Daily Archives: 6 Φεβρουαρίου 2010

Tα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα


Μέρες δύσκολες , με φόρους , μειώσεις μισθών , αύξηση ορίων συνταξιοδότησης και άλλα τέτοια , πατήστε να ακούσετε το ωραίο τραγούδι και αφιερώστε το όπου εσείς νομίζετε.

http://www.youtube.com/watch?v=tWFT154OE-M&feature=related

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Τι να λέγανε άραγε τότε από μέσα τους;
 Γιώργος :   Άντε στο σπιτάκι σου αγόρι μου
Κώστας :  Να’ξερες τι σε περιμένει
                                                          

                                                            by dk

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


 ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Ένας πατέρας περνώντας από τη κρεβατοκάμαρα του γιου του έμεινε κατάπληκτος όταν είδε το κρεβάτι του ωραία στρωμένο και όλα τακτοποιημένα και καθαρά…
 
 
…Μετά είδε ένα φάκελο τοποθετημένο σε περίβλεπτη θέση στο μαξιλάρι. Όνομα παραλήπτη «Μπαμπάς». Με το χειρότερο προαίσθημα, άνοιξε το φάκελο και διάβασε το γράμμα με τρεμάμενα χέρια:

«Αγαπημένε μου πατέρα,
Με μεγάλη μου λύπη και θλίψη σου γράφω, γιατί κλέφτηκα με την καινούργια μου φιλενάδα και ήθελα έτσι να αποφύγω τη σύγκρουση με εσένα και τη μαμά. Έχω βρει το πραγματικό πάθος με την Τζίνα και είναι τόσο συμπαθητική.

Ήξερα ότι δεν θα την εγκρίνατε εξαιτίας των σκουλαρικιών στη μύτη και στη γλώσσα, των τατουάζ, των κολλητών δερμάτινων ρούχων μοτοσικλέτας αλλά και επειδή είναι αρκετά μεγαλύτερη μου.

Αλλά δεν είναι μόνο το πάθος, μπαμπά. Είναι έγκυος. Η Τζίνα λέει ότι θα είμαστε πολύ ευτυχισμένοι μαζί.
Έχει δικό της τροχόσπιτο και μένει στο δάσος. Έχει μαζέψει αρκετά καυσόξυλα για όλο το χειμώνα.

Ονειρευόμαστε να αποκτήσουμε πολλά παιδιά. Η Τζίνα μου άνοιξε τα μάτια, με έκανε να καταλάβω πως η μαριχουάνα δεν βλάπτει στην πραγματικότητα κανένα. Θα την καλλιεργούμε και θα την ανταλλάσσουμε με άλλα άτομα στη κοινότητα για όση κοκαΐνη και Ecstasy θέλουμε. Εντωμεταξύ θα προσευχόμαστε ώστε η επιστήμη να βρει τη θεραπεία για το AIDS και έτσι η Τζίνα να είναι καλύτερα, εξάλλου το αξίζει!

Μην ανησυχείς για εμένα μπαμπά, είμαι 15 χρονών και ξέρω να φροντίζω τον εαυτό μου.

Κάποια μέρα, είμαι σίγουρος πως θα έρθουμε πίσω να σας επισκεφτούμε για να γνωρίσεις τα εγγόνια σου.

Ο Γιος σου,
Πιτ


Υ.Γ. Μπαμπά, τίποτα από τα προηγούμενα δεν είναι αλήθεια.
Είμαι πέρα στο σπίτι του Νικ.
Απλά ήθελα να σου θυμίσω πως υπάρχουν χειρότερα πράγματα στη ζωή από τον έλεγχο που είναι στο συρτάρι του γραφείου μου.

Σ’ αγαπώ πολύ!
Πάρε με όταν θα είναι ασφαλές για μένα να γυρίσω σπίτι.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ


Ενα αφιέρωμα στη ιστορική μονή του Οσίου Λουκά του εν Στειρίω, η οποία σήμερα και αύριο έχει την τιμητική της , αφού εορτάζει ο άγιος του οποίου πήρε το ονομά της , μια μονή με μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον καθώς θεωρήται η μικρή Αγία Σοφία.


Ναός της Παναγίας στη μονή του Οσίου Λουκά

Η εκκλησία της Παναγίας είναι η παλαιότερη από τις δύο εκκλησίες του μοναστηριακού συγκροτήματος. Χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 10ου αι. Κτισμένη σύμφωνα με τα κωνσταντινουπολίτικα πρότυπα, η εκκλησία κατέχει μια εξέχουσα θέση στην ιστορία της βυζαντινής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Η αρχιτεκτονική μορφή και ο τρόπος δομής, η εκλέπτυνση στη διάρθωση των εξωτερικών επιφανειών και ο εξαιρετικός πλούτος στον αρχιτεκτονικό διάκοσμο προκάλεσαν από νωρίς το ενδιαφέρον των μελετητών.
Το Ιερό της Παναγίας εσωτερικά σχηματίζει τρεις ημικυκλικές κόγχες αλλά εξωτερικά είναι ημιεξάγωνες. Έχει νάρθηκα ευρύχωρο, στον οποίο προστέθηκε μεταγενέστερα και προστώο. Είναι ενδιαφέρουσα η τοιχοδομία στο εσωτερικό και σώζονται λίγα δείγματα τοιχογραφιών, από τα οποία συνάγεται ότι ο ζωγραφικός διάκοσμος του χρονολογείται από τον 11ο ή 12ο αιώνα. Εξωτερικά ο ναός αυτός της Παναγίας παρουσιάζει ένα από τα καλύτερα δείγματα αρχιτεκτονικής και διακοσμητικής της βυζαντινής περιόδου.
Ως προς τον αρχιτεκτονικό τύπο ανήκει στο σύνθετο τετρακιόνιο σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό με τρούλο, τον τύπο δηλαδή που χαρακτηρίζει την αρχιτεκτονική σχολή της Κωνσταντινούπολης. Όπως συχνά συμβαίνει στα μοναστήρια, στον κυρίως ναό έχει προσαρτηθεί ευρύχωρος νάρθηκας, η λιτή. Δυτικά της λιτής, ο ιδιότυπος εξωνάρθηκας αποτελείται από ένα ανοικτό προστώο με δύο κλειστά διαμερίσματα στα δύο άκρα, τα οποία προεξείχαν από το περίγραμμα του κυρίως ναού. Το νότιο διαμέρισμα του εξωνάρθηκα ενσωματώθηκε στη μεταγενέστερη εκκλησία, το καθολικό της μονής. Στη διάρκεια αναστηλωτικών εργασίων, κάτω από την ορθομαρμάρωση του καθολικού αποκαλύφθηκε μια εξαιρετική τοιχογραφία, που διακοσμούσε άλλοτε τον ανατολικό τοίχο του νοτίου διαμερίσματος του εξωνάρθηκα. Η μοναδική τοιχογραφία που σώθηκε από την αρχική διακόσμηση του ναού της Παναγίας ιστορεί την εμφάνιση του αρχάγγελου Μιχαήλ στον Ιησού του Ναύη πριν από την άλωση της Ιεριχώ. Τοιχογραφίες διασώζονται και στο νότιο σκέλος του σταυρού και το διακονικό. Παριστάνονται συνολικά πέντε μορφές ιεραρχών που έχουν χρονολογηθεί στο τέλος του 12ου αι.

Καθολικό μονής Οσίου Λουκά

Μισό αιώνα, περίπου, μετά το ναό της Παναγίας χρειάσθηκε να ανεγερθεί και ο δεύτερος, ο μεγαλύτερος, ο αφιερωμένος ναός στον όσιο ιδρυτή (1011). Επί χίλια τώρα έτη δεν έπαυσε ο ναός αυτός να προκαλεί κατάπληξη και αισθήματα θαυμασμού με τη μεγαλοπρέπεια και τον πλουσιότατο και τέλειο εσωτερικό του διάκοσμο (ψηφιδωτά, τοιχογραφίες), γεγονός που γεννά την πεποίθηση ότι ανοικοδομήθηκε με γενναίες βασιλικές και ηγεμονικές χορηγίες.
Η οικοδομη του Καθολικου, που τοποθετεIται χρονολογικα στις πρωτες δεκαετίες του 11ου αι., αποδίδεται, σύμφωνα με την παράδοση, σε τρεις αυτοκράτορες του Βυζαντίου: Τον Ρωμανο Β΄ (959-963), τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο (976-1028) και τον Κωνσταντινο Θ΄ το Μονομάχο (1042-1056).
Ο Οσιος Λουκας ειχε προφητέψει το 941 οτι «Ρωμανος Κρήτην χειρουται», θα ελευθερώσει δηλαδη την Κρήτη απο τους Σαρακηνούς. Οταν ρωτήθηκε αν επρόκειτο για τον αυτοκράτορα Ρωμανο Α ΄ που βασίλευε την εποχη εκείνη, απάντησε «ουχ ουτος αλλ’ ετερος». Ετσι η ανέγερση του Καθολικου συνδυάστηκε με την προφητεία αυτή, γιατί ηταν επόμενο ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ρωμανος Β΄ να θέλησε να ανεγείρει εναν μεγαλοπρεπη ναο απο ευγνωμοσύνη στον Οσιο για την απελευθέρωση της Κρήτης (961), οπως ειχε προφητέψει εικοσι χρόνια νωρίτερα. ομως ο Ρωμανος Β΄ απεβίωσε το 963, δύο χρόνια μετα την ανακατάληψη της Κρήτης. επομένως το χρονικο διάστημα των δύο ετων που μεσολάβησε κρίνεται ανεπαρκης για την αποπεράτωση του μεγαλεπήβολου αυτου εργου.
Τίποτε το συγκεκριμένο δεν προκύπτει για την ηδρυση του Καθολικου κατα την βασιλεία του Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, αφου το σημαντικότατο αυτο γεγονος δεν μνημονεύεται στις λεπτομερεις περιγραφες των συγγραφέων για τη θριαμβευτικη πορεία του αυτοκράτορα απο την Αχρίδα στην Αθήνα (1018-1019).

Αντίθετα υποστηρίχθηκε η εκδοχη της συμβολης του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου στην ανέγερση του Καθολικου, γιατί: α) κατα τη διάρκεια της βασιλείας του αναζωογονήθηκαν οι τέχνες και τα γράμματα και δαπανήθηκαν μεγάλα ποσα για την ιδρυση μεγαλόπρεπων ναων και κοινωφελων ιδρυμάτων και β) κατα μία σημαντικότατη πληροφορία που παρέχει ο περιηγητης Κυριακος ο Αγκωνίτης (1391-1455), η οικοδομη του Καθολικου του Οσίου Λουκα πραγματοποιήθηκε κατα τη διάρκεια της βασιλείας του Μονομάχου (1042-1055). Τη Μονη επισκέφθηκε ο Κυριακος κατα την περιοδεία του στην Ελλάδα απο το τέλος του 1435 ως το Μάρτιο του 1436. Ο περιηγητ?ς εγραψε «ιδίω χειρί», μικρο κείμενο, στο οποιο αναφέρει οτι ο ναος του Οσίου Λουκα κτίστηκε απο τον αυτοκράτορα Κωνσταντινο Θ΄ τον Μονομάχο και οτι την πληροφορία αυτη τη διάβασε σε παλαιότατο βιβλίο της Μονης.
Η θεωρία η οποία συνδέει την ιδρυση του μεγαλόπρεπου ναου με την αριστοκρατία της πλούσιας Θήβας της εποχης αυτης αντικρούεται απο το γεγονος οτι ο ογκος του κτιρίου, το ειδος και η αξία των υλικων του παραπέμπουν σε πλούσια βασιλικα θησαυροφυλάκια και καλλιτέχνες που κόσμησαν αυτοκρατορικα κτίσματα. Η προσωνυμία «βασιλομονάστηρο» αποδίδει την αυτοκρατορικη καταγωγη της Μονης, καθως και την αισθηση του πλούτου και της τελειότητας του μνημείου απο τους μεταγενέστερους.

Η κεντρική εκκλησία του μοναστικού συμπλέγματος, το καθολικό, κτίστηκε νότια του ναού της Παναγίας για να στεγάσει το θαυματουργό λείψανο του οσίου Λουκά. Ανήκει στον τύπο των «ηπειρωτικών οκταγωνικών ναών? και μάλιστα θεωρείται το πρότυπο όλων των μεταγενέστερων ναών αυτού του τύπου. Στους οκταγωνικούς ναούς, που κατ’ουσίαν είναι σταυροειδείς ναοί, μόνο η στήριξη του τρούλου είναι οκταγωνική ενώ ο κεντρικός χώρος κάτω από αυτόν παραμένει τετράγωνος. Το καθολικό του Οσίου Λουκά χαρακτηρίζεται για τον ευρύ τρούλο του (διαμέτρου 9 μ. περίπου) και αντίστοιχα το διευρημένο εννιαίο τετράγωνο χώρο κάτω από αυτόν. Το βάρος του τρούλου φέρουν οκτώ ογκώδεις πεσσοί που γεφυρώνονται σε μεγάλο ύψος, από τέσσερα μεγάλα τόξα ανάμεσα σε τέσσερα ημιχώνια. Από τα παρεκκλήσια που πλαισιώνουν τον τετράγωνο πυρήνα ιδιαίτερη σημασία έχει το βορειανατολικό γιατί εκεί, και στο σημείο επικοινωνίας με τη βόρεια κεραία του σταυρού έχει τοποθετηθεί η μαρμάρινη λειψανοθήκη του οσίου. Είναι το τμήμα του καθολικού που συνδέεται με το ναό της Παναγίας, διευκολύνοντας τη διεύλευση των προσκυνητών μπροστά από το λείψανο και την εισοδό τους στο ναό της Παναγίας. Ταυτόχρονα με το καθολικό κτίσθηκε η κρύπτη που έχει σε κάτοψη το σχήμα σταυροειδούς τετρακιόνιου ναού. Στην κρύπτη στεγάζεται ο αρχικός τάφος του οσίου Λουκά, που βρίσκεται στο βόρειο τοίχο, ακριβώς κάτω από το χώρο του καθολικού, όπου τοποθετήθηκε η λειψανοθήκη του οσίου. Δύο ακόμα τάφοι στην κρύπτη ανήκουν σε επιφανείς ηγούμενους του μοναστηριού.
Ο επισκέπτης του καθολικού εντυπωσιάζεται από τον πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο. Συνθέσεις από χρωματιστά μάρμαρα καλύπτουν το δάπεδο του ναού, όπως και τις κατακόρυφες επιφάνειες των τοίχων. Τα λαμπρά ψηφιδωτά που κοσμούν τις ανώτερες επιφάνειες του καθολικού, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα ψηφιδωτά σύνολα της μεσοβυζαντινής τέχνης. Χρονολογούνται γύρω στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του 11ου αι., είναι δηλαδή πρωιμότερα από τα άλλα δύο μεγάλα ψηφιδωτά σύνολα του ελλαδικού χώρου, αυτά της Νέας Μονής Χίου και του Δαφνιού. Στη κόγχη του ιερού απεικονίζεται η Παναγία ένθρονη Βρεφοκρατούσα, ενώ στο χαμηλό θόλο πάνω από το ιερό παριστάνεται η Πεντηκοστή. Στο μεγάλο τόξο επάνω από την είσοδο του ιερού εικονίζονται οι δύο αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ. Ο χριστολογικός κύκλος αντιπροσωπεύεται με τέσσερις σκηνές στα ημιχώνια (ο Ευαγγελισμός που δεν σώζεται, η Γέννηση, η Υπαπαντή και η Βάπτιση) και με τέσσερις σκηνές από τον κύκλο του Πάθους (ο Νιπτήρας, η Σταύρωση, η Ανάσταση και η Ψηλάφηση του Θωμά). Στο διακονικό διατηρούνται δύο σκηνές της Παλαιάς Διαθήκης, ο Δανιήλ στο λάκκο των Λεόντων και οι Τρεις Παίδες στην κάμινο. Τη ψηφιδωτή διακόσμηση συμπληρώνουν παρααστάσεις ενός πολύ μεγάλου αριθμού αγίων, κυρίως μοναχών, ιεραρχών, στρατιωτικών αγίων και αγίων ιατρών.
Τα δύο παρεκκλήσια, βορειοδυτικό και νοτιοδυτικό, μικρό τμήμα του βορειοανατολικού διαμερίσματος και η κρύπτη κοσμούνται με τοιχογραφίες που χροονολογούνται στο τρίτο τέταρτο του 11ου αι.
Ναός-κρύπτη Αγίας Βαρβάρας

Δύο χρόνια μετα το θάνατο του Οσίου οι μαθητες και συμμοναστές του τελειοποίησαν και κόσμησαν την εκκλησία-κρύπτη της Αγίας Βαρβάρας, μετέβαλλαν το κελλι οπου τάφηκε ο Οσιος (στον κάτω όροφο-υπόγειο του μεγάλου ναού) σε «ιερο ευκτήριο» με σχημα σταυρικο και ανοικοδόμησαν νέα κελλια και ξενωνες. Επομένως, το ετος 955 υπηρχε μία πρώτη μοναστικη κοινότητα. Σύμφωνα με τον Ε. Στίκα ο ναος της Αγίας Βαρβάρας ταυτίζεται με το ναο της Παναγίας και ο ευκτήριος οικος με την Κρύπτη. Διασώζονται οι αξιόλογες τοιχογραφίες του.

Το μοναστήρι είναι τόσο ισχυρό ώστε ήδη στα 1014 έχει δύο μετόχια στην Εύβοια, στο Αλιβέρι και στα Πολιτικά, Μετόχι της μονής υπάρχει και στην κοντινή περιοχή της Αντίκυρας, όπου κτίζεται ένας οκταγωνικός ναός, ενώ στο δεύτερο τέταρτο του 12ου αι. κτίζεται ένα μικρό καθολικό στο μετόχι της στον Άγιο Νικάλαο στα Καμπία της Βοιωτίας.

Κατά την Φραγκοκρατία, μετά το 1204 στο μοναστήρι λεηλατητε απο τους φράγκους  οι οποιοι πηρανε πολλα ακριβ και σπανια λαφυρα κα πλουτη του και εγκαθίστανται Λατίνοι κληρικοί. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας το μοναστήρι επανήλθε στους ‘Ελληνες μοναχούς και επεξε σημσντικο ρολο στην επανασταση,που συμφωνα με την παραδοση προκηρυχθικε η επανασταση του 1821και μετά στην μονή αγ. Λαύρας.

Το 1950 χαρακτηρίστηκε αρχαιολογικός χώρος. Ύστερα από επίπονες προσπάθειες του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερωνύμου δόθηκε το 1987 εκ νέου ο ναός του Οσίου Λουκά σε λειτουργική χρήση.

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 6ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


  Ο ΟΣΙΟΣ ΒΟΥΚΟΛΟΣ Επίσκοπος Σμύρνης
  Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ο εν Εμέση
  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΑ, ΕΥΪΛΑΣΙΟΣ και ΜΑΞΙΜΟΣ
  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ
  ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ και ΠΕΡΓΕΤΗΣ
  Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
  Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ και ΙΩΑΝΝΗΣ ο μαθητής του
  Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Λυκώ
  Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ
  Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ
  [Η ΑΓΙΑ ΔΩΡΟΘΕΑ ή εν Καισαρεία ή Παρθενομάρτυς]
  Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΑΝΔΟΣ (Βέλγος)

 Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΟΥΚΟΛΟΣ Επίσκοπος Σμύρνης
Ό όσιος Βουκόλος τιμάται σαν ο πρώτος επίσκοπος της Σμύρνης, πού εκλέχθηκε και εγκαταστάθηκε από τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, όταν αυτός πήγε στην Έφεσο και είχε την επιστασία των Εκκλησιών της Μικράς Ασίας. Στη διακονία του αυτή, ο ζηλωτής αυτός Ιεράρχης, υπηρέτησε με όλη την ευσυνειδησία, τη θερμότητα και την αυταπάρνηση των ηρωικών και μαρτυρικών εκείνων χρόνων. Υπήρξε πραγματικός πατέρας προς τους χριστιανούς του και στη διδασκαλία και στην υπεράσπιση τους, όταν κινδύνευαν από τους εχθρούς του Ευαγγελίου. Προς δε τα ειδωλολατρικά πλήθη, συμπεριφερόταν με θαυμάσια σύνεση και αγάπη, προσέχοντας μεν να μη τα ερεθίζει, αλλά και προσπαθώντας με όλη του την τέχνη, να ελκύει πολλούς απ’ αυτούς στη χριστιανική πίστη. ΟΙ προς τιμήν του εκκλησιαστικοί ύμνοι τονίζουν την ειλικρινή πίστη του, την ανυπόκριτη αγάπη του, την καθαρότητα του νου του και το ύψος της ταπείνωσης του. Θεωρούν μάλιστα ότι ο άγιος Βουκόλος υπέδειξε διάδοχο του τον ιερό Πολύκαρπο.

Απολυτίκιο. ‘Ηχος δ’. ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως διαλάμπων αρετών ταϊς άκτϊσι, του εν τω στηθεί του Δεσπότου πεσόντος, εκ πόθου προσεπέλασας τω θείω φωτί’ όθεν ως θεόπνευστος, Ιεράρχης έμπρέψας, ϊθυνας την ποίμνην σου, προς νομάς αληθείας. και νυν δυσώπει πάντοτε Χριστόν, Πάτερ Βουκόλε, υπέρ των τιμώντων σε.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ο εν Εμέση
Μαρτύρησε στα τέλη του τρίτου αιώνα μετά Χριστόν στην ‘Έμεσα (ή ‘Έμισα), πόλη της Κοίλης Συρίας, πού φέρει σήμερα το όνομα Χάρις. ο Ιουλιανός αυτός, γιατρός στην τέχνη, αν και ασθενής, έμαθε ότι είχαν συλληφθεί και καταδικασθεί να σπαραχθούν από τα θηρία ο επίσκοπος Έμέσης Σιλουανός, ο διάκονος Λουκάς και ο αναγνώστης Μώκιος. Σηκώθηκε λοιπόν, και έτρεξε να συμμεριστεί την τύχη τους. Μόλις έφτασε στον συγκεκριμένο τόπο, όρμησε και τους φίλησε. ΟΙ στρατιώτες τον τράβηξαν και τον κτύπησαν άγρια. Ή συνέχεια είναι ευνόητη. Καταδικάστηκε και αυτός σε θάνατο, και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΑ, ΕΥΪΛΑΣΙΟΣ και ΜΑΞΙΜΟΣ
Ή αγία Φούστα ήταν από ευγενή και πλούσια οικογένεια της Κυζίκου. Σέ ηλικία 13 χρονών, έμεινε ορφανή από γονείς. Άλλ’ οι κακοί συγγενείς και φίλοι δεν κατόρθωσαν να επηρεάσουν την τρυφερή καρδιά της. Ή χριστιανική ανατροφή, βαθύτατα χαραγμένη στην ψυχή της, την έκανε να αποτροπιάζεται τα πλάνα και απατηλά λόγια. Το έτος 299 μ.Χ. ή νεαρή Φούστα, προσκλήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό. Παρουσιάστηκε λοιπόν μπροστά στον συγκλητικό Εύϊλάσιο, γέροντα 80 χρονών, και άφοβη μπροστά στις απειλές του, ομολόγησε με θάρρος ότι είναι και θα παραμείνει χριστιανή. Ακολούθησαν άγρια βασανιστήρια, πού ή Φούστα τα υπέμεινε με θαυμαστή καρτερία. Κατόπιν την έριξαν στη φωτιά, από την οποία ή Αγία βγήκε άθικτη. Όλα αυτά έκαμψαν το ειδωλολατρικό φρόνημα του γέροντα Εύϊλάσιου και ω! του θαύματος έγινε χριστιανός. Ή είδηση αυτή, εξόργισε τον έπαρχο Μάξιμο. Προσκάλεσε λοιπόν τον Εύϊλάσιο και του έκανε παρατήρηση με τα πιο υβριστικά λόγια. ο Εύίλάσιος ατάραχος, διηγήθηκε τα γεγονότα με τη Φούστα. Άλλ’ ο Μάξιμος, τυφλωμένος από θυμό, διέταξε και βασάνισαν άγρια τον γέροντα Εύϊλάσιο καθώς και τη Φαύστα. Και οι δύο, όμως, βγήκαν νικηφόρα από το καμίνι αυτών των φρικτών βασανιστηρίων. Και ο Θεός έκανε και πάλι το θαύμα του. ο έπαρχος ομολόγησε και αυτός τον Χριστό, ζητώντας με συντριβή συγχώρεση από τη νεαρή Φούστα. Ή είδηση δεν άργησε να φτάσει στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, πού με διαταγή του θανατώθηκαν και οι τρεις Άγιοι.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΑΥΣΤΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ και ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ
Ήταν αδελφικοί φίλοι, νέοι στην ηλικία και μαρτύρησαν δια ξίφους.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΓΕΤΗΣ
Βλέπε σχετικά τήν_8η Φεβρουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΦΩΤΙΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
‘Από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες μορφές της εκκλησιαστικής και της παγκόσμιας Ιστορίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Φώτιος. Στολίζει τον 9ο αιώνα, σαν ο έξοχώτερος των πρωταγωνιστών του. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 820 (κατ’ άλλους το 810), από πλούσια και ευγενική οικογένεια. Αναδεικνύεται γρήγορα στα γράμματα και τις επιστήμες. Ήταν μεγαλοφυία, πολύ πλατύ και θετικό μυαλό, και ή κρίση, ή μνήμη και ή πολυμάθεια του προκαλούσαν καταπληκτική εντύπωση. ο Φώτιος διαπρέπει στον πολιτικό στίβο, αλλά ή ανωμαλία, πού δημιουργείται εκείνο τον καιρό Ι στον πατριαρχικό θρόνο με την απομάκρυνση του Ιγνατίου, γρήγορα τον φέρνει – σαν τον καταλληλότερο άνθρωπο – στο εκκλησιαστικό πεδίο. Μέσα σε έξι μέρες παίρνει όλους τους βαθμούς της Ίερωσύνης και γίνεται Πατριάρχης την ήμερα των Χριστουγέννων του 857 από τους επισκόπους: Συρακουσών Γρηγορίου του Άσβεστα, Γορτύνης Βασιλείου και Απαμείας Εύλαμπίου, διότι ή κατάσταση έπρεπε να ομαλοποιηθεί. Από τότε, έδωσε πολλούς αγώνες εντός και εκτός των τειχών της Εκκλησίας, ιδιαίτερα κατά των παπικών. «Εμεινε στον Πατριαρχικό θρόνο για 10 χρόνια, έπαύθη το 867 από τον Βασίλειο τον Μακεδόνα και εξορίστηκε στη Μονή Σκέπης στα θρακικά παράλια του Βοσπόρου. ο Ιγνάτιος, πού τον διαδέχτηκε, με σύνοδο πού έγινε στον ναό της Αγ. Σοφίας (869), καθήρεσε και αναθεμάτισε όλους τους οπαδούς του Μ. Φωτίου. Άλλα μετά τον θάνατο του Ιγνατίου, επανήλθε για δεύτερη φορά στον θρόνο ο Μ. Φώτιος (878). Όμως, ο αυτοκράτωρ Λέων ο σοφός, πού υπήρξε και μαθητής του, κατάφερε να τον εκδιώξει από το θρόνο (886). Έτσι, ο Φώτιος θα τελειώσει την πολυτάραχη ζωή του στις 6 Φεβρουαρίου 891 (κατ’ άλλους το 898), σε ένα μοναστήρι πού το ονόμαζαν των Αρμενίων. (Ή εορτή του καθιερώθηκε επίσημα μόλις το 1912).

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Της σοφίας έκφάντωρ λαμπρός γενόμενος, Ορθοδοξίας έδείχθης θεοπαγής προμαχών, των Πατέρων καλλονή Φώτιε μέγιστε· ου γαρ αιρέσεων δεινών, στηλιτεύεις την όφρύν, Έώας το θείον σέλας, της Εκκλησίας λαμπρότης, ην διατηρεί Πάτερ άσειστον.

Ο ΟΣΙΟΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ και ΙΩΑΝΝΗΣ ο μαθητής του
Έζησαν τον 4ο αιώνα μ.Χ. Μεγάλης εγκράτειας και άσκησης και οι δυο τους, ήταν συγχρόνως στολισμένοι με αξιόλογη γνώση των θρησκευτικών ζητημάτων. Για την οδηγία και τον φωτισμό των πιστών, διατύπωσαν μαζί πολλές ερωτήσεις, πού τις λύσεις τους έγραψε μεν ο ένας, αλλά και ένα μέρος ο άλλος. Το βιβλίο αυτό τυπώθηκε στη Βενετία το 1816. Τον όσιο Ιωάννη, πού επέζησε του διδασκάλου του, διέκρινε προφητικό χάρισμα, καθώς και θεραπευτικό. ο Μέγας Θεοδόσιος, πού άκουσε γι’ αυτόν, τον είχε σε πολύ σεβασμό και τιμή. Και οι δύο απεβίωσαν ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο εν Λυκώ
Ό όσιος Ιωάννης ήταν στις αρετές περιβόητος και τόσο θαυμάσιος, ώστε αν και αγωνιζόταν μέσα σε μεγάλους Όσιους, τους ξεπέρασε με την αγγελική πολιτεία του. Αυτός κατοικούσε στα μέρη της Θηβαΐδας κοντά στην πόλη Λυκώ. Ή Λυκώ ήταν πόλη της Θηβάίδας, περιοχή της Άνω Αιγύπτου, πού είχε πρωτεύουσα την Θήβα. ο Ιωάννης γνώρισε τις περισσότερες παγίδες του σατανά, αλλά με τη μεγάλη του αρετή, άσκηση και με τη χάρη του Θεού τις ξεπέρασε. ο Ιωάννης είχε αξιωθεί από τον Θεό και το χάρισμα να θεραπεύει θαυματουργικά ασθένειες. Απεβίωσε ειρηνικά.

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ
Γι’ αυτόν μας αναφέρει ο Θεοδώρητος Κύρου, πού τον γνώρισε προσωπικά. Καταγόταν από την πόλη Κύρου και στην αρχή ασκήθηκε μέσα σ’ ένα στενότατο κελί. Έπειτα ανέβηκε σ’ ένα βουνό, κοντά στην πόλη Κύρου, όπου βάδισε τον ασκητικό δρόμο με αυστηρότητα. Στο όνομα της άκτημοσύνης δεν έκτισε ποτέ καλύβη. Προσευχόταν στο ύπαιθρο, όρθιος και με σιδερένια βάρη επάνω του. Ή δε νηστεία του ήταν αυστηρότατη. Έτσι καλά αφού αγωνίστηκε, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Θεό.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ

[Η ΑΠΑ ΔΩΡΟΟΕΑ ή εν Καισαρεία ή Παρθενομάρτυς]

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΑΝΔΟΣ (Βέλγος)
Λεπτομέρειες για τη ζωή αυτού του αγίου της ορθοδοξίας, μπορεί να βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο «Ή εν Όρθοδοξία Ηνωμένη Ευρώπη», του Γ.Ε. Πιπεράκη, Έκδ. «Έπτάλοφος», Αθήναι 1997.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΩΠΟ


Απίστευτες εικόνες που σοκάρουν κατέγραψε για ακόμα μία φορά η κάμερα της Τηλεόρασης του ΣΚΑΪ στον Ασωπό, τρεις ημέρες πριν από την επίσκεψη της υπουργού Περιβάλλοντος στην περιοχή…

Ζωικά απόβλητα και κόκκινο νερό που πέφτουν από αγωγό της περιοχής έχουν καλύψει το ποτάμι, ενώ ο υπεύθυνος της βιομηχανίας που εναποθέτει τα ανεπεξέργαστα – όπως φαίνεται – υγρά απόβλητα στο ποταμό, όχι μόνο δε συμμορφώθηκε με τα πρόστιμα που του επιβλήθηκαν, αλλά φρόντισε να εξασφαλίσει και άδεια για την εναπόθεσή τους.
Λίγα μέτρα πιο κάτω η κάμερα της Τηλεόρασης του ΣΚΑΪ ανακαλύπτει έναν κρυμμένο αγωγό στην άκρη του δρόμου που ρίχνει αγνώστου προελεύσεως και σύστασης λύματα μέσα στον Ασωπό.
Ένας αγωγός που άδειαζε μέρα – νύχτα κάθε είδους επικίνδυνες ουσίες μέσα σ’ ένα πηγάδι απ’ ευθείας στον υδροφόρο ορίζοντα. Το πηγάδι καλύφθηκε με χοντρό χαλίκι, αλλά τα λύματα εξακολουθούν πέφτουν μέσα στον Ασωπό.

Δείτε το βίντεο από το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ
http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=109400


			

ΕΛΛΑΔΑ : Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ


Η Ελλάδα καταδικάζεται στη γνωστή αντιδημοκρατική θεραπεία που είναι χειρότερη απ’ την ασθένεια — και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για άλλη μια φορά.
Ο Πολ Μπρέμερ, ο πρώτος μεταπολεμικός Αμερικανός διοικητής του Ιράκ, επέβαλε στο ρημαγμένο Ιράκ μια οικονομική πολιτική που ο Economist αποκάλεσε καθεστώς που “ονειρεύονται όλοι οι καπιταλιστές”. Δύσκολα θα μπορούσε να βρει κανείς μια καλύτερη φράση για να περιγράψει τα μέτρα του προγράμματος “σταθερότητας” που υποβλήθηκε από την Ελλάδα και εγκρίθηκε στις 3/2/2010 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή…

…Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού της χώρας από το τρέχον 12,7% επί του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος στο 2,8% το 2012 και υπόσχεται άμεσες περικοπές στους προϋπολογισμούς των υπουργείων κατά 10%, πάγωμα των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα, κατάργηση των ποικίλων φορολογικών εκπτώσεων και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανήγγειλε την Τρίτη, με ένα δραματικό διάγγελμα προς το έθνος, κι άλλα πρωτοφανή μέτρα λιτότητας, στα οποία περιλαμβάνονται άμεσες αυξήσεις του φόρου των καυσίμων, αύξηση του συντάξιμου ορίου ηλικίας και περικοπές των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων που φτάνουν στο 10% του μισθού για τους περισσότερους και μέχρι 40% για τους ακαδημαϊκούς. Όπως στη Βρετανία, τα πανεπιστήμια είναι τα πρώτα που θα πληγούν, αφού τα θεωρούν μια δευτερεύουσα πολυτέλεια, παρά τη διατυμπανιζόμενη “οικονομία της γνώσης”.
Όλα αυτά θα εφαρμοστούν στην πιο φτωχή χώρα της παλιάς Ευρώπης που έχει ποσοστό ανεργίας των νέων της τάξης του 25%, οικονομική στασιμότητα και ενώ οι παραδοσιακοί κλάδοι της ναυτιλίας, του τουρισμού και της οικοδομής δέχονται τεράστιες πιέσεις. Αυτά τα μέτρα θα ολοκληρώσουν ένα φαύλο οικονομικό κύκλο αυξανόμενης ανεργίας, συρρικνούμενων φορολογικών εσόδων και κερδοσκοπικής αγοραίας αποτίμησης της οικονομικής πολιτικής. Θα βυθίσουν τη χώρα από την τρέχουσα κατάσταση βαθιάς κρίσης σε μια διαρκή ύφεση χωρίς ορατή διέξοδο.
“Η Ελλάδα είναι στο μάτι του κερδοσκοπικού κυκλώνα”, είπε ο Παπανδρέου στο διάγγελμά του. Αναφερόταν στη μείωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας εκ μέρους τριών ανεύθυνων ιδιωτικών εταιρειών και την επακόλουθη αγοραία κερδοσκοπία στα ελληνικά ομόλογα για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος, που οδήγησαν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού σε μια αύξηση άνω του 4% από την τιμή αναφοράς. Πρόκειται για μια επανάληψη, σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση, της επίθεσης του Σόρος στο νόμισμα της Βρετανίας, το 1992, που το οδήγησε σε μια ταπεινωτική έξοδο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και της κερδοσκοπικής επίθεσης στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα το 2008. Σηματοδοτεί μια ζοφερή κατάσταση πραγμάτων που γίνεται αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις: ελάχιστα κερδοσκοπικά hegde funds έχοντας ισοπεδώσει μεγάλες τράπεζες στοιχηματίζουν τώρα στη χρεοκοπία μιας ολόκληρης χώρας, ελπίζοντας να το καταφέρουν μέσω των τοποθετήσεών τους στην υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι οικογένειες Παπανδρέου και Καραμανλή, οι άρχουσες δυναστείες της μεταπολεμικής Ελλάδας, έχουν αξιοποιήσει το σύστημα ευνοιοκρατίας και την απασχόληση στον δημόσιο τομέα για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη, αυξάνοντας σε τεράστιο βαθμό τον δημόσιο τομέα και το χρέος του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη φοροδιαφυγή, η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις έχουν συμβάλει ουσιαστικά στα σημερινά δεινά. Αλλά η θεραπεία είναι πολύ χειρότερη από την ασθένεια και θα γίνει εις βάρος των συνήθων θυμάτων: των μισθωτών, των στρωμάτων που έχουν χαμηλά εισοδήματα, των αγροτών που βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης και των ανέργων.
Γενικότερα, η Ελλάδα γίνεται το πειραματόζωο σε μια νέα φάση νεοφιλελεύθερου σωφρονισμού στον απόηχο της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα μέτρα δημοσιονομικής και φορολογικής “σταθερότητας” αποτελούν έκφραση του άκρως θαυμαζόμενου οικονομικού δόγματος που οδήγησε στην καταστροφή του 2008, αλλά ακόμη κυριαρχεί στη σκέψη των Ευρωπαίων πολιτικών ηγετών. Η ιδιωτικοποίηση, η απορρύθμιση και η μαύρη μαγεία της μετατροπής των πάντων σε παράγωγα χρηματιστικά εργαλεία θεωρητικά έχουν απορριφθεί από τους παλιούς πιστούς, αλλά ακόμη είναι κυρίαρχες στα περιβάλλοντα των ελιτίστικων σχολών διοίκησης επιχειρήσεων και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Ομπάμα εφάρμοσε το περασμένο έτος μια δημοσιονομική πολιτική τόνωσης της οικονομίας 787 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, επέκταση των επιδομάτων ανεργίας και αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, την υγεία, την υποδομή και την ενέργεια. Η ευρωπαϊκή Ελλάδα καταδικάζεται στη δημοσιονομική λιμοκτονία. Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 225% του ΑΕΠ και χρηματοδοτείται μέσω εσωτερικού δανεισμού, μόλις το 6% βρίσκεται σε ξένα χέρια. Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να δανείζεται από τις ξένες αγορές, πληρώνοντας τόκο που μόνο τοκογλυφικός θα μπορούσε να αποκληθεί. Ο επίτροπος οικονομικών Χοακίν Αλμούνια μίλησε με κυνική σαφήνεια για το στόχο του προγράμματος “σταθερότητας”, λέγοντας ότι η Ελλάδα χρειάζεται κι άλλες “μεταρρυθμίσεις του συστήματος των συντάξεων, της υγείας, των εργασιακών σχέσεων”. Πρόκειται για μια αναίσχυντη προσπάθεια να χρησιμοποιήσει ένα σχετικά μικρό πρόβλημα χρέους για να αλλάξει δραστικά την ταξική ισορροπία και την ισορροπία κράτους-κοινωνίας σε μια χώρα που είναι γνωστή για τη ριζοσπαστική πολιτική και τα μαχητικά συνδικάτα της.
Η νομιμοποίηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης βασίζεται στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και την αλληλεγγύης. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς θύμισε, μέσα απ’ αυτές τις σελίδες, στους Ευρωπαίους τις παραδόσεις τους , προτείνοντας την έκδοση ενός ευρωομολόγου για να βοηθηθεί η Ελλάδα και άλλες χρεωμένες οικονομίες. Ένα τέτοιο άμεσο καταπραϋντικό μέτρο θα λειτουργούσε ως από μηχανής θεός, αλλά το νεοφιλελεύθερο φάντασμα έχει εκτοπίσει το θεό από τη μηχανή.
Υπάρχει άλλη μία, ακόμη πιο ανησυχητική πτυχή σ’ αυτές τις καταστροφικές εξελίξεις. Ο Παπανδρέου εξελέγη τέσσερις μήνες πριν βάσει ενός προγράμματος ανακατανομής [του πλούτου] και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σήμερα δέχεται να κάνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτή είναι μια μεγάλη επίθεση στην πολιτική και η πιο σαφής έκφραση του νεοφιλελεύθερου μίσους για τη δημοκρατία. Ο επίτροπος Αλμούνια συμβούλευσε τους Έλληνες πολιτικούς και το κοινό να στηρίξουν τα μέτρα, προσθέτοντας μια ελάχιστα κρυμμένη απειλή η οποία αποκάλυψε την λατρεία των αγορών και την υποκρισία ως προς τη ρυθμιστική ανικανότητα. Οι αγορές μπορούν να κερδοσκοπούν ανενόχλητες εις βάρος των ελληνικών ομολόγων, οδηγώντας το κόστος του δανεισμού σε δυσβάσταχτα επίπεδα, μόνο και μόνο επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως ανώτατο όριο στο δημόσιο έλλειμμα το μη ρεαλιστικό 3%. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα πιέζεται από τη μια μεριά από την ΕΕ και από την άλλη από τις αγορές. Αυτή είναι μια θύελλα που την προκαλούν οι ίδιοι. Οι πολιτικοί και οι ευρωκράτες έχουν αποδεχθεί το ρόλο των ασήμαντων παικτών σε μια οικονομία-καζίνο που έχει τοποθετηθεί πάνω από την πολιτική.
Η βίαιη εκπτώχευση πολύ μεγάλου αριθμού ανθρώπων, η εντατική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας μέσω της δραστικής μείωσης του δημόσιου τομέα και η ένταση της εξάρτησης από τις ξένες αγορές για την εξυπηρέτηση του χρέους ισοδυναμούν με απώλεια κυριαρχίας που είναι παρόμοια μ’ αυτή ενός κράτους υπό κατοχή, ισοδυναμούν με μια εκτεταμένη αναδιάταξη των εθνικών περιουσιακών στοιχείων προς όφελος του κεφαλαίου και με μια βαθιά κρίση νομιμοποίησης της ΕΕ.
Οι Έλληνες είναι υπερήφανος λαός. Βομβαρδίζονται συνεχώς και αδιαλείπτως από τα ΜΜΕ , την κυβέρνηση και ευεπηρέαστους ακαδημαϊκούς που αποσκοπούν να τους κάνουν να πιστέψουν πως είναι υπεύθυνοι για τις αποτυχίες ενός συστήματος υπέρ του οποίου ουδείς ψήφισε ποτέ. Εδώ στη Βρετανία χρησιμοποιούμε επίσης τη φράση “δεν υπάρχει άλλη λύση”. Όμως πάντα υπάρχει άλλη λύση. Η σημερινή δύσκολη κατάστασή τους θέτει τους Έλληνες στην πρώτη γραμμή μιας ευρύτερης επίθεσης βασισμένης στις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, που πάντα είχαν μια δόση ρητορείας αλλά τώρα παραβιάζονται σε όλο το εύρος τους. Το ιδανικό θα ήταν η κυβέρνηση να ξεχάσει την ψεύτικη ορθοδοξία που καθιστά την Ελλάδα τόσο κυρίαρχη όσο είναι το Ιράκ και να καλέσει στη δημιουργία ενός εθνικού μετώπου αντίστασης στη βάρβαρη επίθεση. Μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να διεγείρει την εθνική υπερηφάνεια και μια αίσθηση αδικίας. Θα μπορούσε να εκτρέψει τον ελληνικό εθνικισμό από την πρόσφατη ακραία, δεξιά, ξενοφοβική παθολογία του προς κάτι πλησιέστερο προς την ελληνική παράδοση: την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Η Ισλανδία κάλεσε σε δημοψήφισμα για να αποφασίσει την αποπληρωμή του χρέους της. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και η Ελλάδα.
Αυτό είναι απίθανο να συμβεί ωστόσο, επειδή το κυβερνών κόμμα είναι κι αυτό δέσμιο των παλιών πελατειακών σχέσεων και του νεοφιλελευθερισμού. Η απουσία μιας κυβερνητικής αντίδρασης δίνει πιο μεγάλη διάσταση στο ρόλο της Αριστεράς, μιας από τις πιο ισχυρές στην Ευρώπη. Η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη να κινητοποιήσει το κοινό των Ελλήνων ενάντια σ’ αυτό το τσουνάμι της αντιδημοκρατικής ηλιθιότητας και αδικίας. Οι Έλληνες έχουν δείξει πως ξέρουν να αντιστέκονται, από την κλασική Αντιγόνη μέχρι τον αθηναϊκό Δεκέμβρη του 2008. Ήδη οι αγρότες έχουν μπλοκάρει τους δρόμους που οδηγούν στο βορρά και στη Βουλγαρία, κάνοντας τον Μπαρόζο να απειλεί με νομικά μέτρα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι απεργούν και έχει προκηρυχθεί γενική απεργία προς το τέλος του τρέχοντος μήνα.
Επίσης, η Αριστερά οφείλει να κινητοποιήσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Εάν η επίθεση στους Βρετανούς ανθρακωρύχους και στα συνδικάτα τους ήταν το εμβληματικό γεγονός του πρώιμου νεοφιλελευθερισμού, η επίθεση στην Ελλάδα είναι η αρχή της δεύτερης φάσης του. Εάν πέσει η Ελλάδα, οι αγορές, αναμφίβολα, θα επιτεθούν στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και μετά στη Βρετανία, με την ευρωπαϊκή Επιτροπή, σαν άλλο Πόντιο Πιλάτο, να νίπτει τας χείρας της, παίζοντας το ρόλο ενός τραγικού χορού. Το μέλλον της δημοκρατίας και της κοινωνικής Ευρώπης βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση – οι Έλληνες πρέπει να αγωνιστούν για λογαριασμό όλων μας.
του Κώστα Δουζίνα 
(καθηγητή δικαίου, Νομική Σχολή, Birkbeck College, 
Πανεπιστήμιο του Λονδίνου)
Guardian, 4/2/2010
Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

viwtikaarchive.blogspot.com

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΛΙΑΡΤΟ


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΗΒΩΝ ΚΑΙ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
ΑΛΙΑΡΤΟΣ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
Μέ ιδιαίτερη χαρά σας προσκαλούμε στην Ιερά Πανήγυρη 

του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους Αλιάρτου
σύμφωνα μέ τό ακόλουθο πρόγραμμα:
ΤΡΙΤΗ 9 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 
Ώρα 6 μ.μ.
Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας καί Θείου Κηρύγματος
ΤΈΤΑΡΤΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
  Ώρα 7 π.μ.
Όρθρος – Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, 
προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 
Ώρα 10.30 π.μ.
Λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνος του Αγίου
Ώρα 5.30 μ.μ.
Παρακλητικός Κανών του Αγίου
Αρέσει σε %d bloggers: