Daily Archives: 10 Φεβρουαρίου 2010

Ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ


ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Περί κλοπής
Το είδαμε στον ντελάλη της Αράχωβας…και μας άρεσε

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΤΕΕ


Βαθιές τομές πρότεινε ο αντινομάρχης Γιάννης Τσιγαρίδας που εκπροσώπησε το νομάρχη Βοιωτίας Κλέαρχο Περγαντά
Επιτυχία σημείωσε η ημερίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας(Τμήμα Ανατολικής Στερεάς που έχει θέμα «Προϋποθέσεις για μια βιώσιμη ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων Σχηματαρίου», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Συνεδριακό Κέντρο της Θήβας.    
 

Στην πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα συμμετείχαν και μίλησαν μεταξύ άλλων η Γ.Γ του Υπουργείου Περιβάλλοντος Μαργαρίτα Καραβασίλη, ο Γ.Γ Βιομηχανίας του Υπ. Οικονομίας Αλέξανδρος Φούρλας, ο Ανδρέας Μουρτσιάδης απο την Δ/νση Βοιμηχανικής χωροθεσίας του Υπ. Οικονομίας, Δήμαρχοι (Θηβαίων, Οινοφύτων, Τανάγρας, Σχηματαρίου εκπρόσωποι του ΤΕΕ, ο πρόεδρος του ΙΤΑΠ Αθ. Παντελόγλου και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βοιωτίας Νικόλαος Κουδούνης. Τις θέσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας παρουσίασε ο αρμόδιος για θέματα βιομηχανίας και περιβάλλοντος αντινομάρχης Γιάννης Τσιγαρίδας.  

 
Ο κ. Τσιγαρίδας μίλησε για ένα «μεγάλο πολιτικό θέμα», το οποίο τοποθέτησε σε δύο βασικούς άξονες: 
  • Στην απουσία χωροταξικού σχεδιασμού και καθορισμού χρήσεων γης
  • Στην καθυστέρηση εφαρμογής της Ευρωπαϊκής και Εθνικής Νομοθεσίας για την προστασία και διαχείριση των υδάτινων πόρων Ο αντινομάρχης τόνισε ότι «είναι η ώρα να εφαρμοστούν πολιτικές βάσης και πολιτικές ανατροπής» και πρότεινε συντονισμένες παρεμβάσεις σε τρία επίπεδα:
1. Χωροταξική οργάνωση. 
2. Αξιόπιστη και συστηματοποιημένη Νομοθεσία
3. Μεθοδικοί και αυστηροί έλεγχοι για την εφαρμογή της Νομοθεσίας, τόσο κεντρικά από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, όσο και από τους μηχανισμούς της Νομαρχίας.  
 
Δεν παρέλειψε ωστόσο να αναφέρει και συγκεκριμένα προβλήματα όπως οι δραματικές λείψεις προσωπικού.  
 
Ο Γιάννης Τσιγαρίδας (όπως έχει επισημάνει κατ΄ επανάληψη ο νομάρχης Βοιωτίας Κλέαρχος Περγαντάς) τόνισε ότι «η προάσπιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, αποτελεί αταλάντευτη κατευθυντήρια γραμμή για τη νομαρχία που επιδιώκει να εφαρμόσει σε όλο το εύρος και σε κάθε της αρμοδιότητα».  
 
Και συνέχισε: «Από τις πρώτες μέρες της θητείας μας, ως Νομαρχιακή Αρχή, δώσαμε προτεραιότητα στην εξυγίανση και στην περιβαλλοντική προστασία της περιοχής. Αναδείξαμε τα θέματα και απαιτήσαμε οριστικές και άμεσες λύσεις».   
 
Θύμισε επίσης ότι «η ΝΑΒ ανέδειξε το θέμα, καλώντας την Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής στα Οινόφυτα, ακολούθησε συνεδρίαση στη Βουλή, όπου καταλήξαμε στην αναγκαιότητα συγκεκριμένων παρεμβάσεων από το Κράτος (κατασκευή και λειτουργία κεντρικής μονάδας Βιολογικού Καθαρισμού, στελέχωση των υπηρεσιών, εντατικοποίηση των προστίμων), για την εξυγίανση της περιοχής». 
Δεν παρέλειψε ωστόσο να επισημάνει ότι «παρά το γεγονός της έκδοσης πορίσματος από την Επιτροπή Περιβάλλοντος για τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, το Κράτος ουδόλως ανταποκρίθηκε».  
 
Συνεχίζοντας με τις ενέργειες που έγιναν είπε μεταξύ άλλων:
«Από τις αρχές του Οκτώβρη του 2007, και πάλι, μετά από σειρά πρωτοβουλιών της Νομαρχίας, της ΤΕΔΚ Βοιωτίας και Δημάρχων της περιοχής, ο τότε Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, σε κοινή σύσκεψη με τους παραπάνω και τους Βουλευτές του Νομού, δεσμεύτηκε για μια σειρά άμεσων μέτρων στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων – Σχηματαρίου – Ασωπού, και συγκεικριμένα για :  
  • Δημιουργία κεντρικού δικτύου παροχέτευσης υγρών αποβλήτων, που θα είναι εφοδιασμένο με ειδικό σύστημα μέτρησης προδιαγραφών των επεξεργασμένων αποβλήτων, έτσι ώστε να ελέγχεται η ποιότητα των εκροών.
  • Μέχρι την ολοκλήρωση των μέτρων εξυγίανσης του ΥΠΕΧΩΔΕ – που πάρθηκαν μετά από έντονες πιέσεις μας – για την περιοχή Οινοφύτων – Σχηματαρίου – Ασωπού, απορρίπτουμε όλες τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που αφορούν επικίνδυνα υγρά απόβλητα, επικίνδυνα στερεά και επικίνδυνους αέριους ρύπους.
  • Απαγορεύουμε την υπεδάφια διάθεση επικίνδυνων υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, σε όλη τη Βοιωτία.
Με δική μας πρωτοβουλία, η Νομαρχία Βοιωτίας και οι Δήμοι Θήβας, Σχηματαρίου, Οινοφύτων και Τανάγρας, έχουν ήδη προχωρήσει στη δημιουργία Περιβαλλοντικού Μητρώου και Πληροφοριακού Συστήματος Παρακολούθησης της περιβαλλοντικής επίδοσης επιχειρήσεων, με χρήση CIS. Με το Μητρώο, συστηματοποιείται η περιβαλλοντική πληροφορία και δημιουργείται βάση δεδομένων, έτσι ώστε να καταγράφονται και να παρακολουθούνται τα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων (όροι αδειοδότησης, παραγωγή και επεξεργασία  αποβλήτων, δείκτες επίδοσης, κ.λ.π.). Με το ίδιο εταιρικό σχήμα Δήμων και Νομαρχίας, υποβάλαμε πρόταση χρηματοδότησης στο LIFE +, για την περιβαλλοντική παρακολούθηση της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού. Ζητήσαμε, πριν 2 χρόνια, από τον τότε Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, να γίνει έρευνα για την ποιότητα των αγροτικών προϊόντων της περιοχής. Νομαρχία και Δήμοι, έθεσαν αυτό το σημαντικό θέμα, για το οποίο δεν υπήρξε εως τώρα καμία ενημέρωση. Τέλος, σε στενή συνεργασία με το Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος – που από την αρχή της θητείας μας καλέσαμε στη Βοιωτία – , προχωρήσαμε σε συνεχείς ελέγχους στις βιομηχανικές περιοχές. Επιβάλλουμε κυρώσεις, χωρίς καθυστερήσεις κι εκπτώσεις, πέρα από τις στενές λογικές του πολιτικού κόστους, ενώ τα πρόστιμα σε συγκεκριμένες εταιρείες ανέρχονται σε εκατομμύρια. Οι πρωτοβουλίες μας και η κινητοποίηση των φορέων της Βοιωτίας, επέφεραν κάποια αποτελέσματα : κατασκευάστηκαν ταχυδιυλιστήρια για να εξασφαλιστεί πόσιμο νερό από το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, και εγκαταστάθηκε σύστημα μέτρησης αέριων ρύπων στα Οινόφυτα.
Ο Γ. Τσιγαρίδας τόνισε επίσης πως χρειάζονται οριστικές λύσεις και πιο έγκαιρες παρεμβάσεις.
Πιο συγκεκριμένα : 
           Θα πρέπει να κατασκευαστεί κεντρικό διυλιστήριο, για την τροφοδοσία με πόσιμο νερό στο Σχηματάρι, τα Οινόφυτα, το Δήλεσι, την Τανάγρα και την Αυλίδα.      Για την περιβαλλοντική προστασία της ευρύτερης περιοχής του Ασωπού, είναι αναγκαία η δημιουργία κεντρικής Εγκατάστασης Επεξεργασίας Αποβλήτων (εφαρμογή μελέτης Λοϊζίδου),     Κομβικό σημείο για συγκροτημένη και εντατική παρακολούθηση της βιομηχανικής δραστηριότητας, είναι να στελεχωθούν οι Υπηρεσίες της Νομαρχίας με προσωπικό. 
  • Τα πρόστιμα, θα έπρεπε ήδη να έχουν αυξηθεί ως προς το ύψος τους. Να αποτελούν αποτρεπτικό σημείο για οποιαδήποτε επιχείρηση, παραβίασης της νομοθεσίας και των περιβαλλοντικών όρων.
Έμφαση έδωσε και στην εκκρεμότητα που αφορά στο ζήτημα της διερεύνησης της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων.  
 
«Θέλουμε άμεσες ενέργειες από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.  Θέλουμε να έχουμε καθαρούς όρους για την παραγωγή, την κατανάλωση, την οικονομία, την ποιότητα της ζωής μας. Και σε κάθε περίπτωση αποκατάσταση : εάν δεν υπάρχει πρόβλημα στα προΪόντα, να συνεχιστεί κανονικά η διάθεσή τους στην αγορά, εάν όμως υπάρχει να σταματήσει η παραγωγή και να αποζημιωθούν οι καλλιεργητές», είπε χαρακτηριστικά. 
Και κατέληξε: «Εκείνο που πρέπει να γίνει οπωσδήποτε είναι να διαμορφώσουμε ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα με περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς όρους. Να υλοποιήσουμε αποτελεσματικά σχέδια δράσης, που θα περιλαμβάνουν στο κέντρο τους την υγεία και το περιβάλλον. Και βεβαίως, τα οφέλη από τη μετατροπή μιας οικονομίας που ρυπαίνει, σε μια οικονομία που πλουτίζει τη φύση και τον άνθρωπο».  

diavima.gr 

ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ


«Αποδείξεις από παντού» είναι το σύνθημα του υπουργείου Οικονομικών στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, ωστόσο, υπάρχουν πολλά ερωτήματα για το ποιές αποδείξεις πρέπει να συγκεντρώνονται και ποιές όχι, σε τί ποσό πρέπει να ανέρχονται. Οι απαντήσεις από το ρεπορτάζ του nooz.gr


Άμεσα με τη συγκέντρωση αποδείξεων συνδέεται το αφορολόγητο, καθώς για να καλυφθεί, θα απαιτούνται αποδείξεις ίσες με το 30% για εισοδήματα πάνω από 12.000 ευρώ και 10% για εισοδήματα μεταξύ 6-12.000 ευρώ.

Εάν οι αποδείξεις που υποβληθούν δεν καλύπτουν το αφορολόγητο όριο, η διαφορά έως τις 12.000 φορολογείται με συντελεστή 10%.

Για μεγαλύτερα ποσά αποδείξεων και έως του ποσού των 15.000 ευρώ, ατομικού εισοδήματος, εκπίπτει φόρος ίσος με το 10% της επιπλέον του αφορολογήτου αξίας.

Λαμβάνονται υπόψη όλες οι αποδείξεις εκτός των δαπανών:


α)
τεκμηρίων απόκτησης περιουσιακών στοιχείων (αυτοκινήτων ,ακινήτων, σκαφών, αεροσκαφών κλπ.)

β)
λογαριασμοί που έχουν σχέση με την εξυπηρέτηση του νοικοκυριού και του πολίτη (δηλαδή ύδρευση, αποχέτευση, ηλεκτρισμό, τηλεπικοινωνίες σταθερά – κινητά)

γ)
αυτών που καταβάλλονται για εισιτήρια σε κάθε είδους μεταφορικό μέσο (λεωφορεία, τραίνα, αεροπλάνα κλπ.).

Είναι αυτονόητο ότι οι αποδείξεις των δαπανών των άρθρων 8 και 9 του ΚΦΕ π.χ. ιατρικά, φροντιστήρια, ασφάλιστρα, εισφορές, ενοίκια, τόκοι, αμοιβές δικηγόρων κ.λ.π. ήδη αναγνωρίζονται ιδιαιτέρως για μείωση του εισοδήματος ή έκπτωση από το φόρο.

Τρόπος υποβολής

Οι φορολογούμενοι υποβάλλουν τις αποδείξεις σε ειδική φόρμα ηλεκτρονικά ή σε κλειστό φάκελο στη Δ.Ο.Υ.


Τρόπος υπολογισμού των αποδείξεων για μείωση φόρου

Οι αποδείξεις λειτουργούν κατά δύο τρόπους: αφενός χρειάζονται για να «χτίσουν» μέρος του αφορολόγητου, και αφετέρου πέραν του αφορολόγητου ορίου δίνουν στο φορολογούμενο έκπτωση φόρου.

Το αφορολόγητο «χτίζεται» με τις προσκομιζόμενες αποδείξεις. Το ποσό αυτό θα είναι ανάλογο με το εισόδημα που δηλώνεται και ορίζεται ίσο με το 30% του εισοδήματος.

Ειδικά για τους φορολογούμενους που το εισόδημα τους είναι 12.000 ευρώ και κάτω, απαιτείται προσκόμιση αποδείξεων ίση με μόνο 10% του εισοδήματος.

Αν δεν καλυφθεί το ποσό του καταρχήν αφορολογήτου της κλίμακας, το εναπομένον ποσό θα φορολογείται με συντελεστή 10%.

*  Προτεινόμενο όριο αποδείξεων: 15.000 ευρώ στον ελεύθερο και 30.000 ευρώ στους συζύγους που κατανέμεται κατά το ποσοστό του συνολικού εισοδήματος με κάλυψη πρώτα του απαιτούμενου αφορολόγητου και στους δύο συζύγους.

Το ποσό των αποδείξεων που αντιστοιχεί στο 30% του εισοδήματος υπολογίζεται 100% για να καλύπτεται (κερδίζεται) το αφορολόγητο. Για τους ευρισκόμενους στο αφορολόγητο κλιμάκιο των 12000 μόνο 10%.

Το υπόλοιπο ποσό αναγνωρίζεται με ποσοστό έκπτωσης φόρου 10%.

Eάν το εισόδημα της δήλωσης είναι κάτω των 6000 ευρώ δεν ζητούνται καθόλου αποδείξεις για την κάλυψη του αφορολόγητου.

Παραδείγματα:


1)
Έστω δηλούμενο εισόδημα 40.000 ευρώ και δηλούμενες αποδείξεις αξίας 20.000, όταν σύζυγος είναι μη εργαζόμενη. Εξ αυτών οι 12000 (40000*30%) καλύπτουν 100% το αφορολόγητο. Το υπόλοιπο (20.000-12.000) 8000 ευρώ καλύπτει πρόσθετο όφελος ως εξής : 8000Χ10%=800 ευρώ ως τελική έκπτωση από το φόρο.

Συνολικό όφελος: Από το αφορολόγητο: 12000Χ10%= 1200 ευρώ. Από την έκπτωση από το φόρο: 8000Χ10%= 800 ευρώ. Σύνολο 2000 ευρώ. Όφελος ως ποσοστό επί των αποδείξεων 10% (2.000/20.000).

2) Έστω Ατομικό Εισόδημα 40.000 Ευρώ, επιπλέον εισόδημα της εργαζόμενης συζύγου 20.000 Ευρώ και δηλούμενες αποδείξεις και από τους δύο συζύγους 30.000, ήτοι αποδείξεις αξίας 20.000ευρώ αντιστοιχούν στον σύζυγο και αξίας 10.000 στην σύζυγο, ανάλογα με το εισόδημα του καθενός.


– Για το σύζυγο :

Αποδείξεις συζύγου 20.000 και εξ΄ αυτών απαιτούνται με βάση το δηλούμενο εισόδημα 40000 Χ30% = 12.000 για την κάλυψη του αναλογούντος αφορολόγητου. Το υπόλοιπο 20.000-12.000=8.000 καλύπτει πρόσθετο όφελος ως εξής: 8.000*10%= 800ευρώ, ως τελική έκπτωση από το φόρο. Συνολικό όφελος για τον σύζυγο = όφελος από αφορολόγητο +έκπτωση από το φόρο= 1.200+800 =2000ευρώ

– Για τη σύζυγο:

Αποδείξεις της συζύγου 10.000 και εξ΄ αυτών απαιτούνται με βάση το δηλούμενο εισόδημα 20000 Χ30% = 6000 για την κάλυψη του αναλογούντος αφορολόγητου. Το υπόλοιπο 10.000-6000=4000 καλύπτει πρόσθετο όφελος ως εξής: 4.000*10%= 600 ευρώ, ως τελική έκπτωση από το φόρο. Συνολικό όφελος για τη σύζυγο = όφελος από αφορολόγητο + έκπτωση από το φόρο= 600+400= 1000 ευρώ.

Συνολικό όφελος για την οικογένεια = 2000+1000=3000 ευρώ και όφελος ως ποσοστό αποδείξεων 10% (3000/30000).


3)
Έστω 30.000 ατομικό εισόδημα και δηλούμενες αποδείξεις 8.000 Ευρώ. Τα 30000 ευρώ εισόδημα απαιτούν 30.000*30%=9.000ευρώ αξία αποδείξεων για να καλύψουν το απαιτούμενο αφορολόγητο και έχουν προσκομιστεί μόνο 8.000 Ευρώ. Άρα τα υπόλοιπα 9.000-8.000=1000 ευρώ δεν καλύπτονται από τις αποδείξεις και φορολογούνται με 10%. Δηλαδή προκύπτει επιβάρυνση στο φόρο της κλίμακας κατά το ποσό των 100 ευρώ.


4)
Έστω 20.000 ατομικό εισόδημα και δεν προσκομίζονται καθόλου αποδείξεις.
Τα 20000 ευρώ εισόδημα απαιτούν 20.000*30%=6000 ευρώ αξία αποδείξεων για να καλύψουν το απαιτούμενο αφορολόγητο. Ο συγκεκριμένος φορολογούμενος επιβαρύνεται επιπλέον με 6000Χ10%=600ευρώ επειδή δεν προσκόμισε καθόλου αποδείξεις.


5)
Έστω 10.000 ατομικό εισόδημα. Πρέπει να προσκομιστούν 1.000 ευρώ αποδείξεις και προσκομίζονται, άρα καμία πρόσθετη επιβάρυνση.

ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΣΤΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑ


Το Δ.Σ. του Α.Κ.Ο.Λ. ανακοινώνει την έναρξη τμήματος αθλητικής ποδηλασίας στην πόλη μας και καλεί όλους τους νέους και νέες, μικρούς και μεγάλους , άνω των 8 ετών , που αγαπούν την ποδηλασία να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες του τμήματος.  Πληροφορίες στο τηλέφωνο 22610 21100 ή στα γραφεία του Ομίλου μας οδός Αριστοφάνους ( κοντά στο Κλειστό Γυμναστήριο Λιβαδειάς ) από 5:00 έως 8:00 μ.μ..

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ


ΓΠατήστε στην εικόνα
 

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΟΙΩΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ


Διαβάστε την ανοιχτή επιστολή του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς και Νομαρχιακού Συμβούλου Νίκου Παναγιώτου προς όλους τους εργαζόμενους και τους πολίτες της Βοιωτίας .

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι, Φίλες και Φίλοι

Ολοκληρώνοντας τη θητεία μου, σαν εκλεγμένος Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς ,για 12 ολόκληρα χρόνια και λόγω της συνταξιοδότησής μου δεν θα συμμετέχω πάλι στις συνδικαλιστικές διαδικασίες.
Αποχωρώ από εκλεγμένο μέλος του Σωματείου « ΕΝΩΣΗ », έπειτα από τριάντα δύο (32) σχεδόν χρόνια τεράστιας εμπιστοσύνης και στήριξης που είχα από την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, που πολλές φορές με τρόμαζε ίσως, αλλά με γέμιζε με το αίσθημα ευθύνης για το μεγάλο και το ωραίο όνειρο που είχαμε πάντα μπροστά μας.
Παραμένω στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη της ΠΑΣΚΕ δίνοντας όλες μου τις δυνάμεις .
Συνεχίζω τον αγώνα της προάσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της προώθησης της επίλυσης των προβλημάτων τους, από τη θέση του Νομαρχιακού Συμβούλου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας, όπου είμαι εκλεγμένος.
Πρώτα ένα μεγάλο ευχαριστώ στην παράταξή μου, σε όλους εσάς τους εργαζόμενους και σ’ αυτούς που έφυγαν με σύνταξη, αλλά και σ’ αυτούς που έχουν φύγει από τη ζωή, που με ανέδειξαν, με ανέχτηκαν, με εμπιστεύτηκαν, με στήριξαν, με τίμησαν και με ενέπνευσαν.
Ευχαριστώ όλες τις παρατάξεις για τη συνεργασία τους, που μέσα από αντιθέσεις καταφέρναμε να συνθέτουμε κοινό πρόγραμμα δράσης.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου σε όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες για την μοναδική και υπέρτατη τιμή που μου έκαναν και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν ώστε να τους εκπροσωπώ τριάντα δύο ολόκληρα χρόνια.
Η βούλησή τους ήταν για μένα πυξίδα.
Δεσμεύομαι να υπηρετήσω το χώρο από όπου κι αν βρίσκομαι εξαντλώντας όλες μου τις δυνατότητες.

– 2 –
Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι, Φίλες και φίλοι
Δημιουργήσαμε όλοι μαζί ένα από τα πιο ισχυρά Εργατικά Κέντρα της χώρας.
Οι μέχρι σήμερα επιτυχίες είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και δράσης.
Αναλαμβάνω και αποδέχομαι την ευθύνη για όποια λάθη και υστερήσεις υπήρξαν.
Αντικειμενικά όμως η πορεία μας, κρίνεται επιτυχημένη. Είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσετε με την ίδια ενότητα, δύναμη και αποφασιστικότητα για να κρατήσετε ψηλά τα Συνδικάτα σας.
Η μεγάλη μας επιλογή, η αδιαπραγμάτευτη στρατηγική πρέπει να είναι η ΕΝΟΤΗΤΑ.
Γι’ αυτό θα πρέπει τα Συνδικάτα να αντιπαλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις
– για να μη διαραγεί ο συνδετικός ιστός μεταξύ των εργαζομένων.
– να μην αποδυναμωθούν σαν θεσμός που συμβάλλει στην προάσπιση δικαιωμάτων των εργαζομένων.
– Να μην αποξενωθούν από το κοινωνικό περιβάλλον και να μην ακυρωθεί ο ρόλος που έχουν να παίξουν μέσα σ’ αυτό.
Το Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς βρίσκεται σε υψηλό βαθμό παρέμβασης και επηρεασμού των εξελίξεων, με αυτόνομο τεκμηριωμένο συνδικαλιστικό λόγο,
με καθαρή στρατηγική τόσο για την πορεία της Επαρχίας Λιβαδειάς, όσο και την πορεία των προβλημάτων των εργαζομένων της χώρας.

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι , Φίλες και φίλοι
΄Εχω ζήσει μαζί σας πολλές χαρές, πολλές λύπες, έχουμε σχεδιάσει, έχουμε δημιουργήσει, έχουμε διαμορφώσει προγράμματα, έχουμε δώσει αγώνες δύσκολους και νικηφόρους ( ορόσημα το 1989 και το 2001 ).
Γνωρίζετε όλοι σας πολύ καλά ότι έδωσα τα πάντα σ’ αυτή την προσπάθεια αγνοώντας κινδύνους, αψηφώντας δυσκολίες, με απόλυτη συνέπεια, δεν υπολόγισα χρόνο για να αφιερωθώ αποκλειστικά στο συνδικάτο μας.
Ο λόγος μου ήταν και είναι ευθύς και ειλικρινής, λόγος ενωτικός, αποφασιστικός, αγωνιστικός.
΄Όπως τότε, έτσι και τώρα πίστευα και πιστεύω ότι ο εκσυγχρονισμός και η βιωσιμότητα κάθε επιχείρησης, η τεχνική πρόοδος και η ανταγωνιστικότητα εξυπηρετούν όχι μόνο τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά πρέπει να συμβάλλουν στη μεγάλη υπόθεση της απασχόλησης και να υπηρετούν την ανάπτυξη και την ευημερία του κοινωνικού συνόλου και της περιοχής γενικότερα.
Πρέπει να ομολογήσω ότι με διακατέχουν ανάμεικτα συναισθήματα.
Χαρά γιατί φεύγω με ήσυχη τη συνείδησή μου.
Λύπη γιατί θα αποχωριστώ φίλους, συναγωνιστές που μαζί δώσαμε αγώνες, ζήσαμε χαρές, ζήσαμε λύπες, ζήσαμε αγωνίες, είχαμε επιτυχίες.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι θα είμαι πάντα δίπλα σας, σε όλους τους αγώνες και από την νέα μου θέση.
Θα είμαι παρών σε όλα τα δύσκολα.

– 3 –
Τα Σωματεία μας είναι η δύναμή μας.
Οι εργαζόμενοι μέσα από αυτά σήμερα και αύριο θα πρέπει στους καθημερινούς τους αγώνες:
ü Να ξεπεράσουν την επίδραση συναισθημάτων και ιδεοληψιών που δημιουργούν στάσεις και συμπεριφορές είτε άκριτης απόρριψης, είτε παθητικής αποδοχής.
ü Να σταθούν με κριτικό πνεύμα και να αντισταθούν στον πειρασμό προσωπικής πολιτικής και προβολής.
ü Να εξασφαλίσουν το δικαίωμα να διατυπώνουν τη διαφορετική αντίληψή τους για την πραγματικότητα, τα προβλήματα και τις απαντήσεις σε αυτά.
Μην ξεχνάτε ότι καιροφυλακτούν να μας πάρουν δικαιώματα και κατακτήσεις.
Είμαι πεπεισμένος πως η καθημερινή μας ενασχόληση καθώς και οι μεγάλες μάχες θα πρέπει να έχουν στην πρώτη γραμμή ή ακόμα καλύτερα στο επίκεντρο τον άνθρωπο της εργασίας.
Εκείνον που με το μόχθο του προάγει τη δική του προκοπή κι εκείνη ολόκληρης της κοινωνίας.
Εκείνον που η ανασφάλεια της απασχόλησης και η αμφισβήτηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων τον καθιστά αδύνατο σημείο του κοινωνικού ιστού.
Εκείνον που η ανεργία καταβαραθρώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά του και τον περιθωριοποιεί κοινωνικά.
Έχω απεριόριστη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Πιστεύω στις δυνατότητες του Συνδικαλιστικού Κινήματος. Πιστεύω ακράδαντα στο μέλλον των εργαζομένων.
Πιστεύω σε μια κοινωνία πιο δίκαιη και με κοινωνική συνοχή.

Συναδέλφισσες , Συνάδελφοι , Φίλες και Φίλοι
Τούτη τη σπουδαία ώρα για μένα θέλω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά και να σας ευχηθώ υγεία και οικογενειακή ευτυχία.
Να είστε σίγουροι ότι θα σας παρακολουθώ από κοντά με ενδιαφέρον.
Θα χαίρομαι να είστε μονιασμένοι και δυνατοί.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

ΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΝΙΚΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ε.Κ.Λ. – ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ ;


                                          Του Ντασιώτη Γεωργίου

     Σε προηγούμενο άρθρο μου ,εξέφρασα την άποψη πως η κρίση, την οποία διερχόμαστε,δεν είναι μόνο οικονομική αλλά ,κυρίως,αξιών και προσανατολισμού της κοινωνίας μας.
    Οι παράγοντες αυτοί είναι σε θέση να μεταβάλλουν το κοινωνικό πεδίο,σε πεδίο μάχης και μάλιστα με οδυνηρές συνέπειες και τραγικά αποτελέσματα.
    Έχει όμως αξία να εστιάσουμε την προσοχή μας,στην οικονομική πλευρά της κρίσης ,

να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και να ανιχνεύσουμε την θέση του πολίτη-εργαζόμενου –καταναλωτή σ’αυτή.

   Είναι γνωστό ότι,στα αστικά καθεστώτα κυρίαρχο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη,όπως αυτά την προσδιορίζουν, παίζει ο ανθρώπινος παράγοντας, αφενός, δηλαδή η εγχώρια αστική τάξη (παλιά την αποκαλούσαν και εθνική),υπό την έννοια πως επενδύοντας τα κεφάλαιά της ,δεν έχει μόνο στόχο την αύξηση του πλούτου της αλλά και την στήριξη της εθνικής οικονομίας,δημιουργώντας θέσεις εργασίας και παράγοντας πλούτο και αφετέρου το εργατικό δυναμικό ,το οποίο με την εργασία του,εκτός των άλλων συμβάλλει στην αύξηση του εθνικού προϊόντος του οποίου τμήμα θα απολαύσει με τις κοινωνικές δαπάνες (υγεία,παιδεία κτλ).
   Απαραίτητη προϋπόθεση για όλα αυτά (στη φιλοσοφία των αστικών καθεστώτων),είναι ότι τα έξοδα είναι πάντα λιγότερα από τα έσοδα,ώστε με το πλεόνασμα να δημιουργούνται περισσότερες επενδύσεις και άρα περισσότερος πλούτος.Διαφορετικά όλο το σύστημα καταρρέει.
    Δεν ξέρω αν αυτό το μοντέλο λειτούργησε κάπου έτσι ακριβώς (ίσως στις σκανδιναβικές χώρες),όμως είναι βέβαιο ότι στην χώρα μας δεν λειτούργησε ποτέ.Απεναντίας μάλιστα ,ο τρόπος που λειτούργησε αντί να λύσει προβλήματα,δημιούργησε αυτά που σήμερα βιώνουμε.
    Μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο αλλά,κυρίως,μετά τον αιματηρό εμφύλιο,η χώρα προσπάθησε να ορθοποδήσει.Πως όμως;
    Η έννοια της ‘‘εθνικής συνείδησης’’ βαθιά τραυματισμένη λόγω του εμφυλίου δεν μπορούσε να λειτουργήσει,ο λαός ήταν τσακισμένος απ’τις πληγές του πολέμου και ταυτόχρονα έλλειπε και η πολιτική τάξη που θα σχεδίαζε και θα ενέπνεε οράματα.
  Μοιραία,λοιπόν,η ανάπτυξη της εικοσαετίας 1950-1970,που πολλοί την αποκάλεσαν και Ελληνικό θαύμα,έγινε αφενός χωρίς εθνικό σχεδιασμό και αφετέρου από ανθρώπους που μόνο στόχο είχαν το ατομικό κέρδος.Αν σ’αυτά προσθέσουμε και το ότι η κυριότερη πηγή χρηματοδότησης ήταν ο εσωτερικός ή εξωτερικός δανεισμός καταλαβαίνουμε γιατί τα θεμέλιά της ήταν σαθρά.
   Απόδειξη αυτού; Ο βασικότερος παράγοντας πτώχευσης της ελληνικής βιομηχανίας είναι ότι, από τα υπερκέρδη της ,σχεδόν τίποτα δεν επενδύονταν εδώ,αλλά γινόταν καταθέσεις στο εξωτερικό μαζί με τα θαλασσοδάνεια που έπαιρνε απ’το κράτος.Ετσι έχουμε το τραγελαφικό φαινόμενο,των πάμπλουτων βιομηχάνων με τις πτωχευμένες επιχειρήσεις.
   Εξίσου σημαντικός παράγοντας,αυτής της σαθρής ανάπτυξης,ήταν ότι αγνοήθηκε εντελώς το εργατικό δυναμικό, το οποίο συμμετείχε μεν στην παραγωγή ,χωρίς όμως να έχει καμία συμμετοχή στα κέρδη και δεδομένου ότι μιλάμε για εποχή με αντιλαϊκές κυβερνήσεις και δικτατορία,που οι διεκδικήσεις ήταν αδύνατες,είναι μοιραίο ότι ,ο λαός θα οδηγείτο σε οικονομικό μαρασμό.
   Το τοπίο αυτό έπρεπε να αλλάξει και άλλαξε το1981 με κυβέρνηση που υποσχέθηκε αναδιανομή του πλούτου και εν μέρει την έκανε.Αυξήθηκαν μισθοί και συντάξεις στηρίχθηκε η μεσαία τάξη και οι αδύναμοι,ενισχύθηκαν τα συνδικάτα και οι αγροτικοί συνεταιρισμοί και δημιουργήθηκαν νέα τζάκια (έτσι ονομάστηκαν) επιχειρηματιών που ανέλαβαν τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις ,αφού προηγουμένως κοινωνικοποιήθηκαν ή κρατικοποιήθηκαν και η εκκαθάρισή τους βάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό.
   Θα έπρεπε επομένως ,αυτό να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας εκκίνησης,υγιούς αυτή τη φορά,με σύγχρονους επιχειρηματίες απαλλαγμένους από τα βάρη του παρελθόντος,με ενθαρρυμένο εργατικό δυναμικό ,αφού το εισόδημά του και οι συνθήκες εργασίας βελτιώθηκαν,με κράτος διδαγμένο απ’τα λάθη του που με επιτελικό σχεδιασμό να κατευθύνει τις εξελίξεις και όλα αυτά σε ασφαλές πολιτικό περιβάλλον,δεδομένου ότι μόλις είχαμε μπει στην ΕΟΚ.
   Έγινε όμως έτσι;Η κατάσταση ,όπως την βιώνουμε σήμερα δείχνει το ακριβώς αντίθετο.Ας δούμε όμως γιατί;
  Όταν επιχειρείς την επανεκκίνηση ενός συστήματος,δεν αρκεί μόνο να προσδιορίσεις κάποιον τρόπο που θα το κάνεις.Το βασικότερο όλων είναι καθορισμός των στόχων του εγχειρήματος,γιατί δηλαδή το κάνεις.Επίσης ,η απαλλαγή από εμμονές και ιδεοληψίες και τέλος η συναίνεση όσο δυνατόν περισσοτέρων δυνάμεων.Δεν πρέπει να παραβλέψουμε δε και την εκπαίδευση ολόκληρης της κοινωνίας για την ζωτική σημασία επίτευξης του στόχου,ότι δηλαδή είναι ζήτημα επιβίωσης της η επιτυχία και ότι υπάρχει αυτός ο δύσκολος μονόδρομος των θυσιών,για όλους .
   Μιλάμε δηλαδή,για το χτίσιμο της ‘’ηθικής’’,ας μου επιτραπεί η έκφραση,του στόχου.Αυτό είναι αναγκαίο γιατί αποτελεί το σημαντικότερο λόγο δέσμευσης όλων στην προσπάθεια αυτή.
    Τι απ’όλα αυτά έγινε απ’το 1981 έως σήμερα;(Στην συλλογιστική μου το χρονικό διάστημα αυτό το λαμβάνω ως ενιαίο και δεν το χωρίζω σε περιόδους διακυβέρνησης του ενός ή του άλλου κόμματος).
    Η Ελληνική κοινωνία ,κατά την άποψή μου, άργησε να ξεπεράσει τις πληγές του εμφυλίου και κάποιες ίσως ακόμη δεν τις έκλεισε,επομένως δεν υπήρχε περίπτωση να ζητηθεί και να δοθεί συναίνεση από καμία παράταξη προς καμία.Οι παλιότεροι θυμόμαστε δημόσιους απαξιωτικούς και διχαστικούς χαρακτηρισμούς πολιτικών προς συναδέλφους τους όπως ‘’εφιάλτης’’,΄΄μειοδότης’’ ή φράσεις του τύπου ‘’φωτιά και τσεκούρι’’.
   Οι διαφορές των βασικών παικτών της πολιτικής σκηνής ,κινούνταν περισσότερο σε προσωπικό και όχι πολιτικό-ιδεολογικό επίπεδο ,οπότε δεν υπήρχε δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ τους.Γιαυτό το λόγο,αλλά και επειδή υπήρξε η επιθυμία δημιουργίας μιας άλλης πολιτικής τάξης ,με έντονα τα στοιχεία του λαϊκισμού,δεν επιχειρήθηκε σοβαρή προσπάθεια συνεννόησης.
   Δεν κάναμε ποτέ ,δηλαδή , την ενδοσκόπηση που όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί έκαναν μετά τον πόλεμο.Ποτέ οι πολιτικοί μας δεν είπαν ολόκληρη την αλήθεια για την κρισιμότητα της κατάστασης.Δεν έγινε ποτέ ,τα τελευταία τριάντα χρόνια,πραγματικά κατανοητό,ότι πάμε για κατάρρευση και σημασία δεν έχει αν κάποιος πολιτικός ή κόμμα το ανέφερε ,αλλά το πώς το ανέδειξε όταν κυβέρνησε.
  Μας μίλησαν τα κόμματα που κυβέρνησαν αυτόν τον καιρό,για κρίση,τουνελ,στενωπό και άλλα ευρηματικά λόγια .Πόσο τα εννοούσαν όμως όταν αμέσως με την εκλογή τους έκαναν ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα χρέη των επιχειρήσεων και ταυτόχρονα γέμιζαν το δημόσιο με τους πολιτικούς φίλους-πελάτες τους δημιουργώντας και διογκώνοντας τα δημόσια ελλείμματα;
    Ο πολίτης έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς και γιαυτό βέβαια φροντίζουν οι ίδιοι.Θυμάται κανείς μας να ταυτίζεται ποτέ ο προεκλογικός πολιτικός λόγος με το μετεκλογικό;
   Οι κυβερνήσεις αποδείχθηκαν αδύναμες να καθορίσουν τους όρους της επανεκκίνησης, παρόλο που οι περισσότερες είχαν μεγάλη πλειοψηφία και στη βουλή και στην κοινή γνώμη.Οι τράπεζες ,βασικός παίκτης του συστήματος,αντί να αιμοδοτούν ,στραγγαλίζουν την αγορά ανενόχλητες. Ο επιχειρηματικός κόσμος (τα νέα τζάκια),αντί να μπει σαυτή την διαδικασία με όρους και κανόνες καθορισμένους απ’το κοινωνικό σύνολο ,πολύ γρήγορα τους καθόρισε αυτός,με αποτέλεσμα να συμβαίνει το παράδοξο να έχουμε κρατικοδίαιτους ιδιώτες επιχειρηματίες.
   Οι πολίτες εκπαιδεύτηκαν να ζητούν και να καταναλώνουν.Όσοι είχαν τις κατάλληλες διασυνδέσεις έπαιρναν.Όσοι ήθελαν χρήματα δανείζονταν. Περάσαμε στη λογική της εύκολης ευδαιμονίας,σπίτια,αυτοκίνητα,εξοχικά με δανεικά,διακοπές με δάνειο (θυμηθείτε την αισχρή διαφήμιση τραπεζικού δανείου για « ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΠΕΣ».Για αποταμίευση φυσικά ούτε λόγος.
   Καλλιεργήθηκε η ψεύτικη και επικίνδυνη άποψη ,ότι εμείς είμαστε οι έξυπνοι που τα τρώμε και οι κουτόφραγκοι θα πληρώνουν.Πόσες αγροτικές επιδοτήσεις έγιναν γαρύφαλλα στα πόδια αοιδών σε σκυλάδικα και πόσες επενδύσεις στη γη; Έλεγξε κανείς ποιοι έπαιρναν αυτές τις επιδοτήσεις,ποιοι τις δικαιούνταν και τι γίνονταν;
   Μέσα σαυτό το οργιώδες τοπίο ποιός προσπάθησε να σταματήσει τη φόρα ενός ανεκπαίδευτου λαού, που ξαφνικά τον οδήγησαν να πιστέψει,ότι θα πλουτίσει επενδύοντας (μάλλον τζογάροντας) τις όποιες οικονομίες του και τα πολλά δάνειά του στο χρηματιστήριο; Κανείς.
    Και αντί να ειπωθεί ευθέως η αλήθεια,όσο πικρή κι αν ήταν,αφέθηκε ο λαός να ζει στην μακαριότητά του,ότι θα κάνουμε τους τέλειους Ολυμπιακούς αγώνες,ανεξαρτήτως κόστους και ότι έτσι υλοποιούμε την μεγάλη ιδέα του ελληνικού έθνους έστω κι αν μας στοιχίσει κάτι παραπάνω.
   Αν τώρα σ’όλα αυτά συνυπολογίσουμε την τεράστια διαφθορά και την ανικανότητα των μαθητευομένων μάγων ,πολιτικών ή υπηρεσιακών παραγόντων, τότε ξέρουμε γιατί έχουμε αυτά τα αποτελέσματα.
    Ζήσαμε ένα ψέμα,όπου το κράτος ξόδευε χρήματα που δανειζόταν,χωρίς όμως αντίκρισμα και χωρίς να ξέρει πως θα τα επιστρέψει.Οι κυβερνήσεις(όλες ανεξαιρέτως)τον λογαριασμό τον στέλνουν σε ανθρώπους που ξαφνικά χάνουν τη δουλειά τους,χάνουν περιουσίες που απέκτησαν με δάνεια και δεν μπορούν να εξοφλήσουν ή χάνουν την ηρεμία τους γιατί βλέπουν ότι δεν τα βγάζουν πέρα.Πολύ περισσότερο τώρα ,που πέρασαν ένα μεγάλο διάστημα εκπαίδευσης ως καταναλωτές.
    Με άλλα λόγια μια μεγάλη ευκαιρία,ίσως η μεγαλύτερη,οικονομικής και εθνικής επανεκκίνησης χάθηκε ,από το1981 και μετά,με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και όλων των πολιτικών δυνάμεων γιατί,κατά τη γνώμη μου,η κοινωνία μας παρασύρθηκε απ’τις σειρήνες της μεγάλης και εύκολης ζωής,χάνοντας τον στόχο του ιστορικού της μέλλοντος αλλά και το ηθικό έρεισμα των πράξεών της.
   Σε αυτό το σκηνικό όμως κανείς δεν είναι ανεύθυνος.Όλοι έχουμε το μερίδιό μας και -κακά τα ψέματα-όλοι είμασταν κατώτεροι των περιστάσεων.Άλλοι γιατί αφεθήκαμε,άλλοι γιατί δεν αντισταθήκαμε και οι πολιτικοί εντέλει μας κορόιδεψαν έναν λαό που κατά βάθος το ήθελε.
Αρέσει σε %d bloggers: