Daily Archives: 20 Ιανουαρίου 2010

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ


Ο Γιώργος Στάμκος, συγγραφέας και δημοσιογράφος, ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Από το 1988 αρθρογραφεί, στον ειδικό τύπο κυρίως, κι έχει δημοσιεύσει πάνω από 1000 εξειδικευμένα άρθρα. Η συγγραφική του περιπέτεια ξεκίνησε με το βιβλίο, Νίκολα Τέσλα: Ο Προφήτης του 21ου αιώνα (1999), που γνώρισε και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη που έδωσε σε μέλος του metafysiko.gr

Κ. Στάμκο θα ήθελα να ξεκινήσω την συνέντευξή μας, ρωτώντας σας για την Απαγορευμένη Τεχνολογία. Πείτε μας τι είναι αυτή η Απαγορευμένη Τεχνολογία, τι μυστικά υπερόπλα κρύβονται από πίσω και ποιοι έχουν στα χέρια τους αυτού του είδους την τεχνολογία.
Αγαπητοί φίλοι, καλώς ήρθατε στην «έρημο του πραγματικού»! Τι άλλο μπορεί να πει κανείς για έναν κόσμο, όπου η ανθρωπότητα χάνει σταδιακά την ελευθερία, την αυτονομία της και οδηγείται σαν «ζαλισμένο κοπάδι» σε ένα πλανητικών διαστάσεων κλουβί; Απέναντι σ’ αυτή την ζοφερή πραγματικότητα η μόνη ουσιαστική αντίσταση είναι η ελεύθερη πληροφόρηση και η κριτική απέναντι στο κατεστημένο και στην αδίστακτη ελίτ που διαχειρίζεται τις τύχες μας. Προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται και τα περισσότερα βιβλία μου.
Το βιβλίο μου «Απαγορευμένη Τεχνολογία», αναφέρεται, όπως προδίδει άλλωστε και ο τίτλος του, σ’ εκείνο το είδος τεχνολογίας, που αναπτύσσεται μυστικά μέσα σε υπεραπόρρητα εργαστήρια και είναι απαγορευμένη τόσο από τις διεθνείς συνθήκες, όσο κι από την ανθρώπινη λογική και ηθική. Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη στην Ελλάδα εμπεριστατωμένη μελέτη πάνω στις μυστικές τεχνολογίες, που αναπτύχθηκαν την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, αφήνοντας βεβαίως αιχμές για το πόσο μπορεί να εξελίχτηκαν αυτές οι τεχνολογίες στην εποχή μας. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται στις τεχνικές ελέγχου του νου (Mind Control), στα περιβόητα υπερόπλα Τέσλα, στο μυστηριώδες πρόγραμμα HAARP, στα απίστευτα σεισμικά όπλα και κλιματολογικά όπλα, στα ηλεκτρομαγνητικά όπλα, στα τρομακτικά βιολογικά όπλα, στην ψυχοτρονική τεχνολογία κ.α. Αυτές οι τεχνολογίες είναι εδώ και δεκαετίες στα χέρια των δύο αντίπαλων υπερδυνάμεων του Ψυχρού Πολέμου και ιδιαίτερα της Αμερικής,
Πρόκειται για μια σειρά από «απαγορευμένα» ζητήματα, που όλα συνδέονται μεταξύ τους. Κατά μια έννοια η «Απαγορευμένη Τεχνολογία», που ήδη βρίσκεται στην 7η έκδοση, είναι ένα βιβλίο-οδηγός για να μη χαθείτε στο λαβύρινθο των μυστικών τεχνολογιών και της συνωμοσιολογίας που τις περιβάλει. Είναι γεμάτο στοιχεία και αποκαλυπτικές πληροφορίες, που συνταράζουν τον αναγνώστη και τον κάνουν πιο «υποψιασμένο»
Όσον αφορά την Ελλάδα έχουν γίνει και για τη χώρα μας αναφορές για κρυμμένα υπερόπλα. Τι γνωρίζετε γι αυτό; Αν υπάρχουν και εφόσον γνωρίζετε, θα θέλαμε να μάθουμε για τι είδους όπλα μιλάμε, ποια η ισχύ τους και ποιοι θα ήταν σε θέση να τα χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα, δηλαδή ποιοι θα μπορούσαν να ήταν οι χειριστές τους ; 
Καμιά πληροφορία δεν είναι άχρηστη. Απλώς χρειάζεται κατάλληλη επεξεργασία και διασταύρωση. Αυτή είναι και η φύση της δουλειάς μου ως συγγραφέας-ερευνητής. Πράγματι έχουν πέσει κατά καιρούς στην αντίληψη μου πληροφορίες για μυστικά υπερόπλα στην Ελλάδα, που ωστόσο δεν έχουν ποτέ επιβεβαιωθεί. Παραμένουν έτσι για την ώρα στο χώρο της νεομυθολογίας και του φανταστικού. Για να διευκρινίσουμε λιγάκι το τοπίο, πρέπει να πούμε πως τα περιβόητα «υπερόπλα» διαφέρουν από τα συμβατικά, ως προς το μέγεθος και την ποιότητα της καταστροφής που επιφέρουν αλλά και λόγω της προωθημένης τεχνολογίας την οποία χρησιμοποιούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υπερόπλων αποτελούν τα ηλεκτρομαγνητικά όπλα, η περίφημη βόμβα ηλεκτρομαγνητικού παλμού (Ε-ΒΟΜΒ), που καταστρέφει κάθε ηλεκτρονική και ηλεκτρική συσκευή σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα σεισμικά όπλα, τα όπλα κλιματολογικού πολέμου, καθώς και το περιβόητο HAARP, η ύπαρξη των οποίων έχει επιβεβαιωθεί. Τα περισσότερα από αυτά τα υπερόπλα βρίσκονται ήδη στην κατοχή του Αμερικανικού Στρατού, που προετοιμάζεται για τους «σοφιστικέ» πολέμους του 21ου αιώνα.
Θα θέλαμε να μας μιλήσετε λίγο για το Φαινόμενο «ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ». Για το έργο του, την αποδοχή του από τους επιστημονικούς κύκλους, καθώς και για τους εχθρούς του.
Ο Σέρβος Νίκολα Τέσλα (1856-1943) ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, στον οποίο χρωστάμε πολλά και ειδικά τον εξηλεκτρισμό της ανθρωπότητας. Υπήρξε μεγάλος επιστήμονας, εφευρέτης, οραματιστής, ανθρωπιστής
Του χρωστάμε τουλάχιστον 700 εφευρέσεις, ανάμεσά τους τον επαγωγικό κινητήρα εναλλασσόμενου ρεύματος, τα υψηλής συχνότητας ρεύματα, το ραδιόφωνο, την ακτινογραφία (τεσλόγραμμα), την τηλεγεωδυναμική, τον αυτοματισμό, την ασύρματη μεταφορά ενέργειας κ.α. Ο Τέσλα ήταν πάντα μπροστά από την εποχή και ήταν αυτός που, κατά τη γνώμη μου, «ανακάλυψε» τον 21ο αιώνα. Ήταν ο μεγαλύτερος «χάκερ» όλων των εποχών, που έσπαζε τους κώδικες της Φύσης και χάριζε τα μυστικά της στους ανθρώπους. Ένας ανιδιοτελής δημιουργός, που δεν ενδιαφερόταν για το προσωπικό του όφελος και γι’ αυτό ήρθε σε σύγκρουση με το επιστημονικό και επιχειρηματικό κατεστημένο της εποχής του. Πάντα παρεξηγημένος, πέθανε φτωχός και σχεδόν ξεχασμένος σε ένα ταπεινό δωμάτιο του ξενοδοχείου Νιου Γιόρκερ. ’φησε ωστόσο μια τεράστια κληρονομιά, την οποία οι σύγχρονοι επιστήμονες προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν και να εκμεταλλευτούν. Είναι γνωστή η ιστορία για χαμένα αρχεία και τα σχέδια των υπερόπλων Τέσλα. Στο νέο βιβλίο μου «Ο Θαυμαστός Κόσμος του Τέσλα», που ετοιμάζω αυτή την περίοδο, παρουσιάζω πολλά άγνωστα στοιχεία και λύνω πολλές απορίες σχετικά μ’ αυτήν την παρεξηγημένη μεγαλοφυΐα.
Ένα από τα βιβλία σας φέρει τον τίτλο «ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΥΣ». Θα θέλαμε να μας κάνατε μια σύντομη περιγραφή του μείζονος αυτού θέματος. Ποια η θέση της Ελλάδας στην Παγκοσμιοποίηση ; 
Η «Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους» είναι μια πρωτότυπη μελέτη –μοναδική τολμώ να πω στο είδος της– που δίνει μια εναλλακτική εικόνα της διαχρονικής πορείας του Ελληνισμού μέσα από την αντιπαράθεση βουνού-θάλασσας, δηλαδή της ηπειρωτικής και της ναυτικής γεωφιλοσοφίας, που βρήκαν τα αρχέτυπα τους στα μυθικά πρόσωπα του Αχιλλέα και του Οδυσσέα, οι οποίοι από την αυγή της ιστορίας παλεύουν για την ψυχή της Ελλάδας. Αντίθετα με τη μιζέρια και κλαψιάρικη απαισιοδοξία της εποχής μας η «Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους» είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο, που υποστηρίζει πως, αντίθετα με άλλους λαούς, η γεωπολιτισμική οντότητα που λέγεται Ελληνισμός μπορεί να διαπρέψει στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, που προσιδιάζει αρκετά στον υπερεθνικό κόσμο της προ-βιομηχανικής εποχής και ιδιαίτερα στην ελληνιστική εποχή, όταν ο Ελληνισμός έλαμψε ως τα πέρατα της οικουμένης. Ο Ελληνισμός μπορεί να πετύχει και να επανεισάγει στην ανθρωπότητα τις οικουμενικές αξίες του ελληνικού πνεύματος (δημοκρατία, φιλοσοφία, μέτρο, ανεκτικότητα κ.α.), μόνον αν ο Έλληνας γίνει ο εαυτός του. Ο πραγματικός του εαυτός και όχι το σημερινό πρόχειρα εκδυτικισμένο συμπλεγματικό ον που αναλίσκεται με την πρώτη ευκαιρία σε μια μίζερη και αδιέξοδη ελλαδοκεντρική αυτολαγνεία. Και η Ελλάδα, το έθνος κράτος του Ελληνισμού, έχει τη δυνατότητα να εκδιπλωθεί γεωπολιτικά και να αποκτήσει τον δικό της αυτόνομο γεωπολιτικό χώρα στα Βαλκάνια, στη Μαύρη Θάλασσα και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να μην βλέπουμε τη χώρα μας ως ένα «κάστρο» που πρέπει να προστατευτεί από τους «νεοβάρβαρους», αλλά ως μια δυναμική «εξέδρα» για άνοιγμα προς τον κόσμο
Ποια η άποψή σας για την περιβόητη Ομάδα «ΕΨΙΛΟΝ» ; Λέγεται ότι και ο ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ υπήρξε μέλος της, ισχύει κάτι τέτοιο; 
Κάθε εποχή και κάθε γενιά χρειάζεται τους μύθους της. Ιδιαίτερα όταν υπάρχει ιδεολογικό κενό, σύγχυση και αποπροσανατολισμός, τότε οι μάζες, στην αδυναμία τους να βρουν λογική και κατανοητή εξήγηση για τη μίζερη καθημερινότητά τους, καταφεύγουν εύκολα σε προ-ορθολογικές καταστάσεις και ιδιαίτερα στη νεομυθολογία. Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, και η περίπτωση της «Ομάδας Έψιλον». Πρόκειται για αποκύημα της φαντασίας κάποιων νεομυθολόγων, που έχουν στρεβλές ελληνοκεντρικές εμμονές και κάτω από τον «αρχαιοελληνικό μανδύα» που άκομψα φορούν, κρύβονται –δυστυχώς– ακροδεξιές και φασίζουσες αντιλήψεις. Το όλο πράγμα θα ήταν επικίνδυνο, αν δεν υπήρχε άφθονη γραφικότητα, που φθάνει σε σημείου γελοιότητας π.χ. με αναφορές σε εξωγήινη καταγωγή των Ελλήνων. Στη χειρότερη περίπτωση πάντως η όλη ιστορία περί Ομάδας Έψιλον καταντά μια μπουρδολογία, που συντηρείται μόνο και μόνο για τις πωλήσεις των βιβλίων που λυμαίνονται το συγκεκριμένο χώρο. Και μη νομίζετε πως αυτό αποτελεί ελληνική αποκλειστικότητα.
Σχεδόν κάθε χώρα σ’ αυτόν τον κόσμο έχει το δικό της αντίστοιχο της «Ομάδας Ε». Έχω μελετήσει, όπως γνωρίζετε, πολύ καλά την περίπτωση της γειτονικής Σερβίας. Κι εκεί υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν στην ύπαρξη της ψιονικής «Ομάδας 69», που με την ψυχοτρονική τεχνολογία και τα υπερόπλα της θα προστάτευε τη χώρα από τους εχθρούς της. Τίποτε όμως από αυτά δε συνέβη. Αυτή η περιβόητη ομάδα δεν ήταν παρά μια σύναξη μερικών γραφικών οι οποίοι πίστευαν πως είχαν υπερφυσικές δυνάμεις, που θα έσωζαν τη χώρα από την καταστροφή. Η Σερβία όμως δεν απέφυγε την καταστροφή της. Και το μόνο που απέμεινε στο τέλος είναι μια πικρία
Όσο για την υποτιθέμενη εμπλοκή του Τέσλα στην «Ομάδα Ε», αυτό αποτελεί μια ακόμη παραπληροφόρηση που εφηύραν οι επιτήδειοι Έλληνες νεομυθολόγοι, επειδή γνωρίζουν καλά πως ο Τέσλα υπήρξε ένας μεγάλος επιστήμονας και ιδιαίτερος άνθρωπος, και μόνον η αναφορά στο όνομά του θα έδινε κύρος στο φαντασιόπληκτο δημιούργημα τους! Στο βιβλίο «Θεωρίες Συνωμοσίας», που έγραψα πρόσφατα μαζί με τον Λουκά Καβακόπουλο, αναφέρομαι διεξοδικά πάνω στο φαινόμενο της «κουλτούρα της παράνοιας» και της συνωμοσιοπαράνοιας, που μαστίζει τον μετα-μοντέρνο κόσμο.
Ένα θέμα που σίγουρα θα ενδιαφέρει –αν όχι όλους- τους περισσότερους είναι η λεγόμενη «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ», όπου έχετε γράψει και ένα σχετικό βιβλίο γι αυτό. Λέτε ότι πρόκειται για την επερχόμενη ενεργειακή επανάσταση. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε λίγο γι αυτό. Υπάρχει σχέση με τις ήδη υπάρχουσες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ή πρόκειται για κάτι εντελώς καινούριο; 
Στις αρχές του 21ου αιώνα η ανθρωπότητα συνεχίζει να είναι δέσμια ενός ενεργειακού μοντέλου, που καταναλώνει αναντικατάστατα «απολιθώματα» (δηλαδή ορυκτά καύσιμα), καταστρέφοντας ταυτόχρονα το περιβάλλον και την οικολογική ισορροπία του πλανήτη μας. Αυτό το ενεργειακό μοντέλο είναι αυτοκαταστροφικό και δεν έχει μέλλον. Η λύση για να ξεφορτωθούμε αυτό το απαρχαιωμένο ενεργειακό μοντέλο υπάρχει ήδη και ονομάζεται Ελεύθερη Ενέργεια. Με τον όρο «Ελεύθερη Ενέργεια» αναφέρομαι στη φθηνή, άφθονη και καθαρή ενέργεια που μπορεί να αντληθεί με διάφορους τρόπους. Σ’ αυτήν δεν περιλαμβάνονται μόνον οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ηλιακή, αιολική, γεωθερμική κ.α.), που είναι δωρεάν, αλλά και μια σειρά «εξωτικών τεχνολογιών», όπως είναι η Ενέργεια του Μηδενικού Σημείου (Zero Point Energy), η Ψυχρή Σύντηξη (Cold Fusion), οι κυψέλες υδρογόνου, η υδροκαταλυτική δύναμη του υδρογόνου (Hydrocatalytic Hydrogen Power), οι δυναμικές δίνες (Vortex), οι συσκευές περιστρεφόμενων μαγνητών (Rotating-Magnet Devices), οι μαγνήτες στερεής κατάστασης (Solid-State Magnets) κ.α. Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε όλες αυτές τις τεχνολογίες και να απαλλαγούμε οριστικά από τον «βασιλιά» πετρέλαιο.
Ωστόσο όμως η Ελεύθερη Ενέργεια είναι ο σύγχρονος «απαγορευμένος καρπός»! Το πανίσχυρο ενεργειακό-βιομηχανικό σύμπλεγμα συμφερόντων, που ελέγχει το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, απαγορεύει την πρόσβαση της ανθρωπότητας σε νέες μορφές και πηγές ενέργειας, που μπορούν να μας απαλλάξουν από την εξάρτηση μας από τα ορυκτά καύσιμα. Δεν μας επιτρέπουν να αντλούμε ενέργεια από τον «ενεργειακό ωκεανό» που μας περιβάλει. Αυτό είναι εξοργιστικό καθώς στην εποχή μας υπάρχουν πολυάριθμοι εφευρέτες και ανεξάρτητοι ερευνητές που έχουν ανακαλύψει τρόπους και συσκευές για την αξιοποίηση της Ελεύθερης Ενέργειας, που όμως ποτέ δεν βγαίνουν στο εμπόριο χάρη σε μια περίτεχνη συνωμοσία του ενεργειακού κατεστημένου και κυβερνήσεων. Το ενεργειακό κατεστημένο έχει εξαπολύσει έναν ακήρυχτο πόλεμο ενάντια σε όλους όσους οραματίζονται μια ενεργειακά απελευθερωμένη ανθρωπότητα. Η επερχόμενη ενεργειακή επανάσταση, που θα βασίζεται στην Ελεύθερη Ενέργεια, υπόσχεται έναν νέο πολιτισμό, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο και πιο φιλικό προς το περιβάλλον. Κι επειδή τίποτε σ’ αυτόν τον κόσμο δεν χαρίζεται –τα πάντα είναι αποτελέσματα κατάκτησης– πρέπει να βγούμε μπροστά και να διεκδικήσουμε το όραμα της Ελεύθερης Ενέργειας, προτού να είναι αργά
Σε κάποιο άλλο βιβλίο σας κάνετε λόγο ότι η «Αποκάλυψη» έχει ήδη συμβεί και ότι ζούμε ήδη στην εποχή της Μετα-Αποκάλυψης. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε γι’ αυτό.
Ο τίτλος «Μετα-Αποκάλυψη Τώρα» είναι κάτι σαν λογοπαίγνιο, που κρύβει ωστόσο μια μεγάλη αλήθεια. Κατά τη γνώμη μου η «Αποκάλυψη» όντως έγινε, μόνον που δεν είχε το χαρακτήρα που της προσέδωσαν οι προφήτες, οι αποκρυφιστές και οι κάθε λογής παρανοϊκοί. Ήταν μια σιωπηρή διαδικασία που μεταμόρφωσε τον πλανήτη μας. Η «συντέλεια» συνέβη κι ένας νέος κόσμος δημιουργήθηκε αθόρυβα, εξαφανίζοντας τον παλιό. Ζούμε ήδη στη μετα-συντελειακή εποχή, που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την ανάδυση της πρώτης πλανητικής Αυτοκρατορίας, βασικός «ξενιστής» της οποίας είναι η αμερικανική υπερδύναμη.Το «Μετα-Αποκάλυψη Τώρα» είναι ένα απόσταγμα μελέτης και έρευνας αρκετών χρόνων, που άρχισε να παίρνει τη μορφή βιβλίου μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και την υιοθέτηση από την Ουάσιγκτον του σχεδίου για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ κατά τον 21ο αιώνα. Για τη συγγραφή του χρησιμοποιήθηκαν ως πηγές δεκάδες ειδικά βιβλία και εξειδικευμένες μελέτες, που σπανίως έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Πάνω απ’ όλα όμως βασίστηκε σ’ ένα προσωπικό concept, προϊόν της βαθιάς μου ανησυχίας για την σημερινή κατεύθυνση της ανθρωπότητας, μια κατεύθυνση που οδηγεί στη δημιουργία μιας πλανητικών διαστάσεων αόρατη φυλακή, ένα είδος «Matrix» προορισμένο για το μυαλό μας.
Σ’ αυτήν την νέα Εποχή της Μετά – Αποκάλυψης, όπως χαρακτηριστικά λέτε κυριαρχεί η Αμερικανική Αυτοκρατορία, πως μπορεί κάποιος να αντισταθεί ; Υπάρχει τρόπος ; 
Η πρώτη πλανητική Αυτοκρατορία, στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεν επιθυμεί εδάφη ή δόξα. Δεν θέλει να κατακτήσει τον κόσμο, θέλει να τον κάνει να της μοιάσει! Ενδιαφέρεται να νικήσει στο πεδίο της επιρροής. Την ενδιαφέρει να κερδίσει τις διαθέσεις μας, ώστε να είναι ευνοϊκές απέναντί της. Να γοητεύσει τις ψυχές μας, να κατακτήσει το φαντασιακό μας. Το τελευταίο το επιτυγχάνει κυρίως μέσω του «Δούρειου Ίππου», που λέγεται Χόλιγουντ, το οποίο έχει εξαπολύσει στρατιές δαιμόνων και ηρώων για να στοιχειώσουν ακόμη και τις πιο ιδιωτικές περιοχές του εγκεφάλου μας. Όλα αυτά αποσκοπούν στην «εσωτερική αποικιοποίηση» του σύγχρονου ανθρώπου, ώστε να καταστεί αφομοιώσιμος από το διαρκώς επεκτεινόμενο σύστημα της Αυτοκρατορίας. Όσον αφορά τώρα το σκέλος της αντίστασης έχω να πω τα εξής: Αυτό που πραγματικά επιθυμεί η Αυτοκρατορία είναι ο άνθρωπος να μην ανησυχεί καθόλου γι’ αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο. Να μην ενδιαφέρεται για πράγματα που δεν τον αφορούν άμεσα. Έτσι αφήνει το πεδίο ελεύθερο στην Αυτοκρατορία για επιτελέσει την παγκόσμια «αποστολή» της, χωρίς επικίνδυνες κριτικές και αντιδράσεις. Όμως οι άνθρωποι, ιδιαίτερα στις κοινωνίες που θέλουν να λέγονται δημοκρατικές, πρέπει να ανησυχούν και να παρεμβαίνουν στα κοινά. Δεν πρέπει να επιτρέπουν σε καμιά πολιτική να χαράσσεται ερήμην τους. Ναι, όσο ζούμε πρέπει να ανησυχούμε. Εξάλλου ησυχία υπάρχει μόνον στα νεκροταφεία, στην πειθαρχία των οποίων βιάζεται να μας υποτάξει η ζωή
Τελειώνοντας θα θέλαμε να πείτε τη γνώμη σας για την GATEWAY TEAM καθώς ένα μήνυμα που θα θέλατε να δώσετε στους επισκέπτες του site μας. 
Η προσπάθεια σας να προσφέρετε μια εναλλακτική ροή πληροφορίας κι ένα εναλλακτικό βήμα ενημέρωσης πάνω σε ζητήματα, που για το κυρίαρχο αποβλακωτικό ρεύμα θεωρούνται «περιθωριακά», είναι αξιόλογη και πρέπει να συνεχιστεί και να εξελιχτεί. Όσους για τους πολυάριθμους φίλους, που σας επισκέπτονται, έχω να πω τα εξής: Ελευθερώστε τα μυαλά σας! Πολεμήστε κάθε είδους προκατάληψης! Να είστε ανοικτοί προς το άγνωστο και στο διαφορετικό! Να κριτικάρετε και να αμφιβάλετε για τα πάντα! Από την άλλη, να μην είστε εύπιστοι, να εμπιστεύεστε την λογική αλλά και τη διαίσθησή σας. Η αλήθεια βρίσκεται παντού. Και να μην εμπιστεύεστε εκείνους που λένε πως βρήκαν την αλήθεια. Να εμπιστεύεστε εκείνους που την αναζητούν
Σας ευχαριστούμε
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
Ο Γιώργος Στάμκος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Από το 1988 αρθρογραφεί στον ειδικό, κυρίως, τύπο κι έχει δημοσιεύσει μέχρι στιγμής  περισσότερα από 1.000 εξειδικευμένα άρθρα. Έχει συνεργαστεί με περισσότερα από 30 διαφορετικά ελληνικά και ξένα έντυπα, μεταξύ των οποίων, με τα περιοδικά Στρατηγική, Πτήση & Διάστημα, ΝΕΜΕCIS, Αμυντική Βίβλος, Επιστήμη & Τεχνολογία, Απόρρητο, Information, Close Up, ΜΕΝ, Sunday date(εφημ. Αγγελιοφόρος), Δυτικώς, Τρίτο Μάτι, Ανιχνεύσεις, ’βατον, Strange κ.ά. Για αρκετά χρόνια υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Strange. Η αναλυτική και εξειδικευμένη αρθρογραφία του εστιάζεται κυρίως σε θέματα αναζήτησης, ιστορίας, γεωπολιτικής, βαλκανολογίας, μελλοντολογίας και εναλλακτικής τεχνολογίας. Ο Γιώργος Στάμκος ξεκίνησε τη συγγραφική του περιπέτεια με το βιβλίο Νίκολα Τέσλα: Ο Προφήτης του 21ου Αιώνα (Μάρτιος 1999), το οποίο και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν τα βιβλία Μυστική Σερβία (1999, μαζί με τη Μίλιτσα Κοσάνοβιτς), Απαγορευμένη Τεχνολογία (2000), Γεωπολιτική του Αρχιπελάγους: Ο Ελληνισμός στην Εποχή της Παγκοσμιοποίησης (2000), Ελεύθερη Ενέργεια: Η Επόμενη Πλανητική Επανάσταση (2001), Μετα-Αποκάλυψη Τώρα (2002), Θεωρίες Συνωμοσίας (2003, μαζί με τον Λουκά Καβακόπουλο) και Γκρίζα Ελλάδα: Η Ανατομία του «Ελληνικού Συνδρόμου» (2003). Όλα τα βιβλία του οδηγήθηκαν σε πολλές επανεκδόσεις κι έγιναν αφορμή για δημιουργικές συζητήσεις, ακόμη και διαφωνίες. Έχει επίσης συμμετάσχει με εκτενή κείμενά του στα συλλογικά έργα Μυστικές Εταιρείες (1998), Μυστική Ελλάδα (1999), Μαγεία: Η Απόκρυφη Παράδοση του Κόσμου (2000), Τα Μεγάλα Μυστήρια του Κόσμου (2001), Ιερή Ελλάδα (2001), Ο Πόλεμος Ενάντια στο MATRIX (2002), Ιστορία του Μέλλοντος (2002), Τα Μυστήρια του Χρόνου (2003), ’νθρωποι των Θαυμάτων (2003) κ.α. των εκδόσεων ΑΡΧΕΤΥΠΟ. Ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη, ενώ ταξιδεύει συχνά στη βαλκανική ενδοχώρα.
Advertisements

ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Αγριεύει από την Τετάρτη ο καιρός, ενώ σημαντική επιδείνωση αναμένεται από την Παρασκευή, όπου αναμένεται σφοδρότατο κύμα κακοκαιρίας με χιόνια, καταιγίδες, θυελλώδεις ανέμους και κατακόρυφη πτώση της θερμοκρασίας. Χιόνια αναμένονται και στην Πάρνηθα.


newsit.gr

ΙΣΧΥΡΟΣ ΜΕΤΑΣΕΙΣΜΟΣ 6.Ι ΡΙΧΤΕΡ ΣΤΗΝ ΑΪΤΗ


Την ώρα που ακόμα ψάχνουν στα ερείπια για επιζώντες, ένας ισχυρός μετασεισμός έφερε τα πάνω-κάτω στην Αϊτή. Η νέα αυτή ισχυρότατη μετασεισμική δόνηση σήμανε συναγερμό και έθεσε σε κίνδυνο τις ζωές και των ίδιων των διασωστών. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για θύματα παρά μόνο για καταρρεύσεις κτιρίων.
Σύμφωνα με το USGS, ο σεισμός σημειώθηκε στις 13.03 (ώρα Ελλάδας) σε βάθος 21 χλμ. και το επίκεντρό του βρισκόταν 57 χλμ. δυτικά-βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Port-au-Prince.
newsit.gr

4 ΔΙΣ. ΓΙΑ ΤΟ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ"


Τη διαβεβαίωση ότι η κυβέρνηση θα διαθέσει 4 δις κυρίως από το ΕΣΠΑ για τη διοικητική μεταρρύθμιση έδωσε κατά την ομιλία του στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ ο υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Ντόλιος: «Θα το φτιάξουμε αυτό το επιχειρησιακό σχέδιο, θα ξεπερνά τα 4 δις. Πόρους από το ΕΣΠΑ θα έχει κυρίως, τους οποίους έχουμε αρχίσει να τους βρίσκουμε», είπε χαρακτηριστικά. Όσον αφορά τα παρακρατηθέντα κονδύλια του 2009 για τα οποία μίλησαν εκπρόσωποι της ΝΔ ο κ. Ντόλιος τόνισε ότι «δεν πρόκειται περί νέων παρακρατηθέντων, πρόκειται περί άδειων ταμείων. Υπάρχει κανένας Έλληνας, υπάρχει κανένας άρχοντας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που δεν το γνωρίζει αυτό;»

tedkviotias.gr

ΚΑΘΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ


Καθιστική διαμαρτυρία διοργανώνεται αύριο στο Σύνταγμα από τις 2  το μεσημέρι μέχρι τις 8 το βράδυ για τη δολοφονία 6 Κοπτών στην Αίγυπτο.
   Οι 6 σκοτώθηκαν από πυρά ενόπλων που επέβαιναν σε αυτοκίνητα στην κωμόπολη Ναγκάα Χαμάντι, στη νότια Αίγυπτο, στις 6 Ιανουαρίου, παραμονή της μέρας που οι Κόπτες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα.
   Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των Κοπτών στην Ελλάδα, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται λουτρό αίματος στην Αίγυπτο, αλλά είναι η συνέχεια της γενικής αιματοχυσίας των Χριστιανών που πραγματοποιείται από τους ισλαμιστές .
newsit.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΑΣΟΚ ΑΛΙΑΡΤΟΥ


 Στην συνεδρίαση στις 19/1/2010 της  Τοπικής Οργάνωσης ΠΑ.ΣΟ.Κ  ΑΛΙΑΡΤΟΥ με θέμα το σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ , συμφωνήσαμε οτι:

  Είναι μια θεμελιώδης αλλαγή για την  Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα επιφέρει την αποκέντρωση της εξουσίας και θα ενδυναμώσει την Περιφέρεια.

 Στηρίζοντας αυτή την τολμηρή δομική αλλαγή, θεωρούμε οτι η εφαρμογή της στον Νομό μας θα είναι αποτελεσματικότερη με την δημιουργία Έξι(6) Δήμων, λαμβάνοντας υπόψιν και τον Χωροταξικό Σχεδιασμό.

ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΡΟΜΩΝ – ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΜΟΥ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗ


Αγρότης που συμμετείχε σε κατάληψη κόμβου της Εθνικής οδού, στην Κόλαση με τον δαίμονα της φήμης και των διαδόσεων να τον βασανίζει (κατά H. Bosch)
Για όλα φταίει ο Σαββόπουλος. Όταν στην δεκαετία του ’60, από το Φορτηγό του, κατέβηκε η Ζωζώ για να εκτονώσει την βαρβατίλα των νέων χωρικών της εποχής προκλήθηκαν ποικίλες όσες φαντασιώσεις και φθόνους στους κατοίκους των…

…πόλεων για την ζωή σε ένα χωριό. Ακολουθήσουν αργότερα κι άλλες Τατιάνες και Βαλεντίνες από τον Υπαρκτό (που αποδείχθηκε ανύπαρκτος) και μαζί με τον μύθο των επιδοτήσεων μας σημάδεψαν ολοκληρωτικά: λάγνοι τεμπέληδες της εύφορης πεδιάδας  Η φαντασία στις πόλεις οργίασε: κρουνοί χρημάτων από του κουτόφράγκους έρευσε στους χωριάτες κι αυτοί εποίκισαν τις ακριβές συνοικίες της Αττικής και τα τζιπ τους εθεάθησαν προκλητικά στα πεζοδρόμια της γνωστής πλατείας. 

Λυπάμαι που θα τους απογοητεύσω αλλά δεν είναι έτσι!
Για τις κινητοποιήσεις των αγροτών γράφτηκαν πολλά μέχρι σήμερα στον Τύπο από καλούς δημοσιογράφους: Π. ΜανδραβέληςΦ. ΚαρζήςΓ. Κύρτσος Οι αναγνώστες έστειλαν σχόλια σε σχετικά ερωτήματα εφημερίδων (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ) αλλά και σε σχετική δική μου ανάρτηση.  Φάγαμε πολύ ξύλο και δεν εκφράστηκε  καμιά  συμπάθεια.  Βέβαια το νόστιμο της υπόθεσης είναι ότι οι ίδιοι αυτοί που μας σέρνουν όλα τούτα είναι που έρχονται στα χωριά τα τριήμερα και τις αργίες και χαίρονται την φιλοξενία και τα αγνά προϊόντα μας. Μα πως συγχρωτίζονται και συναγελάζονται με τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, κρατικοδίαιτους και κατόχους πολλών άλλων «γαλλικών» κοσμητικών επιθέτων σαν ελόγου μας;
Εκείνο που γίνεται φανερό από τα γραφόμενα και λεγόμενα αυτών των ημερών είναι ότι η άγνοια όλων αυτών για την ελληνική επαρχία. Η όποια άποψη τους έχει στηριχτεί στις πικάντικές πληροφορίες για τις νύχτες στα σκυλάδικα των επαρχιακών κωμοπόλεων, τα οικονομικά σκάνδαλα σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις  και τις ανακοινώσεις των κυβερνήσεων. 

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι για τα θέματα που απασχολούν τα χωριά με εξαίρεση τις φολκλορικού τύπου αναφορές στην κρατική τηλεόραση,  δεν φάνηκε ποτέ κανείς δημοσιογράφος ερευνητής στα καφενεία μας…

Για να διαβάσετε ολόκληρο το κέιμενο πηγαίντε ΕΔΩ

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ


Ο Καραγκιόζης στάθηκε πνευματική τροφή & ψυχαγωγία μεγάλων & μικρών για 100 και πλέον χρόνια, από τις γειτονιές της Αθήνας & του Πειραιά ως το τελευταίο ελληνικό χωριό. Γνήσιο λαϊκό δημιούργημα, βγήκε μεσ’ απ’ την ομαδική συνείδηση του ελληνικού λαού. Βέβαια οι μεγάλοι καραγκιοζοπαίχτες είναι επώνυμοι, δηλ. γνωστοί με τα ονόματά τους…
…Ο Καραγκιόζης είναι λαϊκή τέχνη, τέχνη προφορική, κοινό κτήμα του λαού που τη γέννησε, έστω κι αν δεν είναι παλιά, όπως τα δημοτικά τραγούδια, έστω κι αν δε γεννήθηκε στο παραδοσιακό χωριό, παρά στις γειτονιές των αστικών κέντρων που μόλις άρχιζαν να σχηματίζονται.
                ΙΣΤΟΡΙΑ: Η ιστορία του Καραγκιόζη στην Ελλάδα αρχίζει γύρω στα μέσα του 19ου αι. Ίσως να είχε εμφανιστεί λίγο πριν την επανάσταση, αλλά η πρώτη παράσταση που αναφέρεται, & μάλιστα σε εφημερίδα της εποχής, είναι στις 21 Αυγούστου 1841, στο Ναύπλιο.
                Η προέλευση όμως του Καραγκιόζη είναι πολύ παλιότερη. Υπάρχουν μερικοί που υποστηρίζουν ότι παραστάσεις με σκιές γίνονταν ακόμα & στα Ελευσίνια μυστήρια στην αρχαιότητα, αλλά αυτό ως τώρα δεν έχει αποδειχτεί.
                Ο Καραγκιόζης, όπως τον ξέρουμε σήμερα, έχει τις ρίζες του στην Άπω Ανατολή. Πριν από 10 αιώνες τουλάχιστον, οι Κινέζοι, που είχαν άλλωστε ανακαλύψει πρώτοι το χαρτί & έκλειναν μ’ αυτό τα παράθυρά τους, σκέφτηκαν να εκμεταλλευτούν την εντύπωση από τις σκιές που σχηματίζονταν τη νύχτα πάνω στη φωτισμένη επιφάνειά τους.


                Πραγματικά, το Θέατρο Σκιών στην Κίνα είχε στην αρχή θρησκευτικό χαρακτήρα, που σχετιζόταν με τις σκιές του Κάτω Κόσμου. Γι’ αυτό και το πανί του έπαιρνε ποιητικές ονομασίες, όπως «πανί των ονείρων», «πανί των σύννεφων», «πανί της προσδοκίας του θανάτου» …
                Από την Κίνα πήραν το Θέατρο Σκιών & άλλοι ανατολικοί λαοί: οι Ινδοί, οι Πέρσες, και τελικά οι Τούρκοι, που στην αρχή τού έδωσαν επίσης νόημα θρησκευτικό & σοβαρό, συνδυασμένο με τις γιορτές του Ραμαζανιού &  σιγά-σιγά έφτασαν στο κωμικό, όπως το ξέρουμε σήμερα.
                Πολλές παραδόσεις σχετίζονται με τη γέννηση του Καραγκιόζη στην Τουρκία. Σε γενικές γραμμές λένε, ότι ο Καραγκιόζης & ο Χατζηαβάτης ήτανε μαστόροι & δούλευαν στο χτίσιμο ενός μεγάλου αυτοκρατορικού κτιρίου. Αλλά ο Καραγκιόζης έλεγε τόσα αστεία, που οι άλλοι μαστόροι χάζευαν & σταματούσαν τη δουλειά & έτσι δεν τελείωνε το κτίριο. Το ‘μαθε ο Σουλτάνος, θύμωσε & πρόσταξε να σκοτώσουν τον Καραγκιόζη. Ύστερα όμως μετάνιωσε & έπεσε σε βαθιά μελαγχολία. Τότε ο Χατζηαβάτης έστησε ένα πανί, έφτιαξε φιγούρες χάρτινες & αναπαράστησε όλα τα αστεία του Καραγκιόζη &έμειναν από τότε να τα βλέπει ο κόσμος & να διασκεδάζει. Η παράδοση αυτή έχει πολλές παραλλαγές, αλλά σε όλες ο Χατζηαβάτης, με το δουλοπρεπή χαρακτήρα του, παρουσιάζεται αχώριστος σύντροφος του Καραγκιόζη, που δεν το βάζει κάτω.
                Ιστορικά πάντως, δημιουργός του τούρκικου Θεάτρου Σκιών θεωρείται ο σεΐχης Μεχμέτ Κιουστερή, που δοξάστηκε & έμεινε ως τώρα το όνομά του & το μνημείο του στην Προύσα. Στις παραστάσεις μάλιστα του σοβαρού Καραγκιόζη, που γινόταν τις μέρες του Ραμαζανιού, άρχιζαν το έργο ζητώντας τη χάρη του Αλλάχ & αμέσως μετά μνημόνευαν το όνομα του Κιουστερή.
                Τον 16ο αι. ο Καραγκιόζης έχει διαδοθεί σ’ όλη την Οθωμανική αυτοκρατορία & έχουν πια καθοριστεί τα χαρακτηριστικά του. Είναι άλλωστε το μόνο είδος θεάτρου που μπόρεσε να ζήσει στην Τουρκία, γιατί το Κοράνι απαγόρευε οποιαδήποτε αναπαράσταση της ανθρώπινης μορφής. Τη σκιά τη δέχτηκαν οι Μουσουλμάνοι θεολόγοι, επειδή, όπως είπαν, όλα τα πράγματα έχουν τη σκιά τους, που είναι κάτι ξεχωριστό από το σώμα.
                Το περιβάλλον όπου κινείται ο τούρκικος Καραγκιόζης είναι ο μαχαλάς, η συνοικία, με τις χίλιες δυο λεπτομέρειες & τα πρόσωπα της καθημερινής ζωής: τον Καραγκιόζη, τον Χατζηαβάτη, τον Τσελεμπή (ομορφόπαιδο), τον μπεκρή, τον αλήτη, τον Μπεμπερουή (μικρό καμπούρη) & τον Τουζούζ (μισητό σύμβολο της τρομερής εξουσίας). Ακόμα τύπους από επαρχίες της τούρκικης αυτοκρατορίας. Άλλους τύπους εθνικούς της κοσμοπολίτικης Κωνσταντινούπολης: τον Αρβανίτη, τον Αρμένη, τον Φράγκο. Πρόσωπα από παραμύθια λαϊκά & καθώς & διάφορα μυθικά πλάσματα. Πουθενά δε θα βρούμε τον Βεζίρη, τον Μπέη, τη Βεζιροπούλα. Ο τούρκικος Καραγκιόζης αποφεύγει και να αναφέρει ακόμα τα επίφοβα υψηλά πρόσωπα.
                Ένα άλλο γνώρισμα του τούρκικου Καραγκιόζη, εκτός από τη φοβερή ελευθεροστομία & χυδαιολογία του (άλλωστε το θέαμα δεν το έβλεπαν ποτέ άντρες & γυναίκες μαζί), ήταν ότι κυριαρχούσε σ’ αυτόν η κοινωνική ανισότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Καραγκιόζης τις τρώει πάντα από τον συμβιβασμένο με την άρχουσα τάξη Χατζηαβάτη, αντίθετα από ότι γίνεται αργότερα στον ελληνικό Καραγκιόζη.
                Αυτόν τον Καραγκιόζη τον γνώρισαν φυσικά και οι Έλληνες της Πόλης. Είναι πιθανό ότι ο ελληνικός Καραγκιόζης δεν παίχτηκε ποτέ εκεί, γιατί η τουρκική εξουσία δεν ευνοούσε τις συγκεντρώσεις. Μετά την επανάσταση όμως, Έλληνες από την Κων/πολη μεταφέρουν το θέαμα πρώτα στην Ήπειρο & έπειτα στην Πάτρα. Ο πρώτος που τον έφερε ήταν, φαίνεται, ο Μπαρμπαγιάννης ο Μπράχαλης. Ένα Καραγκιόζη πολύ κοντά στην τούρκικη μορφή, με πρόσωπα σχεδόν όλα διαφορετικά απ’ αυτά που ξέρουμε σήμερα & με αρκετή ακόμα χυδαιολογία. Γι’ αυτό και στην αρχή η ελληνική κοινωνία δεν τον καλοδέχεται & καμιά φορά επεμβαίνει και η αστυνομία.
                Όμως σιγά-σιγά ο Καραγκιόζης ριζώνει στον ελληνικό χώρο & εξελληνίζεται. Καθαρίζεται εντελώς από το χυδαίο στοιχείο. Δημιουργεί τύπους μέσ’ απ’ το ελληνικό περιβάλλον της εποχής, όπως ο σιορ-Διονύσιος, ο Μπαρμπαγιώργος, ο Μορφονιός, ο Σταύρακας, η Καραγκιόζαινα, το Κολλητήρι… Βέβαια υπάρχουν και οι Τούρκοι: ο Πασάς, η Βεζιροπούλα, ο Δερβέναγας, πρόσωπα μάλιστα, που, όπως είδαμε, τα έπλασαν πρώτοι οι Έλληνες καραγκιοζοπαίχτες.
                ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ: Μπορούμε να ξεχωρίσουμε 3 περιόδους.
                Α)  Εποχή 1850-1880, όταν δεν έχει πάρει οριστικά την ελληνική του μορφή.
                Β)  Εποχή 1880-1910, η ακμή του Καραγκιόζη, που αρχίζει στην Πελοπόννησο, κυρίως στην Πάτρα, με το μεγάλο καραγκιοζοπαίχτη Δημήτριο Σαρντούρη ή Μίμαρο. Αυτός ήταν ένα καταπληκτικό ταλέντο, μίμος θαυμάσιος, άριστος σχεδιαστής, τραγουδιστής & καλλίφωνος. Ήξερε αρκετά γράμματα & ήτανε και ψάλτης στην εκκλησία. Έπλασε τύπους καινούργιους, όπως τον σιορ-Διονύσιο & δημιούργησε πρώτος ιστορικά έργα. Ο μαθητής του Γιάννης Ρούλιας από το Καρπενήσι, ξεκινώντας από μια ιδέα του Μίμαρου, έπλασε το κοσμαγάπητο & γνήσια ελληνικό πρόσωπο του Μπαρμπαγιώργου.
                Γ) Εποχή 1910-1940. Αυτή, όπως είπαν, είναι η εποχή, αν όχι της μεγάλης δημιουργίας, πάντως της μεγάλης τελειότητας. Εδώ κυριαρχεί ο περίφημος καραγκιοζοπαίχτης Αντώνης Παπούλιας ή Μόλλας, που δοξάστηκε όσο κανένας άλλος στο είδος του. Ήταν ένα έμφυτο ταλέντο γεννημένο μέσα στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, που έμαθε την τέχνη παρακολουθώντας κρυφά τους καραγκιοζοπαίχτες της εποχής του. Έτσι, μια μέρα, παιδί 17-18 χρόνων, πρότεινε στον Ρούλια, που ήταν άρρωστος, να τον αντικαταστήσει. Και τότε φανερώθηκε ένας καινούργιος δημιουργός.
                Ο Μόλλας έπλασε δικά του πρόσωπα, τον Σαναλέμε, τον Πεπόνια, τον Ομορφονιό. Για να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις του κοινού, που είχε αρχίσει να επηρεάζεται απ’ τον κινηματογράφο, έκανε καινοτομίες στα σκηνικά, προσθέτοντας αεροπλάνα, αυτοκίνητα κ.ά. Τις φιγούρες δεν τις σχεδίαζε ο ίδιος & χρησιμοποιούσε άλλους & για τα τραγούδια, αλλά ήταν σπουδαίος μίμος κι άφησε όνομα. Ήταν ωστόσο ο πρώτος που τύπωσε κείμενα του Καραγκιόζη & μ’ αυτό τον τρόπο αρχίζει η τυποποίηση & η απομάκρυνση από την προφορική παράδοση, που είναι η ουσία αυτού του λαϊκού θεάτρου.
                Πάρα πολλοί άλλοι καραγκιοζοπαίχτες είναι γνωστοί από τις 2 αυτές τελευταίες εποχές του ελληνικού Καραγκιόζη, όπως ο Μάρκος Ξάνθος από την Κρήτη & ο Κώστας Μάνος από το Άργος. Από τους τελευταίους, ξεχωρίζουμε τον Χρίστο Χαρίδημο, και την οικογένεια των Σπαθάρηδων (ο πατέρας Σωτήρης & ο γιος του Ευγένιος).
                ΚΥΡΙΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ: Πρώτα-πρώτα ο χώρος. Όσες καινοτομίες κι αν προστέθηκαν κατά καιρούς, τα δύο βασικά σημεία απ’ όπου ξεκινάει η δράση πάνω στον μπερντέ είναι δεξιά το σαράι του πασά, μεγαλόπρεπο & πολυστολισμένο & αριστερά η ετοιμόρροπη καλύβα του Καραγκιόζη. Μ’ αυτόν τον τρόπο μας δίνεται όλο το κοινωνικό πλάτος ανάμεσα στον ισχυρό που αντιπροσωπεύει τη δύναμη, τον πλούτο, την εξουσία & στον πιο αδύναμο, κακομοιριασμένο πολίτη του κράτους.
                Στο σαράι του πασά ή του βεζίρη κατοικούν μαζί του η κόρη του η βεζιροπούλα, 1-2 αξιωματικοί της υπηρεσίας του και ο Δερβέναγας ή Βελιγκέκας, Αλβανός αγριάνθρωπος, που είναι φύλακας και μπράβος του πασά. Στο καλύβι μένει ο Καραγκιόζης με την Καραγκιόζαινα & τα Καραγκιοζόπουλα. Ανάμεσα σ’ αυτά τα 2 σημεία μπορεί να υπάρχει νοερά όλη η πόλη ή όλο το κράτος. Η απόσταση & ο χρόνος δεν έχουν εδώ σημασία, είναι συμβατικά. Εδώ είναι ο χώρος & ο χρόνος της φαντασίας, που δεν έχει αρχή & τέλος.
                Έτσι μπαίνει πίσω από το πανί ολόκληρος ο ελληνικός χώρος με τους τοπικούς του τύπους, τα γλωσσικά του ιδιώματα-ακόμα και την καθαρεύουσα, που θα έπρεπε να μας ξαφνιάζει σε κείμενα του λαϊκού λόγου. Αλλά ο Καραγκιόζης δεν γεννιέται μέσα στην αγροτική κοινωνία σαν το δημοτικό τραγούδι, παρά σε μια κοινωνία καινούργια (της πόλης), της οποίας η καθαρεύουσα είναι το σύμβολο της κοινωνικής ανόδου.
                ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:
                ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Θεόφτωχος άνθρωπος του λαού, πανάσχημος, εφευρετικός, κεφάτος, έτοιμος να ανακατευτεί παντού, στο καλό και στο κακό, για να κερδίσει κάτι. Με την ανάμειξη του αυτή συχνά γελοιοποιεί τις τέχνες, τις επιστήμες, τους θεσμούς & τον ίδιο τον εαυτό του. Πεινασμένος όπως είναι πάντα-κι αυτός και η οικογένειά του-μ’ εκείνη την αχόρταστη πείνα που ήταν η συντρόφισσα του ελληνικού λαού στα χρόνια εκείνα. Τις περισσότερες φορές την παθαίνει & τις τρώει άγρια, αν και κάποτε προφταίνει να δώσει κι αυτός μερικές. Φέρνει μαζί του το αισιόδοξο μήνυμα του λαϊκού Ρωμιού που, παρ’ όλες τις αντιξοότητες, κατορθώνει πάντα να επιζεί.
                ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ. Το αντίθετο του Καραγκιόζη. Γνωστικός και μετρημένος, τα ‘χει καλά με την εξουσία, συμβιβασμένος δούλος από την αρχή. Αυτός παίρνει τις εντολές από τον πασά & βάζει τον Καραγκιόζη να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Σοβαρός ή μάλλον σοβαροφανής, μιλάει καθαρεύουσα (και στον τούρκικο Καραγκιόζη μιλούσε λόγια γλώσσα) & πάντα προσπαθεί να κολακέψει και να πετύχει κάτι. Αυτό δεν εμποδίζει τον Καραγκιόζη να τον καταχερίζει κάθε τόσο, σε αντίθεση με τον τούρκικο Καραγκιόζη, όπου δέρνει πάντα ο Χατζηαβάτης.
                ΚΟΛΛΗΤΗΡΙA.Οι γιοι του Καραγκιόζη, με την ψευδή γλώσσα, πονηρά πανομοιότυπα με τον πατέρα τους, που τον βοηθάνε στις παλιοδουλειές του.
                ΣΙΟΡ-ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ή ΝΙΟΝΙΟΣ. Ζακυνθινός, ξεπεσμένος κατά φαντασία αριστοκράτης, καυχησιάρης, επιφανειακά ευγενικός, με πολλές τσιριμόνιες και μια γλώσσα γεμάτη παραφθαρμένες ιταλικές λέξεις.
                ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ. Διαμορφώθηκε μετά τον άτυχο πόλεμο του 1897. Αγνός τσοπάνης από τη Ρούμελη, θείος του Καραγκιόζη, τον έχει διαρκώς άχτι, για τα «χουνέρια» που του κάνει, αλλά συχνά τον βγάζει από τις δυσκολίες. Τον θαυμάζει άλλωστε στο βάθος για τα γράμματα που ξέρει. Τσιγκούνης, προληπτικός, φιλάρεσκος, λεβέντης & ατρόμητος.
                ΔΕΡΒΕΝΑΓΑΣ. Αλβανός Βεληγκέκας, με φρικτά ελληνικά, προσωπικός εχθρός του Μπαρμπαγιώργου.
                ΣΤΑΥΡΑΚΑΣ. Αρκετά αντιπαθητικός, είναι ο μάγκας της παλιάς Αθήνας, δειλός στο βάθος, στα λόγια απειλητικός και καυχησιάρης, τις τρώει κι αυτός από τον Καραγκιόζη.
                ΟΜΟΡΦΟΝΙΟΣ. Κομψευόμενος, μ’ όλη την τεράστια μύτη του, δανδής, ερωτόληπτος, μαμμόθρεφτος & πολύ φαντασμένος. Τελειώνει όλες του τις φράσεις μ’ ένα  «ουίτ!», που είναι μάλλον το γαλλικό oui. Γενικά σαχλός.
                ΠΑΣΑΣ ή ΒΕΖΙΡΗΣ. Πλούσιος & δυνατός άρχοντας, ανώτατος αξιωματούχος των Τούρκων. Περιέργως δεν παρουσιάζεται σκληρός κι αυταρχικός (παρά μόνο στα ιστορικά έργα). Αντίθετα είναι μεγαλοπρεπής, σοβαρός & δίκαιος.
                Αυτά (μαζί με τη ναζιάρα βεζιροπούλα και την πολύπαθη Καραγκιόζαινα, την Αγλαΐα) είναι τα κυριότερα βασικά πρόσωπα του Καραγκιόζη. Ανάλογα με την εξέλιξη που πήρε με τον καιρό το θέατρο σκιών, προστέθηκαν κι άλλα πρόσωπα
                ΟΙ ΦΙΓΟΥΡΕΣ: Πρόκειται για λαϊκή ζωγραφική. Ήταν και είναι κομμένες γύρω-γύρω στο περίγραμμά τους, έτσι ώστε, καθώς τις κινούν πίσω από την οθόνη (το πανί), με το φως που πέφτει από πίσω τους διαγράφονται τα σχήματά τους, δηλαδή η σκιά τους, πάνω στο άσπρο πανί.
                Στην αρχή ήταν χάρτινες & το μέγεθός τους μικρό. Αργότερα γίνονται μεγαλύτερες & διάτρητες, ώστε να περνά το φως και να διαγράφονται τα χαρακτηριστικά του προσώπου & της φορεσιάς ξεκάθαρα από τη μεριά των θεατών.
                Από το 1923 άρχισε να χρησιμοποιείται το δέρμα. Το δέρμα επιτρέπει, με τη διαφάνειά του, τη χρήση του χρώματος. Έτσι η χρωματιστή πια παράσταση αποκτά μεγαλύτερο οπτικό ενδιφέρον.
                ΤΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ: Αποτελείται από 3 κατηγορίες έργων.
                Α) Τα καθαρά κωμικά.
                     όπως: «Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΣ»
                     «Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ»
                     «Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΜΑΓΕΡΑΣ»
                     «Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ» κ.ά.
                Β) Έργα εμπνευσμένα από παραμύθια ή θρύλους, που συνδέουν τον Καραγκιόζη με τις ρίζες της ελληνικής παράδοσης.
                     όπως:  «Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΟΣ ΟΦΙΣ» κ.ά.

                Γ) Ηρωικά ή ιστορικά δράματα.
                     όπως:  «Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΝΔΗΛΑΝΑΠΤΗΣ»
                     «Ο ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ»
                     «ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΑΛΗ-ΠΑΣΑΣ» κ.ά.

   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 
«ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» – (ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΝΩΣΗ»)
 ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΪΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ


http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-1854432561792770501&hl=el&fs=true

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 20η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ


Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Μέγας
    ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΑΣΣΟΣ, ΕΥΣΕΒΙΟΣ, ΕΥΤΥΧΙΟΣ και ΒΑΣΙΛΕΙΔΗΣ
    ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΝΝΑΣ, ΠΙΝΝΑΣ και ΡΙΜΜΑΣ
    Ό μακάριος ΠΕΤΡΟΣ ο τελώνης
    OΙ ΑΓΙΟΙ ΘΥΡΣΟΣ και ΑΓΝΗ Μάρτυρες,
    Ο ΕΥΣΕΒΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΛΕΩΝ ο Μέγας ο Θράξ
    Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
    Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ νεομάρτυρας εξ΄Αρτης
    ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Ησυχαστής και ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ ο Έγκλειστος

 Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Μέγας

Γεννήθηκε από γονείς πού είχαν μεγάλη πίστη και θεάρεστη ζωή, τον Παύλο και τη Διονυσία, το 377 στη Μελιτηνή της Αρμενίας. Σέ ηλικία τριών χρόνων χάνει τον πατέρα του, αλλά ή μητέρα του ήταν από εκείνες τις χήρες γυναίκες πού διατήρησαν όλη την ψυχική τους δύναμη και μπόρεσαν να αναδείξουν μεγάλα τα παιδιά τους. ο επίσκοπος Εύτρώϊος διέκρινε τα χαρίσματα του παιδιού και το προστάτευσε. Αφού σπούδασε ο Ευθύμιος, χειροτονείται διάκονος, και, κατόπιν, Ιερέας και μάλιστα, κρίνεται κατάλληλος να διευθύνει το μοναστήρι της Μελιτηνής. Πόθος του, όμως, ήταν να πάει στους Αγίους Τόπους. Πράγματι, το 406 ο Θεός τον αξιώνει και πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα. Τα μεγάλα πνευματικά και ηθικά χαρίσματα του γρήγορα τον ανέδειξαν και εκεί. Στο ησυχαστήριο του συγκεντρώνονται πολλοί ζηλωτές μοναχοί και τον εκλέγουν ηγούμενο. Το νέο του αξίωμα ο Ευθύμιος το διαχειρίζεται σωστά και αρχίζει συστηματική Ιεραποστολική εργασία χριστιανικού φωτισμού μεταξύ των αραβικών πληθυσμών, φέρνοντας πολλούς «Αραβες στη χριστιανική πίστη. «Ετσι, ο Ευθύμιος «θέρισε» πολλές ψυχές στον πνευματικό αγρό του Χριστού. Και σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου μας, «Ό θερίζων μισθόν λαμβάνει και συνάγει καρπόν εις ζωήν αίώνιον»1. Δηλαδή, εκείνος πού ελκύει ψυχές στη σωτηρία παίρνει μισθό και αποθηκεύει καρπό για την αιώνια ζωή. ο Ευθύμιος πάνω από 90 ετών, (κατ’ άλλους πέθανε το 473 σε ηλικία 97 ετών), παραδίδει το πνεύμα του στον Κύριο, αφού τον υπηρέτησε μέχρι τέλους, και δίκαια ονομάστηκε Μέγας.

(Στόν Πατμιακό Κώδικα 266, κατά την 7η του μηνός Μαΐου φέρεται «ή μετάθεσις των λειψάνων του οσίου πατρός ημών Ευθυμίου του Μεγάλου». Στόν δε Συναξαριστή Delehage σελ. 406, αναφέρεται κατά την 19η Ιανουαρίου, «επάνοδος του λειψάνου του εν άγίοις πατρός ημών Ευθυμίου»). 1. Ευαγγέλιο Ιωάννη δ’ 36.

 Απολυτίκιο. Ηχος δ’.

Εύφραίνου έρημος ή ου τίκτουσα, εύθύμησον ή ουκ ώδίνουσα ότι έπλήθυνέ σοι τέκνα, ονήρ επιθυμιών των του Πνεύματος,εύσεβείς φυτεύσας, εγκράτεια, έκθρέψας, εις αρετών τελειότητα. Ταις αυτού ικεσίας, Χριστέ ο Θεός, σώσον τάς ψυχάς ημών.

 ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΑΣΣΟΣ, ΕΥΣΕΒΙΟΣ, ΕΥΤΥΧΙΟΣ και ΒΑΣΙΛΕΙΔΗΣ

Ήταν πλούσιοι και συγκλητικοί. Μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανοϋ, στις αρχές του 4ου αιώνα. Ενώ πριν ήταν ειδωλολάτρες, πήραν αφορμή να μελετήσουν τη χριστιανική θρησκεία και να προσέλθουν σ’ αυτή, όταν παρακολούθησαν το μαρτύριο του επισκόπου Θεοπέμπτου. Και τη γνήσια και όλόθερμη πίστη τους, επικύρωσαν με το μαρτυρικό τους τέλος. Καταγγέλθηκαν σα χριστιανοί, δεν το αρνήθηκαν, άφοβοι δε και πρόθυμοι βάδισαν στο στάδιο του μαρτυρίου. Στήν αρχή τους αφαίρεσαν τις επίσημες ζώνες τους, εμβλήματα των συγκλητικών αξιωμάτων τους, διότι τάχα ήταν ανάξιοι να τις φέρουν. Άλλα εκείνοι χαίρονταν, διότι πίστευαν ότι είχαν γίνει συμπολίτες των Αγίων και θα γίνονταν και στεφανηφόροι του Χρίστου. «Ετσι υπέστησαν γενναιότατα το μαρτυρικό θάνατο ως έξης: τον μεν Βάσσο, άφοϋ τον έβαλαν μέχρι τα γόνατα μέσα σε βόθρο, κατόπιν του έκοψαν τα χέρια και στη συνέχεια διαμέλισαν όλο το σώμα του. Τους δε Εύσέβιο και Ευτύχιο, άφοϋ τους κρέμασαν ανάποδα, κατόπιν τους διαμέλισαν με τσεκούρια. Και τέλος τον Βασιλείδη τον θανάτωσαν, άφοϋ του διέρρηξαν την κοιλιά με μαχαίρι.

 ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΝΝΑΣ, ΠΙΝΝΑΣ και ΡΙΜΜΑΣ

Κατάγονταν από τον Βορρά και ονομάστηκαν κρυστάλλινοι, μαρτύρησαν άφού τους έβαλαν, δεμένους οέ ξύλο και σε καιρό τρομερής παγωνιάς, μέσα σε παγωμένο ποτάμι. Φοβεροί και ανηπόφοροι ήταν οι πόνοι που δοκίμασε εκεί η ολόγυμνη σάρκα τους. Άλλ΄ η ψυχή τους δεν απέβαλε τίποτα από την θερμή ευσέβειά τους. Και έτσι πήραν το στεφάνι του μαρτυρίου.

 Ό μακάριος ΠΕΤΡΟΣ ο τελώνης

Ήταν Πατρίκιος στο αξίωμα και διορισμένος επί αυτοκράτορας Ιουστινιανού διοικητής στην Αφρική. Δυστυχώς κατείχε ένα θανάσιμο ελάττωμα, την πλεονεξία. Κάποτε όμως έπεσε στα χέρια του το ιερό Ευαγγέλιο και από περιέργεια το διάβασε. Το θαύμα έγινε! άνοιξαν τα μάτια του και είδε όλη την ασχήμια της ζωής του. Και μετά από ένα σημαδιακό όνειρο, μετάνιωσε ειλικρινά, μοίρασε όλη του την περιουσία στους φτωχούς, παραιτήθηκε από το επικίνδυνο επάγγελμα ταυ και ζούσε βοηθώντας με κάθε τρόπο τους πάσχοντες. Έφτασε μάλιστα στο σημείο και να πουληθεί ακόμα σαν δούλος για να βοηθήσει μια οικογένεια πού υπέφερε. Αργότερα πήγε στην Ιερουσαλήμ, προσκύνησε τους αγίους Τόπους και έπειτα πήγε στην Κων/πολη, όπου απεβίωσε φτωχός, αλλά πλούσιος σε ουράνιους θησαυρούς.

 0Ι ΑΓΙΟΙ ΘΥΡΣΟΣ και ΑΓΝΗ Μάρτυρες,
πού ή σύναξη τους τελείται κοντά στις Έλενιανές.

 Ο ΕΥΣΕΒΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΛΕΩΝ ο Μέγας ο Θράξ

Ό βασιλεύς ούτος Λέων έγινε μετά τον εύσεβέστατον βασιλέα Μαρκιανόν. Την εις τον θρόνον άνάρρησιν προεΐπεν εις αυτόν ή Θεοτόκος, ότε ήτο εισέτι απλούς ιδιώτης. Τριπλούν δε τότε θαϋμα έγένετο1 ήτοι α) ή άκουσθεΐσα φωνή της Θεοτόκου ή άποκαλύψασα είς τον Λέοντα το άγιασμα της Ζωοδόχου Πηγής (Μπαλουκλή), β) ή πρόρρησις ότι ο Λέων θα γίνη βασιλεύς και γ) ή δια του Λέοντος θεραπεία του τυφλού. Έφύλαττε δε ο Λέων ούτος πολύ την Όρθόδοξον πίστιν, βεβαιώσας άπαντα τα κηρυχθέντα υπό των προκατόχων του βασιλέων κατά των αιρετικών διατάγματα και προ πάντων τα της εν Χαλκηδόνι Άγιας Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου θεσπίσματα-όθεν ή Εκκλησία επί της εποχής του ήτο εν άνθηρφ καταστάσει. Έθέσπισεν επίσης νόμον δι’ ου άπηγορεύετο το πωλείν, το άγοράζειν και το όρχεΐσθαι εν ήμερα Κυριακή. Ούτος ανήγειρε και τον Ναόν της Ζωοδόχου Πηγής, είς τον τόπον είς όν άνέβλυσε το άγιασμα. Ζήσας δε έτη δέκα επτά επί του βασιλικού θρόνου, έξεδήμησε προς Κύριον εν έτει υοδ’ (474), προσβληθείς υπό υπερβολικής δυσεντερίας, εκ της οποίας έγινε το λείψανόν του ως φανός. Εις τον Άγιο τούτον βασιλέα Λέοντα εποίησε πλήρη Άκολουθίαν ο Υμνογράφος της Μεγάλης Εκκλησίας Πατήρ Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης.

 Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
Μαρτύρησε στη Ρώμη.

 Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ νεομάρτυρας εξ Άρτης

Ο νεομάρτυρας αυτός καταγόταν από τα μέρη της Άρτας. Σε μικρή ηλικία εξισλαμίστηκε και αργότερα έφυγε στην παλιά Πάτρα, όπου έκανε την τέχνη του γουναρά. Σέ κάποια στιγμή όμως μετάνιωσε ειλικρινά, βρήκε πνευματικό, εξομολογήθηκε το αμάρτημα της έξωμοσίας του και ζήτησε την άδεια να μαρτυρήσει. ο πνευματικός όμως, φοβούμενος μήπως αποκάμει ο μάρτυρας στη διάρκεια των βασανιστηρίων, τον απέτρεπε λέγοντας του ότι, απ’ τη στιγμή πού ήρθαν οι Αρβανίτες στον Μοριά έμαθαν στους ντόπιους Τούρκους τόσους και τέτοιους τρόπους βασανιστηρίων, πού μπροστά τους ωχριούν αυτά των πρώτων χριστιανών. ο Άγιος αποκρίθηκε τότε στον πνευματικό λέγοντας του ότι έχει τόση δίψα να βασανιστεί για τον Χριστό, πού για να τον ξεδιψάσουν δεν φτάνουν ούτε αυτά τα βασανιστήρια των Αρβανιτών. Μπροστά στα λόγια αυτά της πίστης και της αγάπης προς τον Χριστό, ο πνευματικός μετέδωσε τα άχραντα μυστήρια στον Άγιο και τον ευλόγησε. Τότε ο Ζαχαρίας αφού πήγε στο εργαστήρι του, πούλησε όλα τα υπάρχοντα του και τα έδωσε ελεημοσύνη στους φτωχούς. Έπειτα παρουσιάστηκε στον κριτή και με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό. Επειδή ο Κριτής δεν μπόρεσε να τον μεταπείσει ούτε με κολακείες, ούτε με φοβέρες, τον έστειλε στον εξουσιαστή της πόλης. Αυτός, μαζί με τους αγάδες, αποφάσισε να τον ρίξουν στη φυλακή και τρεις φορές την ημέρα να τον χτυπάνε δυνατά, έτσι ώστε ή να επανέλθει στην πίστη τους ή να ξεψυχήσει χωρίς να χυθεί αίμα από το σώμα του. Έτσι ο Άγιος βασανίστηκε για πολλές ήμερες και με αξιοθαύμαστη καρτερία υπέμεινε τα φρικτά βασανιστήρια. Παρέδωσε το πνεύμα του στίς 20 Ιανουαρίου 1782 στην Πάτρα. Εικόνα του Αγίου σώζεται στην Ιερά Μονή «Κάτω Παναγιάς» Άρτας.

 Απολυτίκιο. Ηχος δ .

Ταχύ προκατάλαβε Της ΄Αρτης αγλάισμα, και Νεομάρτυς κλεινός, εν Πάτραις ώς ήθλησας, υπέρ Χριστού του Θεοϋ, έδείχθης μακάριε· ου γαρ τον τρώσοντά σε, καθελών δι ‘άγώνων, γέρας έδέξω θείον, Άθλητά Ζαχαρία, πρεσβεύων υπέρ πάντων ημών των εύφημούντων σε.

 ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Ησυχαστής και ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ ο Έγκλειστος
στη Λαύρα του Κιέβου (Ρώσοι, 13ος-14ος αϊ.)

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 19η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ


Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ο Αιγύπτιος
 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ
 Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΡΑΣΙΑ
 Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Θεολόγου
 ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΘΑΥΜΑΤΟΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας
 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ο Γαλασιώτης ο Όμολογητής
 Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ο Ευγενικός
 Ο ΟΣΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ο Χρυσοστόματος
 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ (Ρώσος)
 Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Νόβγκοροντ (Ρώσος).

Αναλυτικά

 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ο Αιγύπτιος

Ήταν αναχωρητής Αιγύπτιος άσκητικότατος. Πέρασε τα χρόνια της ζωής του μέσα στην έρημο, σ’ ένα στενότατο κελί, με πολλή εγκράτεια και προσευχή. Για τα ασκητικά του παλαίσματα, ο Μακάριος, ονομάστηκε μέγας και ή φήμη του ήταν διαδεδομένη σχεδόν σ’ όλα τα άσκητήρια της Αιγύπτου. «Οταν μαζευόταν πολύ πλήθος κοντά του, ‘ για να πάρει τη συμβουλή του και ν’ ακούσει άπ’ το στόμα του ρήματα ζωής αιωνίου, αυτός εξαφανιζόταν μέσω υπόγειας σύραγγας πού ένα μέρος αυτής έσκαψε ο ϊδιος με τα χέρια του σε μια σπηλιά. ο δε Παλλάδιος, διηγείται για τον όσιο Μακάριο, πολλά φοβερά και εξαίσια κατορθώματα, νίκες κατά των δαιμόνων και αναστάσεις νεκρών. «Εζησε στα χρόνια του Μεγάλου Θεοδοσίου (373) και πέθανε ειρηνικά 90 χρονών.

 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ

Ασκητής και αυτός και πρεσβύτερος των λεγομένων Κελλιών. Πέρασε τη ζωή του στην Αιγυπτιακή έρημο με άκρα ησυχία, στερήσεις πολλές και κακουχίες. «Εζησε πολεμώντας κατά των δαιμόνων (σχετικά γράφει ο Παλλάδιος στο Λαυσαϊκό) και πέθανε ειρηνικά. (Πιθανόν να είναι το ϊδιο πρόσωπο με τον πιο πάνω Μακάριο, διότι οι βιογραφίες τους είναι σχεδόν ταυτόσημες).

 Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.

Ζωής της μακαριάς φερωνύμως έτύχετε, ως πολιτευθέντες όσίως, θεοφόροι Μακάριοι» εν νόμω γαρ τω θείω εύσεβώς, ιθύναντες τάς τρίβους της ζωής θείας δόξης άνεδείχθητε κοινωνοί, σώζοντες τους κραυγάζοντας· δόξα τω ένιοχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ένεργούντι δι’ υμών πάσιν Ίάματα.

 Η ΑΓΙΑ ΕΥΦΡΑΣΙΑ

Πατρίδα της ήταν ή Νικομήδεια και έζησε στα χρόνια του βασιλιά Μαξιμιανοΰ (290). Ή οικογένεια της διακρινόταν για το επίσημο του γένους της, ή ίδια δε ή Εύφρασία, έλαμπε από μεγάλη σωφροσύνη και ευσέβεια. Καταγγέλθηκε ότι πίστευε στον Χριστό και ο έπαρχος τη συνέλαβε και την παρέδωσε σ’ ένα άγροΐκο βάρβαρο, για να την ατιμάσει. Ή Εύφρασία όμως, άλλαξε την σε 6άρος της κατάσταση, υπέρ της. Είπε δηλαδή σ’ εκείνον τον βάρβαρο, ότι αν την άφηνε άπείρακτη, θα του γνώριζε κάποιο φάρμακο, πού θα τον προφύλαγε στις μάχες από κάθε πληγή και αυτού ακόμα του ξίφους. Και πρόσθεσε: «αν θέλεις να πεισθείς για την αλήθεια των λόγων μου, κτύπα δυνατά με το ξίφος σου τον λαιμό μου και θα δείς ότι δεν θα με βλάψει». ο βάρβαρος δοκίμασε. Το κεφάλι της Αγίας κόπηκε και έπεσε κάτω αιμόφυρτο, Άλλ’ ή τιμή της σώθηκε και ή αγνή παρθένος πήρε το βασιλικό στεφάνι του μαρτυρίου.

 Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Θεολόγου
Ή άνακομιδή του τιμίου αυτού λειψάνου έγινε από τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο, πού το κατέθεσε στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Την ιερή κάρα του Αγίου Γρηγορίου θησαυρίζει ή Ιερή Μονή του Βατοπεδίου στο «Αγιον ‘Όρος.

 ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΘΑΥΜΑΤΟΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Αυτή τη μέρα γίνεται ή ανάμνηση του μεγάλου θαύματος στη Νίκαια, όταν ο Μέγας Βασίλειος με την προσευχή του άνοιξε τις πόρτες της Καθολικής Εκκλησίας και την έδωσε στους Ορθοδόξους .

 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας

Υπήρξε στα χρόνια του αυτοκράτορα Βασιλείου του Μακεδόνα (867-886), στην Ιερουσαλήμ. ο πατέρας του ήταν και αυτός από την Ιερουσαλήμ, ή δε μητέρα του από τη Βηθανία. Σε μικρή ηλικία οι γονείς του τον αφιέρωσαν σ’ ένα των εκεί μοναστηριών, οπού διδασκόταν τη μοναχική ζωή και 12 χρονών έκάρη μοναχός. Αργότερα έφυγε από την Ιερουσαλήμ και πήγε στη Σελεύκεια, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Από τη Σελεύκεια επανήλθε στην Ιερουσαλήμ και από ‘κεί πήγε στην Κων/πολη, όπου επί Πατριάρχου Τρύφωνος (928-931) πήρε Ιερατική θέση. Επί δε του διαδόχου του Τρύφωνα, Θεοφύλακτου (933-956) εκλέχτηκε επίσκοπος Κερκύρας για την πολύ ενάρετη ζωή του. Σαν ποιμενάρχης διακρίθηκε για την ευαγγελική του δράση και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στις ανάγκες του ποιμνίου του. Κάποτε όμως, ο Κων/νος Πορφυρογέννητος (911 -959), άγνωστο για ποιο λόγο, ζήτησε να παρουσιαστούν στη βασιλεύουσα οι Κερκυραίοι πρόκριτοι. ο γέροντας, πλέον Αρσένιος, ανέλαβε να διευθετήσει τα πράγματα και πήγε στην Κων/πολη. Στην επιστροφή όμως, πέθανε στο δρόμο κοντά στην Κόρινθο. Από ‘κει μετακομίστηκε στην Κέρκυρα και το Ιερό του λείψανο έκανε, με τη χάρη του Θεού, πολλά θαύματα.

 Απολυτίκιο. Ηχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Σοφίας τάς χάριτας, καρποφορήσας πιστώς, ποιμήν ίερώτατος, της Εκκλησίας Χριστού, έδείχθης Αρσένιε, όθεν εν τη Κέρκυρα, εύκλεώς διαπρέψας, ίθυνας τον λαόν σου, προς νομάς αληθείας. Και νυν ταις σαίς ικεσίαις, σώζε τους δούλους

 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ο Γαλασιώτης ο Ομολογητής

Μαρία ονομαζόταν ή μητέρα του και Γεώργιος ο πατέρας του, πού ήταν αξιωματικός. Καταγόταν από μια κωμόπολη της Μαύρης Θάλασσας. Το αρχικό του όνομα ήταν Μιχαήλ και ο ευσεβής πόθος του τον έφερε στους αγίους Τόπους, άπ’ όπου βάδισε πεζός στο θεοβάδιστο Ορος Σινά, και κατατάχθηκε στο εκεί μοναχικό τάγμα. Αργότερα πήγε στην Αίγυπτο, από κεϊ στη Δαμασκό για να καταλήξει στη Μονή Όσιου Λαζάρου, πού ήταν στο όρος Γαλάσιο, και άπ’ αυτό πήρε το επώνυμο Γαλασιώτης. Το 1261 ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και δίδασκε μαζί με τον συμμοναστή του Γαλακτίονα στους χριστιανούς, να είναι ακλόνητοι στην Όρθοδοξία και πώς να εξασφαλίζουν την ψυχική τους σωτηρία. ο Μιχαήλ Παλαιολόγος τους εξόρισε στη Σκύρο το 1275, αλλά μετά μερικά χρόνια επέστρεψαν στην Κων/πολη. ο τότε λατινόφρων πατριάρχης Ιωσήφ Βέκκης, είπε στον Μελέτιο να γίνει ιερέας, άλλ’ αυτός δεν δέχτηκε από έναν πολέμιο της Εκκλησίας να γίνει ιερέας. Τελικά πέθανε το 1283 σε ηλικία 77 ετών. Τάφηκε στη Μονή του αγίου και δικαιου Λαζάρου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ο Ευγενικός

«Μάρκος ούχ υπέγραψε, λοιπόν έποιήσαμεν ουδέν». ο Μάρκος δεν υπέγραψε, λοιπόν δεν κάναμε τίποτα. Μια παροιμιώδης φράση του Πάπα Ρώμης, όταν ο Μάρκος ο Ευγενικός δεν έβαλε την υπογραφή του στο πρωτόκολλο για την ένωση των Εκκλησιών, ενώ είχαν υπογράψει όλοι οι άλλοι ορθόδοξοι επίσκοποι. ο υπέρμαχος αυτός της Ορθοδοξίας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1392. Γονείς είχε τον διάκονο Γεώργιο και τη Μαρία, πού ήταν κόρη κάποιου γιατρού Λουκά ονομαζόμενου. ο Μάρκος είχε πολλά χαρίσματα και αναδείχθηκε έξοχος στις θεολογικές και άλλες σπουδές. Δίδασκε στο φροντιστήριο του πατέρα του, και αργότερα, μετά τον θάνατο αυτού, τον διαδέχθηκε στο διδασκαλικό επάγγελμα. Διακρίθηκε σαν δάσκαλος της ρητορικής και, στο 25ο έτος της ηλικίας του αποφάσισε να γίνει μοναχός και γι’ αυτό έφυγε σε μια Μονή στους Πριγκηπόνησους. Εκεί έτάχθη υπό την πνευματική επιστασία ενάρετου μοναχού, του Συμεών, ο όποιος τον έκειρε μοναχό και τον μετονόμασε από Μανουήλ, πού ήταν το πρώτο του όνομα, σε Μάρκο. Κατόπιν από τα νησιά αυτά έφυγε και πήγε στη Μονή των Μαγκάνων, όπου χειροτονήθηκε Ιερέας. Άφοϋ έγινε κληρικός, το 1436 εκλέγεται Αρχιεπίσκοπος Εφέσου. Τότε, ο βασιλεύς Ιωάννης ο Παλαιολόγος, μπροστά στον τουρκικό κίνδυνο και με την ιδέα ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσει ο Πάπας, πηγαίνει στη Φερράρα της Ιταλίας για να συζητήσει την ένωση των δύο Εκκλησιών. Στήν τελική Σύνοδο, πού γίνεται στη Φλωρεντία το 1439, βλέπουμε, δυστυχώς, τους ορθόδοξους Αρχιερείς, ιδιαίτερα για το «πρωτείο» του Πάπα, να υπογράφουν όλοι. Εδώ, ακριβώς στην πιο κρίσιμη στιγμή της ορθόδοξης χριστιανικής Ιστορίας, σηκώνει το πνευματικό του ανάστημα ο Επίσκοπος Εφέσου Μάρκος ο Ευγενικός και λέει «»Οχι. Καλύτερα σκλαβωμένα σώματα στους Τούρκους, παρά σκλαβωμένο πνεϋμα στον αιρετικό Πάπα». Κατόρθωσε, έτσι, να κρατήσει ψηλά τη σημαία της Όρθοδοξίας και να διδάξει σ’ όλους μας πώς την ορθόδοξη παράδοση μας δεν πρέπει να συμβιβάζουμε και να προδίδουμε, χάριν εφήμερων και ιδιοτελών σκοπών. Κατόπιν αυτού ο «Αγιος Μάρκος υπέστη άπ’ αυτούς πού κυβερνούσαν πολλές εξορίες, καταδιώξεις και ταπεινώσεις, άλλ’ έμεινε αδιάσειστος. Αρρώστησε, για περίπου 14 μέρες και πέθανε στίς 23 Ιουνίου (οπού κανονικά πρέπει να γιορτάζεται και ή κυρίως μνήμη του, σύμφωνα με τον Σ. Εύστρατιάδη) του έτους 1444, σε ηλικία 52 ετών. Τάφηκε στη Μονή Αγ. Γεωργίου των Μαγκάνων.

 Απολυτίκιο. Ηχος γ’. Θείας πίστεως

Θείας πίστεως, ομολογία, μέγον εύρατο, ή Εκκλησία, ζηλωτήν σε θειε Μάρκε πανεύφημε, ύπερμαχούντα πατρώου φρονήματος, και καθαιροϋντα του σκότους υψώματα. «Οθεν άφεσιν, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμϊν τοις σε γεραίρουσι.

 Ο ΟΣΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ο Χρυσοστόματος

Ή μνήμη του αναφέρεται στο Τυπικό της Κυπριακής Μονής του Χρυσοστόμου, πού σώζεται στην εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων ύπ’ αριθμ. 402 Coislin φ, 101. Στό Τυπικό λοιπόν αυτό, σημειώνεται ή μνήμη του ως εξής: <<Ίστέον ότι κατά ταύτην την ήμέραν έπιτελοϋμεν μνημόσυνα του οσίου πατρός ημών Κοσμά του Χρυσοστόματος, ωσαύτως και τα μνημόσυνα του πρεσβυτέρου και καθηγουμένου κυρ Νικηφόρου", Σύμφωνα λοιπόν, μ' αυτά, ο όσιος Κοσμάς ήταν μοναχός της Κυπριακής Μονής του Αγίου Χρυσοστόμου, άπ' όπου πήρε και την επωνυμία Χρυσοστόματος, και άφού έζησε ζωή όσια και ασκητική απεβίωσε ειρηνικά και γιορτάζεται στη Μονή του.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ (Ρώσος)
ό Νηστευτής (12ος αϊ.)

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Νόβγκοροντ (Ρώσος).
Δια Χριστόν σαλός.

Αρέσει σε %d bloggers: