Πολίτης ή Ιδιώτης ;

                                                                   Του Γιώργου Ντασιώτη

     Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια τίθεται το θέμα του ενδιαφέροντος, κυρίως των νέων,για τα κοινά και πάντα παρατηρείται η αυξανόμενη αποχή τους και,κυρίως, η απαξίωση της έννοιας, της συμμετοχής στα δημόσια πράγματα.

    Φυσικά για το φαινόμενο αυτό υπάρχουν αιτίες, με τις οποίες οι περισσότεροι αναλυτές σπάνια ασχολούνται σοβαρά……

    Αυτές αφορούν τον ουσιαστικό παραγκωνισμό τους από τα κέντρα λήψης αποφάσεων σημαντικών για το μέλλον τους ,την απογοήτευση που σέρνει μαζί της η ανεργία , την διαφθορά που δεν μπορεί να κρυφτεί άλλο πια και την αίσθηση, που είναι πλέον διάχυτη,ότι η αλαζονεία της εξουσίας έχει γίνει θεσμός και δεν αρκεί μόνο η καλή μας διάθεση για να χτυπηθεί.
     Ευθύνες για την απαξίωση της πολιτικής και της συμμετοχής σ’αυτή φυσικά υπάρχουν,εξάλλου σε κάθε έγκλημα υπάρχουν ένοχοι,οι οποίες πρέπει να αναζητηθούν σ’αυτούς που-κάθε φορά-κυβερνούν με τέτοιο τρόπο, ώστε η αλαζονεία να αλλοιώνει την κρίση τους και να πιστεύουν ότι είναι αναντικατάστατοι,που,ως χαμαιλέοντες, μεταβάλλονται και αυτό που τώρα υποστηρίζουν ,αύριο το πολεμούν εκθέτοντας και απογοητεύοντας τον κόσμο που τους στηρίζει,που έχουν αναλάβει εργολαβικά τις έννοιες προοδευτικός ,δημοκρατικός κ.α. αλλά πολλές φορές η πρακτική τους δείχνει το ακριβώς αντίθετο και τέλος όταν βλέπουν τα σκούρα αλλάζουν όνομα ,ταυτότητα και χαρακτηριστικά για να μην αναγνωρίζονται.
    Μέσα σ’αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον ,ως φυσική συνέπεια μπορεί να εννοηθεί η απαξίωση της συμμετοχής.Είναι όμως τραγικό όταν ο ΠΟΛΙΤΗΣ ( δηλαδή αυτός που έχει δικαίωμα και, κυρίως, υποχρέωση να ασχολείται με τα κοινά ,κατά την αρχαιοελληνική έννοια ) μεταβάλλεται σε ΙΔΙΩΤΗ-ΑΔΙΑΦΟΡΟ χαρακτηρισμός που στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία ήταν υποτιμητικός σε όποιον τον έφερε.
     Η αρχαία ελληνική γλώσσα έχει δανείσει λέξεις και έννοιες σε πολλές άλλες γλώσσες ,στις οποίες μάλιστα διατηρούν την πρωτογενή τους σημασία.Στην αγγλική η λέξη idiot ( ιδιώτης ) σημαίνει ηλίθιος.

Άρα λοιπόν το αρχικό ερώτημα μπορεί πλέον να τεθεί και αλλιώς :

Πολίτης ( με λόγο , θέσεις και αξιοπρέπεια ) ή ιδιώτης ( ηλίθιος ) ;

Advertisements

Posted on 30 Απριλίου 2010, in Άρθρα-Σκέψεις, Γεώργιος Ντασιώτης, Διάφορα, Ελλαδικά. Bookmark the permalink. 4 Σχόλια.

  1. ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ ΜΗΝ ΓΕΝΝΑΤΕ.ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΕΛΟΥΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΦΑΓΗΤΟ ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΛΙΟ.ΜΗ ΒΓΑΙΝΕΤΕ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΠΑΡΕΕΣ..ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑΦΟΙ ΚΑΙ ΟΔΥΝΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΕΙΝΑ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΑΠΩΛΕΙΣ.ΠΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ.ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΤΕ ΤΗΝ

  2. Είναι οι σημερινοί νέοι, ιδιώτες;

    Όταν το πολιτικό σύστημα δεν είναι λειτουργικό, η αποχή μπορεί να είναι πολιτική πράξη. Διότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ο τρόπος που είναι οργανωμένος ο μηχανισμός λήψης εκτέλεσης των αποφάσεων στέλνει όλους μας, νέους και ώριμους, στις κερκίδες και μας μετατρέπει σε οπαδούς και θεατές των εξελίξεων.

    Ό νέος έχει το δικαίωμα να λέει προς όλους μας «κύριοι δεν με πείσατε» να φύγει από το γήπεδο και να αράξει στην καφετέρια –για όσο καιρό έχει ακόμα τα ψιλά διαθέσιμα για τον καφέ! Πολύ δε περισσότερο όταν οι παίκτες αντί να παίζουν μπάλα ασχημονούν και βρίζουν τους θεατές και με την στάση τους δείχνουν ότι τους έχουν –μας έχουν- όλους γραμμένους.

    Το ερώτημα «τι να κάνουμε;» που έχει τεθεί πολλές φορές στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις θα απαντηθεί εμπράκτως: οι θεατές –νέοι κυρίως- θα μπουκάρουν στο γήπεδο και θα τα κάνουν λίμπα ενώ στις κερκίδες ώριμοι κύριοι σαν κι εμένα θα κάνουν κριτική και θα γράφουν για την ματαιότητα του ξεσπάσματος!

  3. καιρό είχαμε να δούμε άρθρο του κου Ντασιώτη και μας έλλειψε.είναι αλήθεια ότι το σύστημα φοβαται την συμμετοχή,κυρίως των νέων και γι αυτό τους παραγκωνίζει.Η συμμετοχή στα κοινά ,σε σωματεία κτλ είναι αντίσταση.Ακόμα και το να μπουκάρουν στο γήπεδο όπως αναφέρεται σε παραπάνω σχόλιο,αντίσταση είναι αρκεί ο λόγος να μην είναι ένα σφύριγμα του διαιτητή

  4. αρκτούρος

    “…τόν τε μηδὲν τῶνδε μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ' ἀχρεῖον νομίζομεν…”
    […και εκείνον που ουδόλως συμμετέχει (στα κοινά), δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο (πολίτη), αλλά άτιμο…]
    Θουκυδίδου, «Ιστορίαι» Β΄40

    και για να επανέρθω στα δικά μας η συμμετοχή του πολίτη μπορεί να αλλάξει και το πολιτικό σύστημα, ενω η αδιαφορία και η απαξίωση βολευει τους λίγους που το ενισχύουν. Όσο για την νεολαία νομίζω πως προβληματίζεται και ευαισθητοποιειται περισσότερο από την δική μας γενια (σαραντάρηδων-πενηντάρηδων,κ.λ.π) μας καταλογίζει και θα μας καταλογίσει τεράστιες ευθύνες. Το γιατί μπαμπά;;;;;;;; θα κυριαρχεί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: