ΤΑ ΤΑΜΠΟΥ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ο κ. Παπακωνσταντίνου κάλεσε δημοσιογράφους και πολιτικούς να «εξηγήσουν» στον ανόητο λαό την καταστροφή που τον περιμένει αν τολμούσε να αρνηθεί το χρέος και να φύγει από το ευρώ.

Ο λαός μπορεί ελεύθερα να θυμώνει, να εξεγείρεται και να διαδηλώνει, δεν επιτρέπεται όμως να συζητά πράγματα που έρχονται σε αντίθεση με το σύστημα.
Οι συνθήκες δεν είναι ακόμη οι κατάλληλες. Θα πρέπει πρώτα η κρίση να ….


…αγγίξει ολόκληρη τη μεσαία τάξη, θα πρέπει να γίνει πρόβλημα όλων, θα πρέπει να μας σκεπάσει η σκιά της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και μετά θα δούμε. Δεν έχει σημασία αν μέχρι τότε έχει χαθεί η πατρίδα μας η αν ο Ελληνικός λαός θα έχει υποστεί μια από τις χειρότερες καταστροφές στην ιστορία του.

Σημασία έχει να σώσουμε το τομάρι μας. Και μόνο όταν το δικό μας τομάρι κινδυνεύσει, θα μπούμε σε διαδικασία να δούμε τι θα κάνουμε.

Το αίτημα της άρνησης πληρωμής του χρέους και της εξόδου από το ευρώ δεν είναι ούτε επαναστατικό, ούτε κομμουνιστικό, και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί εφεύρεση της αριστεράς. Αφορά ολόκληρο τον Ελληνικό λαό, αφορά την μεσαία τάξη, τους εμπόρους, τους βιοτέχνες, τους εργαζόμενους, ΟΛΟΥΣ. Μόνο όταν όλα τα στρώματα του ελληνικού λαού αντιληφθούν την απάτη που εξυφαίνεται σε βάρος τους θα γίνουν μαζικές κινητοποιήσεις που να συμμετέχουν όλοι.

Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο άρνησης χρέους, από πολύ παλιά, όταν οι νεοσύστατες ΗΠΑ αρνήθηκαν τα χρέη τους προς τους Βρετανούς, μέχρι και σήμερα, με το παράδειγμα της Αργεντινής, του Εκουαδόρ και της Ισλανδίας.


Ο Φράνσις Γουόκερ, ένας από τους ιδρυτές της δημόσιας οικονομικής τον 19ο αιώνα, έγραψε: «Κανένα μεγάλο εθνικό χρέος δεν πληρώθηκε ποτέ, ούτε αντιμετωπίστηκε με κάποιον άλλο τρόπο, εκτός από την άρνηση της αποπληρωμής του».

Αυτό συμβαίνει γιατί οι μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί που κερδίζουν από το το χρέος σε συνδυασμό με τις δοσίλογες κυβερνήσεις δεν αφήνουν το χρέος να αποπληρωθεί, παρά με την επιβολή συνεχούς ύφεσης με τη βοήθεια του ΔΝΤ, με την ανακύκλωση του δανεισμού με ολοένα και επαχθέστερους όρους, και τον επιπλέον δανεισμό με άλλοθι τη σωτηρία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, βυθίζουν τις χώρες στις οποίες επιτίθενται σε ολοένα και μεγαλύτερη ύφεση, μειώνοντας ολοένα και περισσότερο τα κρατικά έσοδα και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι πολίτες να βυθίζονται σε έναν αγώνα επιβίωσης ολοένα και σκληρότερο, να μην έχουν χρόνο και ενέργεια να ασχολούνται με τα κοινά, τους κυβερνώντες και τις πράξεις τους. Αν σήμερα με όλα αυτά που γίνονται οι Έλληνες δεν αντιδρούν, πώς θα αντιδράσουν όταν θα είναι πλήρως εξαθλιωμένοι;

Αλλά ας μην συζητάμε άλλο γι αυτά. Και οι τοίχοι έχουν αυτιά… 

thalamofilakas.blogspot.com

Posted on 27 Ιουνίου 2010, in dk, Άρθρα-Σκέψεις, Διάφορα, Ελλαδικά, Κρίση-Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: