Daily Archives: 1 Αυγούστου 2010

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΒΡΕΛΛΗ


Τον άνθρωπο, που ίδρυσε το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας στο Μπιζάνι Ιωαννίνων, αποχαιρέτησαν  τα Γιάννενα. Ο διάσημος γλύπτης, Παύλος Βρέλλης, «έφυγε» αφήνοντας μας, μια τεράστια κληρονομιά. Στο μουσείο του, ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με την ιστορία, μέσα από τα κέρινα ομοιώματα των ξακουστών, αλλά και των αφανών ηρώων, οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο τόσο στην δημιουργία του ελληνικού κράτους, όσο και μετέπειτα. Από την προεπαναστατική περίοδο έως και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο διάσημος γλύπτης και ιδρυτής του Μουσείου Ελληνικής Ιστορίας Παύλος Βρέλλης, έφυγε στις 26/7/2010 σε ηλικία 87 ετών.
Γεννημένος στα Γιάννενα στις 25/3/1923, ορφάνεψε σε ηλικία 4 ετών από μητέρα. Εννέα χρόνια αργότερα χάνεται και ο πατέρας του…

Η θεία του, Σοφία Παραμυθιώτη, αδερφή της μητέρας του, τον μεγαλώνει και τον σπουδάζει. Ο ρόλος της, τόσο σαν παιδαγωγός (δασκάλα η ίδια), όσο και σαν παρουσία με σπουδαία καλλιτεχνική αγωγή, τον επηρεάζει βαθύτατα. 
Το έργο της δύσκολο. Όχι μόνο επειδή ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος άφησε έντονα τα σημάδια του, αλλά επειδή ο Παύλος είναι ο πλέον ζωντανός από τους ανιψιούς της. Η καλλιτεχνική του πλευρά, είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται από την παιδική του ηλικία, όταν είχε ζωγραφίσει ή σμιλέψει σε ξύλο ή πέτρα, αγαπημένους του ήρωες. Η άλλη του πλευρά όμως ήταν αυτή που στάθηκε η αιτία να προχωρήσει μπροστά στη ζωή.
Ο ζωντανός του χαρακτήρας και η αγάπη του για δράση και ανακαλύψεις, τον κράτησε ζωντανό πνευματικά, όταν -έφηβο πια- τον συνέλαβαν οι Γερμανοί κατά την περίοδο της κατοχής, χρησιμοποιώντας τον μαζί με άλλα παιδιά για να καθαρίζει απομεινάρια πολεμικού υλικού, που δεν είχε εκραγεί…
Έχοντας ζήσει σα μελλοθάνατος, σκάλιζε στη φυλακή απλά αντικείμενα σε ξύλο, περίμενε τις τελευταίες του στιγμές, είδε φίλους να χάνονται για πάντα, αποτύπωνε μορφές συγκρατούμενων του, με διαφορετική πια ενόραση. Άρχισε να έχει τις πρώτες του πνευματικές ανησυχίες, οι οποίες τώρα πια δε βασίζονταν απλά σε μια παρόρμηση για εξερεύνηση, αλλά σε μια ανάγκη για έκφραση, μέσα απ’ αυτά που ένιωθε ότι τον αντιπροσώπευαν περισσότερο.
Μετά από επιθυμία και προτροπές της θείας του, θα τον δούμε το 1945, να μπαίνει στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία και να αποφοιτά το 1947.
Σε ηλικία 23 χρονών (πριν μπει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), καταπιάνεται με τη δημιουργία προτομών.

Προτομές των Γ. Καλούδη, Γ. Λύτρα, Στρατηγού Ρέππα, προηγήθηκαν αυτής του Μητροπολίτη (και αργότερα Αρχιεπίσκοπου) Σπυρίδωνα Βλάχου.  Η δουλειά του αυτή, τον σημάδεψε, όχι τόσο με την πορεία της, όσο με το τέλος της. Επαινώντας τον για την προτομή που του ετοίμασε, ο Σπ. Βλάχος του πρόσφερε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για αμοιβή. Το αρνήθηκε, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: «δε θέλω να αρχίσω την καριέρα μου με χρήματα». Έτσι απέκτησε μικρή πείρα σε προτομές, με τις λίγες γνώσεις ανατομίας και οστεολογίας, που έγιναν κτήμα του ύστερα από πολλούς κόπους. Εκείνα τα χρόνια, ασχολήθηκε πολύ με χαρακτική, κυρίως σε όρθιο και πλάγιο ξύλο, με εργαλεία που κατασκεύασε ο ίδιος. Έργα του με τεχνική λινόλεουμ, δημοσιεύτηκαν τότε σε τοπικές εφημερίδες.

Η παρατηρητικότητά του και η αγάπη για το αντικείμενο αυτό, καθώς και η πίστη του στην Τέχνη και τη Ζωή, ήταν οι κινητήριες δυνάμεις του. Έτσι, μετά από επιθυμία του ίδιου, τον βρίσκουμε σπουδαστή της Α.Σ.Κ.Τ., το 1949. Δυστυχώς όμως, η θητεία του στο στρατό την περίοδο του εμφύλιου πολέμου, όχι μόνο τον σημαδεύει ψυχικά, αλλά τον φέρνει πίσω σε όλη την πορεία, που είχε αρχίσει με τόσο κόπο να χαράζει.

Σαν καλλιτέχνης-δημιουργός, αρχίζει να εξερευνεί διάφορα μονοπάτια. Δημιουργεί με πρώτη ύλη πηλό και πατίνες δικές του, φρούτα που δεν απέχουν σχεδόν καθόλου σε εμφάνιση από τα φυσικά, σκιτσάρει οτιδήποτε τον ενδιαφέρει, δοκιμάζεται στη Ζωγραφική και τη Χαρακτική, παίρνοντας εγκωμιαστικές κριτικές από καθηγητές της Α.Σ.Κ.Τ., που ήθελαν να τον κρατήσουν στις Τάξεις τους.

Παράλληλα με το τέλος της θητείας του και τη συνέχιση των μαθημάτων, αθλείται στο γυμναστήριο του Φωκιανού και συμμετέχει ενεργά (και μάλιστα με διακρίσεις και πρωτιές), ως αθλητής στο άλμα επί κοντώ («Άκτια»/1950, «Δωδωναία»/1950). Και δε σταματά τις αναζητήσεις του στην Τέχνη που διάλεξε και στον αθλητισμό που αγαπούσε. Επίσης, παρακολουθεί μαθήματα Βυζαντινής μουσικής και ορθοφωνίας.

Κάποιες από τις δραστηριότητες αυτές, πρέπει να διακοπούν, διότι τα μαθήματα της Α.Σ.Κ.Τ. γίνονται όλο και πιο απαιτητικά. Ο ίδιος, αργότερα, θα θεωρήσει τη διακοπή αυτή ευεργετική, μιας που η αφοσίωσή του, τον βοήθησε να τελειοποιήσει την Τέχνη του.

Διδάχθηκε Καλλιτεχνική Ανατομία από τον Αποστολάκη (πάνω σε πτώματα, όπως και οι φοιτητές της Ιατρικής) και όπως μας λέει, αυτή η γνώση αποτέλεσε την «ορθογραφία της δουλειάς του». Διδάχθηκε Ιστορία της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, ο οποίος ήταν και ο φορέας της πρότασης που του έκανε ο σπουδαίος Άγγλος γλύπτης Henry Moore, να γίνει επιμελητής του. Η απάντηση ήταν ότι, αφού «κάτω από μεγάλο δέντρο δε φυτρώνει τίποτε», θα ήθελε να γίνει αυτόνομη μονάδα και να αποτελέσει ο ίδιος, με το έργο του, σημείο αναφοράς.

Στα δικά του εδάφια της γλυπτικής, καθηγητής του ήταν ο Μιχάλης Τόμπρος. Ο ίδιος, τον κατονόμασε ως τον καλύτερο πορτρετίστα μαθητή του. Μακάρι και διάφορα άλλα πρόσωπα, κυρίως Ηπειρώτες, των οποίων τις προτομές φιλοτέχνησε, να είχαν την ίδια αντίληψη για την Τέχνη που υπηρετούσε. Όχι μόνο δεν τον βοήθησαν, αλλά και δεν τον πλήρωσαν, ούτε καν για τα υλικά και τα χυτήρια! Ίσως να έφταιγε το γεγονός, ότι ήταν ρεαλιστής και στη Ζωή και στην Τέχνη του κι έτσι οποιαδήποτε προσποιητή ωραιοπάθεια, δεν είχε θέση στις δημιουργίες του.

Το 1954, αποφοιτά από τη Σχολή του με Θεωρητικό και Πρακτικό Πτυχίο. Είναι, τώρα πια, ο πρώτος Ηπειρώτης που κατάφερε να περάσει στη Σχολή αυτή και ο πρώτος Ηπειρώτης που αποφοιτεί απ’ αυτή, με τέτοια εφόδια.

Δε σταματά εκεί τις σπουδές του. Με υποτροφία, παρακολουθεί μαθήματα Τέχνης & Τεχνικής της Χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία (όπου εργάζεται για σύντομο χρονικό διάστημα) και Ψηφοθεσίας στη Ραβέννα.

Η αγάπη του για τη γλυπτική και τη ζωγραφική, ποτέ δεν τον αποδυνάμωσε απ’ το να αναζητά οτιδήποτε θα μπορούσε να την αναγάγει σε κάτι ανώτερο. Ούτως ή άλλως, ο ίδιος πάντα πίστευε ότι το καλύτερο είναι «εχθρός» του καλού. Οι αρμονικές χαράξεις και η Κυβερνητική επιστήμη και σα θεωρία και σαν τρόπος θεώρησης για πρακτικές εφαρμογές, ήταν το επίκεντρο της παράλληλης αυτής μελέτης του, επί χρόνια. Προσπαθεί επίσης, να μη βρίσκεται μακριά από τις εξελίξεις της εποχής του. Ταξιδεύει συχνά στο εξωτερικό, προσπαθώντας να παρακολουθεί καινούριες εκθέσεις ή να επισκέπτεται Μουσεία, των οποίων τα εκθέματα θεωρεί σημαντικά.

Από τις πιο σπουδαίες εμπειρίες του, ήταν η ανάθεση της συντήρησης τμημάτων του Μουσείου Ακροπόλεως από τον Ιερό Βράχο, κάτι που τον τιμά ιδιαίτερα και τον συγκινεί ακόμη και σήμερα. Ο ίδιος δούλεψε, μετέπειτα, για 3 περίπου χρόνια και στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Κατά την περίοδο αυτή, απέκτησε δυο αναγνωρισμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Τα χρησιμοποίησε για να υλοποιήσει τη δημιουργία τμήματος αναπαραγωγής Κλασικών Αρχαιοτήτων του Μουσείου. Τη δημιουργία του την εισηγήθηκε ο ίδιος. Ανέλαβε επίσης και τη θεμελίωσή του.

Οι προβληματισμοί του για το σύστημα εκπαίδευσης, τον οδηγούν στο να καταρτίσει και να εισηγηθεί καινούργια προγράμματα μαθημάτων, με συγκεκριμένη παιδαγωγική μέθοδο. Εφαρμόζονται πρώτα στο Τζάνειο Πειραματικό Γυμνάσιο του Πειραιά, όπου δίδαξε επί χρόνια με επιτυχία. Ενδεικτικό της παρουσίας του αυτής, είναι οι ξεναγήσεις που έκανε στους μαθητές σε Αρχαιολογικούς χώρους (Βράχος Ακρόπολης, Αρχαιολογικό Μουσείο, Κεραμεικός), θεωρώντας ότι αποτελούν οργανικό [άρα και αναπόσπαστο] κομμάτι της παιδείας που θα πρέπει να δίνεται. Σαν ξεναγός, ταξίδεψε και χάρηκε παρουσιάσεις τόπων, όπως η Αρχαία Ολυμπία, οι Δελφοί, ο Μιστράς, η Κωνσταντινούπολη, η Αρχαία Δωδώνη, το Νεκρομαντείο της Νικόπολης, τα μοναστήρια του Νησιού των Ιωαννίνων,…

Παντρεύεται την (εδώ και χρόνια αγαπημένη του) Μαρία Γιαννίση το 1962 και μεταφέρει τη ζωή και τις δραστηριότητές του στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Η ζωή για ένα γλύπτη στην επαρχία, είναι πιο σκληρή απ’ ότι περιμένει. Μπορεί αρκετά έργα του να βρίσκονται τοποθετημένα σήμερα σ’ όλη την Ήπειρο, όμως αυτά είναι κυρίως προτομές ή Ηρώα. Οι δημιουργίες ενός ανθρώπου που ασχολείται με έργα πρωτοποριακής σύλληψης και σύγχρονου χαρακτήρα…. δεν ευδοκιμούν στο «Ηπειρωτικό» κλίμα. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζει να παίρνει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις γλυπτικής στην Ελλάδα. Περιοδεύει επίσης σε όλη την Ήπειρο, για να δώσει διαλέξεις, αλλά και για να μελετήσει από κοντά την Ηπειρώτικη Λαϊκή Τέχνη, όπως είχε κάνει και παλιότερα.

Εργάζεται όμως, κυρίως, σαν καθηγητής Τεχνικών σε Γυμνάσια και Λύκεια. Ανακαλύπτει τις αδυναμίες του συστήματος της εκπαίδευσης και προετοιμάζει κατάλληλα, με τα μαθήματά του αυτά, μελλοντικούς υποψήφιους Αρχιτεκτονικής. Μιας που δεν υπάρχει ανάλογος κύκλος μαθημάτων για υποψήφιους Α.Σ.Κ.Τ., ιδρύει δική του σχολή (την οποία και διατηρεί για αρκετά χρόνια), δίνοντας απαραίτητα εφόδια, όχι μόνο με μαθήματα όπως γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο που διδάσκει, αλλά και με τη γενικότερη καλλιτεχνική αγωγή του. Αποκτά δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο (1966) και την Άννα (1970).

Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων τον αποσπά για 7 χρόνια, προκειμένου να παραδώσει μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης (και ειδικότερα, Σύγχρονα Ρεύματα Τέχνης). Μέσα από αρκετές γνωριμίες του με άλλους καθηγητές, τολμά να προκαλέσει με τη στάση του, κάποιους ανθρώπους που πίστευαν στη θεωρητική και μόνο προσέγγιση μαθημάτων. Ιδιαίτερα στο θέμα της Ιστορίας, δείχνει μια εξαιρετική ευαισθησία, μιας που τη θεωρεί πάντα ζωντανή μέσα σε όλους και πάντα απαραίτητη για όλους.

Το 1975, σαν πείραμα μιας κατάστασης που θα βοηθά τον «διδάσκοντα» να παρουσιάσει με μοναδικό τρόπο το ιστορικό θέμα που επιθυμεί, διάλεξε να εκθέσει το πρώτο θέμα που δημιούργησε, το «Κρυφό Σχολειό». Μεταμόρφωσε ένα χώρο, έτσι ώστε ο επισκέπτης να γίνεται υποκείμενο του (άρα και της ιστορίας που αναπαριστά). Τον ζωντάνεψε δημιουργώντας ανθρώπινες μορφές από κερί, οι οποίες έχουν και το ρόλο των πρωταγωνιστών. Πρώτα είχε προηγηθεί η δουλειά ενός γλύπτη, εφοδιασμένου με κλασική παιδεία, που δουλεύει το μοντέλο του πρώτα σε πηλό, δημιουργεί εκμαγείο από γύψο και χυτεύει, τέλος, το κερί. Προσφέροντας στο έργο μια ολοκλήρωση με όλα τα πνευματικά εφόδια που είχε αποκομίσει έως τώρα, δημιούργησε κάτι που ενθουσίασε, πρώτα, τον κύκλο των ανθρώπων για τον οποίο δημιουργήθηκε. Ύστερα όλη την Ελλάδα. 8.000.000 περίπου επισκέπτες πέρασαν απ’ το Μουσείο αυτό.

Συνεχίζει να γράφει ποίηση (κάτι που έκανε από νεαρή ηλικία, αλλά επειδή ο ίδιος έκρινε αυστηρά τον εαυτό του δε δημοσίευσε ποτέ τίποτε). Τα τρία πρώτα του βιβλία αυτής της περιόδου, είναι: «Θύμησες» / 1969, «Φόρμες» / 1972, «Σίδερα, Πέτρες και Λουλούδια» / 1975.

Το 1981, έχει ήδη προσθέσει και άλλα θέματα-αίθουσες. Και έχει σχέδια για πολύ περισσότερα έργα, αλλά δε μπορεί να πραγματώσει τίποτε σε τόσο μικρό χώρο.

Κυκλοφορεί τις δυο επόμενες ποιητικές του συλλογές: «Ήταν και Είναι» & «Λαμαρίνες και Παράνομοι» / 1982. Παράλληλα, έχοντας συνταξιοδοτηθεί με το βαθμό του Γυμνασιάρχη, αποφασίζει να ασχοληθεί μόνο με το έργο του.

Το 1983 (60 χρονών τότε), αγοράζει με το εφ’ άπαξ του ένα χώρο 17 στρεμμάτων, στο χωριό Μπιζάνι. Χάραξε δρόμους και πλατείες. Διαμόρφωσε τον εξωτερικό χώρο ώστε να μη δημιουργεί «οπτική μόλυνση» στο περιβάλλον. Τον πλούτισε φυτεύοντας πάμπολλα δέντρα. Τέλος, έδωσε ο ίδιος μορφή αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα, στο κτίριο που θα στέγαζε το καινούριο του Μουσείο, με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση.

Στο ίδιο το κυρίως κτίριο, διαιρεί το εσωτερικό με ανάλογα επίπεδα (παράλληλα, συνάλληλα, διάλληλα) και δημιουργεί έτσι ένα χώρο απολύτως μοναδικό. Αποδεσμευμένος από τις γνωστές «αίθουσες-βιτρίνες», διαμορφώνει τον εσωτερικό αυτό χώρο, προσπαθώντας να φτιάξει ποικίλα σκηνικά, που θα ενσωματώνουν τα ομοιώματά του. Όλα τους, παρμένα απ’ την Ελληνική Ιστορία. Στο δύσκολο αυτό έργο στάθηκαν πάντα δίπλα του παλιοί φίλοι και μαθητές του και ο Σύλλογος «Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη». Σημαντικότατη και η προσφορά του κράτους στα τελειώματα του Μουσείου, όταν η Μελίνα Μερκούρη (Υπουργός Πολιτισμού) και ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος (Υπουργός Οικονομικών), βοήθησαν το έργο του, υποστηρίζοντάς τον και ηθικά και οικονομικά.

Το Μουσείο αυτό αρχίζει να δέχεται επισκέπτες στις 31/7/1995 και τα σχόλια που εισπράττει ο καλλιτέχνης για το έργο του, τον δικαιώνουν για την προσπάθεια τόσων χρόνων χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας. Πίστευε ότι: «Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο».

Αγαπητέ Παύλο σε χαιρετώ ,σε ευχαριστώ που μου εκανες την τιμή να σε γνωρίσω!!! 
 

Χρήστος Ν. Καρακάσης 

Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα

http://www.vrellis.eu

Advertisements

ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ : ΤΟ ΑΡΩΜΑ


-Συγραφέας: ΠΑΤΡΙΚ ΖΙΣΚΙΝΤ
-Ημ. Έκδοσης: 11/1986
-ISBN: 960-7021-03-7
-Σελίδες: 256
-Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Περιγραφή:
Ένα τρομακτικό παραμύθι; – Ένα φιλοσοφικό θρίλερ; – Μια ερωτική φαντασία; Για τον Ζαν-Μπατίστ Γκρενούιγ, τον σκοτεινό ήρωα, μαθαίνουμε μόνο πως γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1738 στο Παρίσι, ανάμεσα στα σκουπίδια της αγοράς με δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αυτός που τρομάζει τους πάντες με την παντελή έλλειψη κάθε μυρωδιάς έχει την πιο ευαίσθητη μύτη του κόσμου. Καταγράφει στην ατελείωτη τράπεζα της μνήμης του όλες τις μυρωδιές που συναντά στο δρόμο του, και όχι μόνο αυτό, αλλά μπορεί να ανακαλέσει κάθε στιγμή εκείνη που θα διαλέξει. Η μακριά πορεία του στο βασίλειο των οσμών θα τον οδηγήσει από το εργαστήριο του αρωματοποιού στη θέση του ημίθεου που παρασύρει τα πλήθη με μοναδικό όπλο το ύψιστο και συγκλονιστικότερο άρωμα που υπάρχει. Αυτό της ανθρώπινης ύπαρξης.κβ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Γεγονότα

338 π.Χ: Η Μάχη της Χαιρώνειας: Ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών νικά τις ενωμένες δυνάμεις Αθηναίων και Θηβαίων και καθίσταται κυρίαρχος του τότε ελληνικού χώρου.

1776: Η Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας υπογράφεται και επισήμως.

1826: Άλωση της Αθήνας από τον Κιουταχή.

1865: Ο Λιούις Κάρολ εκδίδει το μυθιστόρημά του «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων».

1913: Τρεις ορειβάτες πατούν για πρώτη φορά στον Μύτικα, την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου. (Επιχείρηση «Μύτικας»)…

1961: Οι Beatles δίνουν την πρώτη συναυλία τους ως συγκρότημα στο Cavern Club του Λίβερπουλ.

Γεννήσεις

1868: Κωνσταντίνος Α’, βασιλιάς της Ελλάδας.

1938:
Δήμος Μούτσης, συνθέτης.

1950: Τιτίκα Στασινοπούλου, ηθοποιός.

Θάνατοι

1922: Γκράχαμ Μπελ, αμερικανός εφευρέτης του τηλεφώνου.

sansimera.gr

ΕΔΩ ΚΑΪΡΟ …


Γράφει η Κατερίνα
Από εκείνο το βράδυ που προσπαθούσα να πιστέψω τη Google που μου έλεγε ότι είναι εύκολο να ανοίξεις ένα ιστολόγιο, μέχρι σήμερα-σχεδόν τρία χρόνια μετά- ξανάκουω, ξαναδιαβάζω, αλλά αρνούμαι να συμμετάσχω στις τρομολαγνικές αναλύσεις …για την ανωνυμία των blogs. Αυτή την κουβέντα που ανακινεί η …Σέχτα δημοσιογράφων υπάλληλων…κατ’ εντολή αφεντικών και Κυβερνήσεων. Αυτοί οι επώνυμοι υπάλληλοι ανώνυμων συμφερόντων.
Κώδικες …δεοντολογίας πάνε και έρχονται, οι επώνυμοι κουνάνε το δάχτυλο στους ανώνυμους, και οι ανώνυμοι βγάζουν την γλώσσα στους …επώνυμους…

Μέσα σε όλο αυτό το τουρλουμπούκι λοιπόν , παλεύω να… «δω το γήπεδο».
Οι μεν επισήμως να κόπτονται για την δεοντολογία, οι δε για την ελευθερία της άποψης και του μέσου. Κι εγώ …ανώνυμη blogger, βάζοντας κάτω τα κιτάπια μου, αποφάσισα να συνταχθώ με την άποψη …των επωνύμων, παραμένοντας …ανώνυμη. Και ιδού το δικό μου σκεπτικό…

Σίγουρα καμία δεοντολογία …δημοσιογραφίας, δεν μπορεί να αντέξει στο ΓΕΓΟΝΟΣ ότι όλα τα κανάλια της τηλεόρασης αλλά και η πλειοψηφία των ραδιοφωνικών σταθμών έχουν ιδιοκτήτες επιχειρηματίες, προμηθευτές και συναλλασσόμενους με το δημόσιο. Με …αιώνιες προσωρινές άδειες -κάποτε τις λέγαμε και δημόσιο αγαθό τις συχνότητες. Και βέβαια το ότι είναι αιώνια προσωρινές σημαίνει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.

Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος, ΔΟΛ, Κοντομηνάς, Κόκκαλης, Κουρής, Κυριακού…αν ξέχασα και κάποιον συμπληρώστε τον συχωριανοί.
Προφανώς ταυτόχρονα με το διαχρονικό αλισβερίσι τους με το ελληνικό δημόσιο, αυτοί οι …επιχειρηματίες ανώνυμων και μη δημοσιοποιούμενων συμφερόντων, επιχειρούν να μας πείσουν ότι αποφάσισαν να ρίξουν και 5 δεκάρες- έτσι για να συχωρεθούν τα πεθαμένα τους- για να έχει ο ελληνικός λαός, μια …έντιμη και …ανεξάρτητη δημοσιογραφία, που θα ελέγχει την Εξουσία. Δηλαδή…θα ελέγχει αυτούς. Μεγαλειώδες!

Δεν μπορώ να φανταστώ πιο γκροτέσκα σκηνή από τον Καπελλέρη, τον μέγα ράμπο του ΣΔΟΕ, που ορκίζεται στα ευαγγέλια μπροστά στον εισαγγελέα Χατζηνικολάου, ότι τίποτα δεν θα τον σταματήσει από το να πατάξει την φοροδιαφυγή. Αυτές τις ανατριχιαστικά βαρύγδουπες ανακοινώσεις τις κάνει από το κανάλι του Κουρή… που τα πλαστά τιμολόγια είναι τόσα πολλά που κάνουν αέρα με δαύτα, μέχρι και οι τηλεφωνήτριες του σταθμού.

Α, όχι… υπάρχει και το άλλο εκπληκτικό και ακόμα πιο γκροτέσκο. Το MEGA, o σταθμός συμφερόντων Βαρδινογιάννη, που επικαλείται 45 μάστορες και 80 μαθητάδες, για να μας πείσει ότι βρε κουτά, είναι προς όφελος του Έθνους το να πάρει κοψοχρονιάς η ημιχρεωκοπημένη τράπεζα του, την δημοσίων συμφερόντων ΑΤΕ και το δημοσίων συμφερόντων πετράδι του στέμματος ΤΤ. Στο τέλος του δελτίου, μας ρίχνει και κάτι από την καθημερινότητα της… Πρέσβειρας και αυτό στο χωριό τους το λένε …ανεξάρτητη δημοσιογραφία.


Τώρα μη τολμήσει κανείς να ψελλίσει στους υπάλληλους όλων αυτών των συγκροτημάτων- το …αυτονόητο δηλαδή, «είστε υπάλληλοι συγκεκριμένων εργοδοτών και προμηθευτών του δημοσίου», ε, τότε έχει υποπέσει σε τρομερό έγκλημα καθοσιώσεως. Διότι σε αυτή τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, οι υπάλληλοι δημοσιογράφοι…δεν είναι υπάλληλοι των εργοδοτών τους…. Miracolo!

Καλά… Υπάλληλοι έστω του άλλου τους, διαπλεκομενου αφεντικού; Κυβερνητικοί εκπρόσωποι έστω; Άσε που είναι και πιο στυλάτοι από τον κάθε κ. Αντώναρο και τον κάθε κ. Πεταλωτή. Και τι φταίνε αυτοι που αλλάζουν οι Κυβερνήσεις; Αυτοί έχουν σαφή και καταγεγραμμένο ιδεολογικό προσανατολισμό. Είναι με αυτόν που κάνει τις δουλειές με το αφεντικό τους. Σταθερά Κυβερνητικοί. Σοφόν το σαφές.

Τώρα για την ΝΕΤ, τι να πω; Η ΝΕΤ, είναι Κυβερνητική με τη βούλα, τσιφλίκι της κάθε Κυβέρνησης, χωρίς να χρειάζονται άλλοι …πολύπλοκοι συλλογισμοί. Εμείς πάλι πληρώνουμε μέσω της δυνατότητας να ηλεκτροδοτείται το σπιτάκι μας το νταβατζηλίκι των υπάλληλων κυβερνητικών προπαγανδιστών. Μεγαλειώδες!

Πριν μιλήσουμε λοιπόν για τις «λεπτομέρειες» της …δεοντολογία της ανωνυμίας, ας ξεκαθαρίσουμε ότι ΕΣΕΙΣ επώνυμοι δημοσιογράφοι, υπάλληλοι των συγκεκριμένων εργοδοτών, δεν χωράτε σε καμία δεοντολογία όσο και να την τραβήξουμε, όσο και να την ξεχειλώσουμε, όσο και να την εξευτελίσουμε. .
Αφού λύσαμε το στοιχείο αυτό που αφορά στο…ηθικό του πράγματος, που σας κατάτρωει, τα σωθικά, πάμε παρακάτω.

Ειδική δεν είμαι, αλλά από όσο καταλαβαίνω, τεχνικά είναι σχεδόν αδύνατον να ελεγχθεί η ανωνυμία στο διαδικτυο, εκτός κι αν αποφασίσετε ότι συνορεύουμε με την Β. Κορέα.

Το να στέλνει ο καθένας μας mails …σε ένα φίλο, που θα φιλοξενεί το blog …στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στην Αυστραλία, στο Ελσίνκι, ή στο Παρίσι, φαντάζομαι ότι θα είναι κάτι που θα έχετε σκεφτεί.

Επίσης, γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι αν κάποιοι Μάκηδες, Θέμοι, Παπαγιάννηδες, και λοιποί συγγενείς και μαθητές της Μεγάλης του Γενους Σχολής, θελήσουν να χρησιμοποιήσουν την ανωνυμία για να εκτελέσουν …συμβόλαια, ασφαλώς θα έχουν την τεχνική δυνατότητα να το πράξουν. Ε, είπαμε Β. Κορέα, αλλά δεν φαντάζομαι ότι θα μεταφέρετε την χώρα στον πλανήτη Άρη.

Άρα…γιατί; Ποιος είναι ο σκοπός όλης αυτής της κουβέντας που διαρκώς προσπαθείτε να συντηρείτε σχετικά με την …ανωνυμία των blogs;

Αγαπητοί επώνυμοι, υπάλληλοι των εργοδοτών σας, κυβερνητικοί εκπρόσωποι και λοιποί …συγγενείς, είστε πολύ πονηροί για να μην γνωρίζετε, ότι καμία Κυβέρνηση ΔΕΝ θα τολμήσει να …νομοθετήσει για τον έλεγχο του διαδικτυου, και όχι βέβαια γιατί έχει δημοκρατικές ευαισθησίες. Απο αυτές …απεδειξε ότι ΔΕΝ έχει.
Αλλά γιατί… ξέρει, ξέρετε, ξέρουμε, ότι την επόμενη μέρα θα γεμίσει το διαδικτυο όχι απλά άναρχες λέξεις, προτάσεις, φωνές, απόψεις, ανθρώπων, πολιτών, που αποκωδικοποιούν με τον όποιο ορθολογισμό, την όποια ψυχή, την όποια ιδεολογία, την όποια κριτική αλλά ακόμα και την όποια δεύτερη σκέψη μπορεί να έχουν, τα γεγονότα, χωρίς να υπόκειται η γνώμη και η γραφή τους σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΑ συμφέροντα και λογοκρισία, αλλά …..την επόμενη μέρα της όποιας «νομοθετικής ρύθμισης», τα blogs θα γίνουν η καινούργια Deutsche Welle. Γνωρίζετε και γνωρίζουμε ότι , οι αναρτήσεις θα ξεκινούν …εδώ Κάιρο, σας ομιλεί το ελεύθερο blog των ελευθέρων Ελλήνων.
Θα κάνετε τους bloggers από… ανώνυμους… ήρωες; Μακάρι.

Αλλά ούτε καν εσείς, τα αφεντικά και οι συναλλασσόμενες μαζί τους Κυβερνήσεις δεν είστε τόσο, μα τόσο ανόητοι. Απλά τζάμπα μάγκες ήσασταν . Πάντα. …Εξ από ανέκαθεν…

Ε, λοιπόν, καμία Κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να το κάνει αυτό.
Ε, λοιπόν, κανείς σας δεν θέλει και δεν αντέχει αντιπάλους …ήρωες. Και μάλιστα που θα τους έχει κάνει…ήρωες, με τα χεράκια του. Βγάζοντας τα ματάκια του.
Υπάλληλοι τους, Κυβερνήτες και Κυβερνητικοί εκπρόσωποι, θα μείνετε και θα παραμείνετε σε αυτό που ξέρετε να κάνετε πολύ καλά. Να προσπαθείτε να συκοφαντήσετε και να αποδομήσετε με όποιο πιθανό, απιθανο, παραλογο και παραληρηματικό τρόπο, αυτό που ξεφτίζει και εξευτελίζει τη δική σας μηδενική πλέον αξιοπιστία. Αυτο και μόνο αυτό κάνετε.

Πριν φτάσουμε να μιλάμε για την δεοντολογία της ανωνυμίας αγαπητοί μου υπάλληλοι των συναλλασσόμενων επώνυμων και ανώνυμων αφεντικών σας, οφείλουμε να βάλουμε στο τραπέζι …το τι σημαίνει …ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ. Και πριν από τη δεοντολογία ας βάλουμε στο τραπέζι … το τι σημαίνει ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ελέγξτε πρώτα την εξουσία, ως εκ του Συντάγματος οφείλετε, δηλαδή τα αφεντικά σας, και μετά ΕΔΩ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ, να τα λέμε.

Αλλά να ξέρετε καλά. Ο εχθρός σας δεν είναι οι …οι ανώνυμοι bloggers.

Εχθρός σας είναι η χαμένη πια, αξιοπιστία σας. Εσείς την ξοδέψατε τόσο αστόχαστα.
Εσείς και τα αφεντικά σας, παραμυθιαστηκατε ότι η επικοινωνία που γίνεται προπαγάνδα έχει απεριόριστο δυναμικό. Δεν έχει όμως…

Κανείς δεν μπορεί να είναι υπηρέτης δυο αφεντάδων με ΕΝΤΕΛΩΣ αντικρουόμενα συμφέροντα. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί και να εξυπηρετεί την εξουσία και ταυτόχρονα να την ελέγχει. Κανείς δεν μπορεί να είναι ελέγχων και ελεγχόμενος ταυτόχρονα. Κανείς… ΚΑΝΕΙΣ, καλοί μου, επώνυμοι δημοσιογράφοι ανώνυμων συμφερόντων.
Λοιπόν…Φιλιά …στο σπίτι Λώρη(απο το ΔΟΛ…τι άλλο να πω;), Μπάμπη, Άρη, Τάσο, εκει εσείς του Αλαφουζου(μήπως να ασχοληθείτε και με το λαθρεμποριο καυσίμων έτσι μωρέ για μια αλλαγή) εμετική, άθλια Ρίκα που έσπευσες να ξεσκίσεις, να κανιβαλισεις, να σκυλεύσεις, άταφο ακόμα σώμα του όποιου νεκρού Ίσα…για λίγα ..κλικ παραπάνω. Ούτε καν νεκρόσυλη, και αυτο πολύ σου πάει. Απλώς…. φτηνιάρα.

agauch-katerina.blogspot.com

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ


Σε ευρεια σύσκεψη μελών και φιλων της Ανανεωτικής Αριστεράς, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 27/7, η Ιδρυτική  Συνέλευση του κόμματος Δημοκρατικής Αριστεράς  Λιβαδειάς .
 Η σύσκεψη έγινε με την παρουσία του βουλευτή Θ.Λεβέντη.  Στην εισήγηση του αναφέρθηκε στους λόγους  δημιουργίας, την χρησιμότητα, τους στόχους και τις προοπτικές ενος σύγχρονου Ευρωπαικού Αριστερού κόμματος .
Όλοι οι συμμετέχοντες ,εν ενεργεία μελη,νεοι ενδιαφερόμενοι,αλλα και παλιοί αποστασιοποιημένοι, γυναίκες και άντρες, με πηγαίο , αυθόρμητο και απελευθερωτικό λόγο   κατέθεσαν τις σκέψεις τους και τον προβληματισμό τους.
Δηλώνοντας ταυτόχρονα την αισιοδοξία τους και την  διάθεση τους να συμβάλλουν στο  ελπιδοφόρο νέο εγχείρημα.
  Συστήθηκε Συντονιστική Επιτροπή η οποία θα  προωθήσει την δράση του κόμματος στην  περιοχή μας μεχρι το Συνέδριο.
Μέλη της  Συντονιστικής Επιτροπής:
  Αργυρίου Ελένη,Εκπαιδευτικός
  Καρακικές  Σεραφείμ, Οδοντίατρος
 Λαμπρόπουλος Γιάννης. Πνευμονολόγος
 Μεργούπης Δημήτρης, Δικηγόρος
 Τηλ.Επικοινωνίας 6977440399   email: dalivadias@yahoo.gr

Το αντάρτικο των Ούγγρων στη χούντα ΔΝΤ-ΕΕ…


Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Aν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι» έγραφε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, θα μάθαιναν στα μικρά ψαράκια ότι «το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε». Αυτή ακριβώς την απόλυτη υπακοή περίμεναν οι καρχαρίες της ΕΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος από χώρες που τα τελευταία χρόνια έπεσαν στην παγίδα τους και αναγκάστηκαν να επιβάλουν τρομακτικά μέτρα λιτότητας στον πληθυσμό τους. Μόνο που τις τελευταίες εβδομάδες ένα μικρό ψαράκι (ας το ονομάσουμε Ουγγαρία) είπε όχι………

Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε το «θράσος» να ζητήσει από το…

ΔΝΤ και την ΕΕ όχι να απαλλαγεί από τους δυσβάσταχτούς στόχους που αυτοί θέτουν αλλά να λάβει μόνη της τις σχετικές αποφάσεις για την εκπλήρωσή τους. Χωρίς να παραβιάζει δηλαδή τους όρους του δανείου, που προβλέπουν μείωση του δημόσιου ελλείμματος κάτω από το 3,8% του ΑΕΠ, ο Όρμπαν θέλησε να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο ο οποίος θα περιόριζε για λίγο τη συνεχή αφαίμαξη των κατώτερων στρωμάτων. Η απάντηση των διεθνών καρχαριών ήταν άμεση και λυσσαλέα. Το ΔΝΤ διέκοψε αμέσως τις συνομιλίες με την Ουγγαρία, γεγονός που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα λάβει το τελικό πακέτο των 5 δισ. δολαρίων από το σύνολο των 20 που της είχαν υποσχεθεί.

Ο ούγγρος πρωθυπουργός όμως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Με ειδικό νόμο που πέρασε (και εγκρίθηκε με ψήφους 301 υπέρ, έναντι μόλις 12 κατά) θα φορολογήσει τα αποθεματικά των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατά 0,5% για διάστημα τριών χρόνων. Έτσι θα συγκεντρώσει περίπου 850 εκατ. δολάρια τα οποία θα χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή χρεών. Ένα από τα μυστικά της σχετικής κίνησης είναι ότι καθώς το 80% του τραπεζικού συστήματος έχει ξεπουληθεί σε ξένες εταιρείες και κυρίως σε αυστριακές και γερμανικές τράπεζες, το μεγαλύτερο τμήμα του νέου φόρου θα έρθει από το εξωτερικό. Το τοκογλυφικό κεφάλαιο δηλαδή παγιδεύτηκε από μια απρόσμενη σκακιστική κίνηση του αντιπάλου και τώρα κινδυνεύει να χάσει τη βασίλισσά του.

Σε άλλες εποχές μια τέτοια κίνηση θα θεωρούταν αυτονόητη και μάλιστα ιδιαίτερα μετριοπαθής. Στα χρόνια του ληστρικού καπιταλισμού όμως αποτελει αιτία πολέμου. Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στους «ενσωματωμένους» δημοσιογράφους και αναλυτές που το υπηρετούν θύμιζαν περισσότερο τη ρητορική του Τζορτζ Μπους εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν – ο Όρμπαν αντιμετωπίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ ως ένας επικίνδυνος αυταρχικός ηγέτης που απειλεί την ασφάλεια της ανθρωπότητας και πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Το τραγελαφικό είναι ότι ενώ τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τη φορολογία των τραπεζών θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των δανείων που έλαβε η χώρα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και ο διεθνής τοκογλυφικός οργανισμός ήταν οι πρώτοι που καταδίκασαν την απόφαση.

Οι διεθνείς και ντόπιοι καρχαρίες του τραπεζικού συστήματος έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν αφού εάν η Βουδαπέστη τα καταφέρει σε αυτή την προσπάθεια αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία. Συνηθισμένοι σε απόλυτα εξωνημένες και υποτελείς κυβερνήσεις, όπως η Eλληνική, οι αναλυτές του ΔΝΤ και της ΕΕ δεν είχαν προβλέψει το αυτονόητο – ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει την παντοκρατορία τους.

Προφανώς η στάση της Ουγγαρίας θα έπρεπε να στέλνει μηνύματα όχι μόνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά και στην ευρωπαϊκή Αριστερά. Μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακροδεξιά για τα δεδομένα των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, έκλεψε πρακτικές και στάσεις που θεωρητικά ανήκουν προνομιακά στο χώρο τη Αριστεράς. Και αν στην Ουγγαρία η Αριστερά είναι εξοστρακισμένη από την πολιτική ζωή λόγω ιστορικών συγκυριών, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχει και πολλές δικαιολογίες. Παραμένει άγνωστο πως πιστεύει ότι θα εξηγήσει στις επόμενες γενιές γιατί άφησε την άκρα Δεξιά να γευτεί ανενόχλητη τα σταφύλια της λαϊκής οργής.

πηγή:http://press-gr.blogspot.com/2010/08/blog-post_1898.html

ΣΧΟΛΙΑ "ΣΤΟΠ" ΣΤΟ ΘΗΒΑ PRESS


Διαβάστε τι αναφέρει το Θήβα Press για ένα θέμα που απασχόλησε και εμάς πριν λίγες ημέρες.

«Tο θήβα press σταματά να δέχεται προσωρινά, ελπίζουμε, τα σχόλια σας.
Δύσκολη η απόφαση όμως τις τελευταίες ημέρες ανώνυμα φασιστοειδή, προσπάθησαν να εμπλέξουν ονόματα, καταστάσεις και ότι τους πέρναγε απο το χέρι προκειμένου να μας ρίξουν στα μάτια των χιλιάδων αναγνωστών μας.
Νομίζουμε ότι δεν έχουμε αδικήσει κανέναν.
Όπως απο κανέναν δεν δεχόμαστε πιέσεις ή μαθήματα για το τι θα κάνουμε στο «σπίτι» μας.
Εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι λείψαμε μια εβδομάδα και την λάσπη που κουβαλούσαν στο μυαλό τους, την έριξαν πάνω μας.
Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς η λάσπη της κατάντιας και του μίσους που θρέφουν και συντηρούν δεν κολλάει σε κανέναν που θέλει να εκφράζει την άποψη του ελεύθερα και πολιτισμένα…» η συνέχεια ΕΔΩ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ GRAND PRIX "ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ 2010"


Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 1ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


500.000 ΔΟΛΑΡΙΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ!!!
Αρέσει σε %d bloggers: