Daily Archives: 7 Αυγούστου 2010

6η ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΒΟΙΩΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ


14-18 Αυγούστου στην αίθουσα εκδηλώσεων του 
Συλλόγου Γυναικών Νεοχωρίου «Οι Εννέα Μούσες»

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Γεγονότα

1841: Ρήξη Όθωνα – Μαυροκορδάτου, από την άρνηση των ανακτόρων να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.

1963: Η μεγάλη ληστεία του τραίνου στην Αγγλία, με λεία 2 εκατομμύρια λίρες, ανήμερα των 34ων γενεθλίων του εγκεφάλου της Ρόναλντ Μπιγκς.

1990: Το Ιράκ προσαρτά το Κουβέιτ και ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους στέλνει στρατεύματα στη Σαουδική Αραβία για να ανακαταλάβουν το Εμιράτο.

1992: Η εθνική ομάδα μπάσκετ των ΗΠΑ, που για πρώτη φορά εμφανίζεται με την επωνυμία «Dream Team» και επαγγελματίες παίκτες, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, νικώντας στον τελικό την Κροατία με 117-85…

Γεννήσεις

1879: Εμιλιάνο Ζαπάτα, μεξικάνος επαναστάτης.

1906: Αλέξης Μινωτής, ηθοποιός.

1937: Ντάστιν Χόφμαν, αμερικάνος ηθοποιός.

Θάνατοι

1973: Νίκος Ζαχαριάδης, κομμουνιστής πολιτικός, Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ (1935-1956), μια από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

2003:
Αντώνης Σαμαράκης, συγγραφέας. («Ζητείται Ελπίς», «Λάθος»)

2004: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ηθοποιός.

sansimera.gr

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 7ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


ΜΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΕ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ


του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Μπορεί ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να αισθάνεται πανευτυχής για το έργο του στις αμέτρητες ανά την υφήλιο συνεντεύξεις που δίνει, αλλά δεν υπάρχει πλέον οικονομολόγος σοβαρός σε διεθνές επίπεδο, προοδευτικός ή συντηρητικός, ο οποίος να μην δηλώνει ότι μετά την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ και την ΕΕ θεωρεί πιθανότατο πως η χώρα μας θα χρεοκοπήσει, υποχρεούμενη σε αναδιάρθρωση χρέους.
Την πεποίθηση ότι έχουμε εισέλθει σε εποχή χρεοκοπίας κρατών έχει και η γερμανική κυβέρνηση της καγκελαρίου Μέρκελ, γι’ αυτό και προωθεί με εξαιρετική επιμονή στην ΕΕ την άποψή της ότι πρέπει να καταρτιστεί και να συμφωνηθεί από όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες συγκεκριμένη διαδικασία «συντεταγμένης», κατά τη γερμανική ορολογία, χρεοκοπίας κρατών της Ευρωζώνης, η οποία και θα αντικαταστήσει το σήμερα υφιστάμενο «πακέτο στήριξης» των 750 δις ευρώ…


Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, επιβάλλεται μια καλύτερη ενημέρωση γύρω από το τι σημαίνει χρεοκοπία και αναδιάρθρωση χρέους, όσο κι αν η συζήτηση αυτή είναι ιδιαιτέρως δυσάρεστη. Ο καθοριστικός παράγοντας στην αναδιάρθρωση χρέους είναι αν την πρωτοβουλία της απόφασης την έχει η κυβέρνηση μιας χώρας ή αν αυτό το αποφασίζουν οι δανειστές, οι οποίοι τότε επιβάλλουν και τους όρους της αναδιάρθρωσης. Ας εξετάσουμε αναλυτικά αυτές τις δύο εκδοχές και τις δυνητικές επιπτώσεις τους στην περίπτωση της χώρας μας.

Αν αποφασίζαμε εμείς
Στην περίπτωση που η κυβέρνηση μιας χώρας αποφασίσει να προχωρήσει σε στάση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους της, πληροφορεί τους δανειστές της ότι σταματά να πληρώνει τις δόσεις της. Ανακοινώνει η ίδια ότι, αντί να αποπληρώσει το σύνολο των δανείων της, θα πληρώσει, π.χ., το 60% μόνο. Επίσης, ανακοινώνει ότι αντί να πληρώσει, π.χ., σε έξι χρόνια θα πληρώσει σε δεκαπέντε, ότι αντί να πληρώνει με επιτόκιο 8% θα υπολογίζει τα χρέη της με επιτόκιο 4%, ότι επί τρία χρόνια δεν θα πληρώνει ούτε τόκους ούτε τοκοχρεολύσια μέχρι να ορθοποδήσει η οικονομία της κ.λπ. Πάνω σε αυτούς τους όρους γίνεται μια διαπραγμάτευση με τους δανειστές, οι οποίοι συνήθως είναι υποχρεωμένοι να συμφωνήσουν, γιατί η κυβέρνηση της χρεοκοπημένης χώρας προβάλλει το ακαταμάχητο επιχείρημα «αν σας αρέσει, αλλιώς δεν παίρνετε φράγκο»! Η λύση αυτή έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι είναι η ίδια η κυβέρνηση της πληττόμενης χώρας που χαράζει τη στρατηγική και την τακτική της εξόδου από την κρίση και της ανόρθωσης της οικονομίας. Ακολουθεί αναπτυξιακή πολιτική, αδιαφορώντας για τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και το δημόσιο χρέος, προτάσσοντας την απασχόληση των εργαζομένων. Η επιλογή αυτή προϋποθέτει την προσωρινή εθνικοποίηση των τραπεζών.

Η περίπτωση της Ελλάδας
Αν υποθέσουμε ότι κάποια άλλη ελληνική κυβέρνηση έκανε αυτή την επιλογή –γιατί είναι προφανές ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αποκλείεται να την κάνει– θα ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει σε μια στρατηγικής σημασίας κίνηση: να αποσύρει την Ελλάδα από το ευρώ! Ο λόγος είναι ότι αν παραμέναμε στην Ευρωζώνη, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει δικαίωμα έκδοσης χρήματος, οι εταίροι της ΕΕ θα μας στραγγάλιζαν οικονομικά σε ελάχιστα 24ωρα και η χώρα θα περιέπιπτε σε κατάσταση χάους. Θα ήταν αναγκαία, επομένως, η επιστροφή στη δραχμή προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία στο εσωτερικό της Ελλάδας. Προσωρινά η δραχμή δεν θα ήταν ελεύθερα διαπραγματεύσιμη στις χρηματαγορές. Θα είχε αυθαιρέτως καθορισμένη σταθερή ισοτιμία στην αρχή, προκειμένου να περιορίσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Ούτως ή άλλως οι εισαγωγές θα αντιμετώπιζαν σοβαρότατα προβλήματα, σε αντίθεση με τις εξαγωγές που θα σημείωναν αύξηση. Υποχρεωτική θα ήταν επίσης η προσωρινή τουλάχιστον εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν θα μπορούσαν να δανειστούν στη διεθνή διατραπεζική αγορά. Βεβαίως, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ούτε σήμερα οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν στη διατραπεζική αγορά και η ρευστότητά τους εξαρτάται αποκλειστικά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην οποία ήδη χρωστούν κάπου… 100 δις ευρώ! Στην περίπτωση όμως της επιστροφής στη δραχμή, το εθνικοποιημένο τραπεζικό νόμισμα θα χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως αποφασιστικής σημασίας μοχλός χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών προκειμένου να λειτουργήσει η οικονομία σε πλαίσιο μεγάλων αρχικών δυσκολιών, όπως είναι αυτονόητο. Ευνοϊκή ιδιομορφία συνιστά το γεγονός ότι τα δισεκατομμύρια ευρώ που κυκλοφορούν στο σύνολο της ελληνικής οικονομίας θα θέσουν αυτομάτως στη διάθεση της κυβέρνησης τεράστια ποσά συναλλάγματος που θα διευκολύνουν την αντιμετώπιση των αρχικών προβλημάτων με τις εισαγωγές.

Όταν αποφασίζει η Μέρκελ
Η δεύτερη εκδοχή, απείρως πιθανότερη στην περίπτωση της Ελλάδας, είναι να αποφασίσουν οι ηγέτες της ΕΕ –δηλαδή η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους– και να κηρύξουν αυτοί τη χώρα μας χρεοκοπημένη, αποφασίζοντας και τους όρους της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους στο εξωτερικό. Στην περίπτωση αυτή δεν θα βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, παρόλο που υπάρχουν πολλοί Γερμανοί οικονομολόγοι και πολιτικοί, οι οποίοι υποστηρίζουν με πάθος την εκδίωξη της Ελλάδας και άλλων μεσογειακών ευρωπαϊκών χωρών από το ευρώ. Η γραμμή των Γερμανών τραπεζιτών όμως είναι υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη για να πάρουν πίσω τα λεφτά που τους χρωστάμε, άρα πρέπει να θεωρείται βέβαιο με τα μέχρι στιγμής δεδομένα ότι αν μας χρεοκοπήσουν οι Ευρωπαίοι υπό την ηγεσία των Γερμανών, δεν θα μας διώξουν από το ευρώ. Το αντίτιμο θα είναι πολύ πιο βαρύ από όσο φαντάζεται κανείς. Προκειμένου να διασφαλίσουν ότι στη συνέχεια όλος ο ελληνικός λαός θα δουλεύει για να πληρώνει τις γερμανικές, γαλλικές και λοιπές ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει, θα αφαιρέσουν από την ελληνική κυβέρνηση τη… διακυβέρνηση της Ελλάδας! Όπως προβλέπει σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης που αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, όποια χώρα της Ευρωζώνης πτωχεύει θα περιέρχεται υπό τη διακυβέρνηση της υπό ίδρυση Λέσχης του Βερολίνου!

Κατοχικός διοικητής
Η κυβέρνηση Μέρκελ είναι αποφασισμένη να προωθήσει τη λήψη αποφάσεων για τη «συντεταγμένη χρεοκοπία» των χωρών της Ευρωζώνης γι’ αυτό και ανέθεσε μυστικά σε ομάδα δώδεκα Γερμανών «σοφών» να της παρουσιάσουν σχετικό σχέδιο, πράγμα που έκαναν. Φρίκη αισθάνεται όποιος διαβάσει το κείμενό τους. Κατά το γερμανικό σχέδιο, το ΔΝΤ είναι εκείνο που θα αποφασίζει πότε απαιτείται η αναδιάρθρωση του χρέους χώρας της Ευρωζώνης. Τότε θα μπαίνουν στο παιχνίδι οι Γερμανοί. Όπως αναφέρει το σχέδιο του Βερολίνου «τότε πρέπει να υπάρξει μια συρρίκνωση της διαθεσιμότητας κυρίαρχων εξουσιών» κατά το κείμενο. «Η κυβέρνηση της εν λόγω χώρας δεν θα επιτρέπεται πλέον να αποφασίζει για το κρατικό ταμείο με απεριόριστες εξουσίες», εξηγεί το Der Spiegel και αναλύει πώς θα γίνεται αυτό: «Στη θέση της, θα διαφυλάσσει τα συμφέροντα της περιουσίας του χρεοκοπημένου κράτους “μια συνδεόμενη με τις ιδιαιτερότητες της περιοχής προσωπικότητα εμπιστοσύνης ή ομάδα προσωπικοτήτων” που θα ορίζεται από τη Λέσχη του Βερολίνου». Αυτή η υπό ίδρυση Λέσχη του Βερολίνου θα είναι ένας «νομικά ανεξάρτητος θεσμός» κατά τους Γερμανούς που την προτείνουν. Θα συγκεντρώνει τη δραστηριότητά της στα κρατικά ομόλογα και τα αξιόγραφα που προκύπτουν από αυτά και θα είναι έτοιμη να αναλάβει τη διακυβέρνηση όσων χωρών της Ευρωζώνης προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους. Η σκέψη είναι εφιαλτική: ένας Γερμανός «γκαουλάιτερ», κατοχικός διοικητής διορισμένος από τη Λέσχη του Βερολίνου, να διοικεί την Ελλάδα και να αποφασίζει αυτός την έκδοση ελληνικών κρατικών ομολόγων που θα τα αγοράζει η γερμανική Deutsche Bank με επιτόκια που θα αποφασίζουν οι Γερμανοί μεταξύ τους, αλλά τα δάνεια θα τα πληρώνει ο ελληνικός λαός!

ethnos.gr

ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΙΜΩΝ ΣΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ


Βγήκαν τα… μαχαίρια στην καπνοβιομηχανία με τη μορφή προσφορών. Η τιμή των 3,80 ευρώ το πακέτο ήταν αρκετά «βαριά» για την αγορά και το αποτέλεσμα ήταν να μειωθούν οι πωλήσεις έως 20% με τα νέα φορολογικά μέτρα. Η κίνηση της Philip Morris να κυκλοφορήσει μίνι πακέτο Marlboro στην τιμή των 3 ευρώ χαρακτηρίστηκε casus belli από τον ανταγωνισμό. Η βιομηχανία θέλει την τιμή του πακέτου πάνω από τα 4 ευρώ για να διατηρήσει τα κέρδη της σε ικανοποιητικά επίπεδα. Κάτι που ισχύει και για τους συνεταίρους της, που είναι οι πρατηριούχοι και οι περιπτερούχοι. 
Ομως το αρνητικό κλίμα που επικρατεί στην αγορά δεν βοηθά για την περαιτέρω άνοδο της τιμής του πακέτου. Ετσι οι κινήσεις των στελεχών της βιομηχανίας οδηγούν αναγκαστικά σε μείωση της τιμής του πακέτου των τσιγάρων στα 3 ευρώ, έτσι ώστε να κρατήσουν τα αρχικά τους μερίδια στην αγορά ή ακόμη και να τα αυξήσουν… 

Η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία, η British American Tobacco, που διαθέτει πλούσια γκάμα τσιγάρων, απάντησε στην κίνηση της Philip Morris και προωθεί στην αγορά το πακέτο Prince στην τιμή των 3 ευρώ από 3,80 ευρώ που πωλείται σήμερα. Την ίδια τακτική ακολούθησε και για το πακέτο Stuyvesant, ενώ το Pall Mall το διαθέτει ήδη στην αγορά στην τιμή των 2,90 ευρώ για τη συσκευασία που περιέχει 25 τσιγάρα. 
Σύμφωνα με πληροφορίες ο αρχικός σχεδιασμός είναι η προσφορά των 3 ευρώ το πακέτο να έχει μικρή χρονική διάρκεια και να επανέλθει αργότερα στα 3,80 ευρώ. Ηδη τα πρατήρια έχουν εφοδιαστεί με πακέτα τσιγάρων με τις νέες τιμές, αλλά είναι αμφίβολο αν περάσουν την πόρτα των περιπτέρων, αφού οι ιδιοκτήτες θα βγάλουν ψίχουλα από την πώλησή τους. 
Στο παζλ των χαμένων, εκτός από τη βιομηχανία που πουλά κοντά στο κόστος, είναι οι πρατηριούχοι, οι περιπτερούχοι και το υπουργείο Οικονομικών, που χάνει τα περισσότερα έσοδα. 
Η απόφαση της British American Tobacco να κατεβάσει στα 3 ευρώ την τιμή του πακέτου θα μειώσει τα έσοδα του κράτους κατά 62 λεπτά το πακέτο. Η τιμή των 3,80 ευρώ δίνει έσοδα 3,21 ευρώ το πακέτο και για τα 3 ευρώ πέφτει στα 2,59 ευρώ παρουσιάζοντας πτώση κατά 19%. 
Το υπουργείο Οικονομικών, όπως όλα δείχνουν, πήγε για… μαλλί και βγήκε κουρεμένο, αφού η λιανική τιμή καθορίζεται από την καπνοβιομηχανία.
Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι στην ίδια κατεύθυνση αναμένεται να κινηθεί και η εταιρεία Japan Tobacco International, που διαθέτει στην αγορά τα τσιγάρα Camel, Winston, Silk Cut κ.τ.λ. 
Το υπουργείο Οικονομικών έχει θορυβηθεί από τις εξελίξεις αλλά και από τη σημαντική πτώση που καταγράφουν τα έσοδα από καπνικά προϊόντα. Τον Ιούλιο διαμορφώθηκαν μόλις στα 133,7 εκατ. ευρώ από 272,1 εκατ. πέρυσι καταγράφοντας πτώση 50%.
Ο κ. Γιάννης Πλακόπουλος πρόεδρος της Ενωσης Καπνοπωλών – Περιπτερούχων της Αθήνας θεωρεί ότι η κίνηση της British American Tobacco είναι η χαριστική βολή για τους περιπτερούχους, οι οποίοι με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγηθούν σε πτώχευση.
Ο κ. Πλακόπουλος υποστηρίζει πως η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών αδυνατεί να προστατεύσει αρχικά τα δικά της συμφέροντα και στη συνέχεια του δικτύου και της αγοράς καπνού. 
Ο κ. Πλακόπουλος εκτιμά ότι άμεσα το υπουργείο πρέπει να προχωρήσει στην αναμόρφωση του φόρου στα τσιγάρα αν θέλει έσοδα και να παραμείνουν στη ζωή τα 40.000 περίπτερα και ψιλικατζίδικα που υπάρχουν στη χώρα. Να σημειωθεί ότι η αγορά του καπνού το 2009 έφερε 2,5 δισ. ευρώ στα ταμεία του κράτους, ενώ φέτος αναμένεται να εισπράξει τουλάχιστον 3,3 δισ. ευρώ, τα οποία όμως είναι αδύνατο να συγκεντρωθούν, αφού οι πωλήσεις έχουν μειωθεί έως 20%. 

Νίκος Θεοδωρόπουλος

ethnos.gr

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ !!!


Η ομάδα «Everything is OK»  με όπλο μια ντουντούκα και σκηνή το κέντρο του Λονδίνου,σφυροκοπά αλύπητα -ισμούς και «θεσμούς». ΔΕΙΤΕ ΤΟ ….



Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ !


Πριν από δύο μήνες το η εφημερίδα το «Ποντίκι» έγραφε ότι η τρόικα θα στείλει, εκτός από τους μόνιμους ελεγκτές, και έναν αρχιεπιτηρητή, ο οποίος θα λειτουργεί ως… σύμβουλος του πρωθυπουργού και θα μεσολαβεί μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών.

Ο όρος για τοποθέτηση αρχιεπιτηρητή περιλαμβάνεται σε όλες τις συμβάσεις του ΔΝΤ με τις δανειολήπτριες χώρες.

Κατά κανόνα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επιλέγει ντόπιο αξιωματούχο, για να γνωρίζει από πρώτο χέρι την πραγματικότητα της επιτηρούμενης χώρας…


Στη δική μας περίπτωση όμως η τρόικα… δεν το διακινδύνευσε και διόρισε ως αρχιεπιτηρητή τον Ιταλό Τομάζο – Πάντοα Σκιόπα.


Το Μαξίμου πλάσαρε στα ΜΜΕ το καπέλωμα ως δική του πρωτοβουλία και μεγάλη επιτυχία, καθώς ο κύριος Σκιόπα έχει… πείρα. Ποια είναι όμως η πείρα του και σε τι ακριβώς;

Κατ’ αρχάς ο κύριος αυτός, ο οποίος ανέλαβε πρωτοσύμβυλος του πρωθυπουργού για «θέματα οικονομίας και διαχείρισης χρέους», είναι… σπουδαία μούρη, αφού είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της Ιταλικής Κεντρικής Τράπεζας και μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, συνεργάτης του Ντελόρ και εκ των πρωτεργατών της δημιουργίας του ευρώ.

Όμως το σημαντικότερο σε ό,τι μας αφορά είναι ότι το διάστημα 2006-2008 υπήρξε «τσάρος της οικονομίας» στη σχετικά βραχύβια κυβέρνηση Πρόντι, όπου έκανε πράματα και θάματα:

● Αύξησε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια.

● «Πάγωσε» τους μισθούς.

● Μετέτρεψε σε προσωρινές συμβάσεις δεκάδες χιλιάδες μόνιμες θέσεις εργασίας.

● Διευκόλυνε τις απολύσεις και μείωσε τις αποζημιώσεις.

● Μείωσε δραστικά τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων.

● Πετσόκοψε αγρίως τις κοινωνικές δαπάνες.

● Επιχείρησε να καταργήσει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

● Στο «τσακ» απέτυχε να διεκπεραιώσει την πώληση της κρατικής αεροπορικής εταιρείας Alitalia στην ολλανδογαλλική κοινοπραξία Air France – KLM εξαιτίας της σφοδρής αντίδρασης των ιταλικών συνδικάτων.

Με απλά λόγια, ο νέος… «σύμβουλος» του Παπανδρέου έκανε ό,τι ακριβώς και η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας υπό την αγία σκέπη του Νομισματικού Ταμείου. Κατόπιν αυτών η προαγωγή του σε πρόεδρο της Υπουργικής Επιτροπής του ΔΝΤ ήταν απολύτως φυσιολογική.

Φυσικά τα περί «συμβούλου» του πρωθυπουργού, ο οποίος μάλιστα θα μας επαναφέρει στις αγορές, μόνο… γέλια μπορούν να προκαλέσουν. Άλλωστε το… καθηκοντολόγιο που σέρβιραν κυβέρνηση και ΜΜΕ για τον συγκεκριμένο κύριο είναι απλώς ταυτόσημο με τη δουλειά που το ίδιο το ΔΝΤ έχει κληθεί να κάνει στην Ελλάδα.

Ας τελειώνουμε λοιπόν με το δούλεμα.

Ο άνθρωπος αυτός είναι κάτι σαν υπερπρωθυπουργός. Επειδή λοιπόν στην κυβέρνηση δεν στερούνται νοημοσύνης, είναι αυτονόητο ότι απλώς λένε ψέματα όταν τον παρουσιάζουν ως πρωθυπουργικό «σύμβουλο».

Ποια είναι όμως η πλάκα; Ότι, αν και το σερβίρισμα του Σκιόπα ως… σπουδαίου συμβούλου έγινε την Τρίτη από «Το Βήμα», την επομένη, δηλαδή χθες, στο πρωτοσέλιδο σημείωμά του ο εκδότης της εφημερίδας Σταύρος Ψυχάρης γράφει:

«Παλαιά, από τα χρόνια της ανεξαρτησίας, η παρουσία ξένων συμβούλων στην Ελλάδα. Υπήρξαν βεβαίως και φωτισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι συνέβαλαν στην πρόοδο της χώρας. Ωστόσο η εμπειρία δεν είναι η καλύτερη. Και οι προθέσεις δεν ήταν πάντοτε αγαθές.
Είμαστε βέβαιοι ότι ο κ. Πρωθυπουργός αξιολόγησε όλες τις παραμέτρους προτού αποφασίσει την πρόσληψη του Ιταλού συμβούλου».

Θα μπορούσε φυσικά να το γράψει και απλούστερα:
«Ο Παπανδρέου τον έφερε για να σας ξεσκίσει, κι εμένα μου έρχονται στο μυαλό οι εποχές που η Ελλάδα ήταν έναν κανονικότατο προτεκτοράτο»
.

Ας είναι όμως. Έστω κι έτσι, με το «γάντι», καταλάβαμε…

Η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση υποχωρεί συνεχώς ως προς τη διατήρηση της εξουσίας στη λήψη των σημαντικών αποφάσεων. Κι ας μην ξεχνάμε και τούτο: Η οικονομική πολιτική του Σκιόπα στην Ιταλία ήταν αυτή που επιτάχυνε την πτώση της κυβέρνησης Πρόντι – καθώς δεν βρήκε καμιά συναίνεση στην ιταλική κοινωνία και τα πανίσχυρα συνδικάτα – αλλά και συνέτεινε στην επώδυνη διάλυση της Κεντροαριστεράς και την κυριαρχία του Μπερλουσκόνι. Αυτά ως… προειδοποίηση για τους δικούς μας…

Οι…φούφουτοι του Γιώργου

O ανασχηματισμός, το έχετε διαβάσει κι αλλού, είναι προ των πυλών, καθώς η κυβέρνηση μετά τη σύγκρουσή της με την κοινωνία θέλει… ρεκτιφιέ. Αυτό που δεν έχετε διαβάσει είναι τα ονόματα αυτών που τελικά, και επί της ουσίας, (θα) κυβερνούν αυτόν το τόπο, μαζί βέβαια με τους ελεγκτές τροικάνους. Το «Π» έχει τη χαρά (;) να σας τους παρουσιάσει:

Τομάζο Πάντοα Σκιόπα: Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αλλά σε ρόλο πολύ ευρύτερο του Πάγκαλου. Έχει ένα επιπλέον προσόν συγκριτικά με τον Θόδωρα: Στην Ιταλία είχε συγκυβερνήσει με την… Κομμουνιστική Επανίδρυση).

Τζ. Στίγκλιτς: Υπουργός Οικονομικών (ο νομπελίστας υπάρχουν ελπίδες να τα καταφέρει καλύτερα από τον Γ. Παπακωνσταντίνου).

Αμάρτια Σεν: Υπουργός Οικονομίας (να ξεκουραστεί και η Λούκα Κατσέλη).

Χ. Σομάβια: Υπουργός Εργασίας (θα… ολοκληρώσει το κοινωφελές έργο του Λοβέρδου ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας;).

Γιόζεφ Ασεμπίγιο: Υπουργός Περιβάλλοντος (θα «διορθώσει» τις κάποιες ατέλειες της Μπιρμπίλη).

Χ. Πάλμε: Υπουργός Υγείας (μάλλον θα κρατήσει την Ξενογιαννακοπούλου ως αναπληρώτρια ο υιός του φίλου και συναγωνιστή του Ανδρέα Παπανδρέου Ούλoφ Πάλμε).

Τζ. Φίσκιν: Υπουργός Εσωτερικών (ο Ραγκούσης διάβασε το έργο του καθηγητή του Στάνφορντ για να… δημιουργήσει τον «Καλλικράτη»).

Νικ Νεγκρεπόντε: Υπουργός Παιδείας (η κυρία Διαμαντοπούλου θα κάνει «φροντιστήριο», παρακολουθώντας πώς κάνει τη δουλειά ο προφέσορας του ΜΙΤ και γεννήτορας της ιδέας «ένα κομπιούτερ για κάθε παιδί»).

Τζ. Μούλγκαν: Υπουργός Επικρατείας (ο ικανότατος Χάρης Παμπούκης έχει κι αυτός να μάθει από τον επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού του πρωθυπουργικού γραφείου του… Ηνωμένου Βασιλείου).

Ρότζερ Ουίλκινς: Υπουργός Δικαιοσύνης (θα συμβάλει στην εμπέδωση του αγγλοσαξονικού δικαίου, το οποίο ισχύει, για να μην ξεχνιόμαστε, για τις δανειακές συμβάσεις που έχει υπογράψει η κυβέρνηση).

Κέβιν Φέδερστόουν: Υπουργός Πολιτισμού θα γίνει ο εν λόγω καθηγητής Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών στο LSA (για να αποδεσμευτεί ο Γερουλάνος και να είναι στον πρωινό καφέ του πρωθυπουργού).

Τζέιμς Γκαλμπρέιθ: Υφυπουργός Εξωτερικών για θέματα οικονομικής συνεργασίας (Ο γιος του Τζον Κένεθ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και επικεφαλής των Οικονομολόγων για την Ειρήνη, θα αναλάβει τα θέματα οικονομικής συνεργασίας με την Τουρκία και τις βαλκανικές χώρες).

Richard Parker: Επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου (ο λέκτορας Δημόσιας Πολιτικής στη Σχόλη Διακυβέρνησης του Χάρβαρντ θα αναλάβει το «φροντιστήριο» των υπουργών σε θέματα επικοινωνίας).

Δυόμισι υπουργικά συμβούλια

Θα θέλαμε, μέρες ζεστές, καλοκαιρινές και ανέμελες που είναι, να κάνουμε λίγο πλάκα, να (σας) χαλαρώσουμε. Δεν μας το επιτρέπει όμως η πραγματικότητα, καθώς ξεπερνά και τη ζωηρότερη φαντασία. Το σενάριο του ανασχηματισμού που σας παρουσιάζουμε δεν είναι αστείο. Είναι, δυστυχώς, η συγκαλυμμένη πολιτική πραγματικότητα που βιώνει η χώρα την εποχή του ΔΝΤ και του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο πρωθυπουργός έχει μαζέψει τριγύρω του «στρατιές» ξένων ειδικών, οι οποίοι έχουν θέσει τις γνώσεις τους και τη διεθνή τους επιρροή στην υπηρεσία της χώρας μας – με το… αζημίωτο, μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε.

Ειδικοί περί των οικονομικών, περιβαλλοντικών, αρχιτεκτονικών, εκπαιδευτικών, ενεργειακών (και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε) θεμάτων επικοινωνούν καθημερινά με τον πρωθυπουργό, ο οποίος, έτσι όπως τα έχει… οργανώσει, συντονίζει… δυόμισι υπουργικά συμβούλια. Το ένα είναι αυτό που απαρτίζεται από τους καθ’ ύλην «αρμόδιους» υπουργούς του και το άλλο… ενάμισι από τους 40 ξένους, ως επί το πλείστον, σύμβουλους και συμβουλάτορες.

Οι πάνω από δυο ντουζίνες ξένοι ειδικοί, που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει προκειμένου να εκσυγχρονίσει τη χώρα, ενισχύουν την εικόνα της ξένης επιτήρησης, η οποία ολοένα και βαθύτερα αρχίζει να ενοχλεί τον μέσο πολίτη, καθώς αντιλαμβάνεται ότι σχεδιάζουν και αποφασίζουν γι’ αυτόν όχι αυτοί που ανέδειξε με την ψήφο του, αλλά άνθρωποι έξω από τη χώρα.

Άνθρωποι που γνωρίζουν την Ελλάδα και τους Ελληνες από αναλύσεις και στατιστικά στοιχεία, και οι οποίοι δεν έχουν ιδέα για την ιστορία του τόπου και την ιδιοσυγκρασία των ανθρώπων που κατοικούν εδώ.

Τελικά, ίσως ήταν πιο βολικό για τον Γιώργο Παπανδρέου, τους συμβούλους του και όλους εμάς, να έβρισκε μια άλλη χώρα για να κυβερνήσει…

Οι «κολλητοί»…

Στην εποχή του ΔΝΤ η χώρα βρίσκεται εν μέσω ξένων συμβούλων, επιτρόπων, μελών διεθνών οίκων και κυρίως της τρόικας, που μας έχει κάνει τη ζωή ποδήλατο και μας επέστρεψε πολλές δεκαετίες πίσω. Η προχθεσινή ανακοίνωση ότι ο Ιταλός πρώην υπουργός Οικονομίας Τομάζο Πάντοα Σκιόπα θα αναλάβει «βασικός σύμβουλος» του Παπανδρέου επιβεβαίωσε ότι πλέον η άσκηση πολιτικής σε όλους τους τομείς έχει παραδοθεί σε ξένα χέρια.

Εδώ, η υπόθεση μυρίζει, από τη στιγμή που μας κάθονται στο σβέρκο διάφοροι τύποι από το εξωτερικό που δεν έχουν καμία λαϊκή νομιμοποίηση και μας επιβάλλουν προτάσεις. Και να μην ξεχάσουμε το τσούρμο της τρόικας που έχει καθίσει σε όλα τα υπουργεία – και μην έχετε κατά νου μόνο τους τρεις τροϊκανούς, τον Τόμσεν και τους άλλους.

Βέβαια, τι περιμένατε από τον Παπανδρέου, που δεν είχε ποτέ κρύψει την αγάπη του για τους ξένους συμβούλους και το έδειχνε με τον καλύτερο τρόπο όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν αντιπολίτευση.

Μην ξεχνάτε τον Ισπανό αρχιτέκτονα Γιόζεφ Ασεμπίγιο, τον άνθρωπο που άλλαξε το πρόσωπο της Βαρκελώνης. Τον Οκτώβριο του 2009, ο Γ. Παπανδρέου τον έφερε στην Ελλάδα για την αναμόρφωση της παραλιακής ζώνης, αλλά και της πυρόπληκτης Ηλείας. Εντάξει, ο συγκεκριμένος… καλλιτέχνης είναι, δεν θα μας έκανε τη ζωή μαύρη!!!

Κατά καιρούς είχε καλλιεργήσει σχέσεις με μια σειρά ξένους καθηγητές, που οι περισσότεροι έχουν επαφές με την ελληνική κυβέρνηση, και ποιος ξέρει με τι κόστος και τι αμοιβές παίρνουν, για τις οποίες κανείς δεν μιλάει. Εδώ, για τον Σκιόπα λένε οι κυβερνητικοί ότι θα παίρνει ελάχιστα και θέλουν να τους πιστέψουμε.

Ο Παπανδρέου, στον τομέα της οικονομίας, είχε και έχει επαφές:

● Με τον νομπελίστα Τζ. Στίγκλιτς, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, τον οποίο έχει συναντήσει αρκετές φορές στην Ελλάδα.

● Με τον επίσης νομπελίστα οικονομολόγο, καθηγητή στο Χάρβαρντ, Αμάρτια Σεν, με τον οποίο έχουν αναπτύξει και οικογενειακές σχέσεις.

● Με τον Δ. Παπαδημητρίου, καθηγητή Οικονομίας, πρόεδρο του Οικονομικού Ινστιτούτου «Λεβί».

● Με τον Τούρκο Κεμάλ Ντερβίς, επικεφαλής του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ.

● Με τους Π. Λαμί (επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου), τον Χ. Σομαβία (επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας) και τον Ντομινίκ Στρος Καν (επικεφαλής του ΔΝΤ).

Για τα προβλήματα της μετανάστευσης συνομιλεί με τον προκάτοχό του στην προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Αντόνιο Γκουτιέρες, νυν ύπατο αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

Για τα περιβαλλοντικά θέματα συνομιλητές του είναι:

● Ο επικεφαλής της επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας, Γκ. Πέρσον, και ο πρώην πρόεδρος της Χιλής, νυν σύμβουλος του γ.γ. του ΟΗΕ για θέματα κλιματικών αλλαγών, Ρικ. Λάγκος.

● Ο Γκ. Λέοπολντ, επικεφαλής της Greenpeace.

● Ο Κ. Ναϊντού, επικεφαλής της οργάνωσης CIVICUS.

● Ο Ν. Στερνς, του London School of Economics, συγγραφέας της «έκθεσης Στερν» για την κλιματική αλλαγή.

● Ο τουρκικής καταγωγής Τζ. Οζντεμίρ, πρόεδρος των «Πρασίνων» στη Γερμανία.

Για τη διαφάνεια μιλάει τακτικά με τον ιδρυτή της «Διεθνούς Διαφάνειας» Πιτ. Εϊγκεν, ενώ για τις νέες τεχνολογίες συμβουλεύεται τους

● Νίκ. Νεγκρεπόντε, ιδρυτή του Media Lab του ΜΙΤ, Τζ. Ρίτζεν, πρώην υπουργό Παιδείας της Ολλανδίας.

● Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, γιο του Τζον Κένεθ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και επικεφαλής των Οικονομολόγων για την Ειρήνη.

● Ακόμη, έχει επαφές και δίνει ρόλο στον Χ. Πάλμε (γιο του πρώην πρωθυπουργού της Σουηδίας), επικεφαλής του Institute for Future Studies. Ο Πάλμε θα αναλάβει να κάνει μια μελέτη για τα θέματα πρόνοιας.

● Ο Ρ. Χάιφετς, του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ιδρυτής του Center for Public Leadership, ένας άλλος συνομιλητής του Παπανδρέου, είχε έρθει πρόσφατα στην Ελλάδα και έκανε μαθήματα στους υπουργούς για θέματα ηγεσίας και λήψης αποφάσεων. Τι κοινό έχει ο Χάιφετς με τον Παπανδρέου; Είναι και οι δυο κωπηλάτες!!!

Και επειδή στην Ελλάδα δεν ξέρουμε από δημοκρατία, αν και κοιτίδα της, ο Παπανδρέου μιλάει και με τον Τζ. Φίσκιν, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, επικεφαλής του Center for Deliberative Democracy (σε δικές του ιδέες βασίστηκε η διαδικασία για την ανάδειξη υποψήφιου δημάρχου από το ΠΑΣΟΚ στο Μαρούσι).

Το συμπόσιο της Σύμης

Οι σύμβουλοι Παπανδρέου σε γενικές γραμμές προκαλούν στη κομματική ιεραρχία αμήχανα συναισθήματα. Το ίδιο έγινε και με τον Σκιόπα, το όνομα του οποίου μόλις άκουσαν οι Πασόκοι τους έπιασε πανικός. Το ίδιο είχε γίνει όταν πριν λίγες εβδομάδες ο ΓΑΠ είχε ανακοινώσει, αφήνοντας και πάλι εμβρόντητους τους Πασόκους, ότι ο Γιόακιμ Πάλμε, γιος του Ούλοφ Πάλμε, «θα ηγηθεί μιας διεθνούς ομάδας που θα αξιολογήσει το προνοιακό σύστημα, και θα ασχοληθεί με τα θέματα νέας γενιάς».

Όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό: Το συμπόσιο της Σύμης, που κάνει ο Παπανδρέου κάθε χρόνο. Εκεί εμφανίζεται συνέχεια ο νομπελίστας Στίγκλιτς και όλοι οι προαναφερόμενοι, πλην Σκιόπα. Τακτικότατοι επισκέπτες των συμποσίων από το 2001 είναι ο συγγραφέας Μίσα Γκλένι, η διευθύντρια του κέντρου για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση στο LSE Μαίρη Κάλντορ, το στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ματς Κάρλσον.

Και για όσους δεν θυμούνται, να φρεσκάρουμε τη μνήμη τους: Στις αρχές του περασμένου Φεβρουαρίου υπήρξε η εξής σημαντική και ενδιαφέρουσα για το θέμα μας ανακοίνωση του γραφείου του πρωθυπουργού:

«Με απόφαση του πρωθυπουργού, Γιώργου Α. Παπανδρέου, αναλαμβάνουν:

● Επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, ο Ηρακλής Πολεμαρχάκις, Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Warwick του Ηνωμένου Βασιλείου

● Επικεφαλής Μονάδας Θεμάτων Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών, ο Ανδρέας Δρυμιώτης, Πολιτικός Μηχανικός, Σύμβουλος Επιχειρήσεων.

● Επικεφαλής Μονάδας Κοινωνικής Πολιτικής, ο Παναγιώτης Τσακλόγλου, Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Ευρωπαϊκών Οικονομικών Πολιτικών.

● Επικεφαλής Μονάδας Δια Βίου Μάθησης, ο Αλέξης Κόκκος, Καθηγητής Εκπαίδευσης Ενηλίκων ΕΑΠ.

● Επίσης, ο Υπουργός Επικρατείας, Χάρης Παμπούκης, αναλαμβάνει τον συντονισμό της Επιτροπής για τον Εκσυγχρονισμό της Λειτουργίας της Κυβέρνησης, η οποία θα επικουρείται από τους ακόλουθους διεθνείς εμπειρογνώμονες:

● Kevin Featherstone, Καθηγητής Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών στην Έδρα Ελευθέριος Βενιζέλος και Διευθυντής του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του LSE

● Richard Parker, Λέκτορας Δημόσιας Πολιτικής, Σχολή Διακυβέρνησης, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ

● Roger Wilkins, Γενικός Γραμματέας της Γενικής Εισαγγελίας της Κυβέρνησης της Αυστραλίας, Ειδικός Σύμβουλος του Αυστραλού Πρωθυπουργού, Kevin Rudd.

● Leif Pagrotsky, Βουλευτής, πρώην Υπουργός Βιομηχανίας & Εμπορίου, Σουηδία.

● Jeoff Mulgan, τ. Επικεφαλής Στρατηγικού Σχεδιασμού, Γραφείου Πρωθυπουργού, Ηνωμένο Βασίλειο.

Ε, με τόσους διαθέσιμους, δεν μπορείς να ξεπετάξεις και μια κυβερνησούλα στο πιτς φιτίλι;

tiresias-press.blogspot.com

ΠΑΓΟΝΗΣΙΔΑ ΑΠΟΣΠΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΡΟΙΛΑΝΔΙΑ


Μία παγονησίδα, τέσσερις φορές το μέγεθος του Μανχάταν, αποκολλήθηκε από έναν από τους δύο κύριους παγετώνες της Γροιλανδίας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο γεγονός στην Αρκτική εδώ και σχεδόν 50 χρόνια.

Η νέα παγονησίδα, που αποκολλήθηκε την Πέμπτη, θα εισέλθει σε μία απομακρυσμένη θέση που αποκαλείται Στενό Νάρες, περίπου 1.000 χιλιόμετρα νότια του Βόρειου Πόλου, ανάμεσα στη Γροιλανδία και τον Καναδά…

Η παγονησίδα έχει έκταση 260 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πάχος όσο το μισό ύψος του Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ, δήλωσε ο Αντρέας Μιούντσοου, καθηγητής Επιστήμης και Μηχανικής των Ωκεανών στο Πανεπιστήμιο Ντέλαγουερ.

Ο Μιούντσοου είπε πως ανέμενε την αποκόλληση ενός χοντρού τεμαχίου πάγου από τον Παγετώνα Πέτερμαν, έναν από τους δύο μεγαλύτερους που απέμειναν στη Γροιλανδία, επειδή μεγάλωνε σε μέγεθος για επτά ή οκτώ χρόνια. Αλλά δεν περίμενε να είναι τόσο μεγάλο.

«Τα γλυκά νερά που αποθηκεύονται σε αυτή την παγονησίδα θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τη ροή των ποταμών Ντέλαγουερ ή Χάντσον για περισσότερα από δύο χρόνια», είπε ο Μιούντσοου, η έρευνα του οποίου στην περιοχή υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Φυσικής Επιστήμης.

«Θα μπορούσαν επίσης να εξασφαλίσουν τη ροή σε ολόκληρο το δημόσιο δίκτυο ύδρευσης των ΗΠΑ για 120 μέρες», πρόσθεσε.

Ανέφερε ακόμη πως είναι είναι δύσκολο να εκτιμηθεί κατά πόσον αυτό συνέβη εξαιτίας της υπερθέρμανσης της Γης, επειδή αρχεία για το νερό της θάλασσας γύρω από τους παγετώνες κρατούνται μόνο από το 2003. Η ροή θαλάσσιου νερού κάτω από τους παγετώνες είναι μία από τις κύριες αιτίες που αποσπώνται κομμάτια πάγου από τη Γροιλανδία.

«Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως προκλήθηκε από την παγκόσμια υπερθέρμανση. Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο», είπε ο Μιούντσοου.

Επιστήμονες έχουν πει ότι οι πρώτοι έξι μήνες του 2010 ήταν οι πιο θερμοί παγκοσμίως από τότε που κρατούνται αρχεία.

Το μετεωρολογικό πρότυπο Ελ Νίνιο έχει συμβάλει σε αυξημένες θερμοκρασίες, όμως πολλοί επιστήμονες λένε πως τα αυξημένα επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου, που προκαλούνται από τον άνθρωπο, ωθούν υψηλότερα τις θερμοκρασίες.

Η αρχική ανακάλυψη του αποχωρισμού του πάγου έγινε από την Τρούντι Γούλεμπεν της Καναδικής Υπηρεσίας Πάγων.

Η παγονησίδα μπορεί να λιώσει στο έδαφος, να σπάσει σε μικρότερα κομμάτια ή να μετακινηθεί αργά προς το νότο όπου θα μπορούσε να εμποδίσει τη ναυσιπλοΐα, είπε ο Μιούντσοου.

Η τελευταία φορά που σχηματίστηκε μία τόσο μεγάλη παγονησίδα ήταν το 1962, όταν η Κρηπίδα Πάγου Γουόρντ Χαντ αποχωρίστηκε ένα νησί. Μικρότερα κομμάτια αυτού του μπλοκ παρέμειναν ανάμεσα σε πραγματικά νησιά μέσα στο Στενό του Νάρες.

nooz.gr

ΤΕΡΑΣΤΙΑ Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ


Δυο από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές του ζει μέσα σε διαστημα 3 μηνών ο πλανήτης.
Η μια είναι η διαρροή  πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού και η άλλη ο εφιάλτης των πυρκαγιών που ζει η Ρωσία.

Η Ευρώπη δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής από τις πυρκαγιές που μαίνονται εδώ και πολλές ημέρες στην Ρωσία…


Μόνο όσοι επισκέπτονται ως τουρίστες τη Μόσχα συνειδητοποιούν πολύ απλά οτι από τον καπνό που την έχει σκεπάσει δεν μπορούν να την δούν!

 
Στην Ρωσία αυτές τις ημέρες οι λέξεις που ακούγονται είναι : οικολογική καταστροφή, πυρηνική απειλή, κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία ακόμα και κοινωνική αναταραχή.

Η Μόσχα είναι περικυκλωμένη από πολλές εστίες φωτιάς και το υπουργείο Αμυνας της χώρας αποφάσισε την απομάκρυνση πυραύλων και οπλικών συστημάτων από στρατιωτικές βάσεις κοντά στην πρωτεύουσα.

Εντονες ανησυχίες προκαλεί, σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, η ανακοίνωση πως αυξάνονται τα μέτρα προστασίας στις κρατικές αποθήκες σιταριού καθώς ήδη εμφανίζονται τεράστια προβλήματα στον εφοδιασμό της αγοράς με τρόφιμα και ελλείψεις εν μέσω της χειρότερης ξηρασίας στη Ρωσία τις τελευταίες δεκαετίες.

Η απόφαση ελήφθη, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «λόγω των μεγάλων πιέσεων στην αγορά σταριού» στη Ρωσία που προκλήθηκαν από τις πυρκαγιές. «Αν αρχίσουμε να φοβόμαστε εφόδους ομάδων πολιτών σε αποθήκες σταριού, τότε βρισκόμαστε σε πολύ πιο άσχημη κατάσταση από ό,τι πιστεύουμε», δήλωσε αξιωματούχος της ρωσικής κυβέρνησης σε ειδησεογραφικό πρακτορείο.

 
Ο καπνός που τις προηγούμενες ημέρες είχε σκεπάσει τη Μόσχα, χθες έγινε ακόμα πιο πυκνός και οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τα επίπεδα των τοξικών σωματιδίων στην ατμόσφαιρα έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια κινδύνου για τους πολίτες, οι οποίοι καλούνται να μην κυκλοφορούν στους δρόμους αν δεν φορούν τις ειδικές προστατευτικές μάσκες.

Τα μνημεία της ρωσικής πρωτεύουσας όπως η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου ή οι πύργοι του Κρεμλίνου είναι σχεδόν αόρατα ακόμα και από μικρή απόσταση.

Υπολογίζεται ότι περίπου 600 πυρκαγιές βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ ο αριθμός των νεκρών έχει ανεβεί στους 52.

Παρότι έχει περάσει πάνω από μια εβδομάδα από τότε που εκδηλώθηκαν οι πυρκαγιές ο κρατικός μηχανισμός δεν φαίνεται ικανός να αντιμετωπίσει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και προκαλεί μεγάλο προβληματισμό το γεγονός ότι πλέον οι προειδοποιήσεις για πιθανή πυρηνική απειλή προέρχονται από κυβερνητικά χείλη.

Ο υπουργός Εκτακτων Αναγκών Σεργκέι Σόιγκου δήλωσε χθες ότι οι φωτιές στο Μπριάνσκ κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία και την Ουκρανία- περιοχή που είχε μολυνθεί μετά το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ το 1986- μπορεί να απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα ραδιενεργά στοιχεία που βρίσκονταν στο έδαφος.

Στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Σαρόφ, όπου συναρμολογούνται τα περισσότερα πυρηνικά όπλα της Ρωσίας, παραμένουν χιλιάδες στρατιώτες προκειμένου να τις προστατεύσουν παρότι ήδη έχουν απομακρυνθεί από εκεί όλα τα επικίνδυνα ραδιενεργά υλικά.

Μετά την καταστροφή πριν από τρεις ημέρες μεγάλης βάσης του Ναυτικού στην οποία βρίσκονταν 200 αεροσκάφη, λαμβάνονται πλέον αυστηρά μέτρα προστασίας άλλων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην Κεντρική και Δυτική Ρωσία. 

newsit.gr

9 ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ 9 ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ


της Αναστασίας Δουκάκη,
Συμβούλου Επικοινωνίας της Think Politics

Βάσει στοιχείων έρευνας καταρρίπτονται μύθοι που χρόνια τώρα ταλανίζουν τους υποψήφιους και αιρετούς Δημάρχους και αποκαλύπτονται αλήθειες που θα γίνουν χρήσιμο εργαλείο στα χέρια όσων υποψηφίων συναγωνιστούν για να κερδίσουν την ψήφο στις επερχόμενες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης…

ΜΥΘΟΣ Νο. 1: Ο υποψήφιος Δήμαρχος είναι απαραίτητο να υποστηρίζεται από το κόμμα που προτιμά ο ψηφοφόρος.
ΑΛΗΘΕΙΑ No. 1: Οι ψηφοφόροι επιλέγουν για Δήμαρχο τον υποψήφιο που εκείνοι θεωρούν άξιο, ασχέτως χρισμάτων και δαχτυλιδιών.

ΜΥΘΟΣ Νο. 2: Ο υποψήφιος Δήμαρχος πρέπει να είναι πιστός στις γραμμές του κόμματός του.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 2: Οι ψηφοφόροι στηρίζουν για Δήμαρχο τον υποψήφιο που μπορεί να ξεπερνά τις κομματικές γραμμές και να δρα ανεξάρτητα για το καλό της πόλης του.

ΜΥΘΟΣ Νο. 3: Ο υποψήφιος Δήμαρχος δεν χρειάζεται να έχει σημαντική πείρα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αρκεί να είναι νέο πρόσωπο με όρεξη για δουλειά.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 3: Οι ψηφοφόροι δίνουν εξαιρετική σημασία στην πείρα των υποψηφίων Δημάρχων και επιλέγουν ανάλογα.

ΜΥΘΟΣ Νο. 4: Ο υποψήφιος Δήμαρχος πρέπει να στηρίζεται σε δοκιμασμένες λύσεις.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 4: Οι ψηφοφόροι επιλέγουν για Δήμαρχο τον υποψήφιο που είναι έτοιμος να δοκιμάσει νέα πράγματα για να πάει ο τόπος μπροστά.

ΜΥΘΟΣ Νο. 5: Ο υποψήφιος Δήμαρχος πρέπει να κρατά τις ισορροπίες και να τους έχει όλους ευχαριστημένους.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 5: Οι ψηφοφόροι θέλουν από το Δήμαρχο να είναι έτοιμος και να «σπάσει αυγά».

ΜΥΘΟΣ Νο. 6: Δεν έχει σημασία εάν ο υποψήφιος Δήμαρχος δεν έχει ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη όπου θέτει υποψηφιότητα.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 6: Οι ψηφοφόροι εμπιστεύονται περισσότερο τον υποψήφιο που έχει μεγαλώσει στην πόλη τους και έχει βιώσει από κοντά τα προβλήματά της.

ΜΥΘΟΣ Νο. 7: Ο υποψήφιος Δήμαρχος πρέπει να λειτουργεί ως manager και να δίνει μεγάλη έμφαση στη διαχείριση.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 7: Τους ψηφοφόρους τους ενδιαφέρει περισσότερο ο υποψήφιος Δήμαρχος να είναι ένας καθημερινός άνθρωπος με τον οποίο θα νιώθουν πιο οικεία.

ΜΥΘΟΣ Νο. 8: Ο υποψήφιος Δήμαρχος πρέπει να έχει μεγάλα οράματα για τον Δήμο.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 8: Οι ψηφοφόροι επιλέγουν τον υποψήφιο που ασχολείται με πρακτικά ζητήματα και με τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν διαφορά στην ποιότητα ζωής τους, παρά εκείνον που τους υπόσχεται μεγάλες αλλαγές και ανατροπές.

ΜΥΘΟΣ Νο. 9: Ένας νέος υποψήφιος με περιορισμένους οικονομικούς πόρους δεν μπορεί να επικοινωνήσει τα μηνύματά του επαρκώς στους πολίτες, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι πιθανότητες εκλογής του.
ΑΛΗΘΕΙΑ Νο. 9: Οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν εντυπωσιάζονται από ιλουστρασιόν φαντασμαγορικά έντυπα, αλλά από έξυπνες και πρωτότυπες επικοινωνιακές ιδέες χαμηλού κόστους, που δεν είναι απαγορευτικές για κανέναν υποψήφιο.

Αρέσει σε %d bloggers: