Daily Archives: 19 Απριλίου 2010

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΓΡΟΤΩΝ


Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση
Advertisements

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/4 ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΑΔΕΔΥ ΚΑΙ ΠΟΕ-ΟΤΑ


πατήστε πάνω στις εικόνες
για μεγέθυνση

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ


Γεγονότα

1453: Ο έλληνας πλοίαρχος Φλαντανελλάς, διασπώντας τον οθωμανικό αποκλεισμό, εισέρχεται στον Κεράτιο κόλπο και καταφέρνει και εφοδιάζει την πολιορκούμενη Κωνσταντινούπολη.

1862:
Η πρώτη δοκιμή παστερίωσης φρέσκου γάλακτος ολοκληρώνεται από τους γάλλους επιστήμονες Λουί Παστέρ και Κλοντ Μπερνάρ.

1914:
Η σφαγή του Λάντλοου. Η Εθνική Φρουρά της Πολιτείας του Κολοράντο ανοίγει πυρ κατά απεργών ανθρακωρύχων στην πόλη Λάντλοου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 16 άνθρωποι, ανάμεσά τους και ο ελληνικής καταγωγής συνδικαλιστής Λούης Τίκας.

1918: Ο θρύλος της αεροπορίας, ο γερμανός Μάνφρεντ φον Ριχτχόφεν -επονομαζόμενος και «Κόκκινος Βαρόνος»- καταρρίπτει το 79ο και 80ο αεροπλάνο, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την επόμενη μέρα (21 Απριλίου) θα βρει το θάνατο σε μια ακόμη αερομαχία.

1925: Εγκαινιάζεται ο ιππόδρομος του Φαληρικού Δέλτα και ξεκινά το στοίχημα στις ιπποδρομιακές κούρσες.

1999: 13 μαθητές σκοτώνονται στο Λύκειο Κόλουμπαϊν των ΗΠΑ, όταν δύο συμμαθητές τους ανοίγουν πυρ με αυτόματα και χειροβομβίδες.

Γεννήσεις

570: Μωάμεθ, προφήτης των Μουσουλμάνων. [θαν. 8/6/632]

1921: Τάσος Λειβαδίτης, ποιητής. [θαν. 30/10/1988]

1923: Τίτο Πουέντε, πορτορικάνος μουσικός της λάτιν-τζαζ. [θαν. 31/5/2000]

Θάνατοι

1912: Μπραμ Στόκερ, βρετανός συγγραφέας. («Ο Δράκουλας») [γεν. 8/11//1847]

1959: Μανώλης Τριανταφυλλίδης, γλωσσολόγος, γνωστός από τη Γραμματική της Δημοτικής Γλώσσας. [γεν. 1883]

1999: Νίκος Ρίζος, ηθοποιός. [γεν. 1924]

sansimera.gr

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 19ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ


ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Η νέα καμπάνια της Ελλάδας για την επιστροφή των γλυπτών 
του Παρθενώνα και την επανένωση του μνημείου

ΕΡΜΟΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΗΣ – ΔΙΚΤΥΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Έρμος Καστριώτης
http://ermokastriotis.blogspot.com

Πρόσφατα, έμαθα για τον καθηγητή Νικόλα Χρηστάκη, καθηγητή ιατρικής, ιατρικής κοινωνιολογίας και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, με καταγωγή από τις κρητικές Αρχάνες που φιγουράρει στη λίστα των είκοσι κορυφαίων επιστημόνων για τη χρονιά που πέρασε καθώς και στον περσινό κατάλογο των 100 ανθρώπων με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, του περιοδικού «Time»!

Αν και γεννήθηκε στις ΗΠΑ, πριν από 47 χρόνια, ο Χρηστάκης έζησε τα πρώτα έξι χρόνια του βίου του στην Ελλάδα (στην Κρήτη) και μιλάει καλά τα ελληνικά (τα Κρητικά δηλαδή). Τη θέση του στη λίστα τη χρωστά στην τεκμηρίωση της γνωστής θεωρίας του για τον «ιό της ευτυχίας». Την άποψη δηλαδή ότι η ευτυχία, όπως και η δυστυχία, η παχυσαρκία, «μεταδίδεται» από άνθρωπο σε άνθρωπο, περίπου όπως η… γρίπη. Την θεωρία του εκθέτει στο βιβλίο με τίτλο ΅Συνδεδεμένοι” με συγγραφείς τον ίδιο και τον James Fowler και που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα Ελληνικά.

«Όταν οι άνθρωποι γύρω μας, τόσο οι φίλοι και οι συγγενείς όσο και οι άνθρωποι που απλά βρίσκονται κοντά μας- όπως οι συνεργάτες και οι γείτονές μας- γίνονται πιο ευτυχείς, γινόμαστε κι εμείς πιο ευτυχείς» λέει ο καθηγητής. Στηρίζει μάλιστα αυτή τη θεωρία του στη μελέτη της συμπεριφοράς περίπου 5.000 ατόμων σε διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας. «Όταν δύο στενοί φίλοι ζουν σε απόσταση μικρότερη των δύο χιλιομέτρων μεταξύ τους, και ο ένας γίνει για κάποιον λόγο πιο ευτυχισμένος, οι πιθανότητες να ευτυχήσει και ο φίλος του αυξάνονται κατά 15%» λέει ο κ. Χρηστάκης.

«Ακόμη κι αν αυτός που θα ευτυχήσει είναι φίλος φίλων μας και δεν τον γνωρίζουμε καν προσωπικά, ο αντίκτυπος της ευτυχίας που εκπέμπει αυξάνει και τα δικά μας ποσοστά ευτυχίας: με άλλα λόγια, αρκεί να περιστοιχιστούμε με ευτυχή άτομα για να ευτυχήσουμε και εμείς.»

Η θεωρία του Χρηστάκη βασίζεται στην ύπαρξη μικρών ή μεγάλων δικτύων, του κοινωνικού ιστού και ξεκίνησε σαν ιδέα προς έρευνα και μελέτη προ 15ετίας- όπως εξηγεί ο ίδιος – όταν άρχισε να εργάζεται ως γιατρός σε ανίατους ασθενείς και βίωσε τις επιπτώσεις μεταδοτικότητας που είχε ο πόνος της αρρώστιας, ο φόβος του θανάτου και ο θάνατος στους οικείους τους. Σαν να υπήρχε και ένας ψυχολογικός ιός που μεταδίδονταν σε κοινωνικό επίπεδο.

Ο ιστός αυτός είναι οι φίλοι μας, οι φίλοι των φίλων μας, και οι φίλοι των φίλων τους, όπως και οι συγγενείς μας, οι γείτονες, οι συνάδελφοι, οι γνωστοί μας, και οι συγγενείς, οι γείτονες, οι συνάδελφοί και οι γνωστοί τους. Εμείς και το σύνολο των ανθρώπων σε τρεις βαθμούς απόστασης, που συνθέτουν τον χώρο στον οποίο κινούμαστε με τη σκέψη, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας, είμαστε συνδεδεμένοι σε ένα ιστό που δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο μέσα από δαιδάλους περιπλοκότητας, υποστηρίζει ο Χρηστάκης. Και το εξηγεί:

«Αν για παράδειγμα, ο φίλος σου σε μία αμφίδρομη σχέση φιλίας είναι παχύσαρκος έχεις σχεδόν 100% πιθανότητες να πάρεις και εσύ βάρος. Αν η σχέση είναι μονομερής, δηλαδή εσύ θεωρείς ότι ο άλλος είναι φίλος σου αλλά χωρίς αληθινή ανταπόκριση από την άλλη πλευρά, τότε το ποσοστό περιορίζεται στο 50%. Αν ο φίλος του φίλου σου είναι παχύσαρκος τότε οι πιθανότητες επιρροής μειώνονται αλλά υπάρχουν, καθώς αυτός θα επηρεάσει τον φίλο σου και ο φίλος του εσένα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με τους συναδέλφους, τους συγγενείς, τους γείτονες κ.λ.π

Το ίδιο επίσης μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση διαζυγίου δημιουργώντας τη μεταδοτικότητα ενός «κοινωνικού ντόμινο».

Ζητήματα μεγάλα όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η κατανάλωση ποτού, η χρήση ναρκωτικών, αλλά και η ευτυχία, η μοναξιά, η κατάθλιψη, ο αλτρουισμός, το διαζύγιο, η ψήφος και οι ιδέες, όπως τονίζει ο Χρηστάκης, μεταδίδονται μέσα στα κοινωνικά δίκτυα, τροφοδοτούνται και αναπαράγονται με συσχετισμούς μιας πολυπλοκότητας που δεν αντιλαμβανόμαστε συνειδητά. Στην περίπτωση των συναισθημάτων η μεταδοτικότητα είναι πιο άμεση και γρήγορη κυρίως όταν έχει να κάνει με τη σχέση δύο ατόμων στον πρώτο βαθμό απόστασης.

Στην εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου η επιρροή των άλλων στον κάθε χρήστη είναι δεδομένη αλλά ποτέ δεν μπορεί να αγγίξει την μεταδοτικότητα των διαπροσωπικών σχέσεων της αληθινής ζωής. Οι διαπροσωπικές σχέσεις, το ανθρώπινο κεφάλαιο με τις συνδέσεις του, όπως το χαρακτηρίζει ο Χρηστάκης, μέσα από την κινητικότητα των ιδεών και των δεξιοτήτων προσθέτουν στο σύνολο αξία στη ζωή όλων. Εξάλλου η ανθρώπινη ανάγκη επικοινωνίας είναι αυτή που δημιουργεί τα κοινωνικά δίκτυα, χωρίς να αφήνει δυνατότητες να ξεφύγει κανείς από αυτά καθώς όλοι μας είμαστε μέρος του συνόλου.

Εξάλλου δεν το λέει και η λαϊκή ρήση: Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι;

Ενδιαφέρουσα είναι και η εμπειρία που αποκόμισαν ερευνητές μιας μικρής πόλης είκοσι χιλιάδων κατοίκων περίπου, στην πολιτεία Πενσυλβάνια των ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του ΄60. Η πόλη είναι το Ροζέτο και δημιουργήθηκε από Ιταλούς μετανάστες που έφτασαν εκεί σταδιακά από το 1880 περίπου και κατάγονται όλοι από το χωριό Ροζέτο της Ιταλίας. Για αυτό έδωσαν το όνομα τους και στην νέα τους πόλη. Μάλιστα μέχρι την δεκαετία του ΄50 στους δρόμους του Ροζέτο άκουγες μόνο Ιταλικά.

Οι κάτοικοι του Ροζέτο έγιναν αντικείμενο μελέτης για πολλά χρόνια από γιατρούς και κοινωνιολόγους γιατί ήθελαν να μάθουν –οι επιστήμονες- γιατί στην πόλη αυτή κανείς δεν πάθαινε καρδιακά εμφράγματα και ο μέσος όρος ζωής ήταν ο μεγαλύτερος στις ΗΠΑ. Γκουγκλάρετε για Roseto και θα βρείτε αρκετές πληροφορίες και τεκμηρίωση στο θέμα αυτό.

Ψάχνοντας τους λόγους αυτού του φαινομένου Ροζέτο, οι επιστήμονες απέρριψαν την διατροφή (οι κάτοικοι του Ροζέτο έτρωγαν ότι και οι άλλοι Αμερικανοί και είχαν το ίδιο ποσοστό παχυσαρκίας), την γονιδιακή δομή (στο ιταλικό Ροζέτο οι δείκτες θνησιμότητας παρόλη την Μεσογειακή δίαιτα ήταν χειρότεροι και άλλες παραμέτρους. Δια της εις άτοπον απαγωγής κατέληξαν στον ότι ο καθοριστικός παράγοντας υγείας είναι ο τρόπο που οι κάτοικοι ζούσαν μαζί.

Μεταφέροντας τον αγροτικό τρόπο ζωής της Ιταλίας και τηρώντας τον, έμεναν όλοι μαζί από τους παππούδες (δεν τους στέλνουν στο γηροκομείο!) μέχρι τα εγγόνια στο ίδιο σπίτι. Η δόξα και η επιβεβαίωση της οικογένειας.

Ο καθένας είχε τον ρόλο τους και τον απολάμβανε. Μιλούσαν μεταξύ τους, έκαναν τις δουλειές τους στα χωράφια χαλαρά και γενικά απέδειξαν ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι πιο καλά όταν είναι συντονισμένοι και επικοινωνούν ανοικτά. Δεν ήταν πλούσιοι και ούτε είχαν σημαντικές οικονομικές διακρίσεις μεταξύ τους. Ήταν περίπου ίσοι, όπως και στα χωριά μας.

Ειδυλλιακό; Εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι η ζωή μας γίνεται κόλαση όσο περνούν τα χρόνια; Ίσως αλλά επιστημονικά τεκμηριωμένο και κυρίως ένα μήνυμα που μαζί με την θεωρία – διαπίστωση του Χρηστάκη μας δείχνει έναν άλλο τρόπο ζωής, συνεργασίας και γιατί όχι Πολιτικής.

Πάντως καθώς ο νέος τρόπος ζωής, ο μοντέρνος, ο επιθετικός της Αμερικάνικης κοινωνίας εισέβαλε στο Ροζέτο μαζί του έφερνε μαζί του και τα στραβά της: ο πρώτος θάνατος από ανακοπή καρδιάς σε άνδρα κάτω των 45 χρόνων συνέβη το 1971. Παρόλα αυτά το επίπεδο ζωής στο Ροζέτο εξακολουθεί να είναι από τα υψηλότερα στις ΗΠΑ.

Ενόψει των νέων Καλλικρατικών ρυθμίσεων και πριν σκεφτούμε το ύψος του μισθού των νέων αρχόντων, αξίζει να σκεφτούμε την σημασία της ανθρώπινης κοινότητας και το πόσο μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο την ζωή μας –ναι, ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες ψυχοφθόρες περιστάσεις- και να δούμε με άλλο μάτι τις νέες δομές και τον ρόλο μας σε αυτές.

Δηλαδή νομίζω ότι θα μπορούσαμε να αρχίσουμε να μεταδίδουμε στα δίκτυα που ήδη ανοίκουμε, εκτός απο τον ιό της θετικήε σκέψης,  τον ιό της πολιτικής ενεργοποίησης: αντί να περιμένουμε να διαλέξουμε τους δημοτικούς άρχοντες που θα τους αναθέσουμε την διοίκηση απο τον κατάλογο που θα παρουσιάσουν οι κομματικοί μηχανισμοί, πρέπει να αποφασίσουμε ότι εμείς θα ασχολούμαστε με τα του Δήμου μας (ασχέτως εκλογής μας) και οι εκπρόσωποι μας θα είναι αυτοί που θα μπορούν να κάνουν πράξη αυτά που εμείς προεκλογικά αλλά και κάθε μέρα θα αποφασίζουμε.

Χαλαρά αλλά ανοικτά και όμορφα!

Η ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Ο "ΒΟΙΩΤΟΣ" ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΒΛΕΠΕΙ: ΛΙΒΑΔΕΙΑ-ΘΗΒΑ-ΑΛΙΑΡΤΟ-ΟΡΧΟΜΕΝΟ


Την πλήρη ικανοποίησή του με τον χάρτη των τεσσάρων δήμων στη Βοιωτία (Λιβαδειά, Κορώνεια, Κυριάκι, Αράχωβα, Δίστομο, Δαύλεια, ΑντίκυραΘηβών, Σηματαρίου, Οινοφύτων Πλαταιών, Δερβενοχωρίων, ΤανάγραςΟρχομενού, Χειρώνειας, ΑκραιφνίουΑλιάρτου, Θεσπιών, Θίσβης, Βαγίων) εξέφρασε ο δήμαρχος Λιβαδειάς Δημήτρης Τσιφής με ανακοίνωσή του. Δεν παραλείπει επίσης να ευχαριστήσει και να συγχαρεί τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση. 

Ο χάρτης που δημοσιεύθηκε στο Έθνος φαίνεται να ικανοποιεί εκτός από την Λιβαδειά, και την Θήβα, την Αλίαρτο και τον Ορχομενό αφού αποτελούσε πάγια θέση τους τόσο το να παραμείνουν έδρες δήμων όσο να δημιουργηθούν με τις συνενώσεις νέοι διευρυμένοι, δυνατοί και φυσικά οικονομικά βιώσιμοι δήμοι με προοπτικές ανάπτυξης.

Περισσότερα για το θέμα αυτό στο diavima.gr

ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ;


Ορδές μεταναστών φαίνεται να έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση στη χώρα μας, αφού δεν είναι λίγοι αυτοί που σκέφτονται να ξενιτευτούν ή το έχουν κάνει ήδη, με την ελπίδα καλύτερων συνθηκών εργασίας και διαβίωσης στις χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής.

Σύμφωνα με στοιχεία του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Σάββα Ρομπόλη, όπως δημοσιεύονται στη Realnews, κατά την τελευταία δεκαετία την Ελλάδα έχουν εγκαταλείψει ήδη 850.000 Έλληνες με σκοπό να εργαστούν σε Ευρωπαϊκές χώρες, στην Αμερική και τον Καναδά, ενώ χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως αν και σκέφτονται τον επαναπατρισμό τους, τελικά τον αναβάλλουν λόγω των ασταθών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα…


Όπως εξηγεί ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ Σ. Ρομπόλης : «H Eλλάδα μοιάζει να διώχνει τα παιδιά της καθώς οι χιλιάδες Έλληνες υψηλής τεχνικής εξειδίκευσης που εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να απορροφηθούν από το καθυστερημένο τεχνολογικά οικονομικό σχηματισμό της χώρας μας, όπως είναι η ελληνική οικονομία».

Μάλιστα όπως τονίζει ο ίδιος, στην εφημερίδα: « όσο πιο υψηλά προσόντα αποκτούν οι εν δυνάμει εργαζόμενοι, τόσο πιο πιθανό είναι γι’ αυτούς να επιλέξουν να εργαστούν σε ξένο κράτος παρά στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε στο Μόναχο τον Ιανουάριο, τα τελευταία 2 χρόνια ο αριθμός των Ελλήνων που επέλεξαν τη Γερμανία ανέρχεται σε 12.000, ενώ όπως επισημαίνει ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας, κ. Μανώλης Ανέστης «η άφιξη τους δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη». Επιπλέον υπολογίζεται πως τα τελευταία επτά χρόνια από τη Γερμανία έχουν περάσει σχεδόν 100.000 Έλλήνες, οι οποίοι είτε εργάστηκαν και επέστρεψαν στην Ελλάδα είτε εγκαταστάθηκαν σε κάποια άλλη χώρα.

Δεν είναι λίγοι και αυτοί όμως, που επιλέγουν το Βέλγιο για να κάνουν μια καινούργια αρχή, παρά τις παρόμοιες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Αύξηση του ελληνικού πληθυσμού υποστηρίζει πως έχει παρατηρήσει η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Βελγίου,κα. Ευδοξία Πάντα σύμφωνα με την οποία, στο Βέλγιο καταφθάνουν κατά κύριο λόγο επιστήμονες, που αναζητούν εργασία σε τράπεζες, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες καθώς και εργάτες, που σε αρκετές περιπτώσεις βρίσκουν εργασία που θα μπορούσαν να έχουν βρει και στην Ελλάδα.

Παρόμοιο στη σύσταση του φαίνεται να είναι και το εργατικό δυναμικό που καταφθάνει στην Ελβετία από τη χώρα μας, αφού όπως εξηγεί ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων και Κοινοτήτων μεταναστών Ελβετίας, κ. Παύλος Παυλίδης στην Realnews: «είναι βέβαιο πως όσοι έρχονται αναζητούν την καλύτερη δυνατή επαγγελματική αποκατάσταση τους».

Ενδεικτικό της αυξημένης τάσης για μετανάστευση που επικρατεί στην Ελλάδα είναι τα σχεδόν 76.000 βιογραφικά που έχουν υποβληθεί στην ιστοσελίδα Eures από Έλληνες πολίτες σε εργοδότες του εξωτερικού, ενώ η χώρα μας έρχεται 14η ανάμεσα στις 30 και πλέον χώρες από τις οποίες προέρχονται τα περισσότερα βιογραφικά σημειώματα. Οι τομείς εκείνοι που απορροφούν Έλληνες και ξένους μετανάστες είναι κυρίως ο νομικός, ο διοικητικός και ο οικονομικός και ακολουθούν εκείνοι του μάρκετινγκ και των ξενοδοχοϋπάλληλων.

Αντιπροσωπευτικά είναι και τα αποτελέσματα σχετικής διαδικτυακής έρευνας της MANPOWER, βάσει της οποίας 9 στους 10 Έλληνες δηλώνουν πρόθυμοι να μεταναστεύσουν. Το 40% των ερωτηθέντων έχει ήδη αλλάξει τόπο κατοικίας για εργασιακούς λόγους, ενώ 3 στους 10 δηλώνουν πως έχουν μετακομίσει σε κάποια ξένη χώρα. Τα κίνητρα που ωθούν στη μετανάστευση, είναι αρχικά οι υψηλές απολαβές (88%), οι καλύτερες προοπτικές απασχόλησης (72%) και η ευκαιρία για ανάπτυξη της σταδιοδρομίας (67,5%).

tvxs.gr

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Το προφανές

Μια μέρα στην τάξη του Τοτού η δασκάλα βάζει την εξής εργασία στα παιδιά:
– Θέλω να κάνετε το εξής: Θα μου πείτε μια μικρή πρόταση, από την οποία θα βγαίνει ένα συμπέρασμα, που θα εκφράζεται με την λέξη «προφανές». Παράδειγμα: «Στο σπίτι έχουμε ανάψει το τζάκι. Είναι προφανές λοιπόν ότι κάνει κρύο».
 

Αρχίζει πρώτη η Ελενίτσα:
– Εμένα ο μπαμπάς μου έχει ιδιωτικό αεροπλάνο, η μητέρα μου σκάφος, εγώ έχω αυτοκίνητο με προσωπικό οδηγό που με φέρνει στο σχολείο. Είναι προφανές λοιπόν ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια! …

– Μπράβο, μπράβο Ελενίτσα!
, επικροτεί η δασκάλα…
Ακολουθεί ο Νικολάκης:
– Εμένα ο πατέρας μου είναι καθηγητής πανεπιστημίου, η μητέρα μου έχει διπλώματα σε δυο επιστήμες, εγώ ξέρω τρεις γλώσσες και έχω μια τεράστια βιβλιοθήκη. Είναι προφανές λοιπόν ότι είμαστε μια μορφωμένη οικογένεια!
Συνεχίζει η Σούλα:
– Ο μπαμπάς μου είναι πρωταθλητής Ευρώπης, η μητέρα μου έχει τρέξει σε Ολυμπιάδα, εγώ από 5 χρονών ασχολούμαι με την κολύμβηση. Είναι προφανές λοιπόν ότι είμαστε μια αθλητική οικογένεια!
Έρχεται και η σειρά (αναπόφευκτα) του Τοτού:
– Ο δικός μου ο πατέρας είναι βοσκός. Η μητέρα μου, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου, το ίδιο. Κι εγώ δε, κάπου-κάπου βοσκάω πρόβατα. Μια μέρα λοιπόν, βλέπω τον παππού μου, ξαφνικά να αφήνει τα πρόβατα και να ανηφορίζει τρέχοντας στον λόφο, κρατώντας τους…«Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Ο παππούς μου όμως, όχι μόνο δεν ξέρει αγγλικά, αλλά είναι τελείως αγράμματος…
Είναι προφανές λοιπόν ότι πήγαινε για…χέσιμο!
Αρέσει σε %d bloggers: