Daily Archives: 23 Φεβρουαρίου 2010

ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ 23ης ΦEΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ επίσκοπος Σμύρνης – ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΜΩΫΣΗΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Άντωνίνος)-ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ, ΜΩΫΣΗΣ και ΔΑΜΙΑΝΟΣ- Η ΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΝΙΑ αδελφή Γρηγορίου Θεολόγου – ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΗΜΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ- Η ΑΓΙΑ ΘΕΗ – Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ο Έσφιγμενίτης-Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο θεριστής (+ 11ος αι.).-Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο Ακοίμητος (+ 430).

Αναλυτικά

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ επίσκοπος Σμύρνης
Γεννήθηκε 60 χρόνια περίπου μετά το Χριστό. Στον 20ό χρόνο της ηλικίας του έγινε χριστιανός. Όπως γράφει ο μαθητής του Ειρηναίος, ο Πολύκαρπος ήταν στολισμένος με μεγάλη σωφροσύνη, αυστηρότητα ηθών και ολόψυχη αφοσίωση στη διδασκαλία του θείου λόγου. Τα προτερήματα του αυτά και ή γενναιοψυχία του, τον έκαναν πολύ αγαπητό στον ευαγγελιστή Ιωάννη, πού αργότερα τον ανέδειξε επίσκοπο Σμύρνης. Στο αξίωμα αυτό, επιτελούσε τα καθήκοντα του με ζήλο καθαρά αποστολικό. Αναδείχθηκε ο διδάσκαλος, ο πατήρ, ο ποιμήν, ο φρουρός. Όταν άρχισαν οι διωγμοί κατά των χριστιανών, επί αυτοκράτορα Αντωνίου Πίου, ο ανθύπατος της Μ. Ασίας Στάτιος Κοδράτος, μετά από μανιώδη απαίτηση του ειδωλολατρικού όχλου, συνέλαβε τον Πολύκαρπο και τον διέταξε να βλασφημήσει δημόσια το Χριστό. ο γέροντας επίσκοπος απάντησε: «Επί 86 χρόνια Τον υπηρετώ, χωρίς καθόλου να με αδικήσει. Και πώς μπορώ τώρα να βλασφημήσω τον Βασιλέα και Σωτήρα μου;» Αμέσως τότε, τον έριξαν στη φωτιά να καεί ζωντανός. Άλλ’ ή φωτιά τον αφήνει ανέγγιχτο! Τότε, ένας δήμιος τον χτυπά με το ξίφος του και τον θανατώνει. Έτσι στις 23 Φεβρουαρίου του 167, ο μέγας αθλητής της πίστης τερματίζει τη ζωή του. Στο πρόσωπο του, βέβαια, εφαρμόστηκε πλήρως ο λόγος του Θεού στην Αποκάλυψη: «Μηδέν φόβου, ά μέλλεις παθεϊν… Γίνου πιστός άχρι θανάτου και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής»1. Δηλαδή, μη φοβάσαι γι’ αυτά πού πρόκειται να πάθεις. Φρόντιζε να είσαι πιστός μέχρι θανάτου και εγώ θα σου δώσω το στεφάνι της αιώνιας ζωής.
1. Αποκάλυψη Ιωάννου, 6ΊΟ.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Την κλήσιν τοις έρνοις σου, έπισφραγίσας σοφέ, έλαια κατάκαρπος, ώφθης εν οίκω Θεού, Πολύκαρπε ένδοξε· συ γαρ ως Ιεράρχης, και στερρός Αθλοφόρος, τρέφεις την Έκκλησίαν, λογική εύκαρπία, πρεσβεύων Ίερομάρτυς, υπέρ των ψυχών ημών.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΜΩΫΣΗΣ, ΑΝΤΙΟΧΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ (ή Άντωνίνος)
Άπ’ αυτούς ο Ιωάννης, υπήρξε μαθητής του όσ. Λιμναίου (22 Φεβρουαρίου). Διακρίθηκαν και οι τέσσερις για την έγκράτεια και την πνευματικότητα, πού έδειξαν στην ασκητική ζωή τους. Δεν υπήρξαν μόνο ακτήμονες, ήρωες της αγρυπνίας και αθλητές της προσευχής- αλλά έλαμψαν και για την πραότητα τους, τη μετριοπάθεια, την επιείκεια, τη γλυκύτητα της ομιλίας και την ηπιότητα της συμπεριφοράς τους. Ή ερημική ζωή μέσα στη φύση, δεν τους έκανε σκληρούς αλλά τους εξευγένιζε. Έτσι έτρεφαν την πίστη τους και ενίσχυαν την αγάπη τους. Άλλα και σε διάφορες ευκαιρίες, είτε προς άλλους μοναχούς είτε προς τον κόσμο, έδειξαν ειλικρινή αδελφική αγάπη, διότι είχαν εννοήσει καλά το λόγο του Ευαγγελίου, ότι δηλαδή ή αγάπη προς τον Θεό μένει διεστραμμένη και ανώφελη, όπου νεκρώνεται και δεν ανθεί ή αγάπη προς τον πλησίον.

ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΖΕΒΙΝΑΣ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ, ΜΩΫΣΗΣ και ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Τους βίους τους συνέγραψε ο Κύρου Θεοδώρητος στη Φιλόθεο Ιστορία του. Αναφέρεται ότι ήταν από τη Συρία και ο μεν Ζεβινάς κατασκεύασε ένα κελί σε κάποιο όρος, και εκεί υπέβαλλε τον εαυτό του μέχρι τα βαθιά γεράματα του σε ασκητικούς αγώνες. Μαζί δε μ’ αυτόν, ήταν και οι μαθητές του Πολυχρόνιος, Μωϋσής και Δαμιανός. ‘Αφού όλοι πέρασαν τη ζωή τους με ακατάπαυστες προσευχές και νηστείες, απεβίωσαν ειρηνικά.

Η ΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΝΙΑ αδελφή Γρηγορίου Θεολόγου
Ήταν νεότερη αδελφή του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και κόρη της ευσεβέστατης Νόννας και του επισκόπου Ναζιανζού Γρηγορίου. Αφού ανατράφηκε με ευσέβεια, αναδείχτηκε ισάξια στην αρετή προς τους γονείς και τους αδελφούς της Γρηγόριο τον Θεολόγο και Καισάριο τον ιατρό. ο δε αδελφός της Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει, μεταξύ άλλων, γι’ αυτή: «Σαν νοικοκυρά, σαν σύζυγος, σαν μητέρα, υπήρξε ανώτερη από την ενάρετη γυναίκα, πού τον τύπο περιγράφει το τελευταίο κεφάλαιο των Παροιμιών του Σολομώντος. Ήταν οξύτατη διάνοια, γνώριζε τις Γραφές, δίδασκε και έπραττε σύμφωνα με τις θείες εντολές. Ήταν ιλαρή και σεμνή, κόσμια, συνετή, ήρεμη, κυρίαρχη της γλώσσας της και της ακοής της, και ή χριστιανική τελειότητα της ήταν γεμάτη ταπεινοφροσύνη. Αγαπούσε την προσευχή, την ψαλμωδία, τις κοινές και τόσο κατανυκτικές των χρόνων εκείνων αγρυπνίες. Όλη της ή ζωή υπήρξε κάθαρση και τελείωση». Μια αρρώστια την έστειλε πρόωρα στις αιώνιες Μονές.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΛΗΜΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΣ
Μαρτύρησαν δια ξίφους. (Ό δε Αντώνιος, ίσως είναι ο ίδιος μ’ αυτόν της 25ης Φεβρουαρίου).

Η ΑΓΙΑ ΘΕΗ
Μαρτύρησε δια ξίφους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ ο Έσφιγμενίτης
Πότε και που γεννήθηκε δεν γνωρίζουμε. ο βίος του σώζεται σε νεότερο χειρόγραφο της Ί. Μονής Έσφιγμένου. Σύμφωνα με προφορική παράδοση, ο όσιος Δαμιανός από νεαρός ακόμα, έκγατέλειψε τα εγκόσμια και έγινε μοναχός στη Μονή Έσφιγμένου του Αγίου Όρους. Ήταν τύπος και παράδειγμα μονάχου στους εκεί μοναχούς. Μετά από άδεια του ηγουμένου της Μονής, για περισσότερη άσκηση, αποσύρθηκε στο απέναντι από το κοινόβιο όρος, της Σαμάρειας όπως το έλεγαν. Κάποτε πήγε σε κάποιο φίλο του μοναχό, αλλά δεν τον βρήκε στο κελί του και κάθισε και τον περίμενε μέχρι το βράδυ πού ήλθε. Αφού συζήτησαν μαζί, ξεκίνησε να φύγει. Ή ώρα όμως ήταν περασμένη και έξω είχε αρχίσει καταρρακτώδης βροχή. Άλλ’ επειδή ο Γέροντας του του είπε να μη κοιμάται ποτέ έξω από το καλύβι του, ο Όσιος έκανε τέλεια υπακοή και κάτω άπ’ αυτές τις αντίξοες καιρικές συνθήκες ξεκίνησε για το κελί του. Σέ κάποια στιγμή όμως χάθηκε και δεν μπορούσε να κάνει βήμα μπροστά από την νεροποντή. Ή φωνή του αμέσως υψώθηκε προς τον Θεό και είπε: «Κύριε σώσε με, χάνομαι». και το θαύμα έγινε. Βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει μπροστά στο κελί του. Έτσι θεάρεστα αφού έζησε απεβίωσε ειρηνικά το 1280 και για 40 μέρες μετά την κοίμηση του, έβγαινε από τον τάφο του θαυμάσια ευωδιά μύρου, πού οι Πατέρες στο μοναστήρι του Έσφιγμένου την καταλάβαιναν από ένα μίλι μακριά και δόξαζαν τον Θεό.
(Από ορισμένους Συναξαριστές, περιττώς αναφέρεται την ήμερα αυτή και ή μνήμη του Οσιομάρτυρα Δαμιανού (1568), πού ή κυρίως μνήμη του εορτάζεται την 14η Φεβρουαρίου).

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ο θεριστής (+ 11ος αι.).

Ο ΟΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο Ακοίμητος (+ 430).
Advertisements

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΙΝΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΤΗΣ 23ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΠΟΥΛ


Οι συνθήκες ζωής, δραματικές από μόνες τους, επιβαρύνονται από τη χέρσα, όλο πέτρα γη, και τους σεισμούς. Η φτώχεια και η πείνα θερίζουν. Ακόμη πιο δύσκολος είναι ο χειμώνας, με θερμοκρασίες στέπας, όταν μάλιστα δεν επαρκεί ο κατάλληλος ρουχισμός. Ανύπαρκτες είναι ακόμα και οι στοιχειώδεις εγκαταστάσεις σχολείων…


Εδώ και τρεις δεκαετίες μαίνεται ένας πόλεμος, που κανείς δεν ξέρει για ποιον λόγο γίνεται. Η ζοφερή αυτή εικόνα, που επικρατεί στην Καμπούλ και την οποία απέδωσαν, με τον γλαφυρό αυτό τρόπο, οι άνδρες του Ελληνικού Τάγματος που εδρεύει- για ειρηνικούς σκοπούς- στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, ευαισθητοποίησε τη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Θεσσαλονίκης (ΧΑΝΘ).

    «Στη ΧΑΝ πιστεύουμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι να αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο καλύτερο, ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά, πόσο μάλλον για τα παιδιά που ζουν σε συνθήκες δυστυχίας, φτώχειας, φόβου, χωρίς οργανωμένη κοινωνική πρόνοια. Για τον λόγο αυτό, στηρίζουμε προσπάθειες που αφορούν την εκπαίδευση παιδιών, σεβόμενοι την αρχή των ίσων ευκαιριών για την ανάπτυξη των ικανοτήτων, για να γίνει το κάθε παιδί χρήσιμο μέλος στην κοινωνία», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο γενικός διευθυντής της ΧΑΝΘ, Χρήστος Τριγωνάς.

    Και συνεχίζει:«Από δημοσιεύματα στον Τύπο μάθαμε για τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι άνδρες του Ελληνικού Τάγματος να συνδράμουν το Σχολείο Κωφών, με 280 παιδιά χωρίς ακοή και ομιλία. Το Τάγμα προσφέρει τρόφιμα, γραφική ύλη, ρουχισμό και τακτικά φιλοξενεί ορισμένα παιδιά για φαγητό. Αυτή η εικόνα δεν μπορούσε να μας αφήσει ασυγκίνητους. Έτσι, πήραμε την απόφαση και πριν από δύο μήνες ήρθαμε σε επαφή με τους αξιωματικούς του Ελληνικού Τάγματος».

    Συγκινητικές είναι και οι αφηγήσεις του Συνταγματάρχη Συρμόπουλου και του αξιωματικού Νάρη, από το Ελληνικό Τάγμα της Καμπούλ, τούς οποίους προσκάλεσε η ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη. «Το ελληνικό φιλότιμο και η ευαισθησία της καρδιάς, δεν υπολογίζει εκρήξεις βομβών, ελεύθερους σκοπευτές. Η παραμονή των Ελλήνων είναι για τέσσερις μήνες, οπότε αντικαθίστανται από άλλους, αλλά πάντα με κίνδυνο και φόβο μήπως κάποιος είναι το επόμενο θύμα των εκδηλώσεων μίσους. Οι προφυλάξεις (που λαμβάνουν) τεράστιες και αποφεύγουν εξόδους από τη μονάδα. Στρατιώτες από άλλες χώρες πάνε για να προσφέρουν βοήθεια, με πλήρη στρατιωτική εξάρτηση. Αντιλαμβάνεται κανείς τα συναισθήματα που κυριαρχούν και η καχυποψία που εκείνη τη στιγμή βασιλεύει. Οι δικοί μας, για τον ίδιο σκοπό, αφήνουν έξω στο θωρακισμένο αυτοκίνητο τον εξοπλισμό τους», μας λέει ο κ. Τριγωνάς.

    Ακολούθησε η πρώτη προσπάθεια της ΧΑΝΘ να συνδράμει τα παιδιά του Σχολείου Κωφών στην Καμπούλ. Αποστάλθηκαν, σε πρώτη φάση, πέντε παλέτες με διάφορα είδη, τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια, είδη καθαριότητας, σχολικά, που πρόσφεραν το προσωπικό, σύμβουλοι, εταιρείες, εκκλησίες κ.ά.

    «Αυτά βέβαια δίνουν μια ανακούφιση προσωρινή, αλλά δεν λύνουν προβλήματα», σημειώνει ο κ. Τριγωνάς. «Έτσι- συνεχίζει- σκεφτήκαμε να βάλουμε υψηλότερους στόχους, να προωθήσουμε το θέμα της μόρφωσης αυτών των παιδιών και να χτίσουμε ένα σχολείο για τα παιδιά της Καμπούλ. Ελπίζουμε, μέχρι το καλοκαίρι να ευοδωθεί η προσπάθειά μας για την κατασκευή σχολικού κτιρίου, 15 – 20 αιθουσών διδασκαλίας, στην Καμπούλ, που θα στεγάσει πάνω από 2.000 μαθητές του δημοτικού, καθώς και η αγορά εκπαιδευτικού εξοπλισμού για την εκπαίδευση των 280 Αφγανών μαθητών του Σχολείου Κωφών».

    Για τον σκοπό, αυτό η ΧΑΝΘ διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων, με στόχο την ενημέρωση συμπολιτών και των μελών της, ευελπιστώντας στην έμπρακτη συμπαράσταση ατόμων και φορέων για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος.

    Η πρώτη εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου, το μεσημέρι, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Αδελφότητας. Η εκδήλωση πραγματοποιείται στη διάρκεια ενημερωτικού διημέρου, στις 27 και 28 Φεβρουαρίου, με προβολές βίντεο και έκθεση φωτογραφιών-ντοκουμέντο από τη ζωή των μαθητών στην Καμπούλ και κατάθεση προσωπικής μαρτυρίας Ελλήνων στρατιωτικών που υπηρέτησαν εκεί.

    «Στόχος μας είναι, πρωτίστως, να καλλιεργήσουμε σε όλα τα παιδιά μας την αγάπη και ευαισθησία για προσφορά σε αυτή τη δυστυχία, οπότε δημιουργούμε ένα καλύτερο αύριο και μια κοινωνία περισσότερο ανθρώπινη», καταλήγει ο κ. Τριγωνάς.

    Το όλο εγχείρημα τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σε συνεργασία με το Ελληνικό Τάγμα Στρατού στην Καμπούλ.

    Κείμενο: Ριμπά Δ.
ana-mpa.gr

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ-ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΘΗΒΑΣ


Πατήστε στην εικόνα
 

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Υγρός θάνατος στη Μαδέρα

ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΞΕΧΑΣΤΟΙ


Όποτε υπήρξε όραμα από την πολιτική ηγεσία, ο Ελληνικός λαός ήταν εκεί. Παρών, με θυσίες, υπομονή και δουλειά.


Στην εδραίωση της Δημοκρατίας, στην ελπίδα για την κοινωνική αλλαγή, στη μάχη για την είσοδο στην ευρωζώνη(έστω και με αλχημείες), στου Ολυμπιακούς Αγώνες, οι πολίτες συντάχθηκαν με έναν εθνικό στόχο, έστω και αν εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι εξαπατήθηκαν και ότι στη σκιά της προσπάθειάς τους, κάποιοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια…



…Τώρα η εξουσία ζητά τη θυσία, χωρίς να εμπνέει. Χωρίς σχέδιο, αλλά μόνο με γραμμή άμυνας. Μέτρα για να σωθούμε, μέτρα για να εισπράξουμε, περικοπές μειώσεις, μιζέρια, υποταγή.


Πού πήγε η ανάπτυξη; Τα χρήματα που υπήρχαν; Η νέα πολιτική, η συμφωνία με τον λαό; Το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά ήξερε την κατάσταση και εξαπάτησε το εκλογικό σώμα για να κατακτήσει την εξουσία.


Ο κ. Καραμανλής, μακράν ο χειρότερος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης, γνωρίζοντας ότι θα χάσει τις εκλογές, είχε πει την αλήθεια. Είχε υποσχεθεί δύσκολες μέρες. Ο κ. Παπανδρέου έδωσε ψεύτικες υποσχέσεις, διαφοροποιήθηκε προεκλογικά από τον κ. Καραμανλή και τώρα κάνει αυτά που εκείνος υποσχέθηκε.


Στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν δύο τάσεις. Η μία λέει ότι πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί για να σωθεί η χώρα, και η άλλη ότι δεν γίνεται να πληρώσουν τα σπασμένα της κρίσης όσοι δεν έχουν ευθύνη και επομένως ραντεβού. Και οι δύο προσεγγίσεις έχουν εν μέρει δίκιο.


Επειδή όμως θα πληρώσουμε τα σπασμένα όλοι μας και μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά, αυτό που έχει σημασία είναι μέσα από τη νέα δοκιμασία να αποκτήσουμε επιτέλους συνείδηση και μνήμη.


Να μην ξεχάσουμε τα λαμόγια που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, τις ψεύτικες υποσχέσεις των πολιτικών, τους εκμεταλλευτές, που στην κρίση είδαν μια ευκαιρία, τους κερδοσκόπους και τα παπαγαλάκια που παίζουν με τον πόνο των ανθρώπων, με μόνο στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους, ακόμα και στα πλαίσια της κρίσης.


Τα μέτρα της κυβέρνησης θα μας βάλουν στο τούνελ της ύφεσης. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα βγούμε και τι επιπτώσεις θα έχει στην κοινωνία η δύσκολη πορεία προς την έξοδο.


Μόλις η κρίση περάσει, οι υπεύθυνοι, που μένουν ατιμώρητοι, τα golden boys και οι τράπεζες θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια νέα κρίση, με νέες φούσκες και νέες «ευκαιρίες». Όταν έρθει εκείνη η ώρα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι, ώστε να μην επιτρέψουμε να μας εξαπατήσουν ξανά. 

Μάνος Χωριανόπουλος 
news247.gr

ΣΚΛΑΒΟΙ ΣΕ ΓΑΛΕΡΑ


To μόνο που μπορείς να πείς για τους εργαζόμενους είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους ανεύθυνους και αχάριστους. Και επειδή, όπως έλεγε και ο μέγιστος Στράτος Διονυσίου, «η αχαριστία θα έπρεπε να είναι ποινικό αδίκημα», αλλά δυστυχώς δεν είναι, αντί να τους έχουμε σιδηροδέσμιους στης φυλακής τα σίδερα, τους έχουμε στους δρόμους και διαμαρτύρονται…

Δεν δίνουν δεκάρα για τις προσπάθειες της πολιτικής ηγεσίας για τη σωτηρία της πατρίδας και αδιαφορούν για τα κέρδη των αφεντικών τους που μειώνονται. Μα είναι δυνατόν να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματά σου όταν μειώνονται τα κέρδη του αφεντικού σου; Τρελά πράγματα.

Είναι επίσης και ανεπίδεκτοι μαθήσεως, εφόσον δεν μπορούν να καταλάβουν ότι σε περίοδο κρίσης δεν υπάρχουν δικαιώματα, αξιοπρέπεια, ασφάλιση, ελεύθερος χρόνος. Ειδικά στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι θα έπρεπε να το έχουν εμπεδώσει το μάθημά τους, εφόσον οι χαμηλοί μισθοί, η μερική απασχόληση, τα μπλοκάκια, η ανασφάλιστη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες και άλλες χαριτωμένες συνήθειες, είναι πράγματα που ίσχυαν πολύ πριν την κατάρρευση της Lehman Brothers και το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Παρένθεση. Κρίση για τις ομιλούσες γραβάτες σημαίνει μείωση κερδών. Δηλαδή φέτος δεν θα αγοράσω τρεις βίλες, θα πάρω δύο. Για τους υπόλοιπους μπορεί να σημαίνει πείνα, ανεργία και απόγνωση, άσχετα αν οι γραβάτες «εχουν συναίσθηση» του τι συμβαίνει σε αντίθεση με τον λαό «που δεν καταλαβαίνει». Κλείνει η παρένθεση.

Επειδή όμως το θράσος, όπως το κεφάλαιο, δεν γνωρίζει σύνορα δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα που αντιδρούν. Υπάρχουν και αλλού διάφοροι περίεργοι τύποι που δεν δέχονται ότι για την πατρίδα και τη μεγιστοποίηση του κέρδους αξίζει να είσαι δούλος.

Στην British Airways κάτι παλιόπαιδα σχολίαζαν αρνητικά στο Facebook συναδέλφους τους απεργοσπάστες, με αποτέλεσμα να τεθούν σε διαθεσιμότητα. Διότι ο απεργοσπάστης είναι ιερός, όπως για παράδειγμα ο καταδότης στην κατοχή και ο περιπτεράς στη χούντα.

Στα ΙΚΕΑ στη Γαλλία ξέσπασαν απεργίες  διότι το πολυκατάστημα, που σύμφωνα με το ρεπορτάζ, φημίζεται «για την καλή συμπεριφορά στους εργαζόμενους» απέρριψε αίτημα για αύξηση 4% στους μισθούς, παρά το ότι την χρονιά που πέρασε είχε κέρδη εκατομμυρίων.

Αυτά ακούει το αφεντικό και αναρωτιέται. Γιατί να μην είναι όλοι οι εργαζόμενοι σαν αυτούς της France Telecom, που δεν αντέχουν στην πίεση και γεμάτοι ευγένεια και διακριτικότητα απλώς αυτοκτονούν;

Εν μέσω κρίσης, ο πόλεμος εναντίον των δικαιωμάτων των εργαζομένων επισημοποιείται. Γνωρίζουμε καλά ότι η μαύρη εργασία με όλες τις μορφές της ανθεί στην Ελλάδα εδώ και χρόνια.

Από τη μαύρη εργασία που δεν καταπολεμήθηκε ποτέ, το κράτος έχανε χρήματα, τα οποία φιλοδοξεί τώρα να κερδίσει όχι καταπολεμώντας την, αλλά κάνοντάς την επίσημη πολιτική με την περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας.

Ας προχωρήσουν λοιπόν οι κυβερνώντες στη διάλυση του κοινωνικού κράτους. Με μαθηματική ακρίβεια οι ελάχιστοι που παραμένουν κοιμισμένοι θα γίνουν εξεγερμένοι, διότι χωρίς χρήματα για τις βασικές τους ανάγκες, χωρίς αξιοπρέπεια και κυρίως χωρίς ελπίδα, η αντίσταση θα είναι η μόνη επιλογή.
Μάνος Χωριανόπουλος
news247

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Οι μάχες το τελευταίο εξάμηνο μεταξύ του στρατού της Υεμένης και των σιιτών
ανταρτών στο βόρειο τμήμα της χώρας έχουν στοιχίσει τη ζωή σε 187 παιδάκια
Αρέσει σε %d bloggers: