Daily Archives: 24 Ιανουαρίου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ ΟΡΧΟΜΕΝΟΥ


«Η αναγκαιότητα αλλαγής του διοικητικού χάρτη της χώρας είναι προφανής. Το επιχειρούμενο, από την κυβέρνηση ,μοντέλο της νέας διοικητικής αναδιoρθωσης,όπως αυτό εμφανίζεται από το κείμενο διαβούλευσης , μας βρίσκει αρχικά σύμφωνους . Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα περιμένουμε και τις θέσεις που θα διαμορφωθούν στην επόμενη φάση για το χωροταξικό» αναφέρει η ανακοίνωση της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Ορχομενού. Και συνεχίζει: «Με τα κριτήρια, βάσει των οποίων θα συγκροτηθούν οι νέοι δήμοι , ο Ορχομενός μπορεί και πρέπει να παραμείνει αυτόνομος ή συνενωμένος με όμορους μικρούς σε πληθυσμό δήμους. Μία πόλη με την ιστορική διαδρομή του Ορχομενού , τρίτη σε πληθυσμό στη Βοιωτία, πέμπτη σε πληθυσμό στην Περιφέρεια, με διαχειριστική επάρκεια , με κομβική γεωγραφική θέση και τόσα άλλα πλεονεκτήματα δεν μπορεί να σβηστεί από το χάρτη. Εκτιμώντας ότι εκφράζουμε το σύνολο των πολιτών του Δήμου Ορχομενού, θεωρούμε βέβαιο ότι η άποψη μας θα συμπέσει με τις αποφάσεις των υπευθύνων»
 orchomenos-press.blogspot.com
Advertisements

Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’80 – ΘΥΜΑΣΑΙ;


ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ!

ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ


Ένα μικρό αφιέρωμα στα παιχνίδια που παίζαμε πάλια στις γειτονιές μας..

…Για να μη ξεχνιούνται οι παλιοί και για να μαθαίνουν οι νεότεροι

ΤΡΕΙΣ…ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΡΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
Τα παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο, καθισμένα γύρω από τη μάνα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά. Εκείνη βγάζει τη ζώνη της ή ένα λουρί ή σχοινί και πρώτα σχηματίζει μ’ αυτό διάφορα σχήματα, π.χ. ένα αχλάδι, ένα μήλο, ένα καλάθι κτλ. Τα άλλα πρέπει να μαντέψουν τι παριστάνει. Όποιο το βρει, του δίνει η μάνα το λουρί και τότε εκείνο έχει το δικαίωμα να σηκωθεί και να κυνηγήσει τ’ άλλα παιδιά. Η μάνα μένει στη θέση της και κάθε τόσο φωνάζει: «Τρεις και το λουρί της μάνας! ». Εκείνος που κρατεί το λουρί, συνεχίζει το κυνήγι του κι αν κτυπήσει κανένα παιδί, τότε εκείνο βγαίνει απ’ το παιχνίδι. Αν όμως η μάνα φωνάξει: «Τρεις και το λουρί της μάπας! », τότε αυτός που κυνηγάει, πρέπει αμέσως να γυρίσει πίσω και να παραδώσει το λουρί στη μάνα, αλλιώς τα άλλα παιδιά έχουν το δικαίωμα να τον πάρουν στο κυνήγι και να του πάρουν το λουρί και να αρχίσουν μ’ αυτό να τον χτυπούν.

ΠΕΡΝΑ, ΠΕΡΝΑ Η ΜΕΛΙΣΣΑ
      Τα παιδιά, από 6 και πάνω, διαλέγουν από τα πιο μεγάλα, δυο μάνες και η κάθε μια παίρνει με λάχνισμα τον ήλιο ή το φεγγάρι. Οι 2 μάνες σχηματίζουν με τα χέρια τους μια καμάρα και στέκονται όρθιες στη μέση. Τα υπόλοιπα παιδιά σχηματίζουν μια γραμμή, το ένα πίσω απ’ το άλλο, κρατημένα απ’ τη μέση ή απ’ τη ζώνη τους. Όπως έχουν σχηματίσει τη σειρά προχωρούν προς την καμάρα τραγουδώντας:

Περνά, περνά η μέλισσα
Με τα μελισσόπουλα
Και με τα παιδόπουλα!
      Όταν φτάσουν μπρος την καμάρα οι 2 μάνες τα ρωτούν:
-Από πού ερχόσαστε;
-Από την Κόρινθο (π.χ.)
-Και τι έχετε φορτωμένα;
-Σύκα και σταφύλια (π.χ.)
-Περάστε μέσα.
                Σηκώνουν λοιπόν τα χέρια τους και τα παιδιά περνούν κάτω από την καμάρα, βουίζοντας σαν τις μέλισσες. Την ώρα που είναι να περάσει το τελευταίο, οι 2 μανάδες κατεβάζουν τα χέρια τους και το κρατούν κι ύστερα το ρωτούν σιγά, ώστε να μην ακούσουν τα άλλα:

         -Τι θέλεις, τον ήλιο ή το φεγγάρι;
                Το παιδί θα πει τον ήλιο ή το φεγγάρι και τότε θα πάει πίσω απ’ αυτή που πήρε τούτο το όνομα και θα πιαστεί απ’ τη μέση της. Το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο, μόνο που κάθε φορά, τα παιδιά λένε ότι έρχονται από άλλο μέρος και φέρνουν διαφορετικά πράγματα, μέχρις ότου μοιραστούν όλες. Την τελευταία τη ρωτούν πια φανερά, αν θέλει τον ήλιο ή το φεγγάρι κι όταν διαλέξει πιάνεται, πίσω απ’ όλα τα άλλα παιδιά. Τότε η μια μάνα βγάζει τη ζώνη της και την απλώνει στην άλλη και η κάθε μια τους κρατάει από μιαν άκρη και με τα παιδιά από πίσω της την τραβάει προς το μέρος της. Όποια πάρει την άλλη, νικάει.
ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΣ ΚΥΡΑ ΜΑΡΙΑ

Πιάνονται απ’ το χέρι και σχηματίζουν κύκλο, ενώ ένα κορίτσι απ’ τα μεγαλύτερα, η κυρα-Μαρία, στέκεται στη μέση. Αρχίζουν να γυρίζουν γύρω γύρω και τραγουδούν, ενώ η κυρα-Μαρία προσπαθεί να περάσει ανάμεσά τους.

Που θα πας κυρα-Μαρία, δεν περνάς δεν περνάς,
Που θα πας κυρα-Μαρία, δεν περνάς, περνάς!
-Θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ, δεν περνώ.
Θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ, περνώ!
-Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, δεν περνάς
Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, περνάς!
-Θα μαζέψω 2 βιολέτες δεν περνώ, δεν περνώ
Θα μαζέψω 2 βιολέτες δεν περνώ, περνώ!
-Τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς, δεν περνάς
Τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς, περνάς!
-Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, δεν περνώ
Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, περνώ!
-Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, δεν περνάς
Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, περνάς!
-Η καλή μου είν’ (η Ελένη π.χ.) δεν περνώ, δεν περνώ
Η καλή μου είν’ (η Ελένη π.χ.) δεν περνώ, περνώ!

                Μόλις ακούσει τ’ όνομά του το κορίτσι που ανέφερε η κυρα-Μαρία, φεύγει απ’ τον κύκλο και μπαίνει στη μέση και τότε είτε γίνεται αυτό κυρα-Μαρία και το παιχνίδι συνεχίζεται έτσι είτε στέκεται στο πλάι της κυρα-Μαρίας, που συνεχίζει ν’ αναφέρει σε κάθε επανάληψη του τραγουδιού κι από μια φιλενάδα της, ώσπου δε μένουν πια αρκετά κορίτσια, για να σχηματίσουν κύκλο κι έτσι το παιχνίδι τελειώνει.

ΛΥΚΕ ΛΥΚΕ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;

Ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά κάνει τον λύκο, που πάει και κρύβεται πίσω από ένα θάμνο ή ένα δέντρο. Τα άλλα παιδιά, με επικεφαλής ένα απ’ τα μεγαλύτερα, που θα είναι η «μάνα», πιάνονται στη σειρά, το ένα πίσω απ’ το άλλα και πλησιάζουν το κρησφύγετο του λύκου, απαγγέλλοντας ρυθμικά:

«Πήγε ο λύκος στο βουνό,
μες στο δάσος το πυκνό.
Τριγυρνώ και τραγουδώ:
Λύκε, λύκε είσαι δω;»
Ο λύκος απαντάει: -Εδώ είμαι!
Τα παιδιά ρωτούν: -Και τι κάνεις;
Ο λύκος: -Βάζω το πουκάμισό μου! Ή
  Τώρα σηκώνομαι απ’ το κρεβάτι μου!

                Τα παιδιά απομακρύνονται, κάνουν ένα νέο γύρο, πάντα πιασμένα το ένα πίσω απ’ το άλλο και σταματούν πάλι έξω απ’ το κρησφύγετο του λύκου, λέγοντας το ίδιο τραγουδάκι. Ο λύκος εξακολουθεί να ντύνεται και τους απαντάει πάντα: «Βάζω το παντελόνι μου» ή «φοράω τα παπούτσια μου» ή δίνει άλλες αστείες απαντήσεις, όπως: «Ξυρίζω τα μουστάκια μου», ανάλογα με την ηλικία του και με την ετοιμότητά του. Στο τέλος λέει: «Βάζω το καπέλο μου» ή «παίρνω το μπαστούνι μου και σας κυνηγώ» και τότε τα παιδιά σκορπίζονται φωνάζοντας:

«Λύκε, λύκε φτάσε με,
σαν μπορείς και πιάσε με!»

                Ο Λύκος τρέχει από πίσω τους και τα κυνηγάει. Όποιο παιδί φτάσει, βγαίνει από το παιχνίδι. Αυτό γίνεται ώσπου να τα πιάσει όλα ή ώσπου να κουραστούν τα παιδιά

ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ

Τα παιδάκια σχηματίζουν έναν κύκλο και βάζουν το πιο μικρό στη μέση. Ύστερα πιάνονται από τα χέρια και γυρίζουν τραγουδώντας:

Γύρω-γύρω όλοι
Στη μέση ο Μανόλης,
Χέρια, πόδια στη γραμμή
Όλοι κάθονται στη γη!
-Κάθισε, Μανολάκη!

                Με το: «όλοι κάθονται στη γη!», όλα τα παιδάκια κάθονται χάμω και τεντώνουν τα πόδια τους προς το κέντρο. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο «Μανόλης».

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ

Τα κοριτσάκια σχηματίζουν έναν κύκλο, που κοιτάζει προς τα μέσα. Στο κέντρο κάθεται ένα κοριτσάκι, που κάνει τάχα ότι κλαίει. Τα άλλα γυρίζουν γύρω-γύρω και τραγουδούν:

Η μικρή Ελένη
κάθεται και κλαίει

γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της.
Σήκω απάνω, πλύνε τα μάτια,
Κοίταξε τον ήλιο κι αποχαιρέτησε!

       Το κοριτσάκι, τότε, που κάνει την Ελένη, πλένει δήθεν τα μάτια της και κοιτάζει τον ήλιο κι ύστερα σηκώνεται ξαφνικά και πιάνει μια απ’ τις άλλες, που γίνεται εκείνη Ελένη με τη σειρά της.

Η ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ

Οι παίκτες – από 5 ως 10 – κάθονται γύρω-γύρω και βγάζουν έναν αρχηγό, τα πιο μεγάλα απ’ τα παιδιά ή τον πιο έξυπνο, ανάμεσα στους μεγάλους. Καθένας απ’ τους παίκτες παίρνει έναν αριθμό. Αυτό γίνεται κατά 2 τρόπους: Ή εκείνος που κάθεται στ’ αριστερά του αρχηγού, παίρνει τον αριθμό 1 κι ο διπλανός του το 2 κι έτσι ως το τέλος, ή ο  καθένας παίρνει όποιο αριθμό του αρέσει, που δεν πρέπει όμως να είναι μεγαλύτερος, απ’ όσα είναι στο σύνολό τους τα παιδιά. Έτσι π.χ. αν τα παιδιά είναι 8, δεν πρέπει κανείς να πάρει τον αριθμό 10. Κάθε παίκτης πρέπει να θυμάται καλά τον αριθμό του, γιατί απ’ αυτό θα εξαρτηθεί αν θα κερδίσει ή θα χάσει.
         Πρώτος μιλάει ο αρχηγός και λέει:
         – Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 (π.χ.) κολοκύθια!
                Μόλις αναφέρει αυτόν τον αριθμό, εκείνος που έχει το 3, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει:
         – Και γιατί να κάνει τρία;
         – Και πόσα θέλεις να κάνει; Ρωτάει ο αρχηγός.
         – Να κάνει (π.χ.) πέντε.
                Μόλις ακούσει τον αριθμό του εκείνος που έχει το πέντε, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει: «Και γιατί να κάνει  πέντε;» και το παιχνίδι συνεχίζεται μ’ αυτόν τον τρόπο.
                Αν κανείς ακούσει τον αριθμό του και δεν σηκωθεί ή σηκωθεί ακούγοντας τον αριθμό που έχει άλλος ή πει ανύπαρκτο αριθμό (π.χ. το 12 αν είναι 10 τα παιδιά), τότε χάνει και πρέπει να δώσει ενέχυρο. Αυτό το ενέχυρο πρέπει να είναι κάτι το ατομικό του, π.χ. το μαντήλι του, το βραχιόλι του…  Όλα αυτά ο αρχηγός τα βάζει κατά μέρος και τα σκεπάζει μ’ ένα μαντίλι ή μ’ ένα κομμάτι ύφασμα. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, ο αρχηγός βάζει το χέρι του κάτω απ’ το μαντίλι, τραβάει ένα-ένα τα ενέχυρα και φωνάζει:
         – Κι αυτός εδώ, τι πρέπει να κάνει;
                Οι άλλοι, όλοι μαζί, φωνάζουν.
         – Να λαλήσει σαν πετεινός ή να γκαρίξει σαν γαϊδούρι ή να περπατήσει με τα τέσσερα, ή ό,τι άλλο σοφιστούν.
                Την τιμωρία αυτή, πρέπει ο τιμωρημένος να τη δεχτεί με κέφι και να κάνει τους άλλους να γελάσουν.
                Σε μια παραλλαγή, ο αρχηγός δεν περιμένει να τελειώσει το παιχνίδι για να επιβάλλει τις τιμωρίες, αλλά μόλις κάνει κάποιος ένα λάθος, τον βάζουν αμέσως να εκτελέσει την τιμωρία του.
                Σε μια άλλη παραλλαγή απ’ την Ήπειρο, στη μέση του κύκλου στήνουν μια βαριά πέτρα και όποιος κάνει λάθος, σηκώνεται αμέσως, σηκώνει την πέτρα και τη βαστάει στους ώμους του ως το τέλος του παιχνιδιού, εκτός αν λαθευτεί κανένας άλλος και τότε πηγαίνει εκείνος και παίρνει την πέτρα κι ο πρώτος ξαναγυρίζει στη θέση του.

ΤΟ ΚΟΥΤΣΟ

Παίζεται από 2 ή περισσότερα παιδιά ή από 2 ομάδες παιδιών, όταν τα παιδιά είναι από 4 και πάνω. Κάθε παιδί διαλέγει την πέτρα του, που πρέπει να είναι πλακέ και ελαφριά.
                Χαράζουν στο χώμα ή ζωγραφίζουν στο πεζοδρόμιο ή στην αυλή με κιμωλία το σχήμα του κουτσού και αριθμούν τα τετράγωνα. Η επάνω διάμετρος πρέπει να έχει τόσο πλάτος, ώστε να μπορεί να σταθεί ένα παιδί με τεντωμένα τα δυο του πόδια, δηλ. περίπου 80 πόντους. Ανάλογα πρέπει να είναι τα υπόλοιπα τετράγωνα. Ορίζουν ένα σημάδι και κάθε παιδί ρίχνει την πέτρα του στο σημάδι. Όποιου η πέτρα πάει μακρύτερα, εκείνο θα παίξει πρώτο. Ύστερα αρχίζει το παιχνίδι κι όποιο παιδί παίξει πρώτο, πετάει την πέτρα του στο πρώτο τετράγωνο, από μια απόσταση ως 3 βήματα περίπου. Αν τυχόν η πέτρα πέσει είτε έξω από το τετράγωνο είτε πάνω στη γραμμή, τότε το παιδί χάνει τη σειρά του και πρέπει να περιμένει να παίξουν όλοι οι άλλοι για να ξαναρίξει. Αν πέσει μέσα στο τετράγωνο, τότε πηδάει κι αυτό μέσα, πατώντας μόνο στο δεξί πόδι και μ’ αυτό σπρώχνει την πέτρα στο επόμενο τετράγωνο. Όταν φτάσει στο τρίτο, τότε κάνει το λεγόμενο γεφυράκι, δηλ. σπρώχνει την πέτρα πάνω στη γραμμή, που είναι ανάμεσα στα 2 τετράγωνα του (4) και πατάει με τα 2 πόδια. Κατόπιν στηρίζεται πάλι στο δεξί πόδι και σπρώχνει την πέτρα στο πέμπτο τετράγωνο κι από κει στο κεντρικό τετράγωνο του (6), οπότε κάνει πάλι το γεφυράκι, έχοντας την πέτρα στο μεσιανό τετράγωνο και πατώντας με τα 2 πόδια του στα δυο ακριανά. Αμέσως μετά κάνει μεταβολή πηδώντας και τότε έχει το δικαίωμα είτε να κάνει πάλι το γεφυράκι και να σπρώξει την πέτρα με το κουτσό στο πέμπτο τετράγωνο είτε να σκύψει και να την πιάσει με το χέρι και να την πετάξει στο πέμπτο τετράγωνο. Συνεχίζει ύστερα το κουτσό και γυρίζει πίσω βγάζοντας την πέτρα έξω. Έρχεται κατόπιν η σειρά από τα άλλα παιδιά να κάνουν τον πρώτο γύρο.
                Ο δεύτερος γύρος λέγεται Τουβλάκι, γιατί όλη η διαδρομή γίνεται τοποθετώντας ένα σπασμένο τουβλάκι στη ράχη του ποδιού και πηδώντας ελαφρά από ένα τετράγωνο στο άλλο, έτσι ώστε να μην πέσει το τουβλάκι κάτω.
                Ο τρίτος γύρος λέγεται Πλάτη. Σ’ αυτόν ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα του επάνω στην πλάτη του και πηδάει από το ένα τετράγωνο στο άλλο κουτσός πάντα και σκύβοντας για να μην πέσει η πέτρα του χάμω.
                Ο τέταρτος γύρος είναι το Χεράκι. Σ’ αυτόν η πέτρα τοποθετείται πάνω στη ράχη του αριστερού χεριού και ο παίκτης πρέπει να κάνει όλη τη διαδρομή πηδηχτά, προσέχοντας να μην του πέσει η πέτρα. Στην επιστροφή, καθώς θα κάνει τη μεταβολή πηδηχτά στο έκτο τετράγωνο, πετάει και την πέτρα ψηλά, γυρίζοντας το χέρι του και κατά την επιστροφή την κρατάει πια στην τεντωμένη παλάμη του.
                Ο πέμπτος και τελευταίος γύρος είναι το Τυφλό. Ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα πάνω στο κούτελό του και γέρνει το κεφάλι του κατά πίσω, προσέχοντας να μην πέσει η πέτρα. Έτσι κάνει όλη τη διαδρομή, χωρίς να βλέπει που πατάει και προσέχοντας να μην πατήσει στη γραμμή ή να μη βγει έξω από τα τετράγωνα, αλλιώς καίγεται και ξαναρχίζει.
                Όταν τα παιδιά παίζουν ομαδικά, νικάει εκείνη η ομάδα που οι παίκτες της έχουν καεί τις λιγότερες φορές.

ΑΜΠΑΡΙΖΑ

Παραδοσιακά είναι ένα παιχνίδι, κυρίως γι’ αγόρια 12-15 ετών, αλλά μπορούν να το παίξουν και κορίτσια. Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες, που οι παίκτες πρέπει να τους κρατούν με κάθε τρόπο.
                Τα παιδιά, 8 ως 14 τον αριθμό, χωρίζονται σε 2 ομάδες και κάθε ομάδα έχει τη μάνα της. Κάθε ομάδα διαλέγει την περιοχή της, σε 100 με 150 βήματα απόσταση από την άλλη και στο κέντρο είναι η αμπάριζα ή η Μανή, κατά την ποντιακή παραλλαγή, που αποτελείται από ένα σωρό, καμωμένο με τα πανωφόρια των παιδιών ή τα σακάκια τους ή ένα δέντρο, αν υπάρχει σ’ αυτόν το χώρο. Γύρω απ’ την αμπάριζα, κάθε ομάδα χαράζει έναν κύκλο, με περιφέρεια 3 ως 4 μέτρων και εκεί θα φυλάγονται τα σκλαβάκια. Εμπρός από τον κύκλο αυτό, σε μια απόσταση 5 βημάτων, κάθε ομάδα χαράζει μια ίσια γραμμή, που δείχνει τα σύνορα της περιοχής της.
                Την αρχή του παιχνιδιού την κάνει ένας, ο πιο σερπετός από τους παίκτες της ομάδας Α, που προχωρεί προς τη γραμμή κι αρχίζει να κοροϊδεύει και να ειρωνεύεται τους αντιπάλους του. Τότε ο αρχηγός, η μάνα της αντίθετης ομάδας δίνει την εντολή σ’ έναν απ’ τους δικούς της, να τον κυνηγήσει και να πιάσει τον αιχμάλωτο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κυνηγήσει και να πιάσει τον αντίπαλο του, παρά μονάχα έξω από την περιοχή του και μονάχα αν έχει βγει ύστερα απ’ αυτόν. Αν ο αντίπαλος της ομάδας Α γυρίσει πίσω στην περιοχή του χωρίς να πιαστεί, τότε αυτός που τον κυνηγάει, δεν έχει δικαίωμα να μείνει στην ελεύθερη περιοχή, αλλά πρέπει να γυρίσει ξανά στο στρατόπεδό του και να πάρει «φωτιά» ή να πιάσει «αμπάριζα». Φωνάζει τότε: «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» και τότε χτυπάει την αμπάριζα και βγαίνει πάλι έξω. Εντωμεταξύ κι άλλοι παίκτες της ομάδας Α και της Β έχουν βγει και κυνηγιούνται. Αν κανείς φτάσει τον αντίπαλό του και τον αγγίξει, έστω και με τα δάχτυλα, και φωνάξει: «Σ’ έπιασα», τότε αυτός θεωρείται αιχμάλωτος και οδηγείται με θριαμβευτικές κραυγές στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων του αντιπάλου, δηλ. στον κύκλο που είναι χαραγμένος γύρω από την αμπάριζα, και δεν επιτρέπεται να φύγει μόνος του. Ωστόσο αν κάποιος από τη δική του ομάδα καταφέρει να χωθεί μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και χτυπήσει έναν από τους αιχμαλώτους, τον ελευθερώνει. Δε μπορεί όμως να ελευθερώσει παρά μονάχα ένα σε κάθε έξοδό του. Αν κανείς από τους παίκτες είτε κατά λάθος είτε για να γλιτώσει έναν από τους δικούς του, βγει από την περιοχή του παιχνιδιού, που σχηματίζει γύρω γύρω ένα τετράγωνο, τότε θεωρείται λιποτάκτης και οδηγείται στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του αντιπάλου.
                Οι αρχηγοί των ομάδων δεν παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, γιατί αν τυχόν συλληφθεί ένας αρχηγός, τότε χάνει ολόκληρη η ομάδα του το παιχνίδι. Αντίθετα, αν ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας καταφέρει να εισχωρήσει στην περιοχή του εχθρού και χτυπήσει την αμπάριζα, τότε κερδίζει ολόκληρη η ομάδα. Φωνάζει, τότε, «Έπιασα την αμπάριζα» και το παιχνίδι θεωρείται τελειωμένο. Κανονικά το παιχνίδι συνεχίζεται έως ότου η μια ομάδα χάσει τόσους παίκτες, ώστε να μη μπορεί πια να συνεχίσει. Οι νικητές, τότε, κάθονται καβαλικευτά στη ράχη των νικημένων και κάνουν έτσι τη βόλτα όλης της περιοχής, περιγελώντας τους αντιπάλους.

ΠΑΝΑΛΙΑΡΤΟΣ : Η ΙΣΟΠΑΛΙΑ ΤΟΝ ΕΦΕΡΕ ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ


Η ισοπαλία εκτός έδρας με τα Λεύκτρα έριξε στην δεύτερη θέση τον Παναλίαρτο, τι στιγμή που η Δάφνη έφευγε νικηφόρα από τις Πλαταιές.
Δείτε όλα τα αποτελέσματα της 17ης αγωνιστικής και την βαθμολογία

 Τα γκολ του αγώνα πέτυχαν: στο 18΄ ο Παππάς για τα Λεύκτρα και στο 24΄ ο Κατσογιάννης για τον Παναλίαρτο. Ο Κατσογιάννης είναι και ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 19 γκολ.


Η δήλωση μετά τον αγώνα του προπονητή του Παναλίαρτου ΧΑΝΙΟΥ ΝΤΙΝΟΥ:
«Μπήκαμε πολύ μουδιασμένα στο γήπεδο και δείξαμε φοβισμένοι. Κάναμε πολλά λάθη και δώσαμε την ευκαιρία στον αντίπαλο να προηγηθεί. Μετά ισορροπήσαμε, είχαμε καθολική υπεροχή, ισοφαρίσαμε και χάσαμε πολλές ευκαιρίες να πετύχουμε ένα δεύτερο γκολ. Στην ανάπαυλα είπαμε να διορθώσουμε κάποια πράγματα , αλλά και στο β’ μέρος κυμανθήκαμε στα ίδια επίπεδα. Είχαμε όμως τις ευκαιρίες και δικαιούμασταν ένα τουλάχιστον γκολ, αλλά δυστυχώς δεν ήρθε»

Το επόμενο Σάββατο στις 15:00 ο Παναλίαρτος υποδέχεται την ομάδα των Πλαταιών

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 17ης ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ

         ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ – ΚΙΘΑΙΡΩΝΑΣ               ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ
ΠΑΝΔΑΥΛΕΙΑΚΟ – ΙΩΝΙΚΟΣ                            3-3
ΕΝΩΣΗ – ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ                                   2-0
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ – ΠΑΝΑΛΙΑΡΤΟΣ               1-1
ΠΗΓΑΣΟΣ – ΠΑΜΒΑΓΙΑΚΟΣ                           1-3
ΠΛΑΤΑΙΕΣ – ΔΑΦΝΗ                                           0-2
ΘΕΣΠΙΑΚΟΣ – ΔΙΣΤΟΜΟ                                   0-2
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ – ΟΡΧΟΜΕΝΟΣ                           1-1
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
Πίνακας βαθμολογίας από asaparnassos.gr

ΤΟ ΝΕΟ ΜΗΝΥΜΑ-ΑΠΕΙΛΗ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ


Ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος διεθνώς ανέλαβε με ηχογραφημένο μήνυμα την αποτυχημένη επίθεση του Νιγηριανού σε αμερικανικό αεροσκάφος. Η κασέτα που φέρεται να ακούγεται η φωνή του Οσάμα Μπιν Λάντεν δόθηκε στο Al Jazeera, που την μετέδωσε το πρωί της Κυριακής και πιστεύεται ότι ηχογραφήθηκε τον περασμένο μήνα….

…Ο τρομοκράτης που καταζητείται εδώ και σχεδόν μία δεκαετία ανέλαβε την ευθύνη για την αποτυχημένη βομβιστική επίθεση κατά αμερικανικού αεροσκάφους στις 25 Δεκεμβρίου από τον νεαρό Νιγηριανό που κρατείται από τις αμερικανικές αρχές.

Στη συνέχεια ο Λάντεν προειδοποιεί τις ΗΠΑ ότι θα υπάρξουν και άλλες επιθέσεις αν δεν βρεθεί λύση στην κρίση στην Παλαιστίνη και αν συνεχίσουν να υποστηρίζουν το Ισραήλ.

«Η Αμερική δεν θα ονειρευτεί καν να ζήσει ειρηνικά αν δεν την ζήσουμε πρώτα στην Παλαιστίνη. Είναι άδικο εσείς να απολαμβάνετε μία ασφαλή ζωή την ώρα που τα αδέρφια μας στη Γάζα υποφέρουν. Γι’ αυτό με το θέλημα του Θεού, οι επιθέσεις μας εναντίον σας θα συνεχιστούν όσο θα συνεχίζετε να υποστηρίζετε το Ισραήλ. Αν ήταν δυνατόν να μεταφέρουμε τα μηνύματα μας σε εσάς με τα λόγια δεν θα χρειαζόταν να τα μεταφέρουμε με αεροπλάνα» λέει μεταξύ άλλων

newsit.gr

ΟΙ STARS ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΪΤΗ


ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 24ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ


Η ΟΣΙΑ ΞΕΝΗ
  0Ι ΑΓΙΟΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΠΑΥΣΙΡΙΟΣ και ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ οι αυτάδελφοι
  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΑΒΥΛΑΣ ο εν Σικελία και ΑΓΑΠΙΟΣ και ΤΙΜΟΘΕΟΣ οι μαθητές του
  Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΟΣ
  ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ του Πέρσου
  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ και ΜΑΜΑΣ
  Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΩΝ επίσκοπος Καλπασίου (Καρπασίας)
  Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΚΟΣ ο πρεσβύτερος
  Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΣΙΜΟΣ και τα ΔΥΟ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΙΑ
  Ο ΟΣΙΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ
  ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ
  Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΗΜΩΝ επίσκοπος Καρπάθου
  Ο ΟΣΙΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ο Έγκλειστος
  ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΛΑΔΙΟΣ ο Κομενταρήσιος
  Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΟΠΛΟΚΗ
  Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ιδρυτής Μονής Φιλόθεου Αγίου Ορους & ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ,   ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, ΣΥΜΕΩΝ, ΔΟΜΕΤΙΟΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΣ (ό Αιτωλός)
  Ο ΟΣΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ο εν Ολύμπω
  Μνήμη εγκαινίων ναού άγ. Ζαχαρία στη Μονή της όσίας Δομνίκης
  Η ΑΓ. ΞΕΝΙΑ της Πετρουπόλεως. ή θαυματουργός (Ρωσίδα)…
  Ο ΑΓΙΟΣ CADOC, ηγούμενος (Ουαλός)

 Αναλυτικά

 Η ΟΣΙΑ ΞΕΝΗ
Όνομαζόταν Εύσεβία, καταγόταν από τη Ρώμη και ήταν «φεμινίστρια» της εποχής της, με την ύγιά, βέβαια, έννοια της λέξης. Πίστευε πώς ή γυναίκα είχε δικαιωμα και καθήκον να μη δέχεται σύζυγο πού θα της ήταν καθημερινό εμπόδιο στην κατά Χριστόν ζωή. Και όπως είπε ο Απ. Παύλος: «Μη γίνεσθε έτεροζυγούντες απίστοις»1. Δηλαδή, μη ‘ μπαίνετε στον ίδιο ζυγό (γάμο) με ανθρώπους πού δεν έχουν πίστη στό Θεό. Διότι «το μυστήριον τούτο μέγα εστίν, εγώ δε λέγω εις Χριστόν και εις την έκκλησίαν»2, πού σημαίνει, το μυστήριο αυτό του γάμου είναι μεγάλης σημασίας. Και το λέω αυτό, αναφερόμενος στην πνευματική ένωση του Χριστού και της Εκκλησίας. ΟΙ γονείς, όμως, της όσίας, είχαν διαφορετική γνώμη και ήθελαν να την παντρέψουν στανικώς, με όποιον αυτοί ήθελαν. Τότε εκείνη κρυφά φεύγει για την Αλεξάνδρεια. Μετονομάζεται Ξένη και για να χαθούν τα ίχνη της, πηγαίνει στο νησί Κως. Και από εκεί, στα Μύλασσα τής Καριάς. Εκεί, εγκαταστάθηκε με τις δύο υπηρέτριες πού την είχαν συνοδεύσει σε ήσυχαστικά κελιά. Κοντά εκεί, έκτισε μικρό ναό στο όνομα του Άγιου πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Αφού ήλθαν κοντά της και μερικές άλλες μοναχές, έκαναν μια εξαίρετη χριστιανική αδελφότητα. Ή παιδεία της, ή ευγένεια της και ή θερμή της πίστη γρήγορα έφθασαν παντού. Καθημερινά έτρεχαν κοντά της γυναίκες, για να πάρουν συμβουλές και να ζητήσουν τις προσευχές της. Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο ή όσια τις είλκυε στο Χριστό και τίς οδηγούσε στο δρόμο της σωτηρίας.
Β’ προς Κορινθίους στ’ 14
Προς Έφεσίους ε’ 32.

Απολυτίκιο. Ηχος γ’. Θείας πίστεως.
Ξένην ήνυσας, ζωήν εν κόσμω, ξένην έσχηκας, προσηγορίαν, ύπεμφαίνουσαν τη κλήοει τον τρόπον σου’ συ γαρ νυμφίον λιπούσα τον πρόοκαιρον, τώ άθανάτω όσίως νενύμφευσαι. Ξένη ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ήμίν το μέγα έλεος.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΠΑΥΣΙΡΙΟΣ και ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ οι αυτάδελφοι
Έζησαν επί Διοκλητιανού και κατάγονταν από την Κλεοπατρίδα της Αιγύπτου, το τωρινό Σουέζ. ΟΙ δύο πρώτοι ακολούθησαν την αγία ερημική ζωή. Οταν όμως άναψε ο διωγμός επί Διοκλητιανού, συνελήφθησαν από τον έπαρχο Άρειανό και καταδικάστηκαν σε θάνατο. ο τρίτος αδελφός, ο Θεοδοτίων, είχε πάρει άλλο δρόμο. Παρασύρθηκε από κακούς φίλους και έγινε ληστής. Οταν όμως έμαθε την τύχη των δύο μεγαλύτερων αδελφών του, πήγε να δει το τέλος τους. Τότε ή καρδιά του μαλάκωσε, συγκινήθηκε, μετάνιωσε και ομολόγησε τον εαυτό του χριστιανό, έπιπλήττοντας θαρραλέα τον τύραννο. Εκείνος εξαγριωμένος διέταξε να τον βασανίσουν ανελέητα. Κατόπιν τον αποκεφάλισαν. Τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του, τους έριξαν στα νερά και τους έπνιξαν. Ετσι και τα τρία αδέλφια μαζί, πήραν το αμάραντο στεφάνι της αιώνιας δόξας.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΒΑΒΥΛΑΣ ο εν Σικελία και ΑΓΑΠΙΟΣ και ΤΙΜΟΘΕΟΣ οι μαθητές του
Ό Άγιος Ίερομάρτυς Βαβύλας καταγόταν από τη Θεούπολη (την Αντιόχεια πιθανώς), και πήρε από τους γονείς του την ανάλογη χριστιανική ανατροφή. Μετά το θάνατο τους, διαμοίρασε τα πλούτη του ατούς φτωχούς και τα ορφανά, και αποσύρθηκε σε ησυχαστήριο με δύο μαθητές του, τον Αγάπιο και τον Τιμόθεο. ‘Εκεί, συμπλήρωσε τίς μελέτες του, και κατάρτησε καλά τους μαθητές του στην αρετή και την πίστη. Μετά από έντονη παράκληση και πίεση, χειροτονήθηκε Ιερέας, με πλήρη συναίσθηση των μεγάλων και Ιερών υποχρεώσεων του. Μετά από καιρό ταξίδεψε στη Ρώμη και κατόπιν στη Σικελία, εργαζόμενος πάντα υπέρ της χριστιανικής θρησκείας. Άλλα ο έκεϊ διοικητής, αφού μάταια προσπάθησε να αποσπάσει αυτόν και τους μαθητές του από τη χριστιανική ομολογία, τους υπέβαλε σε σειρά σκληρών βασανιστηρίων. Όταν δε και αυτά αποδείχτηκαν αδύνατα να κάμψουν τη σταθερότητα των Αγίων, τους κατέσφαξε με μαχαίρια και τα σώματα τους έριξε στη φωτιά. Τα λείψανα τους, όμως, διαφυλάχτηκαν αβλαβή, και χριστιανοί ευσεβείς τα παρέλαβαν και τα έθαψαν με όλη τη χριστιανική τιμή.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΟΣ
Πέρασε τη ζωή του στα ερημικά αναχωρητήρια της Φοινίκης, της Συρίας και της Κιλικίας. Περίφημος για την εγκράτεια και την αρετή του, έβλεπε πολλές φορές να έρχονται σ’ αυτόν άνδρες μεγάλων αξιωμάτων, πού ωφελούνταν πολύ από τη συνομιλία του. Άλλα και στις πόλεις κατέβαινε, Οταν ήταν ανάγκη να πάρουν ενίσχυση οί χριστιανοί στις γενικές δοκιμασίες τους. Είναι γνωστό το γεγονός, πού ο’ι κάτοικοι της Αντιόχειας συνέτριψαν τους βασιλικούς ανδριάντες επί Μεγάλου Θεοδοσίου και ή πόλη περίμενε με τρομερή αγωνία την απόφαση του αυτοκράτορα, στον οποίο πήγε σαν Ικέτης ο επίσκοπος Φλαβιανός. ο Χρυσόστομος, ιερέας τότε, έβγαζε τους περίφημους παρηγορητικούς λόγους του, πλήθη δε ερημιτών κατέβηκαν για να δώσουν και αυτοί ηθική ενίσχυση και παρηγοριά. Μεταξύ δε αυτών ήταν και ο Μακεδόνιος, πού πολύ συνετέλεσε στην ενθάρρυνση των φοβισμένων κατοίκων. Τον κόσμο αυτό άφησε ο Μακεδόνιος 70 χρονών. ο δε θάνατος του θρηνήθηκε από πολλούς.

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ του Πέρσου
Ή ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου οσιομάρτυρα Αναστασίου του Πέρσου, έγινε δέκα χρόνια μετά το μαρτυρικό του τέλος. Κατά τους Συναξαριστές, κάποιος επίσκοπος Ρωμαίος πήγε στην Περσία και μετακόμισε αυτά στην Καισαρεία της Παλαιστίνης, τη δε κάρα του μετέφερε στη Ρώμη.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ και ΜΑΜΑΣ
Που και πώς μαρτύρησαν δεν γνωρίζουμε. Ίσως να είναι αυτοί πού γιορτάζουν την 10η Δεκεμβρίου, Μηνάς ο Καλλικέλαδος και Ερμογένης.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΩΝ επίσκοπος Καλπασίου (Καρπασίας)
Τον Φίλωνα, απλό ακόμα διάκονο, εκτίμησε πολύ ο άγιος Έπιφάνιος και τον ανέδειξε επίσκοπο Καλπασίου στην Κύπρο το 401. Κατά δε τον Σουίδα, ο επίσκοπος αυτός έγραψε υπομνήματα στην Πεντάτευχο και στο Άσμα Ασμάτων.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΚΟΣ ο πρεσβύτερος
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΡΣΙΜΟΣ και τα ΔΥΟ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΙΑ
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΖΩΣΙΜΑΣ
Ό όσιος Ζωσιμάς, άλλος από τον άββά Ζωσιμά πού βρήκε την όσια Μαρία την Αιγύπτια και γιορτάζει στις 4 Απριλίου, διακρίθηκε για την λαμπρή μέθοδο πού είχε εφαρμόσει στον εαυτό του εναντίον του θύμου και δίδαξε κατόπιν και στους άλλους. Ή μέθοδος αυτή ήταν να μένει σε απόλυτη σιωπή, όταν θύμωνε. Έτσι ο θυμός έσβηνε από ατροφία, χωρίς να βγάλει φλόγες, και ή οργή κόπαζε εύκολα, όπως ησυχάζει αμέσως ή θάλασσα, από την οποία πέρασε άνεμος στιγμιαίος.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ
Ίσως των εγκαινίων του ναού του Προδρόμου κοντά στον Ταύρο.

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΗΜΩΝ επίσκοπος Καρπάθου
Ή μνήμη του αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266, χωρίς βιογραφικό υπόμνημα.

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ο Έγκλειστος
Αυτός ήταν Κύπριος και γεννήθηκε στη Λευκάρα της επαρχίας Άμαθούντος το 1134. Με τη μεγάλη του ασκητική ζωή, αναδείχτηκε ένας από τους πιο μεγάλους ασκητές της Κύπρου. Έκτισε μάλιστα τη διάσημη Έγκλείστρα, πού σώζεται μέχρι σήμερα, στην οποία μέσα πέρασε όλη σχεδόν τη ζωή του με προσευχή και μελέτη. Επίσης, αναδείχτηκε γλαφυρός συγγραφέας και ασκητής όσιος. Πέθανε ειρηνικά και τάφηκε στη σπηλιά της Έγκλείστρας. (Ή μνήμη του επαναλαμβάνεται και την 12η Απριλίου).

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Δημητριεύσκη, Τυπικόν Α, 158. Δεν βρίσκουμε άλλο στοιχείο για την περίπτωση αυτή.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΛΑΔΙΟΣ ο Κομενταρήσιος
Ή μνήμη του βρίσκεται στον Παρισινό Κώδικα 1578 και στις παλιές εκδόσεις των Μηναίων. Ισως να είναι ο ίδιος με αυτόν της 18ης Ιανουαρίου.

Η ΑΓΙΑ ΧΡΥΣΟΠΛΟΚΗ
Την μάρτυρα αυτή αγνοεί ο Άγιος Νικόδημος στον Συναξαριστή του. Ή μνήμη της αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266 μαζί με αυτή της Θεοδούλης (6λ. 18 Ιανουαρίου). Αλλά στις 24 Ιανουαρίου, την ήμερα αυτή δηλαδή, αναφέρεται στον Κώδικα αυτόν και ή μνήμη Ερμογένους και Φιλήμονος επισκόπου Καρπάθου», για τους οποίους καμιά αναφορά δεν γίνεται από τον Άγιο Νικόδημο στον Συναξαριστή του.

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ιδρυτής Μονής Φιλόθεου Αγίου Ορους & ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ, ΣΥΜΕΩΝ, ΔΟΜΕΤΙΟΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΣ (ό Αιτωλός)
Υπήρξε ο πρώτος Ιδρυτής της Μονής Φιλόθεου στο Άγιο Όρος και έζησε στα τέλη του 10ου αιώνα. Τη μνήμη του γιορτάζουν οι μοναχοί της εν λόγω Μονής, μαζί με τους άλλους οσίους πού έλαμψαν πνευματικά σ’ αύτη, όπως μαρτυρεί ή χειρόγραφη Ακολουθία, πού σώζεται στη Μονή. Και έχει ως έξης: «Ακολουθία των οσίων και θεοφόρων Πατέρων Φιλόθεου πρωτίστου δομήτορος της ιεράς ταύτης επωνύμου αυτού Μονής. Θεοδοσίου ηγουμένου ταύτης και μητροπολίτου Τραπεζούντος. Διονυσίου και Συμεώνος ήγησάντων αυτής. Δομετίου του ήσυχαστού και σημειοφόρου. Διαμιανού μαθητού αυτού και όσιομάρτυρος. Και Κοσμά του Ίσαποστόλου και ίερομάρτυρος, εφόρων, προστατών και συνασκητών της Ιεράς ταύτης Μονής». Ή μνήμη δε όλων αυτών είναι άγνωστη ατούς Συναξαριστές.

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ο εν Ολύμπω
Ό όσιος Διονύσιος γεννήθηκε στο χωριό Πλατίνα της Θεσσαλικής επαρχίας Φαναρίου, και ανατράφηκε από παιδί με ευσέβεια από τους γονείς του, Νικόλαο και Θεοδώρα. Τη νεανική του ηλικία πέρασε με σωφροσύνη και καθαρότητα, αγωνιζόμενος να επαναφέρει στο δρόμο του Θεού, όσους νέους έβλεπε να παρασύρονται από τα ρεύματα των παθών. Μετά τον θάνατο των γονέων του πήγε στα μοναστήρια των Μετεώρων και από ‘κει στο Άγιον Όρος, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν πρεσβύτερος. Έπειτα επισκέφθηκε τα Ιεροσόλυμα και ο εκεί Πατριάρχης, εκτιμώντας τη μεγάλη του αρετή, θέλησε να τον κάνει διάδοχο του. ο όσιος όμως επέστρεψε στο ησυχαστήριο του, στον Αθω. Ύστερα από καιρό οί κάτοικοι της Βέροιας θέλησαν να τον κάνουν Μητροπολίτη τους. Εκείνος, αποφασισμένος να μη δεχτεί ποτέ αρχιερατικό αξίωμα, έφυγε και έμενε στον Όλυμπο, όπου έκτισε ναό στο όνομα του προφήτη Ηλία. Από εκεί χάριζε πλούσια τη ν αγάπη και την ελεημοσύνη του στους κατοίκους των γύρω περιοχών, και έτσι άγια τελείωσε τη ζωή του.

Απολυτίκιο. Ήχος α*. Της ερήμου πολίτης.
Του Όλύμπου οικήτωρ Πιερίας αγλάισμα, και της επωνύμου Μονής σου ιερόν περιτείχισμα, έδείχθης Διονύσιε σοφέ, βιώσας ώσπερ Αγγελος εν γη, και παρέχεις την ταχείαν σου άρωγήν, τοις εύλαβώς κραυγάζουσιν δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.

Μνήμη εγκαινίων ναού άγ. Ζαχαρία στη Μονή της όσίας Δομνίκης

Η ΑΓ. ΞΕΝΙΑ της Πετρουπόλεως. ή θαυματουργός (Ρωσίδα).
Δια Χριστόν σαλή.

 Ο ΑΓΙΟΣ CADOC, ηγούμενος (Ουαλός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αύτοϋ του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων» του Χριστόφορου Κων. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησσού, Αθήναι 1985.
    

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 23ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ


   ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ επίσκοπος Άγκυρας και ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ
   Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ
   Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΫΣΙΜΑΣ ο Σύρος
   Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ ο Ησυχαστής
   Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΟΛΙΟΣ ή Ασχολίας επίσκοπος Θεσσαλονίκης
   ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ οι εν τω Παρίω
   Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ο εν Κοστρόμα ο Λιθουανός

 Αναλυτικά

 ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ επίσκοπος Άγκυρας και ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ

Ό πατέρας του Κλήμη ήταν ειδωλολάτρης. Πέθανε, όμως, νωρίς και ή ανατροφή του Κλήμη έγινε με όλη τη χριστιανική επιμέλεια, από την ευσεβέστατη μητέρα του. Όταν μεγάλωσε, ή παιδεία του, ή φιλανθρωπία του και οι άλλες φημισμένες αρετές του τον ανέδειξαν επίσκοπο της πατρίδας του Άγκυρας. Το μεγάλο αξίωμα δεν τον έκανε να πέσει στη μεγάλη παγίδα της αλαζονείας, Αντίθετα, ανέπτυξε περισσότερο την ενεργητικότητα του, για να ανταποκριθεί στίς πνευματικές και υλικές ανάγκες του ποιμνίου του. Εκείνο, όμως, πού πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα στον επίσκοπο Κλήμη, είναι ότι φρόντιζε πατρικά για τα ορφανά και τους φτωχούς. Παρηγορούσε τους πάσχοντες, με ιδιαίτερη προσοχή έπαιρνε στην Εκκλησία παιδιά εγκαταλελειμμένα και έκθετα, φροντίζοντας όχι μόνο για τη συντήρηση τους, αλλά και για την κατήχηση και βάπτιση τους. Όλα αυτά μας δίνουν το δικαιωμα να πούμε ότι ή πίστη του ήταν ζωντανή, με έργα. Διότι ή πίστις, εάν μη έργα έχπ, νεκρά εστί καθ’ έαυτήν»‘.Ή πίστη, δηλαδή, αν δεν έχει σαν καρπό έργα αρετής, είναι από τη ρίζα της νεκρή. ο θεός, όμως, θέλησε να δοκιμάσει τον Κλήμη και από το καμίνι του μαρτυρίου. Επί βασιλείας Διοκλητιανοϋ, λοιπόν, βασανίζεται φρικτά και τα υπομένει όλα καρτερικότατα, μέχρι πού τον αποκεφαλίζουν, επισφραγίζοντας, έτσι, με το μαρτύριο τη μεγάλη και ζωντανή του πίστη. ο δε ‘Αγαθάγγελος καταγόταν από τη Ρώμη και έγινε χριστιανός από τον άγιο Κλήμεντα, τον όποιο ακολούθησε. Συμμερίστηκε μάλιστα τίς περιπέτειες του και τα βασανιστήρια του, και πέθανε μαζί του με αποκεφαλισμό.

1. Επιστολή Ιακώβου, 6Ί7.

Απολυτίκιο. Του ‘Αγ. Κλήμεντος. Ηχος δ’.

Κλήμα όσιότητος, και στέλεχος αθλήσεως, άνθος ιερώτατον, και καρπός ως θεόσδοτος, τοις πιστοίς πανίερε, ήδύτατος έβλάστησας. Αλλ’ ως Μαρτύρων σύναθλος, και Ιεραρχών σύνθρονος, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τάς ψυχάς ημών.

 Του Αγ. Αγαθαγγέλου. Ηχος δ . Ο υψωθείς εν τω Σταυρω.

Ως αγαθών αγγελιών προμηθέα, της προς ημάς του Ιησού ευσπλαχνίας, χαρμονικώς ύμνούμεν σε Μαρτύρων στερρεσυ γαρ Άγαθάγγελε, έναθλήσας νομίμως, στάσεως ήξίωσαι της Αγγέλων άζίως· μεθ’ ων πρεσβεύοις πάντοτε Χριστώ, πάσης ρυσθήναι, ημάς περιστάσεως.

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ

Ήταν κλεισμένος μέσα σ’ ένα κελί πολύ μικρό και σκοτεινό, επειδή δεν είχε κανένα παράθυρο, και εκεί σκληραγωγούσε με διάφορες ασκήσεις το σώμα του. Ύστερα από συνεχή παρακίνηση ενός πνευματικού του αδελφού, του Άμμιανοϋ, πήγε σε μοναστήρι για να δεχτεί την προστασία και την ήγουμενία των αδελφών. Εκεί ζούσε με πραότητα, ταπεινοφροσύνη και πολλή άσκηση. Έτρωγε κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες. Είχε σιδερένια ζώνη στη μέση του και βαρεία αλυσίδα στο λαιμό του. Όταν κάποιος τον κατηγόρησε γι’ αυτό, ο Ευσέβιος απάντησε: Το κάνω αυτό για να αποφύγω τις παγίδες του διαβόλου, πού προσπαθεί να με στερήσει από μεγάλα πράγματα. Δηλαδή τις αρετές, τη σωφροσύνη και τη δικαιοσύνη, Γι’ αυτό λοιπόν και εγώ, έστησα πόλεμο εναντίον του μ’ αυτά τα μικρά κακοπαθήματα, διότι αν με νικήσει δεν θα υπερηφανευθεί πολύ, αν όμως νικηθεί από μένα, θα είναι για γέλια, επειδή ούτε στα μικρά μπόρεσε να με νικήσει». Έτσι λοιπόν θεάρεστα αφού έζησε ο όσιος Ευσέβιος, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο.

 Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΫΣΙΜΑΣ ο Σύρος

Οι γραμματικές του γνώσεις ήταν μέτριες. Διακρίθηκε όμως, για την πολύ ενάρετη ζωή του. Ή εξωτερική του εμφάνιση ήταν μάλλον άσχημη. Και όμως, ενώ ο ίδιος ντυνόταν με παλιά φορέματα, τα φιλάνθρωπο έργα του ήταν πλούσια και αμέτρητα. Το κελί του έμενε πάντοτε ανοικτό για τους φτωχούς και τους ξένους, έφοδιαζόμενος δε με σιτάρι και λάδι, μοίραζε σ’ όσους άπ’ αυτούς είχαν ανάγκη. Όταν κάποτε πληροφορήθηκε ότι ο άρχοντας της κωμοπόλεώς τους καταπίεζε τους γεωργούς, δεν δίστασε να παρουσιασθεί μπροστά στον υπερήφανο και λαμπροφορεμένο εκείνο εγωιστή με τα φτωχικά του ρούχα, και να του δώσει μαθήματα δικαιοσύνης και ευγενείας. Έτσι με τέτοιες άγιες ασχολίες τελείωσε τη θεοφιλή ζωή του. (Ή μνήμη του επαναλαμβάνεται και στις 13 Φεβρουαρίου σαν Μαϊουμάς).

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ ο Ήσυχαστής

Φίλος της ερημικής ζωής, έστησε το κελί του πέραν του ποταμού Ευφράτη στο χωριό Καπερσανά. ο εκεί επίσκοπος, πληροφορήθηκε για την αρετή του και πήγε ο ίδιος και τον συνάντησε, για να τον πείσει να δεχτεί την ιεροσύνη. Άλλ’ ο Όσιος αρνήθηκε και αρκέστηκε στην ήσυχη προσευχή και μελέτη του και στα καλά, πού έκανε παρηγορώντας και οδηγώντας διάφορες ψυχές, πού προσέρχονταν σ’ αυτόν.

 Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΟΛΙΟΣ ή Ασχολίας επίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ό Άγιος αυτός έδρασε τα έτη 360-383 και ήταν γνωστός για τις αρετές του. Εβάπτισε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, ο όποιος εξαιτίας του εξέδωσε το 380 το περίφημο διάταγμα (Edictum) της Θεσσαλονίκης. Έλαβε μέρος στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο. ο Μ. Βασίλειος τον αποκαλεί φωστήρα της Εκκλησίας και επί της αρχιερατείας του ή Θεσσαλονίκη ήταν κέντρο της χριστιανοσύνης.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΕΣ οι εν τω Παρίω

Μαρτύρησαν αφού τους έριξαν μέσα σ’ ένα λάκκο, στην πόλη Πάριον. Αυτή ήταν πόλη παραθαλάσσια με λιμάνι, μεταξύ Κυζίκου και Λαμψάκου, πού κατά τον Μελέτιο, κτίστηκε από τους κατοίκους του νησιού Πάρος, οπότε άπ’ αυτούς ονομάστηκε Πάριον.

 Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ο εν Κοστρόμα ο Λιθουανός

Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο» Ή εν Ορθοδοξία Ηνωμένη Ευρώπη» του Γ.Ε. Πιπεράκη, ‘Εκδ. Επτάλοφος», Αθήναι 1997.

ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Τα μάτια πολλές φορές μας παίζουν περίεργα παιχνίδια
Δείτε τις φωτογραφίες και θα το διαπιστώσετε

Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες Οφθαλμαπάτες

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
Αρέσει σε %d bloggers: