρίζαμε τον άνθρωπο ; Συμφωνώ , με το άπειρο.

 34

 Το κάθε πράγμα έχει και μιαν αξία. Πόσο όμως έχουμε εκτιμήσει την αξία του καθ?ενός ;

35

 Η σκέψη μας είναι τόσο πλούσια , όσο φτωχό είναι το μυαλό μας.

  36

 Ο Ηράκλειτος είπε : <>. Μα θα?ταν καλύτερα αν έλεγε : Τα σκυλιά γαβγίζουν , γιατί φοβούνται , αυτούς που δε γνωρίζουν.

 37

 Παρόν δεν υπάρχει. Κάθε στιγμή που ζούμε , έχει γίνει την επόμενη παρελθόν. Το μέλλον δε το γνωρίζουμε. Ξέρουμε όμως , πως γρήγορα γίνεται κι αυτό παρελθόν. Ζούμε βάση του παρελθόντος. Αυτή είναι η αλήθεια.

  38

 Δεν είσαι , αυτό που πιστεύεις ό,τι βλέπουν οι άλλοι.

39*

 Θα είχατε ένα βάρος λιγότερο. Θα είχαν τελειώσει τα βάσανά μου?

*(λόγια ενός αυτόχειρα)

40

 Ο άνθρωπος απ’την φύση του , είναι ένα ον με περιέργεια. Με αφάνταστη περιέργεια. Με απεριόριστα ερωτήματα. Και όν που δεν έχει ερωτήματα , δεν μπορεί να ονομάζεται άνθρωπος. Ο καθένας χαρακτηρίζεται βάση των ερωτημάτων του. Εσύ , πως θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου ;

 41

 Πάντα , υπάρχει κάτι καλύτερο. Κάτι που πρέπει να φταστεί.

 42

Σ’αγαπώ και μ?’αγαπάς. Σ?’αγαπώ , σου δίνω την ευκαιρία να γίνεις η προέκταση του εαυτού μου. Μ?’αγαπάς , μου δίνεις κι εσύ την ευκαιρία να γίνω η προέκταση του δικού σου εαυτού. Αυτό λοιπόν είναι αγάπη. Είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Όποιος το αποκτήσει , γίνεται ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου.

43

 Με κοιτάς με το περίεργο βλέμμα σου και αηδιάζω. Αηδιάζω με την σκέψη , πως προσπαθείς να σπάσεις τον καθρέπτη που βρίσκεται απέναντί σου.

 44

 Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’έναν άνθρωπο. Να μην γνωρίζουν την τρυφερότητα και την ευαισθησία που κρύβει μέσα του.

 45*

 Αυτό που ενδιαφέρει τους νέους δεν είναι η αιτιολογία της υποθέσεως. Αλλά αν η συγκεκριμένη υπόθεση , μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την απόδειξη της εκρηκτικότητάς τους.

*(Από συλλογισμό του Νίτσε Φ.)

46

 Προτιμότερη η αλλαγή από την στασιμότητα. Έστω κι αν αυτή , είναι προς το χειρότερο.

Posted on 8 Δεκεμβρίου 2009, in dk, Άρθρα-Σκέψεις, Άνθρωποι του τόπου μας, Αλιαρτινά. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: