Daily Archives: 9 Ιουλίου 2010

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ


Γεγονότα

1774: Η τσαρική Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφουν τη συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, που προβλέπει -μεταξύ άλλων- ελεύθερη ανά τη Μεσόγειο ναυσιπλοΐα για τους Ρώσους. Τη συνθήκη αυτή εκμεταλλεύτηκαν οι Έλληνες, που ανέπτυξαν τη ναυτιλία τους, κατασκευάζοντας σύγχρονα πλοία, στα οποία ύψωσαν τη ρωσική σημαία.

1925: Ξεκινά η Δίκη των Πιθήκων, μία από τις δέκα πιο σημαντικές δίκες στη νομική ιστορία των ΗΠΑ.

1928: Ο Τζορτζ Ίστμαν, δημιουργός της εταιρίας Kodak, επιδεικνύει το πρώτο έγχρωμο φιλμ.

1949: Ο Τίτο ανακοινώνει ότι κλείνει τα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας με την Ελλάδα, προκειμένου να αποτρέψει τη διακίνηση ανταρτών…


1985: Γάλλοι κομάντος ανατινάσσουν το πλοίο της Greenpeace «Rainbow Warrior» στο λιμάνι Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Κατά την επιχείρηση, ένας φωτογράφος χάνει τη ζωή του.

1991: Ο Μπόρις Γέλτσιν ορκίζεται πρόεδρος της Ρωσίας. Είναι ο πρώτος εκλεγμένος ηγέτης στη χιλιετή ιστορία της χώρας.
 
Γεννήσεις

1509: Ιωάννη Καλβίνος, γάλλος θεολόγος, εκκλησιαστικός μεταρρυθμιστής κι ένας από τους διαμορφωτές του προτεσταντικού δόγματος. [θαν. 27/5/1564]

1888: Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ιταλός ζωγράφος. [θαν. 20/11/1978]

1911: Στρατής Τσίρκας, φιλολογικό ψευδώνυμο του Γιάννη Χατζηαντρέα, συγγραφέας. [θαν. 1980]

Θάνατοι

138: Πόπλιος Αίλιος Αδριανός, ρωμαίος αυτοκράτορας, γνωστός από την Πύλη του Αδριανού που κοσμεί την Αθήνα στη λεωφόρο Αμαλίας. [γεν. 24/1/76]

1099: Ελ Σιντ (Ροντρίγκο Ντιάζ ντε Βιβάρ), ήρωας της Ισπανίας και τρανός πολεμιστής, που πολιόρκησε και κατέκτησε τη Βαλέντσια, πρωτεύουσα αραβικού κράτους στην Ιβηρική. [γεν. 1040]

1941: Φέρντιναντ «Τζέλι Ρολ» Μόρτον, αμερικανός πιανίστας, από τους πρωτοπόρους της τζαζ. [γεν. 1885 ή 1890]

sansimera.gr

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 9ης ΙΟΥΛΙΟΥ


ΑΠΕΙΘΑΡΧΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΒΟΥΤΗΞΑΝ ΣΕ ΒΥΘΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ


Δεν την γνώρισα. Τουλάχιστον ζωντανή. Κάποιες λίγες φωτογραφίες της, ένα χαμόγελο μάλλον καρφωμένο σε ένα λιπόσαρκο πρόσωπο, να αποτυπώνει περισσότερο περιέργεια και άγχος για το φωτογραφικό φακό παρά άνεση . Και έλαχε να την γνωρίσω περισσότερο, μέσα από ένα επιθανάτιο ρόγχο. Τον επιθανάτιο ρόγχο του γιου της, πριν λίγα χρόνια.

Ο πεθερός μου, υπήρξε ένας λιγομίλητος άνθρωπος, λιτός σε όλες του τις εκδηλώσεις, κοινωνικές, οικογενειακές, συναισθηματικές, πολύ σοβαρός, πολύ μετρημένος, πολύ αξιοπρεπής. Ένας εξαιρετικός νομικός παλαιάς κοπής, που όπως ο ίδιος συνήθιζε να λέει «προσπάθησα να υπηρετήσω με τον ίδιο σεβασμό, Θεό και Νόμο.»…

Γεννημένος στο μεσοπόλεμο, σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας, έχασε τον πατέρα του στον πόλεμο του 40. Και απόμεινε μοναχοπαίδι μιας χήρας αγρότισσας, που αν και ουσιαστικά αγράμματη καταλάβαινε πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει για τον μοναχογιό της. Να τον σπουδάσει.

Και το έκανε με άπειρες θυσίες, με άπειρο κόπο, και με άπειρη αξιοπρέπεια.

Έδιωξε το γιο της από το χωριό στην πιο μεγάλη κοντινή πόλη να τελειώσει το γυμνάσιο, υποχρεώθηκε σε κάποιους μακρινούς συγγενείς να τον φιλοξενήσουν με το αζημίωτο, και κάθε μεσημέρι πηγαινορχόταν είτε με το λεωφορείο, είτε με τα πόδια -όταν ο μήνας τελείωνε και η πενιχρή σύνταξη δεν έφτανε και για το εισιτήριο του λεωφορείου-, πηγαίνοντας του κάθε μεσημέρι, φαγητό στην καστανιά- το μπρούτζινο …τάπερ της εποχής-και το ψωμί τυλιγμένο σε ένα λινό πεσκίρι. Ίσως γιατί το αντίτιμο στους συγγενείς δεν έφτανε και για το μεσημεριανό του φαγητό, ίσως γιατί δεν είχε εμπιστοσύνη ότι θα τον περιποιηθούν όπως του έπρεπε ή ίσως και για να τον βλέπει κάθε μέρα. Τον περίμενε στο σχόλασμα του, ακουμπισμένη στον μαντρότοιχο του σχολείου, πήγαιναν λίγο παραπέρα σε ένα παγκάκι στην άκρη της πλατείας, ο νεαρός μαθητής έτρωγε, της έδινε πίσω την καστανιά, και στην ερώτηση του «εσύ έφαγες μάννα;»,η απάντηση της ήταν πάντα «φαγωμένη είμαι εγώ, γιε μου»
Ξεπούλησε κάτι χωραφάκια που είχε προικώον για να τον στείλει να σπουδάσει στην Αθήνα, και όταν της είπε πόσο λαχταρούσε να συνεχίσει έξω, ξεπούλησε και το σπίτι της πηγαίνοντας να μείνει και να γηροκομήσει κάποια θειά, χωρίς καν να τον ενημερώσει, χωρίς καν να τον …συμβουλευτεί, έτσι για να τον στείλει και στα …εξωτερικά.

Ο γιος επέστρεψε, με τα πρώτα του λεφτά της ξαναγόρασε το σπίτι, παντρεύτηκε στην Αθήνα, και επέμενε πατώντας πόδι να την φέρει κοντά του. Και την έφερε. Όμως παρά το μεγάλο σπίτι, παρά τις ανέσεις, παρά την παρουσία του γιου, ακόμα και παρά την παρουσία του νιόφερτου εγγονού, εκείνη λαχταρούσε να βλέπει κάθε μέρα τα κύματα που έγλυφαν την αυλόπορτα του δικού της του σπιτιού. Την μεγάλη πόλη δεν την αγάπησε ποτέ, η ξενιτιά είναι πάντα κακή. Κι έτσι, για μια ακόμα φορά έκανε του κεφαλιού της. Επέστρεψε στο κονάκι της.

Και μπορεί ο γιος να είχε μάθει γράμματα πολλά – άλλωστε ποτέ εκείνη δεν κατάλαβε πως χωρούσαν όλα αυτές οι λέξεις που βρίσκονταν στα βιβλία του μέσα στο μυαλό του- και μπορεί το καμάρι και η περηφάνια της να ξεχείλιζε για εκείνον, αλλά όταν το ξεπροβόδιζε σταυρώνοντας τον, έπαιρνε το αυστηρό της ύφος που κουβέντα και αντίρρηση δεν σήκωνε, και του έλεγε «Να προσεχείς καλά γιε μου, μην γελαστείς και αδικήσεις κανέναν φτωχό άνθρωπο».

Και τις δικές της τις λιγοστές ανάγκες, τις είχε υπερκαλύψει προ πολλού, αλλά είχε πάντα ένα χαρτί που έγραφε με τα κολλυβογράμματα της, τις …ανάγκες του γείτονα, του παραπέρα, του κουμπάρου στο διπλανό χωριό, του φίλου στο παραδίπλα, του συγγενή της φιλενάδας της, του ανιψιού του συγχωριανού. Για όσους της στάθηκαν κάποτε, αλλά ακριβώς το ίδιο και για όσους την αδίκησαν όταν τους είχε ανάγκη. Αριθμοί, ποσά, δίπλα σε ένα όνομα, συχνά άγνωστο και στην ίδια. «Ποιος είναι πάλι αυτός ρε μάννα;» «Εγώ δεν τον γνωρίζω, η …κυρα Γιαννούλα, ο …κυρ Θάνος, η …παπαδιά, μου το έδωσε, άνθρωπος την ανάγκη μας έχει, για την ψυχούλα του πατέρα σου, γιε μου»

Και κάπως έτσι …έφυγε ήσυχα, έχοντας κάνει ότι ένοιωθε, ότι καταλάβαινε, ότι νογούσε ότι έπρεπε, έχοντας… ξοδέψει όλη της τη ζωή κατα πώς έπρεπε. Έφυγε, καθισμένη στην πολυθρόνα της με τα μάτια να κοιτούν την θάλασσα έξω από την αυλόπορτα της και με τα χέρια να κρατούν την κορνιζαρισμένη φωτογραφία του μοναχογιού της να αγορεύει σε κάποιο δικαστήριο.

Και κάπως έτσι πέθανε και ο πεθερός μου πριν λίγα χρόνια σε ένα κρεβάτι μιας αθηναϊκής κλινικής. Μέσα σε ένα κορμί ηλικιωμένου αλλά με ένα μυαλό σταματημένο θαρρείς σε εκείνα τα χρόνια, που μαθητής ακούγοντας το κουδούνι που έβγαινε και βαρούσε ο επιστάτης στο προαύλιο, ήξερε ότι η μόνη σταθερά αλλά και φάρος της ζωής του, θα ήταν πάντα εκείνη η μαυροφορεμένη γυναίκα που ακουμπούσε στην μάντρα του σχολειού, με την καστανιά στο χέρι, ή που τον ξεπροβοδιζε με αυστηρή τρυφερότητα που αντίρρηση δεν σήκωνε:
«Να προσεχείς καλά γιε μου, μην γελαστείς και αδικήσεις κανέναν φτωχό άνθρωπο».

Όποια γυναίκα- η νοσοκόμα, η γυναίκα του, εγώ- πλησίαζε το κρεβάτι του, της άρπαζε το χέρι σφιχτά, δυνατά, τόσο παράταιρα με το λιπόσαρκο πια κορμί του, την κοίταζε στα μάτια και ρώταγε με μια θαρρείς ιλιγγιώδη αγωνία «εσύ έφαγες μάννα;». Και δεν ησύχαζε αν δεν του απαντούσες «φαγωμένη είμαι γιε μου».

Αυτός ο τόπος, αυτή η χώρα, αυτά τα χωματα, αυτή η Πατρίδα, αυτή η Ελλάδα, χτίστηκε …έτσι. Μεγάλωσε έτσι. Πρόκοψε έτσι.
Με στέρεα υλικά αυτούς τους ανθρώπους. Αυτούς τους τόσο καθημερινούς ήρωες, που η επίσημη ιστορία δεν θα τους ονοματίσει ποτέ, και που δεν τους γνωρίζουν παρά μόνο οι δικοί τους άνθρωποι. Και στόμα στόμα, θα τους μάθουν και τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα, και τα τρισεγγονα.
Πίσω από αυτές τις λίγες γραμμές, πίσω από αυτή την τόσο μικρή ιστορία, είναι χιλιάδες, εκατομμύρια άλλες ίδιες. Ίδιες και απαράλλαχτες. Ο καθένας μας κουβαλάει από μια τέτοια γιαγιά, προγιαγιά, που γνώρισε, που δεν γνώρισε, που έμαθε ή που δεν έμαθε. Αλλά είναι το δικό του το DNA. Είναι η δική του η κληρονομιά, που μόνο χρέος έχει να την διασώσει, να την αναδείξει, να την αυγατίσει. Διπλή και τρίδιπλη. Αυτή ειναι η πραγματική ιστορία. Αυτή είναι η πατρίδα του.
Η δική μου η γενιά, δεν έζησε στέρηση. Η γενιά μου, δεν έζησε ούτε πόλεμους, ούτε εμφύλιους, ούτε θυμάται χούντες. Το ψωμί μάθαμε να μας περίσσευε στο τραπέζι, και συχνά το σιρόπι από το …παντεσπάνι λέρωνε και το τραπεζομάντιλο.

Ε, και; Παραμυθιάζεται κανείς από τους …κρατούντες, ότι λησμονάμε ποια είναι η αληθινή κληρονομιά μας;
Νομίζουν κάποιοι ότι δεν την ξέρουμε, ότι την θάψαμε, ότι την ξεχάσαμε, ότι όλα αυτά …παρήλθαν, δεν βρίσκονται χαραγμένα θαρρείς στο πετσί του μυαλού και της ψυχής μας, σε μνήμες που δεν ζήσαμε. Νομίζουν κάποιοι ότι όλα αυτά απλά σκονίζονται σε κάποια άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες, αφημένα σαν ντεκόρ πάνω σε τραπέζια μοναστηριακού ρυθμού. Ε, λοιπόν γελιόνται. Πλανώνται πλάνη οικτρά.

Μπορούν να είναι σίγουροι, ότι τα παιδιά και τους γονείς μας, αλλά ΚΑΙ τα ονόματα που δεν ξέρουμε…έτσι να η …κυρα Γιαννούλα,ο κυρ Θανάσης, η …παπαδιά, μας τα έδωσε, θα τους σώσουμε, ότι κι αν αυτό σημαίνει.
Άλλωστε εμείς ξέρουμε τι σημαίνει για μας. Αυτοι δεν ξέρουν. Εμείς ξέρουμε ότι όσοι Εφιάλτες, όσοι δοσίλογοι, όσοι μαυραγορίτες, όσοι Κωλέτηδες, όσοι Τσολάκογλου, όσοι Χατζιαβάτηδες, όσοι Γιωργακηδες κι αν πέρασαν από αυτά τα χώματα, όσοι κι αν …»πάτησαν», εμείς θα κουβαλάμε, θα υπερασπιζόμαστε, θα λογοδοτούμε σε γεννήτορες και απόγονους για την κληρονομιά μας. Εμείς ξέρουμε και ποιοι είμαστε, και που πάμε. Ώρα να το μάθουν και αυτοί

Υ.Γ. Λίγες σκέψεις που πετάχτηκαν θαρρείς από το μυαλό μου, έτσι μόνες τους απείθαρχες, ακούγοντας αυτό το δεκάλεπτο που κρατάει η ομιλία της Λιάνας Κανέλλη για το …«ασφαλιστικό». Ίσως γιατί , όσα δεν ζήσαμε υπάρχουν, μας ανήκουν, μας ζητάνε και ίσως να είναι ακόμα πιο ζωντανά και από όσα ζήσαμε. Είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ μας. Ίσως γιατί υπερασπιζόμενοι τους γεννήτορες, το παρελθόν μας , στήνουμε οδόφραγμα στο μέλλον που κάποιοι Εφιάλτες στήνουν για εμάς και τα παιδιά μας..

agauch-katerina.blogspot.com

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ : " Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΣΑΣ "


ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11/09/2010

ΑΘΗΝΑ        : ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ   : ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ: ΣΤΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΑ.
ΩΡΑ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΪ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

Είμαι αυτός που ψήφισε ΚΑΝΕΝΑΣ στην ερώτηση ποιος είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός. Είμαι ένας σοσιαλιστής αναρχικός, αριστερόστροφος ακροδεξιός, φιλελεύθερος τρομοκράτης. Ανήκω στην κατώτερη μέση τάξη των βιοπαλαιστών. Και με την ευκαιρία της κρίσης θυμήθηκα αυτά που μου έλεγαν τόσα χρόνια, πολλοί μεγάλοι άνθρωποι, όπως ο Γκάντι, ο Κρισναμούρτι, ο Βίλχελμ Ραιχ , αλλά και ο Χριστός, για τη μεγάλη δύναμη που κρύβω μέσα μου. Για το τι μπορώ να κάνω. Και βρήκα τη λύση να σας σταματήσω: …

ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΠΑΙΖΩ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ!
Ναι καλά ακούσατε. Απλώς θα σταματήσω να υπακούω. Θα σταματήσω να βγαίνω κάθε πρωϊ στη δουλειά, να δουλεύω μέχρι το βράδυ, να πηγαίνω τα παιδιά στο σχολείο, να τα παίρνω από εκεί, να τα πηγαίνω αγγλικά, γαλλικά, πιάνο και μπαλέτο, να πέφτω το βράδυ ξερός να δω λίγη τηλεόραση να αδειάσει το κεφάλι μου, και να κοιμάμαι. ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΤΙΣ 11/09/2010. Και θα κατέβω στο δρόμο, μαζί με τα παιδιά μου, τη γυναίκα μου, τον παππού και τη γιαγιά και θα μείνω εκεί. Δεν θα φύγω από εκεί, μέχρι να γίνουν δεκτά τα αιτήματά μου. Δε θα δουλέψω. Αν θέλετε όλοι εσείς να κινώ την οικονομία της Ελλάδας, θα παίξετε με τους όρους μου. Θα κατέβω στο δρόμο με ένα σακίδιο με τρόφιμα, περισσότερα από όσα χρειάζονται γι αυτούς που δεν έχουν, και θα το αναγομώνω κάθε πρωϊ.
ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.
Με ξεγελάσατε και αυτήν την φορά. Μου είπατε ότι λεφτά υπάρχουν, ότι θα μου φτιάξετε μια άλλη Ελλάδα, ότι θα τιμωρήσετε τους εγκληματίες, ότι θα φροντίσετε για την ευημερία μου.

Και εσείς προδότες, όχι μόνο δεν κάνατε όσα λέγατε, όχι μόνο μου είπατε ψέματα, αλλά με κοροϊδεύετε κατά πρόσωπο καλώντας πολιτικούς να δώσουν λόγο για αδικήματα που παραγράφηκαν και τιμωρώντας τους με αφαίρεση κομματικής ταυτότητας. Πουλήσατε την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, χωρίς πριν να με ρωτήσετε, και χωρίς να μου δώσετε άλλη διέξοδο. Ετοιμάζεστε να διαμελίσετε την χώρα μου. Γουρούνια.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΣ! ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΩ ΣΕΒΑΣΜΟ! ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ.

Είμαι o τυχερός κληρονόμος της πιο όμορφης πατρίδας του κόσμου. Και της πιο πλούσιας. Δεν το λέω εγώ, το λένε οι έρευνες, και οι διεθνώς αναγνωρισμένοι Έλληνες επιστήμονες που κάνουν εξαιρετική δουλειά. Δεν είμαι ούτε φτωχός, ούτε κακομοίρης. Και αρνούμαι να γίνω. Έχω λεφτά. Αλλά δεν σας τα δίνω γιατί το χρέος που έχετε στα χέρια σας είναι προϊόν απάτης, με σκοπό την υποδούλωση των Ελλήνων. Βλέπω ότι ο μόνος τρόπος να γλιτώσω είναι η ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΩ ΟΤΙ ΠΡΟΛΑΒΩ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ, ΑΠΑΙΤΩ ΑΜΕΣΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ:

-ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΡΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ.
-ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.

-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ Δ.Ν.Τ.

-ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΣΧΡΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ.

-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.

-ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ GOLDMAN SACHS ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ.
—————————————————————————————————————————————

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ.

 Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΕΔΩ

ART CAFE ALIARTOS : SUMMER NIGHT


" ΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΜΑ " ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΛΙΑΡΤΟΥ


"ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ" ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΣ ΠΑΣΟΚ


Μετά την ψηφοφορία επί της αρχής, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις πραγματοποιήθηκε χθες στη βουλή και η ψηφοφορία επί των άρθρων του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Η ψηφοφορία ήταν ονομαστική για μια σειρά άρθρων μετά από αίτημα της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ. Αν και στην αρχή επικράτησε μια αμηχανία και δεδομένου ότι η Βουλή λειτουργούσε με προσωπικό ασφαλείας λόγω της απεργία των υπαλλήλων , οι βουλευτές τελικά αποδέχτηκαν οι 14 ονομαστικές ψηφοφορίες να συμπτυχθούν σε μια…


Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν όλα τα άρθρα. Η Σοφία Σακοράφα, μετά το Μνημόνιο ψήφισε «όχι» και στα άρθρα του Ασφαλιστικού, το οποίο είχε καταγγείλει από το βήμα της Βουλής. «Παρών» ψήφισαν οι ανεξάρτητοι Γιάννης Δημαράς και Βασίλης Οικονόμου και Κώστας Κιλτίδης.

Όλα τα άρθρα υπερψήφισε και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο οποίος είχε ανακοινώσει ότι δεν επρόκειτο να ψηφίσει το άρθρο για τη διαιτησία, ενώ την ίδια στάση κράτησε και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Κουρουπλής, που εδώ και μέρες είχε εκφράσει τις ενστάσεις του για το νομοσχέδιο.

Στο ξεκίνημα της συζήτησης όμως, ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσε ότι την Τετάρτη υπήρξε συμφωνία ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους για το ζήτημα της διαιτησίας και πρόσθεσε ότι τα άρθρα για την διαιτησία που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο θα αντικατασταθούν με νομοθετική διάταξη βάσει της επιτευχθείσας συμφωνίας, ενώ μέχρι τον Δεκέμβριο θα εκδοθεί και το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα.

Η Νέα Δημοκρατία υπερψήφισε τα άρθρα 17 και 43 και καταψήφισε όλα τα άλλα, ο ΛΑΟΣ υπερψήφισε τα άρθρα 17 και 73 και είπε «όχι» στα υπόλοιπα, ενώ το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν όλα τα άρθρα.

Στην κατ΄άρθρο ψηφοφορία, η Ν.Δ. υπερψήφισε τα άρθρα 17 και 43 και καταψήφισε τα υπόλοιπα. Ο ΛΑΟΣ υπερψήφισε μόνο τα άρθρα 17 και 73. ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ τα καταψήφισαν όλα. Η Ντόρα Μπακογιάννη υπερψήφισε τα άρθρα 2, 37, 17, 43, 73, 52, και είπε παρούσα στο 75.

Διαφορετική γραμμή από αυτή της Νέας Δημοκρατίας ακολούθησε ο Πάνος Καμμένος και ο Χρήστος Ζώης, οι οποίο υπέρψηφίσαν και άλλα άρθρα του ασφαλιστικού, ενώ την ίδια τακτική ακολούθησε και βουλευτής του ΛΑΟΣ Μάκης Βορίδης. Η διαφοροποίηση των κ.κ. Ζώη, Καμμένου και Βορίδη από τη «γραμμή» των κομμάτων τους οφείλεται στο γεγονός ότι η επιστολική ψήφος με την οποία συμμετείχαν στη διαδικασία είχε συνταχθεί νωρίτερα από την τελική απόφαση της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ

Η Ντόρα Μπακογιάννη ταλαιπώρησε το προεδρείο, ψηφίζοντας σε άλλα άρθρα «ναι» σε άλλα «όχι» και σε άλλα «παρούσα», λέγοντας μάλιστα ότι αυτό είναι το θετικό της ανεξαρτησίας.

Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ όπως ανακοίνωσε ο γραμματέας, Χρήστος Παπουτσής, θα καταθέσει πρόταση για τη σύσταση ειδικής επιτροπής της Βουλής που θα παρακολουθεί την πορεία του ασφαλιστικού καλώντας τον πρόεδρο της βουλής να την συμπεριλάβει στην τροποποίηση του κανονισμού της βουλής που θα γίνει τις επόμενες μέρες από την ολομέλεια.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Μαρκόπουλος, χαρακτήρισε θετική την πρόταση αρκεί όμως όπως παρατήρησε το έργο της επιτροπής να το λαμβάνουν υπόψη τους οι υπουργοί.

news247.gr
Αρέσει σε %d bloggers: