Daily Archives: 10 Αυγούστου 2010

ΠΟΙΟΝ ΣΩΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΕ/ΔΝΤ;


του Πάνου Παναγιώτου – Διευθυντής ΕΚΤΑ

Σε πρόσφατο άρθρο μου με τίτλο ‘ποιος ακριβώς σώζεται από το πακέτο στήριξης;’ υποσχέθηκα να παρουσιάσω αναλυτικά τα συμπεράσματα έρευνας για το ελληνικό πακέτο στήριξης, του Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον (CERP) που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2010. Στην συμβουλευτική ομάδα του CERP συμπεριλαμβάνονται οι βραβευμένοι με Νόμπελ οικονομολόγοι Robert Solow και Joseph Stiglitz και άλλοι εξέχοντες οικονομολόγοι…


 

Οτιδήποτε διαβάσετε στη συνέχεια αποτελεί μετάφραση τμημάτων της έρευνας. Οι δικές μου παρεμβάσεις είναι από ανεπαίσθητες ως ανύπαρκτες και όπου γίνονται είναι για να συνδέσουν τμήματα της έκθεσης η οποία είναι δεκασέλιδη και έτσι υπερβολικά μεγάλη για ένα συμπεριληφθεί ολόκληρη σε ένα άρθρο. Χωρίς αμφιβολία, το πιο συγκλονιστικό κομμάτι είναι τα συμπεράσματα της έκθεσης.

Εξετάζοντας το οικονομικό υπόβαθρο που οδήγησε στην κρίση, η έρευνα εκτιμά ότι η Ελλάδα: ‘υπέπεσε σε μερικά σοβαρά οικονομικά λάθη στα χρόνια που προηγήθηκαν της κρίσης. Η δημοσιονομική πολιτική ακολουθούσε τους γενικούς κύκλους της οικονομίας (αντί να ακολουθεί πολιτικές που θα εκμεταλλεύονταν τις καλές περιόδους και θα προστάτευαν την οικονομία από τις περιόδους υφέσεων). Τα κρατικά έσοδα μειώθηκαν ουσιαστικά από το 2000 μέχρι το 2004 παρά την ανάπτυξη του ΑΕΠ με μέσους ετήσιους ρυθμούς της τάξης του 4,5% σε αυτά τα χρόνια. (Τα έσοδα αντιστοιχούσαν στο 43% του ΑΕΠ το 2000 για να μειωθούν στο 38% του ΑΕΠ μέχρι το 2004 καταγράφοντας πτώση κατά 11,6%, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες αυξήθηκαν στο ίδιο διάστημα από το 39% του ΑΕΠ στο 41%). Οι φόροι, ήδη κάτω από το μέσο όρο της Ευρώπης (περίπου στο 44% του ΑΕΠ), συντρίφθηκαν. Από το 2007 και μετά και κυρίως ως αντίδραση στη διεθνή οικονομική ύφεση, οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν ταχύτατα. Επιπλέον, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν αποτύπωναν πλήρως τις παραπάνω τάσεις στα επίσημα στατιστικά τους στοιχεία

Με τη βοήθεια της Goldman πραγματοποιήθηκαν χρηματιστηριακές συναλλαγές με παράγωγα που δημιουργήθηκαν ώστε να εμφανιστούν μειωμένα το χρέος και τα ελλείμματα, με στόχο την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη ενώ τα φαινόμενα διαφθοράς και φοροδιαφυγής ήταν διάχυτα.’

Μετά τα γνωστά γεγονότα από το Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2010, η Ελλάδα ωθήθηκε προς το πακέτο στήριξης των 110 δις ευρώ του ΔΝΤ και της ΕΕ, συμφωνώντας σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικών περικοπών για την περίοδο 2010 –2014.

Σύμφωνα με την έκθεση “αυτές οι περικοπές είναι ίσες με το 11,1% του ΑΕΠ, με το 5,3% αυτών να προέρχεται από μείωση των δαπανών και ένα επιπλέον 5,3% από αύξηση της φορολογίας. Προσθέτοντας 5% του ΑΕΠ από τα μέτρα που είχαν, ήδη, αποφασιστεί τους προηγούμενους μήνες κάτω από την ευρωπαϊκή πίεση, το συνολικό πακέτο δημοσιονομικής εξυγίανσης αντιστοιχεί στο 16% του ΑΕΠ. Εξετάζοντας προσεκτικά το πρόγραμμα αυτό, γίνεται αντιληπτό ότι ο στόχος είναι η όσο το δυνατόν γρηγορότερη μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος (δηλαδή αυτού που δεν περιλαμβάνει το έλλειμμα από υποχρεώσεις που προκύπτουν από την καταβολή τόκων για τα δάνεια της χώρας). Οι τόσο μεγάλες περικοπές, πράγματι, θα έχουν ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος από το 8,6% του ΑΕΠ το 2009 στο 1% το 2011 και θα απομείνει μόνο το έλλειμμα από τους τόκους στο κρατικό χρέος.

Όμως, αυτή η πολιτική θα επηρεάσει ουσιαστικά την οικονομική δραστηριότητα και την αγορά εργασίας. Οι εκθέσεις του ΔΝΤ επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο με το να προβλέψουν μία συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 4% το 2010 και μία περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά 2,6% το 2011. Το 2012 προβλέπεται πως η οικονομία θα ανακάμψει αλλά πως αυτή η ανάκαμψη θα είναι εξαιρετικά αδύναμη με ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ μόλις στο 1,1% (από το σημείο στο οποίο θα έχει βουλιάξει μέχρι τότε). Μετά το 2012 το ΔΝΤ προβλέπει ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί σε πραγματικούς όρους με ετήσιους ρυθμούς της τάξης του 0,94%. Με βάση αυτό το σενάριο ανάπτυξης του ΔΝΤ η Ελλάδα ούτε το 2015 δε θα έχει πλησιάσει του ρυθμούς ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ που είχε το 2008.

Το κυριότερο, όμως, είναι πως είναι πολύ πιθανό το ΔΝΤ να υποτιμά την πραγματική επιρροή που θα έχει στην οικονομία το δημοσιονομικό πρόγραμμα που υιοθέτησε η Ελλάδα. Για παράδειγμα, φαίνεται απίθανο η ελληνική οικονομία να αναπτυχθεί με ρυθμό 1,1% το 2012 όταν την ίδια χρονιά θα λάβει χώρα μία επιπρόσθετη δημοσιονομική μείωση ελλειμμάτων της τάξης του 2,4% του ΑΕΠ.

Παρόλα αυτά δε χρειάζεται κανείς να αμφισβητήσει τα σενάρια ανάπτυξης για να δει τα αρνητικό αποτέλεσμα στην αγορά εργασίας. Ακόμη και με το σχετικά αισιόδοξο σενάριο του ΔΝΤ, η αγορά εργασίας θα μειωθεί κατά 6% και δεν θα έχει αναρρώσει μέχρι το 2015. Η ανεργία προβλέπεται να αυξηθεί από 9,4% το 2009 στο 14% το 2013/2014.

Είναι, επίσης, πολύ σημαντικό πως η αρχική κατάρρευση και στη συνέχεια το πάγωμα της οικονομικής δραστηριότητας θα δυσχεράνουν το δημοσιονομικό πρόγραμμα. Από τη μία πλευρά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι τόκοι των δανείων το ονομαστικό χρέος θα συνεχίσει να αυξάνεται και από την άλλη πλευρά το ΑΕΠ θα κινηθεί χαμηλότερα και θα μείνει χαμηλότερα. Ο συνδυασμός ενός αυξανόμενου αριθμητή (ονομαστικό χρέος) και ενός αρχικά μειούμενου και στη συνέχεια σταθερού παρανομαστή (ΑΕΠ), θα οδηγήσει, σύμφωνα με το ΔΝΤ σε αύξηση του κρατικού χρέους στο 145% του ΑΕΠ μέχρι το 2014 όταν το 2009 ήταν 115% του ΑΕΠ.

Δυστυχώς το σημαντικότερο είναι πως η εικόνα δε βελτιώνεται ούτε μετά το 2014 καθώς ακόμη και αν λάβουμε υπόψη μας το σενάριο του ΔΝΤ, το 2020 το χρέος θα είναι ακόμη στο 120% του ΑΕΠ, πολύ επάνω απ’ ότι πριν την κρίση και από το 99% του ΑΕΠ που ήταν το 2008. Και προκειμένου να συμβεί αυτό το ΔΝΤ θέτει ως απαραίτητο στόχο την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 6%, με την πρόβλεψη ότι αυτό θα απογειωθεί στο 3,1% μέχρι το τέλος του προγράμματος στήριξης το 2013 και στη συνέχεια θα απογειωθεί ξανά στο 5,9% στα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, το ΔΝΤ δεν εξηγεί ποια μέτρα θα πρέπει να ληφθούν τότε ώστε να υπάρξει αυτή η επιπρόσθετη αύξηση στο πρωτογενές έλλειμμα.

Τί θα γίνει, όμως, στην ρεαλιστικότερη περίπτωση που το πρωτογενές έλλειμμα δεν απογειωθεί στο 6% του ΑΕΠ όπως το ΔΝΤ αυθαίρετα υποθέτει αλλά παραμείνει στο (και πάλι εντυπωσιακό) 3%; Σε αυτήν την περίπτωση, το 2020 το χρέος θα βρίσκεται πάνω από το 140% του ΑΕΠ.

Αρκετά νωρίτερα, το 2014, η Ελλάδα θα πρέπει να βρει τα χρήματα για να ξεπληρώσει τα 110 δις του δανείου από το πακέτο στήριξης, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 40% του ΑΕΠ. Επιπροσθέτως, η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει το χρέος που λήγει στο υπόλοιπο της δεκαετίας. Με το χρέος να απογειώνεται στο 145% του ΑΕΠ είναι πιθανόν οι χρηματοπιστωτικές αγορές να συνεχίζουν να απαιτούν υψηλά επιτόκια προκειμένου να δανείσουν στην Ελλάδα γεγονός που είναι πιθανόν να οδηγήσει στην χρεωκοπία της χώρας. (Μία γεύση αυτής της κατάστασης έχουμε λάβει ήδη καθώς, παρά τα μέτρα και τα εύσημα, τα επιτόκια παραμένουν στα ύψη.)

Αυτή η ψήφος της ‘μη εμπιστοσύνης’ δεν πρέπει να προκαλέσει έκπληξη καθώς θα συνάδει με την απόλυτα φυσιολογική αντίδραση των αγορών στην πραγματική οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.”

Η έρευνα κλείνει, μεταξύ άλλων, με το ακόλουθο συμπέρασμα:

‘Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της Ελληνικής Διάσωσης: αλλαγή ιδιοκτησίας του Ελληνικού χρέους ώστε να Σωθούν οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες και οι Πιστωτές της Ελλάδας

Τόσο το ΔΝΤ όσο και η ΕΕ είναι σίγουρο ότι έχουν πραγματοποιήσει τους υπολογισμούς που κάναμε σε αυτήν την έρευνα και αναγνωρίζουν ότι είναι απίθανο το πακέτο σωτηρίας τους να αφήσει την Ελλάδα σε ένα σταθερό οικονομικό δρόμο. Υπό αυτήν την έννοια το πακέτο δε βαδίζει στα πλαίσια ενός τυπικού προγράμματος του ΔΝΤ το οποίο υποτίθεται ότι πρέπει να είναι δημοσιονομικά αξιόπιστο και έτσι να αποκαταστήσει την πρόσβαση της χώρας στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Στην περίπτωση της Ελλάδα το ΔΝΤ και η ΕΕ γνωρίζουν πως το πρόγραμμα τους, παρά τα σκληρά μέτρα, δε θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών στην Ελλάδα. Αυτό ίσως εξηγεί την αύξηση του από τα 40 δις στα 110 στην τελική του έκδοση, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει εκτός αγορών για τα επόμενα δύο με τρία χρόνια.

Αυτό εγείρει το καίριο ζήτημα που πηγάζει από το αποκαλούμενο πακέτο σωτηρίας: αν η εμπιστοσύνη των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ελλάδα δεν αποκατασταθεί και την ίδια ώρα η ελληνική οικονομία ωθείται στην ύφεση, σε διψήφια ανεργία και αύξηση της φτώχιας, ποιο είναι το νόημα του; Ποιος ή τί ακριβώς σώζεται;

Τελικά, ο σκοπός του πακέτου είναι να αποπληρωθούν τράπεζες και επενδυτικά σχήματα που έχουν στα χέρια τους ελληνικό χρέος. Οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και τα συνταξιοδοτικά ταμεία είναι οι πραγματικοί αποδέκτες του πακέτου στήριξης και όχι η Ελλάδα.

Και η υπάρχει μία ευρωπαϊκή διάσταση σε όλο αυτό το θέμα καθώς το 80% του ελληνικού κρατικού χρέους δεν επιβαρύνει το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά τους ισολογισμούς Γερμανικών, Γαλλικών και Βρετανικών τραπεζών. Η Ευρώπη και το ΔΝΤ δεν παρέχουν φρέσκια ρευστότητα στην Ελλάδα αλλά, πάνω από όλα, δημιουργούν μία ασπίδα προστασίας του ευρωπαϊκού χρηματιστηριακού συστήματος από τα 200 δις απωλειών που μπορούν να προκύψουν από το ενδεχόμενο μίας ελληνικής πτώχευσης. Περιέργως, περίπου το 25% του ελληνικού χρέους βρίσκεται στο Βρετανικό (και το Ιρλανδικό) χρηματιστηριακό σύστημα.

Οι προφανείς ευνοημένοι του πακέτου που παρέχεται από τα κράτη της Ευρωζώνης δεν είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι πολίτες που θα υποφέρουν από τις σκληρές περικοπές και από την ύφεση αλλά τα χρηματιστηριακά κέντρα όπως το City του Λονδίνου.’

analitis.com

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Γεγονότα

1875:
Στο Λόγο του Θρόνου που εκφωνεί ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ στη βουλή διακηρύσσεται η Αρχή της Δεδηλωμένης. Στο εξής, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα ανατίθεται μόνο σε όποιον έχει τη «δεδηλωμένη» πλειοψηφία της βουλής. Ο λόγος του βασιλιά γράφτηκε από τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη.

1934: Οι πρώτοι κατάδικοι φτάνουν στις φυλακές του νησιού Αλκατράζ στον κόλπο του Σαν Φραντσίσκο.

1962: Η ΕΣΣΔ εκπλήσσει τον κόσμο, στέλνοντας δυο πυραύλους στο διάστημα, μέσα σε 24 ώρες.

1983: Διορίζεται στο Πρωτοδικείο Πειραιά η Αργυρώ Χουδεστανάκη, η πρώτη ελληνίδα εισαγγελέας…

1993: Οι πρέσβεις των χωρών – μελών του ΝΑΤΟ υιοθετούν ομόφωνα στις Βρυξέλλες τα σχέδια αεροπορικής δράσης στη Βοσνία. Ο ΟΗΕ ανακοινώνει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας έκανε αποδεκτό το σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.

Γεννήσεις

1716:
Ευγένιος Βούλγαρης, κερκυραίος λόγιος και κληρικός.

1864: Ελευθέριος Βενιζέλος, κορυφαίος νεοέλληνας πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1910 έως το 1915 και από το 1928 έως το 1932.

1947: Γιώργος Καρατζαφέρης, ευρωβουλευτής και πρόεδρος του ΛΑΟΣ.

1960: Δημήτρης Ζερβουδάκης, θεσσαλονικιός τραγουδοποιός.

Θάνατοι

1956: Τζάκσον Πόλοκ, αμερικανός ζωγράφος. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

sansimera.gr

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 10ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΤΗ ΜΑΓΙΚΗ ΦΡΑΣΗ


του Μιχάλη Αβατάγγελου

Οι «κυβερνητικές πηγές» έκαναν ότι δεν κατάλαβαν, αλλά εμείς, όχι όλοι, να μην έχουμε και ψευδαισθήσεις, το πιάσαμε το υπονοούμενο. Ο δικός τους άνθρωπος, ο συνδικαλιστής του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ(Ν. Φωτόπουλος – φώτο),είπε την πρόταση που περιείχε την μαγική λέξη.
Μόλις κατάλαβε ότι το κυβερνητικό κάρο είναι έτοιμο να πάρει κι εκείνον από κάτω, τους πέταξε τη χειροβομβίδα: «Καλύτερα να χαρακτηριστώ επιπόλαιος, παρά προδότης».
   Με μία και μόνο πρόταση ανέτρεψε όλη τους την φιλολογία, και ανέδειξε τις πραγματικές κυβερνητικές προσδοκίες. Στη χειρότερη των περιπτώσεων πρέπει να χαρακτηριστούν επιπόλαιοι.
   Ο έχων τη μύγα, πρωθυπουργός συνέλαβε ακαριαία τον κίνδυνο και ενώ βρισκόταν σε διακοπές διέταξε τις «κυβερνητικές πήγες» να τα μαζέψουν.

   Η κοινή γνώμη σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να πάρει το μήνυμα. Υπουργοί και πλείστοι άλλοι συγκυβερνώντες, έκαναν τους λεονταρισμούς γαργάρα αλλά το σύνθημα είχε διαρρεύσει. Επιπολαιότητα ή θάνατος.
   Η μαγική λέξη είχε λεχθεί, οι απορίες για τις ακατανόητες κυβερνητικές επιλογές και τα καταφανέστατα αδιέξοδα τους, είναι περιττές. Είναι προαποφασισμένες και τις γνωρίζουν όλοι. Η αγωνία τους είναι αν την ώρα τις κρίσεως θα μπορέσουν μα μας πείσουν, ότι δεν είχαμε να κάνουμε με προδότες αλλά με επιπόλαιους.

newstrap

Η ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


ΝΕΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ


Μια νέα ηλεκτρονική εφημερίδα έκανε την εμφάνισή της στο διαδίκτυο 
με νέα από την περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδας και οχι μόνο.

Ο ΙΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ (W.N.V.)


του Τάσου Καμούτση

Ο Ιός του Δυτικού Νείλου (W.N.V.) έχει τρία διαφορετικά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Ο πρώτος είναι ή μόλυνση, ο δεύτερος είναι ένας ήπιος πυρετός. Το τρίτο είναι μια Νευροεισερχόμενη ασθένεια που καλείται ,  δυτικού Νείλου μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα. Στα μολυσμένα άτομα η αναλογία μεταξύ των τριών κρατών της περιοχής του Νείλου είναι κατά προσέγγιση 110:30: 1…
Το δεύτερο, το πυρετικό στάδιο έχει μια περίοδο επώασης 3-8 ημερών που ακολουθούνται από τον πυρετό, πονοκέφαλο, κρυάδες, αδυναμία,  λεμφαδενοπάθεια και υπνηλία. Περιστασιακά υπάρχει βραχύβιος πυρετός, ίσως και ορμητικός και μερικοί ασθενείς δοκιμάζονται τα γαστρεντερικά συμπτώματα συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας, του εμετού, της απώλειας όρεξης, ή …
της διάρροιας. Όλα τα συμπτώματα επιλύονται μέσα σε 7-10 ημέρες, αν και η κούραση μπορεί να διαρκέσει για μερικές εβδομάδες και η λεμφαδενοπάθεια μπορεί να πάρει μέχρι και δύο μήνες.
Η πιο επικίνδυνη εγκεφαλίτιδα χαρακτηρίζεται από τα παρόμοια πρόωρα συμπτώματα αλλά και ένα μειωμένο επίπεδο συνείδησης, πλησιάζοντας μερικές φορές το κώμα. Οι βαθιές αντανακλάσεις τενόντων είναι υπερενεργητικές καταρχάς, μειωμένες αργότερα.   Η αποκατάσταση χαρακτηρίζεται από μια μακροχρόνια ανάρρωση με την κούραση.
Τα πιο πρόσφατα ξεσπάσματα έχουν οδηγήσει σε μια βαθύτερη μελέτη της ασθένειας και άλλη, σπανιότερη, εκβάσεις έχει προσδιοριστεί. Ο νωτιαίος μυελός μπορεί να μολυνθεί, χαρακτηρισμένος από το προηγούμενο myelitis με ή χωρίς εγκεφαλίτιδα.  WNV-συνδεμένος Σύνδρομο guillain-Barré έχει προσδιοριστεί  και άλλα σπάνια αποτελέσματα περιλαμβάνουν πολυεστιακή χοριοεντερίτιδα   ηπατίτιδα, μυοκαρδίτιδα  νεφρίτιδα, παγκρεατίτιδα, και  σπληνομεγαλία.

Ιστορία

Οι μελέτες των φυλογενετικών καταγωγών έχουν καθορίσει ότι WNV προέκυψε ως ευδιάκριτος ιός περίπου 1000 έτη πριν.[36] Αυτός ο αρχικός ιός που αναπτύσσεται σε δύο ευδιάκριτες καταγωγές, την καταγωγή 1 και τα πολλαπλάσια σχεδιαγράμματά του είναι η πηγή της επιδημικής μετάδοσης στην Αφρική και σε όλο τον κόσμο, ενώ η καταγωγή 2 παραμένει ως Αφρική zoonose.
WNV απομονώθηκε αρχικά από μια εμπύρετη ενήλικη γυναίκα Περιοχή του δυτικού Νείλου Ουγκάντα το 1937 κατά τη διάρκεια της έρευνας για κίτρινος πυρετός. Μια σειρά serosurveys το 1939 στην κεντρική Αφρική βρήκε τα θετικά αποτελέσματα αντι-WNV από 1.4% (Κογκό) ως 46.4% (άσπρη περιοχή του Νείλου, του Σουδάν). Προσδιορίστηκε στη συνέχεια σε Αίγυπτος (1942) και Ινδία (1953), ένα έντυπο – μελέτη του 1950 στην Αίγυπτο βρήκε ότι 90% εκείνων των πάνω από 40 ετών στην ηλικία είχε τα αντισώματα WNV. Επικίνδυνες περιοχές χαρακτηρίστηκαν το 1953 μέσα από μελέτες η ενδοχώρα της Αιγύπτου και του Ισραήλ. Ο ιός έγινε αναγνωρισμένος ως αιτία της ανθρώπινης μηνιγγοεεγκεφαλίτιδας στους ηλικιωμένους ασθενείς κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος στο Ισραήλ το 1957. Η ασθένεια σημειώθηκε αρχικά στα άλογα στην Αίγυπτο και Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του ’60 και διαδόθηκε στη νότια Ευρώπη, τη νοτιοδυτικές Ασία και την Αυστραλία. Χαρακτηριστικά η πρώτη εμφάνιση μπορεί να επισημανθεί στην περιοχή του Δυτικού Νείλου περί το 1600.
Η πρώτη εμφάνιση του ιού του δυτικού Νείλου στο δυτικό ημισφαίριο ήταν το 1999 με την εγκεφαλίτιδα που αναφέρθηκε στους ανθρώπους και τα άλογα, και την επόμενη διάδοση Ηνωμένες Πολιτείες μπορέστε να είστε ένα σημαντικό κύριο σημείο στην εξελισσόμενη ιστορία αυτού του ιού. Το αμερικανικό ξέσπασμα άρχισε στην Πόλη της Νέας Υόρκης, Νιου Τζέρσεϋ και Κοννέκτικατ, και ο ιός θεωρείται για να έχει εισαχθεί σε ένα μολυσμένο πουλί ή ένα κουνούπι, αν και δεν υπάρχει καμία σαφής ένδειξη. Ο αμερικανικός ιός ήταν πολύ στενά συνδεδεμένος σε μια συνομοταξία που βρέθηκε στο Ισραήλ το 1998. Από τις πρώτες βορειοαμερικανικές περιπτώσεις το 1999, ο ιός έχει αναφερθεί σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό, τις Καραϊβικές Θάλασσες και την Κεντρική Αμερική. Έχουν υπάρξει ανθρώπινες περιπτώσεις και περιπτώσεις αλόγων, και πολλά πουλιά είναι μολυσμένα. Και οι ισραηλινές πιέσεις των ΗΠΑ και χαρακτηρίζονται από τα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας στους μολυσμένους αναφερόμενους στα πτηνά πληθυσμούς, η παρουσία νεκρών πουλιών,  μπορεί να είναι ένας πρόωρος δείκτης της άφιξης του ιού.
Εμφανίστηκε ένα  υψηλό επίπεδο της κάλυψης μέσων, μέσω της 2001/2002 βελτιωμένης δημόσιας πληροφόρησης του ιού του δυτικού Νείλου. Αυτή η κάλυψη ήταν πιθανότατα το αποτέλεσμα των διαδοχικών εμφανίσεων του ιού στις νέες περιοχές, και είχε την απρομελέτητη επίδραση της αυξανόμενης χρηματοδότησης για την έρευνα για αυτόν τον ιό και οι σχετικοί με αυτό αρθρόποδο–  ιοί. Τέτοια έρευνα έχει επεκτείνει την κατανόηση ιών μας που διαβιβάζονται από τα κουνούπια.

Ξεχειμωνιάζοντας μηχανισμός

Κάθετη μετάδοση από τον ιό του δυτικού Νείλου από το θηλυκό Culex pipiens τα κουνούπια στους απογόνους τους έχουν καταδειχθεί στο εργαστήριο. Έχει προταθεί ότι κάθετα μολυσμένος Culex θα μπορούσε να επιζήσει του χειμώνα για να αρχίσει έναν κύκλο ενίσχυσης WNV η ακόλουθη άνοιξη. Culex τα κουνούπια περνούν το χειμώνα που διαχειμάζει στις προστατευμένες δομές όπως τα κελάρια ρίζας, οι σιταποθήκες τραπεζών, οι σπηλιές, οι εγκαταλειμμένες σήραγγες και άλλες υπόγειες θέσεις. Τα πρώτα να ξεχειμωνιάσουν ενήλικα κουνούπια για να εξετάσουν το θετικό για WNV συλλέχθηκαν στη Νέα Υόρκη, το 2000. Από τότε, τα θετικά δείγματα έχουν προσδιοριστεί το Νιου Τζέρσεϋ, το 2003 και στην Πενσυλβανία, το 2003, το 2004 και το 2005.[40]

Γεωγραφική διανομή

Ο ιός του δυτικού Νείλου έχει περιγραφεί σε Αφρική, Ευρώπη, Μέση Ανατολή, δύση και κεντρικός Ασία, Ωκεανία (υποκατηγορία Kunjin), και πρόσφατα, Βόρεια Αμερική.
Τα πρόσφατα ξεσπάσματα της εγκεφαλίτιδας ιών του δυτικού Νείλου στους ανθρώπους έχουν εμφανιστεί σε Αλγερία (1994), Ρουμανία (1996 έως 1997), Τσεχία (1997), Κογκό (1998), Ρωσία (1999), οι Ηνωμένες Πολιτείες (1999 ως 2003), Καναδάς (1999-2003), και Ισραήλ (2000).
Η επιζωοτική της ασθένειας στα άλογα εμφανίστηκε σε Μαρόκο (1996), Ιταλία (1998), οι Ηνωμένες Πολιτείες (1999 ως 2001), και Γαλλία (2000). Το 2003, ιός του δυτικού Νείλου μεταξύ των αλόγων στο Μεξικό.
Στις ΗΠΑ το 2002, ο ιός του δυτικού Νείλου τεκμηριώθηκε στα ζώα σε 44 κράτη και στις περιοχές της Κολούμπια με Ιλλινόις, Λουιζιάνα, Μίτσιγκαν, και Οχάιο όπου εμφανίστηκαν και οι περισσότεροι θάνατοι.  
Eπιδημίες «πυρετού του Δυτικού Νείλου» σε ανθρώπους έχουν εκδηλωθεί από το 1996 σε διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (όπως Γαλλία, Ισπανία, Ρουμανία, Ουγγαρία) και πρόσφατα στην Ιταλία και Πορτογαλία. Επίσης, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΚΕΕΛΠΝΟ, από το 1999 έως και σήμερα έχει εμφανιστεί μεγάλος αριθμός κρουσμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Ο ιός του Δυτικού Νείλου μεταδίδεται με το τσίμπημα μολυσμένων κουνουπιών, ενώ οι προσβεβλημένοι ασθενείς δεν μεταδίδουν τη νόσο
Επισημαίνεται ότι «στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, οι ασθενείς με λοίμωξη του Δυτικού Νείλου εμφανίζουν ήπιες εκδηλώσεις. Σε μικρό μόνο ποσοστό (<1%), και κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, εμφανίζονται επιπλοκές όπως μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα, που στην πλειονότητα των περιπτώσεων έχουν καλή πορεία».

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ


Μας οδηγούν στην απαξίωση της πολιτικής για να μην αντιδράσουμε. 

Η αποχή θα είναι το καλύτερο δώρο στον ΓΑΠ και το ΔΝΤ 
Πώς πιστεύει η κατοχική κυβέρνηση ότι θα αντιμετωπίσει τις επερχόμενες αντιδράσεις του κόσμου;


 …
Η Διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης
Καιρό τώρα ακούμε για αναλύσεις περί του τέλους του κύκλου της μεταπολίτευσης, ότι η κοινωνία, η δημοκρατία, η Ελλάδα πρέπει να αλλάξουν διότι οι Έλληνες, παραδοσιακά πολιτικοποιημένος λαός, στρέφουν την πλάτη τους στην πολιτική και τους πολιτικούς, βλέποντας οι εκάστοτε εξουσία τους να εμπλέκεται σε σκάνδαλα όπου το πολιτικό κατεστημένο διαπλέκεται με οικονομικούς παράγοντες, εντός ή εκτός της χώρας και κυρίως με δημοσιογράφους που τους παρέχουν ασυλία. Ένας τρελός χορός εκατομμυρίων στήθηκε σε βάρος των πολιτών όλα τα προηγούμενα χρόνια που άλλαζαν χέρια και η γενική πεποίθηση είναι ότι αυτά που έχουν αποκαλυφθεί, Βατοπέδι, Ζήμενς κτλ. αποτελούν μονάχα την κορυφή του παγόβουνου και πώς η διαπλοκή έχει ποτίσει πολύ πιο βαθιά την ελληνική κοινωνία.
Είχε αναπτυχθεί όμως ένα σύστημα που βόλευε αρκετούς, τόσους ώστε να μην αλλάζει τίποτα ακόμη κι αν ήταν πασιφανές το πού οδηγούσε αυτή η κατάσταση. Οι κυβερνώντες φρόντιζαν να κρατούν την εξουσία διαπλεκόμενοι με οικονομικά συμφέροντα, αύξαναν τους κρατικοδίαιτους και γενικά όλο τον δημόσιο τομέα βολεύοντας είτε στον Δήμο, είτε στην ΕΡΤ, είτε σε μια υπηρεσία το παιδί, τον ανιψιό, τον ξάδερφο, που προκειμένου να γλιτώσει απ’ την αβεβαιότητα κολλούσε αφίσες κι “ έκανε τούμπες” για να βολευτεί στην μονιμότητα του δημοσίου.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν στην Ελλάδα το ποσοστό εκλογικής αποχής να εκτοξευτεί σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, αφού τα πιο φτωχά στρώματα δεν έβρισκαν καμία διαφορά στο ένα ή το άλλο κόμμα σ’ ένα σκληρό δικομματικό σύστημα, ενώ τους ψηφίζοντες αποτελούσαν κυρίως οι δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι είχαν την ελπίδα να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Βλέπουμε άλλωστε ότι ποσώς ενδιαφέρθηκαν οι κυβερνήσεις για το πόσους δημοσίους υπαλλήλους χρειάζεται πραγματικά ο κρατικός μηχανισμός, απόδειξη ότι τώρα καταμετρήθηκαν για πρώτη φορά!  Η δε νεολαία αποπολιτικοποιηθήκε προτιμώντας να βλέπει ειδήσεις στο STAR για την κάθε οπισθιοκουνάμενη και ως φοιτητές να ψηφίζουν με βάση ποια παράταξη διοργανώνει τις καλύτερες εκδρομές στην Μύκονο πριν την εξεταστική Ιουνίου.
Η κυβέρνηση θα πετύχει, λόγω απογοήτευσης
Η κυβέρνηση του ταξιδιωτικότατου ΓΑΠ βρήκε λοιπόν εξαιρετικό έδαφος για να προχωρήσει στην υλοποίηση των εντολών που είχε πάρει (φυσικά δεν εννοώ τον ελληνικό λαό , αφού υφάρπαξε την ψήφο των δημοσίων υπαλλήλων κυρίως, που σε αντίθεση με τον Καραμανλή, τους έταζε αυξήσεις, έφερε την χώρα ουσιαστικά σε κατοχικό καθεστώς εκχωρώντας την οικονομική και κατ’ επέκταση πολιτική εξουσία σε κάποιους στυγνούς διεθνείς φορείς υπογράφοντας μια συνθήκη που ουσιαστικά καταργεί το Σύνταγμα της χώρας.
Από εκεί και πέρα όλα δρομολογήθηκαν. Κατάργηση 13ο 14ου μισθού, περικοπές σε επιδόματα, συντάξεις, απελευθέρωση απολύσεων, ξεπούλημα κάθε κρατικής περιουσίας και… και… και… και… Κι αυτά είναι μόνο τα οικονομικά!
Σίγουρα η χρονική περίοδος που λαμβάνονται οι αποφάσεις αυτές, μέσα στο καλοκαίρι, δεν είναι τυχαία. Αυτήν την περίοδο οι αντιστάσεις του λαού και των συνδικάτων είναι περιορισμένες, οι αντιδράσεις πολύ μικρότερες. Λέμε και γράφουμε πολλά όλη αυτή την περίοδο για το πώς μπορούμε να αντιδράσουμε ως λαός. Οι απόψεις πολλές, από ειρηνικές μέχρι ακραία βίαιες. Για να πετύχουν χρειάζονται συσπείρωση, οργάνωση, σκοπό, ιεραρχία, γνώση της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης. Πράγματα που δεν φαίνεται να έχει ο ελληνικός λαός, τουλάχιστον για την ώρα.
Γι’ αυτό και όλα αυτά δεν απασχολούν τόσο την κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου. Θεωρούν ότι τέτοιες πράξεις αντίδρασης θα είναι, είτε περιορισμένης εμβέλειας, άρα ακίνδυνες, είτε εύκολα διασπώμενες και ελεγχόμενες. Σε αντίθεση με τον λαό, το ΠΑΣΟΚ έχει την εμπειρία να διαλύσει τέτοιες ενέργειες.
Αυτό που οι κυβέρνηση φοβάται πιο πολύ είναι η αντίδραση μέσω της ψήφου. Να της στερηθεί δηλαδή η εξουσία. Ο Παπανδρέου το γνωρίζει ότι κάποια στιγμή θα φύγει κακείν κακώς από την Ελλάδα αλλά όχι ακόμα. Όχι πριν να ολοκληρώσει το έργο των εντολέων του. Πρώτο μεγάλο τεστ φυσικά θα είναι οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του Νοεμβρίου (αν δεν γίνουν και βουλευτικές μαζί). Η πεποίθηση του σκληρού πυρήνα της κυβέρνησης είναι ότι τα πράγματα δεν θα είναι τελικώς τόσο άσχημα όσο θα περίμενε κανείς βλέποντας τα αντιλαϊκά μέτρα που έχει λάβει.
Αναλύοντας την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας, πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι ήδη είναι τόσο απογοητευμένος που δεν έχει καμία εμπιστοσύνη και ελπίδα στην πολιτική και στα κόμματα. Αν προσθέσουμε σ’ αυτό και την σιγουριά ότι οι όποιες προσπάθειες αντιστάσεις από Σεπτέμβρη θα αποτύχουν εύκολα ή δύσκολα, την προαναγγελθείσα εξαγγελία του “ κοινωνικού μνημονίου” (μάλλον στην ΔΕΘ) το οποίο θα αποτελεί ασπιρίνη  που τα ΜΜΕ θα παρουσιάσουν για “ σουπερμαντολίνη” που θα μας σώσει και ενδεχομένως μια μικρή μερίδα πολιτών να επηρεαστεί θετικά, τότε οι αναλυτές πιστεύουν ότι η απαξίωση στην πολιτική θα γιγαντωθεί ραγδαία και το αποτέλεσμα θα είναι οι Έλληνες να απέχουν από τις εκλογές, αηδιασμένοι με την κατάσταση και μην μπορώντας να βρουν πολιτική “ παρηγοριά” σε κάποιον πολιτικό χώρο. Έτσι θα ψηφίσουν τα μέλη των κομμάτων και όλα τα γνωστά «κομματόσκυλα», και φυσικά η «Σάρα κι η Μάρα» που μαζεύουμε μέσα στην Ελλάδα τόσα χρόνια και ο ΓΑΠ τους έδωσε δικαίωμα ψήφου, πράγμα που στην κυβέρνηση πιστεύουν ότι θα τους δώσει αν ίσως όχι οριακή νίκη, τότε μια διαχειριζόμενη ήττα, που εύκολα με την βοήθεια των φίλων τους στα ΜΜΕ θα αποδώσουν στα δύσκολα, αλλά απαραίτητα μέτρα που προβλέπει το μνημόνιο. Βέβαια ακόμη κι αν το μήνυμα των πολιτών με μια ενδεχόμενη τεράστια αποχή είναι σαφές για τις κυβερνητικές επιλογές και πνιγεί και θα διαστρεβλωθεί στα παράθυρα με τα κλουβιά των πράσινων «παπαγάλων».
Αν επαληθευτεί αυτό το σενάριο τότε δεν θα υπάρχει κανένα ανάχωμα για να σταθεί απέναντι στην ισοπέδωση του ελληνικού λαού. Κι ας μην το βλέπουμε απίθανο. Ρωτήστε γύρω σας φίλους, γνωστούς, νέους και θα διαπιστώσετε την αποστροφή τους προς την πολιτική και θα σας δηλώσουν ότι ίσως να μην πάνε να ψηφίσουν καθόλου, αφού ένα τέτοιο σάπιο σύστημα δεν τους αφορά. Η απαξίωση λοιπόν θα οδηγήσει στην συνέχιση του κυβερνητικού έργου; Ή μάλλον της κυβερνητικής καταστροφής;
Πιστεύω ότι είναι ένα ύπουλο σχέδιο στο οποίο πρέπει να αντισταθούμε. Μέσω των ιστολογίων και των ιστοτόπων πρέπει να ενημερώσουμε τους πολίτες που ανησυχούν και ψάχνουν μια αληθινή ενημέρωση, ότι η ύστατη μορφή αντίστασης είναι να μπούμε στο παραβάν και να ψηφίσουμε. Μακάρι η κατάσταση να έχει αλλάξει μέχρι τότε και οι κοινωνικές αντιδράσεις που προβλέπονται για το φθινόπωρο να έχουν την καλύτερη δυνατή έκβαση και να μπορέσουν να αντισταθούν στις διαλυτικές προσπάθειες της κυβέρνησης. Αλλά η ψήφος είναι κάτι που κάνει την εκάστοτε εξουσία να τρέμει πιο πολύ απ’οτιδήποτε άλλο. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να το καταργήσει, ακόμα(;), η κυβέρνηση ΓΑΠ. Όχι άκυρο και λευκό που δεν θα τους πονέσει, ούτε φυσικά προτείνω ένα συγκεκριμένο κόμμα. Ας ψηφίσει ο καθένας κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, ένα εξωκοινοβουλευτικό κόμμα. Η ψήφος μας είναι δύναμη. Για όσους από μας δεν θέλουν να δώσουν αυτήν την δύναμη στην παρούσα κυβέρνηση, ας την δώσουν κάπου αλλού, γιατί η δύναμη που δεν εκμεταλλευόμαστε είναι η καλύτερη ψήφος για την εξουσία που δεν μας αρέσει!
Ας ενημερώσουμε λοιπόν τον κόσμο, να καταλάβουν και οι πιο απογοητευμένοι, αυτοί που έχουν να ψηφίσουν 20 χρόνια τώρα, ότι αυτή η μορφή αντίδρασης δεν βοηθάει κανέναν.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΣΤΑΤΗ ΜΟΡΦΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ

filologos10.wordpress.com
Αρέσει σε %d bloggers: