Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2010

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ 28ΧΡΟΝΗ ΦΙΛΟΛΟΓΟ


Τον αποτροπιασμό ολόκληρης της Κρήτης και ολόκληρης της Ελλάδας προκάλεσε η φασιστικού τύπου επίθεση σε 28χρονη φιλόλογο στα Χανιά, από δύο νεαρούς, οι οποίοι χάραξαν με ξυράφι στο χέρι και το μπουφάν της πέντε αγκυλωτούς σταυρούς.

Φρικιαστικές είναι και οι λεπτομέρειες της επίθεσης, αφού σύμφωνα με πληροφορίες, οι νεαροί πλησίασαν την καθηγήτρια και, ψύχραιμοι, την ρώτησαν αν θέλει να την ζωγραφίσουν.

Το περιστατικό συνέβη στα Χανιά και κίνητρο των δραστών φέρεται να είναι το γεγονός ότι η εκπαιδευτικός έκανε αφιλοκερδώς μαθήματα σε μετανάστες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν σχολείο ή φροντιστήριο.

Οι αστυνομικοί εκτιμούν επίσης ότι βρίσκονται στα ίχνη των νεαρών δραστών, αλλά και της ομάδας, στην οποία συμμετέχουν. Μάλιστα η ίδια ομάδα εμπλέκεται σε μία σειρά περιστατικών στο νησί, όπως εμπρησμοί και επιθέσεις.

madata.gr
Advertisements

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ : ΤΙ ΖΗΤΑΜΕ – ΤΙ ΑΠΑΝΤΟΥΝ


Στο προσκήνιο επανήλθε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων προς την Ελλάδα εξαιτίας της ναζιστικής κατοχής. Η γερμανική πλευρά απορρίπτει παγίως τα ελληνικά αιτήματα, οι δε ελληνικές κυβερνήσεις επισήμως δεν εχουν παραιτηθεί ποτέ των διεκδικήσεων, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι η  υπόθεση «γερμανικές αποζημιώσεις» είναι ένα κεφάλαιο που η επίσημη ελληνική πολιτεία ουσιαστικά δεν αγγίζει. Εχει ενδιαφέρον να δούμε ποιές είναι οι ελληνικές αξιώσεις, τι απαντά το γερμανικό κράτος, ποιά η επιχειρητολογία των δύο πλευρών και τι λέει η περίφημη σύμβαση του 1960, πάνω στην οποία πατάει η Γερμανία…

Οι οφειλές
Σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανιας προς την Ελλάδα, στο οποίο σημειωτεόν πρωτοστατεί ο Μανόλης Γλέζος, το Γερμανικό Κράτος οφειλει:

1) 7,1δισ. δολάρια (αγοραστικής αξίας 1958) πλέον τους τόκους, που επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα. Προκειται για τις λεγόμενες επανορθώσεις.

2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, πλέον τους τόκους. Στα χρόνια της κατοχής οι ναζί «απέσπασαν» από την ελληνική κατοχική κυβέρνηση αναγκαστικό δάνειο, το οποίο σήμερα με τους τόκους και τον πληθωρισμό υπερβαίνει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ύψος του δανείου το είχαν καθορίσει οι ίδιοι οι Γερμανοί αμέσως μετά τον πόλεμο στο ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ (σε τιμές του 1944).

3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής. Εδώ συμπεριλαμβάνοται υποχρεώσεις για την αφαίρεσης ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που άρπαξαν τα γερμανικά στρατεύματα. Σύμφωνα με έκθεση ΕΑΜιτών αρχαιολόγων, που συνετάχθη το 1946, οι Γερμανοί διέπραξαν κλοπές και αφαίρεσαν αρχαιότητες μεγάλης αξίας από τα εξής μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους: Κεραμεικού, Πειραιά, Σκαραμαγκά, Βούλας, Βάρης, Κορωπίου, Κερατέας, Σουνίου, Ελευσίνας, Αίγινας, Μεγάρων, Θήβας, Λιβαδειάς, Ευπαλίου, Γαλαξιδίου, Τανάγρας, Χαιρώνειας, Κωπαΐδας, Δελφών, Χαλκίδας, Ερέτριας, Κορίνθου, Αργους, Λακωνίας, Κυθήρων, Βασιλικού Μεσσηνίας, Πεταλιδίου Μεσσηνίας, Θερμού, Μονής Βελάς, Ν. Αγχιάλου, Λάρισας, Καλαμπάκας, Χασίων(Μονή Αναλήψεως), Μονής Γκούρας, Θεσσαλονίκης, Ποτιδαίας, Κομοτηνής, Μυτιλήνης, Σάμου, Τηγανίου, Μήλου, και Καστελίου Κισσάμου, Κνωσού, Αγίας Τριάδας, Γόρτυνας, Φαιστού (Κρήτη).

 
Τι λέει η Γερμανία
 Η γερμανική πλευρά ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα καταβολής επανορθώσεων, χρησιμοποιώντας δύο βασικά επιχειρήματα: Πρώτον η Ελλάδα πήρε το 1960 αποζημίωση 115 εκατ. μάρκων από τη Γερμανία και δεύτερον  υπάρχει η συμφωνία της Διάσκεψης του Λονδίνου του 1953, που εξαιρεί τη Γερμανία από την καταβολή επανορθώσεων έως την υπογραφή συνθήκης ειρήνης μαζί της. Κατά τη γερμανική άποψη, τέτοια συνθήκη δεν έχει υπογραφεί ως τώρα. Ωστοσο, υπάρχει η νομικά επικρατούσα άποψη ότι η συμφωνία της 12/9/1990 (γνωστή ως συμφωνία Τέσσερα – συν δύο) για την ένωση της Γερμανίας, αντιστοιχεί σε συνθήκη ειρήνης και άρα η Γερμανία υποχρεούται σε καταβολή επανορθώσεων.

Τι λέει η σύμβαση του 1960
Το Γερμανικό κράτος, αρνούμενο οποιαδήποτε οφειλή,  «πατάει» κυρίως στη σύμβαση που υπεγράφη το 1960 μεταξύ ττου Ελληνικού κράτους (η Ελλάδα ήταν βασίλειο με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή)  και της κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. Τη σύμβαση αυτή επικαλείται τώρα και  ο Αντρέας Πέσκε, εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών.  

Να δούμε τι λέει η σύμβαση «μεταξύ του Bασιλείου της Eλλάδος και της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας περί παροχών υπέρ Eλλήνων υπηκόων θιγέντων υπό εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως»:

Στο πρώτο άρθρο της Σύμβασης  ορίζεται ότι «H Γερμανική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία θα καταβάλει εις το Bασίλειον της Eλλάδος εκατόν δέκα πέντε εκατομμύρια γερμανικών μάρκων υπέρ των υπό εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεων διά λόγους φυλής, θρησκείας ή κοσμοθεωρίας θιγέντων Eλλήνων υπηκόων, οίτινες υπέστησαν, συνεπεία των μέτρων τούτων διώξεως, ζημίας ελευθερίας ή υγείας και ιδίως και προς όφελος των επιζησάντων οικείων των φονευθέντων συνεπεία των μέτρων διώξεων τούτων».

Στο δεύτερο άρθρο της ίδιας σύμβασης ορίζονται οι δόσεις καταβολής των χρημάτων, ενώ στο τρίτο αναφέρεται: «Διά της εν άρθρω 1ω προβλεπομένης πληρωμής ρυθμίζονται οριστικώς άπαντα τα ζητήματα άτινα αποτελούν το αντικείμενο της Συμβάσεως ταύτης και τα αναφερόμενα εις τας σχέσεις της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας προς το βασίλειον της Eλλάδος, μη θιγομένων ενδεχόμενων νομίμων απαιτήσεων Eλλήνων υπηκόων».

Το Γερμανικό κράτος «πατάει» λοιπόν στο «ρυθμίζονται οριστικώς άπαντα τα ζητήματα». Υπάρχουν όμως  τουλάχιστον δύο αλλά:
Πρώτον: Mε επιστολή, που έχει ημερομηνία ίδια με αυτή της Σύμβασης, ο πρέσβευτή μας στη Bόνη απευθύνεται προς το Γερμανό υφυπουργό Eξωτερικών και του επισημαίνει ότι η Ελλάδα επιφυλάσσεται για «νέας απαιτήσεις». Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή: «H κυβέρνησις του βασιλείου της Eλλάδος συμφωνεί προς την άποψιν ταύτην της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Γερμανικής Δημοκρατίας. Eπιφυλάσσεται εν τούτοις όπως προβάλει νέας απαιτήσεις, αιτινες προέρχονται εξ εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής κατά την γενική εξέτασιν, συμφώνως το άρθρω 5, παράγραφος 2 της Συμφωνίας περί γερμανικών εξωτερικών χρεών της 27ης Φεβρουαρίου 1953». 

Δεύτερον:  Σύμφωνα με νομικούς που  παρακολουθούν την υπόθεση η σύμβαση αναφέρεται σαφώς σε «θιγέντες έλληνες υπηκόους» και επομένως μπορεί να υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση για τις ζημιές και τις καταστροφές των υποδομών. Επίσης, η σύμβαση δεν καλύπτει το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο το οποίο με σημερινές τιμές ξεπερνά τα 25 δισ. δολάρια!

Μιχάλης Πολυδώρου
nooz.gr

ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΕΑΒ


 Η προεδρεύουσα του πέμπτου τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας Αγγελική Θεοφιλοπούλου διέταξε την προσωρινή επαναλειτουργία της ΕΑΒ.

Στις 18.1.2010 με απόφαση της αντινομάρχου Βοιωτίας διατάχθηκε η προσωρινή διακοπή λειτουργίας της ΕΑΒ, καθώς δεν έχει εφοδιαστεί με άδεια διαχειρίσεως επικίνδυνων αποβλήτων.


Η κ. Θεοφιλοπούλου διέταξε την προσωρινή αναστολή της απόφασης της αντινομάρχου Βοιωτίας υπό τον όρο της διενέργειας εβδομαδιαίων «δειγματοληψιών των υγρών αποβλήτων των κλάδων παραγωγής της ΕΑΒ προς τον τελικό αποδέκτη με μέριμνα της ιδίας, καθώς και της διενέργειας ανά μήνα όμοιων δειγματοληψιών από πιστοποιημένο φορέα (π.χ. Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο)».


Η  ΕΑΒ υποστηρίζει ότι η έλλειψη της άδειας διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων οφείλεται στην διετή καθυστέρηση της αρμόδιας διεύθυνσης του υπουργείου Περιβάλλοντος να εκδώσει την τροποποίηση της εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων της ΕΑΒ.


newsit.gr

ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΟΥΣ ΧΥΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ


Λουκέτο βάζουν στους ΧΥΤΑ της χώρας οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μετά από απεργία που προκήρυξε η ΠΟΕ –ΟΤΑ. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ αποφάσισε το κλείσιμο όλων των ΧΥΤΑ της χώρας και κυρίως αυτών της Αθήνας και Θεσσαλονίκης, στις 6 και 7 Μαρτίου. Ειδικότερα, από την Παρασκευή, 5 Μαρτίου, στις 23:30 έως και τις 23:30 της Κυριακής, οι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων θα παραμείνουν κλειστοί. 

ΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ


Σε 24ωρη προειδοποιητική πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση προχωρά την ερχόμενη Τρίτη η Ομοσπονδία Περιπτερούχων-Καπνοπωλών Ελλάδος. Οι περιπτεράδες κάνουν λόγο για ασφυκτική πίεση που δέχονται από τα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι αδυνατούν να πωλούν προϊόντα με χαμηλά ποσοστά κέρδους και ζητούν να υπάρξει μείωση του συντελεστή φορολόγησης από το 4,5%, στο 3% έως 3,5%.
star lamias

Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – αγ Γρηγορίου Παλαμά αρχπ, Θεσσαλονίκής


Την κυριακή αυτή ως συνέχεια της εορτής της ορθοδοξίας, εορτάζεται άλλη μια νίκη της οθρής πίστης, που αυτή τη φορά άπτεται του θέματος της επαφής – επικοινωνίας του ανθρώπου και του θεού το πως γίνεται και εάν γινεται. Η θέση του αγ, Γρηγορίου ότι γίνεται δια της καθαρότητας της ψυχής
αποκρούοντας την θεωρία περί υψηλής γνώσεως, έδωσε την σωστή τοποθέτηση ,μια και δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους ανθρώπους να το καταφέρουν ανεξαρτήτως διανοητικής δύναμης και κατάστασης. Σέ αντίθετη περίπτωση θα είχαμε περιορισμό της δυνατότητας λύτρωσης στους μορφωμένους μόνο πράγμα που θα περιόριζε και θα μείωνε την αξία της θυσίας του Χριστού μόνο σε μια μερίδα ανθρώπων και μάλιστα προνομοιούχων,και καθόλου αδυνάτων , τους οποίους πάντα ευσπλαχνίζονταν.
Αν και το παρακάτω άρθρο είναι λίγο βαρύ θεολογικά , δείχνει την αγωνία της εκκλησίας για την αλήθεια αλλά και το σημαντικό του θέματος.

Ο αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς το 1335 εμφανίστηκε για πρώτη φορά με τους δύο αποδεικτικούς λόγους του «Περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος», με τους οποίους ήλθε σε σύγκρουση με τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, ο οποίος δίδασκε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει το Θεό, κι ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να ενωθεί μαζί Του. Κατά τα λεγόμενα του Βαρλαάμ, ο Θεός είναι «κλειστός στον εαυτό του» και δεν μπορεί να ενωθεί με τους ανθρώπους. Επομένως, οι «ησυχαστές», οι μοναχοί δηλαδή εκείνοι που έλεγαν ότι μπορεί ο άνθρωπος, αν έχει καθαρή καρδιά και αν συγκεντρωθεί στην «καρδιακή προσευχή» (το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Θεού, ελέησόν με»), να ενωθεί με το Θεό και να φωτισθεί και να δει το Άκτιστο φως, ασχέτως της μόρφωσής του, δεν ήταν Ορθόδοξοι αλλά «μεσσαλιανιστές» και «ομφαλόψυχοι». Μετά από αυτές τις τοποθετήσεις του Βαρλαάμ, ο Παλαμάς εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη από όπου και άρχισε τον αγώνα «υπέρ των Ιερώς ησυχαζόντων», δηλ. αυτών που ασκούσαν τον ησυχασμό, συγγράφοντας μάλιστα και τους ομώνυμους λόγους του. Η θέση του, που αποτελεί την επιτομή της Ορθόδοξης ησυχαστικής παράδοσης, ήταν ότι «ο Θεός υπάρχει κατά δύο τρόπους. Κατά την ουσία Του και κατά τις Θείες και άκτιστες Ενέργειές Του. 0 άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό κατά την ουσία Του. Μπορεί όμως να γνωρίσει και να ενωθεί μαζί Του, μέσα από τις Θείες και άκτιστες Ενέργειές Του»[1]. Παλαμάς και Βαρλαάμ ήρθαν σε αντιπαράθεση και διάφορες μορφές του πνεύματος, αλλά και της εξουσίας της εποχής συντάχθηκαν με τον καθένα. Η κατάσταση αυτή ονομάστηκε ησυχαστική έριδα.

Περιεχόμενο της σύγκρουσης

Το πρόβλημα, πού τέθηκε με την παρέμβαση του Βαρλαάμ, ήταν, αν η θεραπεία του νου (κάθαρση) γίνεται μέσω της ασκήσεως και της νοεράς ευχής (φωτισμού) ή μέσω της φιλοσοφίας (διανοητικού στοχασμού). Έτσι όμως ετέθη στην πράξη το πρόβλημα της σχέσεως της «θείας» προς την «έξω» ή «θύραθεν» σοφία. Ο Παλαμάς διέκρινε -πατερικά- δύο σοφίες: τη θεία και την έξω, σαφώς διακρινόμενες μεταξύ τους, διότι χρησιμοποιούν διαφορετικό καθεμιά χώρο (καρδία-εγκέφαλος). Την «σοφία του αιώνος τούτου» (Α’ Κορ.2,6) ο ησυχαστής αντικαθιστά στη θεολόγηση με τη σοφία του Θεού, πού προϋποθέτει την ενεργό παρουσία της ακτίστου ενεργείας του Θεού στην καρδιά του πιστού. «Τη γαρ φυσική ταύτη η έξω παιδεία βοηθεί, πνευματική δε ουδέποτε γένοιτ’αν, ει μη μετά της πίστεως και τη του Θεού συγγένοιτο αγάπη, μάλλον δε, ει μη προς της αγάπης και της εξ αυτής εγγινομένης χάριτος αναγεννηθείη και άλλη παρά την προτέραν γένοιτο, κοινή τε και θεοειδής, αγνή, ειρηνική, επιεικής, ήτις δη και άνωθεν σοφία (Ιακ. 3, 17) και Θεού σοφία (Α’ Κορ. 1, 21.24. 2, 7) κατονομάζεται, και ως πνευματική πως, άτε τη του Πνεύματος υποτεταγμένη σοφία, τα του Πνεύματος χαρίσματα και γινώσκει και αποδέχεται. Η δε μη τοιαύτη κάτωθεν, ψυχική, δαιμονιώδης (Ιακ. 3, 15), καθάπερ ο των αποστόλων αδελφόθεος λέγει, διό και τα του Πνεύματος ου προσίεται, κατά το γεγραμμένον» (Υπέρ των ι. Ησυχ. τριάς Α’, 9, 1). Η Αποκάλυψη του Θεού δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο της διανοίας του ανθρώπου, διότι υπερβαίνει κάθε κατάληψη. Γι’αυτό η παιδεία και η φιλοσοφία δεν συνιστούν προϋπόθεση της θεογνωσίας. Στη δυτική θεολογική παράδοση ισχύει το credo, ut intelligam (Αυγουστίνος). Κατά την άποψη αυτή προχωρεί κανείς με την πίστη, μέσω της φιλοσοφίας και της Γραφής, στη λογική σύλληψη της αποκαλύψεως. H προτεραιότητα δίνεται στη διάνοια, όχι μόνο στη φυσική, αλλά και στην υπερφυσική γνώση. Για τον ορθόδοξο-ησυχαστή η «έξω» σοφία ως προς την Θεογνωσία είναι μέγεθος αδιάφορο. Γι’ αυτό η θέωση είναι υπόθεση κοινή εγγραμμάτων και αγραμμάτων (π.χ. Μ. Βασίλειος-Μ. Αντώνιος).
[Επεξεργασία] Εξέλιξη της υπόθεσης

Τρεις μεγάλες τοπικές σύνοδοι που έγιναν στην Κωνσταντινούπολη τα έτη 1341, 1347 και 1351 επεκύρωσαν τις Θέσεις του Παλαμά ως ορθόδοξες, δικαιώνοντας τους ησυχαστές. Παράλληλα καταδίκασαν τον Βαρλαάμ και τους οπαδούς του, το μοναχό Γρηγόριο Ακίνδυνο και τον φιλόσοφο Νικηφόρο Γρηγορά. Όμως, λόγω της ταραγμένης πολιτικής κατάστασης, ο πατριάρχης Ιωάννης Καλέκας δίωξε τον Γρηγόριο ο οποίος συνελήφθη, κλείστηκε διαδοχικά σε μοναστήρια και τέλος φυλακίστηκε στις φυλακές των ανακτόρων (1343), όπου παρέμεινε έγκλειστος για 4 χρόνια[1]. Το 1347 δικαιώθηκε οριστικά και εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης.

ΖΗΤΩ ΟΙ ΧΩΜΑΤΕΡΕΣ !!!


«Οι χωματερές καταργήθηκαν και έγιναν οι ΧΥΤΑ.    Ζήτω οι χωματερές!!!!

 Σκουπίδια που συσσωρεύονται  σε μεγάλες ή σε μικρές ποσότητες και  τείνουν να γίνουν οι καινούργιες χωματερές. Ασυνείδητοι, ανάγωγοι, και δολοφόνοι του περιβάλλοντος πετούν σκουπίδια σε διάφορες περιοχές της πόλης.»

ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ «ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ»
ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ


Εικόνα 1.Στους κήπους στις όχθες του πανέμορφου, ειδικά αυτή την εποχή ποταμού  
Εικόνα 2 και 3 . Στο φράγμα του Κηφισού και στην περιοχή δύο γεφύρια πουέλεγαν οι παλιότεροι. Στη συγκεκριμένη περιοχή τα σκουπίδια θυμίζουν την παλιά χωματερή των άνω Λιοσίων. 
αρκτούρος  

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ – ΤΟ ΝΕΟΚΛΕΓΕΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ


Σας γνωρίζουμε  ότι στις 24 Φεβρουαρίου 2010 ημέρα Τετάρτη συγκροτήθηκε σε σώμα το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου ΦΙΛΟΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ, που προήλθε από τις εκλογές της Κυριακής 21/02/2010, ως ακολούθως:
Πρόεδρος: Πελέκη Βαρβάρα (καθηγήτρια Γαλλικών)
Αντιπρόεδρος: Μέγα Άννη (καθηγήτρια Γαλλικών)
Γραμματέας: Αδαμάκη Καλλιόπη (φιλόλογος)
Ταμίας: Κεράστα Αικατερίνη (βιβλιοθηκονόμος)
Μέλος: Σκραπαλιώρης Δημήτριος (βιβλιοθηκονόμος)
 Η θητεία του νέου Διοικητικού Συμβουλίου λήγει την 20 Φεβρουαρίου 2012.
Το νεοεκλεγέν Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου ΦΙΛΟΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ευχαριστεί όλους όσους συμμετείχαν στις εκλογές που διενεργήθηκαν την Κυριακή 21/02/2010. Η παρουσία και η συμπαράσταση καθώς και η διαρκής ενεργός συμμετοχή τους είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσει ουσιαστικά στο έργο της Βιβλιοθήκης της πόλης μας και του νεοϊδρυθέντος συλλόγου.

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 26-28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


  • Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ επίσκοπος Γάζης
  • Η ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ή Σαμαρείτιδα, Μεγαλομάρτυς
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ «ο φαρμακός»
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Κάλφας, νεομάρτυρας
  • ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΦΩΤΩ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΦΩΤΙΔΑ
  • ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΩΤΕΙΝΟΣ, ΙΩΣΗΣ, ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ ο δούκας, ΒΙΚΤΩΡ και ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
  • Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Κατοπινός
  • ΜΝΗΜΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ του Χρυσοστόμου σε Πρεσβύτερο
Αναλυτικά
Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ επίσκοπος Γάζης
Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Μετά την αξιόλογη κατάρτησή του στα περίφημα Μοναστήρια της Αιγύπτου και της Παλαιστίνης, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Γάζης. Το έργο του, όμως, έβρισκε δυσκολίες από τις αντιδράσεις των ειδωλολατρών και των αιρετικών, πού χρησιμοποιούσαν εναντίον των χριστιανών και τα όργανα της εξουσίας. ο Πορφύριος, με την αποφασιστικότητα, πού διέκρινε τους μεγάλους επισκόπους της εποχής εκείνης, άφησε μια μέρα τη Γάζα και πήγε στην Κων/πολη. Εκεί τον υποδέχτηκε εγκάρδια ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πού υποστήριξε τα αιτήματα του στη βασίλισσα Ευδοξία και τον Αρκάδιο. Ο Πορφύριος επέστρεψε με πλήρη επιτυχία. Με βασιλικό διάταγμα, περιώριζε την είδωλολατρεία στη Γάζα και διέλυε την επιρροή των αιρετικών. Έφερε ακόμα και δωρεά βασιλική, με την οποία ανήγειρε μεγάλη εκκλησία βυζαντινού ρυθμού.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. ο υψωθείς εν τω Σταυρω.
Πορφυραυγέσιν αρετών λαμπηδόσι, καταλαμπρύνας σεαυτόν’Ιεράρχα, καθάπερ φως έξέλαμψας Πορφύριε σοφέ’ λόγοις γάρ και θαύμασιν, αληθώς διαπρέψας, πασιν έβεβαίωσας, ευσέβειας την χάριν και νυν Χριστώ άΰλως λειτουργών, υπέρ του κόσμου, μη παύση δεόμενος.

Η ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ή Σαμαρείτιδα, Μεγαλομάρτ
υς
Τις πρώτες πληροφορίες για την Αγία αυτή βρίσκουμε στο Δ’ κεφάλαιο του κατά’ Ιωάννην Ευαγγελίου. Ήταν κάτοικος της Σαμαρειτικής πόλης Συχάρ. Κάθε μεσημέρι πήγαινε έξω από την πόλη, στο πηγάδι το λεγόμενο του Ιακώβ, και γέμιζε τη στάμνα της. Εκεί μια μέρα συνάντησε τον Ιησού, πού φανέρωσε όλα τα ιδιαίτερα της. Σ’ αυτήν, επίσης, είπε ο Κύριος μας τη μεγάλη αλήθεια, ότι Αυτός είναι «το ύδωρ το ζών», δηλαδή ή αστείρευτη πηγή του Αγίου Πνεύματος. Και συνέχισε ο Κύριος: «Το ύδωρ ο δώσω αυτω. γενήσεται εν αύτω πηγή ύδατος αλλομενου εις ζωήν αίώνιον» Το νερό, δηλαδή, πού θα δώσω εγώ στον άνθρωπο πού πιστεύει, λέει ο Κύριος, θα μεταβληθεί μέσα , του σε πηγή νερού, πού δε θα στερεύει. Άλλα θα αναβλύζει και θα τρέχει πάντοτε, για να του παρέχει ζωή αιώνια. Αυτό το «ύδωρ» έδωσε και ο Κύριος μας στη Σαμαρείτιδα. Έτσι, αργότερα βαπτίστηκε χριστιανή μεταξύ των πρώτων γυναικών της Σαμάρειας και ονομάστηκε Φωτεινή. ‘Από τότε (σύμφωνα με την παράδοση) αφιέρωσε τον εαυτό της στη διάδοση του Ευαγγελίου στην Αφρική και στη Ρώμη. Εκεί έλαβε και μαρτυρικό θάνατο από τον Νέρωνα, όταν αυτός έμαθε ότι ή Φωτεινή έκανε χριστιανές τη θυγατέρα του Δομνίνα και μερικές δούλες της. Συγχρόνως με τη Φωτεινή, θανατώνονται και οι δύο γιοι της και οι πέντε αδελφές της.
1. Ευαγγέλιο Ιωάννου, δ’ 1-38.

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Την πηγήν δεξαμενή της σοφίας και χάριτος, εκ χειλέων Κυρίου Φωτεινή Ίσαπόστολε, νομίμως ήγωνίοω πανοικεί, και νέμεις φωτισμόν παρά Θεού, τοις προστρέχουσι τη σκέπη σου τη σεπτή, και εύλαβώς βοώσί ΟΟΓ δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω χορηγούντι δια σου, χάριν ήμίν και έλεος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ «ο φαρμακός»
Ή μνήμη του σημειώνεται στον Κώδικα των Παρισίων 1578. Δεν έχουμε βιογραφικά του στοιχεία, αλλά ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιο του υποθέτει, ότι ϊσως είναι ο μάγος πού έδωσε στην Αγία Φωτεινή το δηλητήριο και πίστεψε στο Χριστό και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο Κάλφας, νεομάρτυρας
Γεννήθηκε και ανατράφηκε στον Γαλατά. Εργαζόταν σαν λεπτουργός κάλφας στο παλάτι του Σουλτάνου και συγχρόνως πρόσφερε τις υπηρεσίες του και σ’ άλλους επίσημους Τούρκους. Κάποτε προσέλαβε στην υπηρεσία του κάποιο τουρκόπουλο, ανεψιό ενός Αγά από την Ανατολή, για να του μάθει την τέχνη. Σε κάποια συζήτηση πού είχε μαζί του, ο Ιωάννης εκφράστηκε όχι καλά για την μουσουλμανική θρησκεία και συγχρόνως εξήρε τη χριστιανική θρησκεία. Το τουρκόπουλο πρόδωσε το αφεντικό του, ότι του έκανε προσηλυτισμό. Όποτε ο Ιωάννης συνελήφθη και οδηγήθηκε δερόμενος στον κριτή, κατηγορούμενος για εξύβριση της μουσουλμανικής θρησκείας. Τότε ανελέητα μαστιγώθηκε και ρίχτηκε στη φυλακή. Παρά τις επίμονες προσπάθειες των Τούρκων ο Ιωάννης ομολογούσε σταθερά τον Χριστό. Με διαταγή του Βεζίρη παραδόθηκε μετά από πολλά βασανιστήρια στον έπαρχο, ο όποιος και τον οδήγησε στον τόπο της εκτέλεσης κοντά στο Δημοπρατήριο, όπου και τον αποκεφάλισε στις 26 Φεβρουαρίου 1575, ήμερα Κυριακή.

ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΦΩΤΩ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΦΩΤΙΔΑ
Ήταν αδελφές της Αγίας Φωτεινής και οι μεν τέσσερις πρώτες μαρτύρησαν δια ξίφους, τη δε πέμπτη ξέσχισαν αφού την έδεσαν σε δύο δένδρα.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΩΤΕΙΝΟΣ, ΙΩΣΗΣ, ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ ο δούκας, ΒΙΚΤΩΡ και ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
ΟΙ δύο πρώτοι ήταν γιοι της Αγίας Φωτεινής. Όλοι μαρτύρησαν δια ξίφους.

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Φωτεινήν και Φωτίδα και Φωτώ άνυμνήσωμεν, συν Ανατολή Φωτεινόν τε Ίωσήν θείοις άσμασιν, ομού Κυριακήν Παρασκευήν, τους Μάρτυρας Χριστού περιφανείς· θείαν χάριν γαρ αιτούνται και φωτισμόν, τοις πίστει άνακράζουσι· δόξα τω ένισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δι’ υμών πάσιν Ίάματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Κατοπινός
Ή μνήμη του αναφέρεται μόνο στον Συναξαριστή του Delehaye, χωρίς καμιά άλλη πληροφορία, απλά «μνήμη του αγίου Πατρός ημών Νικολάου του Κατοπινού».

ΜΝΗΜΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ του Χρυσοστόμου σε Πρεσβύτερο
(κατά τον Συναξαριστή Delehaye)

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 27ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ο Δεκαπολίτης, ο Ομολογητής -Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΛΑΣΙΟΣ ο μίμος (ηθοποιός)- Ο ΟΣΙΟΣ ΘΑΛΛΕΛΑΙΟΣ -Ο ΟΣΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ -Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΣΙΟΣ ή (Νήσιος) -ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ και ΙΑΚΩΒΟΣ – Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο εν Καισαρεία –  Ο ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ νεομάρτυρας ο ΤραπεζούντιοS- ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΒΟΥΔΑΝΤΙΟΣ (ή Αβούνδιος ή Αβούδιμος), ΚΑΛΑΝΟΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ, ΦΟΥΡΤΟΥΝΑΤΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΤΙΤΙΑΝΟΣ και ΣΕΒΗΡΙΑΝΟΣ

 

Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ο Δεκαπολίτης, ο Ομολογητής
Έζησε κατά τον όγδοο αιώνα, επί Λέοντος Γ’ του Ίσαύρου. Διακρίθηκε σαν γενναίος της πίστης στρατιώτης και υπέρμαχος. Δεν έθαψε» τον εαυτό του στη μόνωση του κελιού του, άλλ’ από ‘κει ορμώμενος, έδινε τη μάχη στις κρίσιμες περιστάσεις και μέσα στο κοινωνικό στάδιο, πάντα με θάρρος, υπέρτης ορθόδοξης αλήθειας. Ένθαρρυνόμενος, βέβαια, από τη φωνή του Θεού, πού λέει: Άνδρίζου και ίσχυε, μη φόβου μηδέ πτοηθης»1- Δηλαδή, προχωρεί με αποφασιστικότητα σαν γενναίος άνδρας και έχε θάρρος· μη φοβηθείς και μη δειλιάσεις. Προ πάντων ο Προκόπιος διέπρεψε στον έλεγχο κατά των αιρετικών Μονοφυσιτών. Επίσης, υποστήριξε την τιμητική προσκύνηση των εικόνων. Επειδή ο Λέων ο Ίσαυρος ήταν σφοδρός εικονομάχος, προέβη σε διωγμούς και βασανιστήρια εναντίον των φίλων των εικόνων. Σ’ αυτούς τους διωγμούς ο Προκόπιος επισφράγισε τις πεποιθήσεις του υπέρ των εικόνων με τα πολλά του παθήματα. 1. Α’ Παραλειπομένων, κβ’ 13.

Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
Φερωνύμως προκύπτων εν ασκήσει Προκόπιε, ήρθης εκ δυνάμεως Πάτερ, προς αθλήσεως ελλαμψιν Χρίστου γαρ την Εικόνα προσκυνών, Μαρτύρων ανεδείχθης κοινωνός’ μεθ’ ων πρέσβευε παμμάκαρ διαπαντός, υπέρ των έκβοώντων σοι · δόξα τω δεδωκότι σοι ίσχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ένερνούντι δια σου, πασιν Ίάματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΛΑΣΙΟΣ ο μίμος (ηθοποιός)
Αυτός αφού αναπαράστησε το Άγιο Βάπτισμα, βαπτίσθηκε αληθινά, ομολόγησε τον Χριστό και μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΘΑΛΛΕΛΑΙΟΣ
Καταγόταν από την Κιλικία και ασκήτευε έξω από την πόλη Γάβαλα της Συρίας. Εκεί υπήρχε ειδωλολατρικός ναός, πού συνέρρεαν πολλοί. ο Θαλλέλαιος αυτό το εκμεταλλεύτηκε, εργαζόμενος για τη διαφώτιση και την προσέλκυση στη χριστιανική πίστη πολλών ειδωλολατρών. Ήταν γεμάτος ταπεινοφροσύνη και ποτέ δεν υπερηφανεύτηκε για τα πνευματικά του κατορθώματα. Ήταν όμως και φοβερά πολυμήχανος, προκειμένου να φέρει ψυχές κοντά στο Χριστό. Κάποτε μάλιστα, είχε κατασκευάσει ένα ιδιόρρυθμο κρεμαστό κρεβάτι. Αυτό διαδόθηκε σ’ όλη την περιοχή, με αποτέλεσμα να τον επισκέπτονται πολλοί ειδωλολάτρες. Από ‘κει ψηλά λοιπόν ο Θαλλέλαιος, άρχιζε συζήτηση μαζί τους και έτσι έριχνε τα πνευματικά του δίχτυα, πού έπιαναν πολλές ψυχές και τις έσωζε. Μ’ αυτόν τον τρόπο κατόρθωσε να εκχριστιανίσει μία ολόκληρη πόλη, τα Γά6αλα, και να γίνει πνευματικός της πατέρας με τη χάρη του Ιησού Χριστού.

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Ίδρυσε το Γηροκομείο του Άρματίου και απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΣΙΟΣ ή (Νήσιος)
Μαρτύρησε αφού μαστιγώθηκε μέχρι θανάτου με μαστίγια από νεύρα βοδιού.

ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ και ΙΑΚΩΒΟΣ
Και οι δύο αυτοί Όσιοι Πατέρες αγωνίστηκαν ασκητικά στις έρημους της Συρίας, στα χρόνια του επισκόπου Κύρου Θεοδώρητου (393-458). ο Ασκληπιός στην αρχή έζησε σε κοινόβιο, αργότερα συνέχισε τον ασκητικό του αγώνα μόνος του σε έρημητήριο. ο Ιάκωβος, κλεισμένος σ’ ένα μικρό κελί, κοντά στο χωριό Νιμουζά, δεν άναβε καθόλου φως και άνθρωπος δεν τον έβλεπε ποτέ. Αποκρινόταν δια μέσου ενός πλάγιου σκαμμένου τόπου. «Αν και ήταν πάνω από 90 χρονών δεν βγήκε καθόλου από το κελί εκείνο. Έτσι όσια αφού και οι δύο έζησαν, απεβίωσαν ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ο εν Καισαρεία
Απεβίωσε ειρηνικά. (Όρισμένοι Συναξαριστές εδώ αναφέρουν δύο Όσιους Τιμοθέους. Όμως, λόγω έλλειψης στοιχείων δεν μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητας ότι είναι δύο διαφορετικοί όσιοι ή ένας, πού είναι και το πιθανότερο).

Ο ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ νεομάρτυρας ο Τραπεζούντιος
Ο νεομάρτυρας αυτός καταγόταν από το χωριό Κρυονέρι της Τραπεζούντας. Συνελήφθη από τους Τούρκους και βασανίστηκε σκληρά. Τελικά τον κρέμασαν στο Μόλο της Τραπεζούντας (Μούμ-χανέ) το 1749. Το άγιο λείψανο του έθαψαν με τιμές οι Χριστιανοί στη Μονή Θεοσκεπάστου.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΒΟΥΔΑΝΤΙΟΣ (ή Αβούνδιος ή Αβούδιμος), ΚΑΛΑΝΟΣ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ, ΦΟΥΡΤΟΥΝΑΤΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΣ, ΤΙΤΙΑΝΟΣ και ΣΕΒΗΡΙΑΝΟΣ
Μαρτύρησαν στη Θεσσαλονίκη επί Διοκλητιανού.

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 28ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο Ομολογητής συναθλητής του Αγίου Προκοπίου του Δεκαπολίτου Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΤΕΡΙΟΣ ίερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΟΣ επίσκοπος Δαμάσκου Ο ΑΓΙΟΣ ΑΒΡΙΚΙΟΣ (ή Αβέρκιος) Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΏΡ ΟΙ ΟΣΙΕΣ ΜΑΡΑΝΑ ή ΜΑΡΙΑΝΝΑ και ΚΥΡΑ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ από την Αίγυπτ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΥΜΦΑΣ και ΕΥΒΟΥΛΟΣ οι Απόστολοι Η ΑΓΙΑ ΚΥΡΑΝΝΑ (Η Κυρήνη) ή Νεομάρτυς
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Πσκώφ (Ρώσος). Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Παλαμάς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ Β ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ.

Αναλυτικά
Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Παλαμάς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο Θαυματουργός
Δεινός θεολόγος και διαπρεπέστατος ρήτορας και φιλόσοφος ο Γρηγόριος, δεν γνωρίζουμε το χρόνο και τον τόπο της γέννησής του. (Ό Σ. Ευστρατιάδης όμως, στο αγιολόγιο του, αναφέρει ότι ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε το 1296 στην Κωνσταντινούπολη, από τον Κωνσταντίνο τον Συγκλητικό και την ευσεβέστατη Καλλονή). Ξέρουμε όμως, ότι κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα ήταν’ στην αυτοκρατορική αυλή της Κων/πολης, απ’ οπού και αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος χάρη ησυχότερης ζωής, και αφιερώθηκε στην ηθική του τελειοποίηση και σε διάφορες μελέτες. Όταν όμως ξέσπασε ή περίφημη διχόνοια για τους αγιορείτες Ησυχαστές, κατά των οποίων επετέθη ο μοναχός Βαρλαάμ ο Καλαβρίας, ο Γρηγόριος πήγε στη Θεσ/νίκη και αναδείχτηκε ο ορθόδοξος ηγέτης στη μεγάλη εκείνη θεολογική πάλη. Το ζητούμενο της πάλης αυτής ήταν κυρίως το μεθεκτικόν ή αμέθεκτον της θείας ουσίας. Ο Γρηγόριος, οπλισμένος με μεγάλη πολυμάθεια και ισχυρή κριτική για θέματα αγίων Γραφών, διέκρινε μεταξύ θείας ουσίας άμεθέκτου και θείας ενεργείας μεθεκτής. Και αυτό το στήριξε σύμφωνα με το πνεύμα των Πατέρων και ή Εκκλησία επικύρωσε την ερμηνεία του με τέσσερις Συνόδους. Στην τελευταία, πού έγινε στην Κων/πολη το 1351, ήταν και ο ‘ίδιος ο Παλαμάς. Αλλ’ ο Γρηγόριος έγραψε πολλά και διάφορα θεολογικά έργα, περίπου 60. Αργότερα ο Πατριάρχης Ισίδωρος, τον εξέλεξε αρχικά επίσκοπο Θεσ/νίκης. Λόγω όμως των τότε ζητημάτων, αποχώρησε πρόσκαιρα στη Λήμνο. ‘Αλλά κατόπιν ανέλαβε τα καθήκοντα του. Πέθανε το 1360 και τιμήθηκε αμέσως σαν Άγιος. ο Πατριάρχης Φιλόθεος, έγραψε το 1376 εγκωμιαστικό λόγο στο Γρηγόριο Παλαμά, μαζί και ακολουθία. Και όρισε την εκκλησιαστική μνήμη του στη Β’ Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής.

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ο Ομολογητής συναθλητής του Αγίου Προκοπίου του Δεκαπολίτου
«Δι΄υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα»1. «Ας τρέχουμε με υπομονή τον αγώνα πού προβάλλει μπροστά μας. Μ’ αυτόν τον τρόπο αγωνίστηκε και ο όσιος Βασίλειος ενάντια στους είκονομάχους, επί Λέοντος Γ’ του Ίσαύρου. Υπήρξε μαθητής και συναθλητής του Αγ. Προκοπίου του Δεκαπολίτου (+ 27 Φεβρουαρίου) σε ποια μονή όμως, μας είναι άγνωστο. Καταδιώχθηκε για την άκαμπτη αντίσταση του και τη θαρραλέα συνηγορία του υπέρ της Ορθοδοξίας. Βασανίστηκε ποικιλοτρόπως και φυλακίστηκε. Μετά το θάνατο του Λέοντα Γ’, του δόθηκε ή ελευθερία του. Τότε επιδόθηκε στη διδασκαλία της πίστης, με όλη τη θέρμη της φιλοχρίστου ψυχής του. Αθλητής του ασκητήριου του, κατάρτιζε πάντοτε πνευματικότερα τον εαυτό του. Μέγας αγωνιστής της Εκκλησίας, στρατευόταν συνεχώς για την ενίσχυση της ορθόδοξης αλήθειας, για τη διαφώτιση των αιρετικών, για τη στερέωση των πιστών και για την μετάνοια των αμαρτωλών. ο θάνατος τον πήρε από το πολύμοχθο αυτό στάδιο, για να τον μεταφέρει στη δόξα και τη μακαριότητα των δικαίων και στεφανηφόρων ψυχών. 1. Προς Εβραίους, ιβ’ 1.

Απολυτίκιο. Ήχος δ . Ταχύ προκατάλαβε.
Βασίλειον δώρημα, της Εκκλησίας Χριστού, έδείχθης Βασίλειε, ως βασιλεύσας παθών, τοις θείοις σου σκάμμασι’ συ γαρ ομολογία, τον σον βίον φαιδρύνας, λάμπεις δι’ αμφοτέρων, ως αστήρ σελασφόρος’ εντεύθεν της ασάλευτου βασιλείας ήξίωσαι.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΤΕΡΙΟΣ ίερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Ηταν άρχιπρεσβύτερος και πατριαρχικός επίτροπος στην Εκκλησία της Αλεξανδρείας, το έτος 450, στα χρόνια των βασιλέων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Όταν έγινε ή Δ’ Οικουμενική Σύνοδος στην Κων/πολη (451), συμμετείχε σ’ αυτή και ο Προτέριος, και με τόλμη αγωνίστηκε κατά της πλάνης των μονοφυσιτών. Ή Σύνοδος αυτή καταδίκασε τον μονοφυσίτη Πατριάρχη Αλεξανδρείας Διόσκορο και στο θρόνο ανέβασε τον Προτέριο (452-457). ΟΙ μονοφυσίτες, όμως, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ταραχές στην Αλεξάνδρεια. Με επικεφαλής κάποιον μονοφυσίτη ιερέα Αλεξανδρείας Τιμόθεο τον Αίλουρο, ο οποίος κατάφερε να ξεγελάσει ακόμα και τους μοναχούς και να τους πάρει με το μέρος του, ο μανιασμένος όχλος ανακήρυξε Πατριάρχη αυτόν τον ιερέα. ο Προτέριος για να σωθεί από τη λύσσα των αιρετικών, κρύφτηκε μέσα σε μια μεγάλη κολυμβήθρα του ναού. ΟΙ αιρετικοί όμως τον ανακάλυψαν και μέσα εκεί τον έσφαξαν. Και όλα αυτά έγιναν την Μεγάλη Εβδομάδα, και ο Τιμόθεος ο Αίλουρος τελούσε τις ακολουθίες των Παθών με ματωμένα χέρια. Αργότερα ο Τιμόθεος αυτός καταδικάσθηκε συνοδικά και εξορίστηκε στη Γάγγρα. ο δε Προτέριος ανακηρύχθηκε μέγας Άγιος της «Ορθόδοξης Εκκλησίας. (Ορισμένοι Συναξαριστές περιττώς αναφέρουν την μνήμη του και την 23η Φεβρουαρίου).

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΟΣ επίσκοπος Δαμάσκου
Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΒΡΙΚΙΟΣ (ή Αβέρκιος)
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΣΤΏΡ
Καταγόταν από την Πέργη της Παμφυλίας και διέδιδε θερμά τη χριστιανική πίστη. Τόσο δε τολμηρός ήταν στο έργο του, πού εξακολουθούσε άφοβα να το πράττει και μετά τα διατάγματα του αυτοκράτορα Διοκλητιανοϋ κατά των χριστιανών. ο Διοικητής της Πέργης Ειρήναρχος, τον συνέλαβε και τον έστειλε στον έπαρχο της Παμφυλίας Πόπλιο. Αυτός μάταια προσπάθησε να τον παρασύρει στην άρνηση του Χρίστου. Όταν δε έχασε κάθε ελπίδα, διέταξε τη σταύρωση του. ο Νέστωρ υπέστη το μαρτύριο του με πολλή καρτερία. Και από το σταυρό, ενώ οι πόνοι τον κατακεντούσαν, αυτός υμνούσε το Χριστό. (Τον Νέστορα αυτόν ο Πατμιακός Κώδικας 266 καλεί επίσκοπο).

ΟΙ ΟΣΙΕΣ ΜΑΡΑΝΑ ή ΜΑΡΙΑΝΝΑ και ΚΥΡΑ
Πατρίδα τους ήταν ή Βέρροια (τωρινό Χαλέπιο) της Συρίας και έζησαν στις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Ή καταγωγή τους ήταν επίσημη και ευγενική, ανάλογη δε και ή μόρφωση τους. Αυτές όμως καταφρόνησαν την λαμπρότητα και τα άλλα θέλγητρα της ζωής, και έκτισαν ένα περιτείχισμα έξω από την πόλη οπού εκεί μέσα με αυστηρή άσκηση προόδευαν στις αρετές του Νυμφίου Χριστού. Ή όσια ζωή τους, προσείλκυσε και τις υπηρέτριες τους. Εκεί μέσα πέρασαν απομονωμένες 42 χρόνια. Έπειτα επισκέφθηκαν τους Άγιους Τόπους, κατόπιν το ναό της Αγίας Θέκλας στην Ίσαυρία και επέστρεψαν πολύ ωφελημένες στο ερημητήριό τους. Έτσι με την ενάρετη πολιτεία τους άφοϋ στόλισαν το γένος των γυναικών, και έγιναν παράδειγμα αρετής και άσκησης στις άλλες γυναίκες, παρέδωσαν το πνεύμα τους στον Νυμφίο Χριστό.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΞΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ από την Αίγυπτο
Μαρτύρησαν δια ξίφους.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΥΜΦΑΣ και ΕΥΒΟΥΛΟΣ οι «Απόστολοι
Γι’ αυτούς αναφέρει ο «Απόστολος Παύλος στις «Επιστολές του, Κολ. δ’ 15 και Β’ Τιμ. δ’ 21. Και οι δύο απεβίωσαν ειρηνικά.

Η ΑΓΙΑ ΚΥΡΑΝΝΑ (Η Κυρήνη) ή Νεομάρτυς
Ή αγία αυτή νύμφη του Χριστού καταγόταν από το χωριό Αθυσσώκα της Θεσσαλονίκης από γονείς ευσεβείς χριστιανούς. Ήταν πολύ όμορφη και ή ζωή της ήταν ενάρετη και φρόνιμη. Κάποιος γενίτσαρος πού ήλθε στο χωριό της Κυράννας να εισπράξει φόρους, την είδε, τη θαύμασε και αποφάσισε να την εξισλαμίσει και να την παντρευτεί. Παρά τις υποσχέσεις και την επιμονή του γενίτσαρου, ή παρθένος αύτη, πού είχε ακέραιο το χριστιανικό της φρόνημα, παρέμεινε ανένδοτη και δεν υπέκυψε στις προτάσεις του άπιστου. Όποτε ο γενίτσαρος αυτός, με τη βοήθεια των συντρόφων του, την άρπαξε και την πήγε στον κριτή της Θεσ/νίκης, ψευδομαρτυρώντας εναντίον της, ότι δήθεν του υποσχέθηκε ν’ αλλάξει την πίστη της και να τον παντρευτεί. Ή Κυράννα με σεμνότητα και χωρίς φόβο είπε, ότι είναι χριστιανή και Νυμφίο της έχει τον Χριστό, τον όποιο ποθεί από τη νεότητα της και είναι έτοιμη για την αγάπη της προς Αυτόν να χύσει και το αίμα της. Οι Τούρκοι, μπροστά στην αμετάθετη γνώμη της Κυράννας, την έριξαν στη φυλακή, όπου ανελέητα και άσπλαχνα την έδερναν για πολλές μέρες. Αυτή, όμως, ακράδαντα ομολογούσε τον Χριστό. Τότε τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν, μέχρι πού ή Άγια παρέδωσε το πνεύμα της στις 28 Φεβρουαρίου 1751. Ασματική ακολουθία της συνέγραψε ο Χριστόφορος Προδρομίτης.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Πσκώφ (Ρώσος).

(Δια Χριστόν σαλός).

Οι σύμμαχοί μας!!!!!!


Αν έχεις τέτοιους φίλους ………………………………….
το αισχρό βίντεο της ΚΡΑΤΙΚΗΣ Γερμανικής τηλεόρασης με Ελληνικούς υπότιτλους  πατήστε εδώ να το δείτε http://troktiko.blogspot.com/2010/02/ard.html

Αρέσει σε %d bloggers: