Daily Archives: 15 Δεκεμβρίου 2010

ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Ν.ΒΟΙΩΤΙΑΣ


κλικ στην εικόνα

Μεγάλο πλήθος – Μεγάλο πάθος – Πρωτοφανής η συμμετοχή του κόσμου σε όλη την Ελλάδα


Δεκάδες χιλιάδες πολίτες κατέβηκαν στους δρόμους της Αθήνας στη μαζικότερη ίσως πορεία των τελευταίων χρόνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που 10.000 άνθρωποι που πήραν μέρος στην κινητοποίηση του ΠΑΜΕ ολοκλήρωναν την πορεία τους στην Αμαλίας, χιλιάδες κόσμου που μετείχαν στην πορεία συνδικάτων και αριστερών οργανώσεων είχαν καταλάβει ολόκληρη τη Σταδίου, αναγκάζοντας χιλιάδες ακόμη διαδηλωτές που μετείχαν στην πορεία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να περιμένουν για τουλάχιστον μια ώρα στην Ομόνοια…Ανάλογες σε όγκο και παλμό και οι πορείες που έγιναν στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τα Χανιά, τα Ιωάννινα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας

myvernews.blogspot.com
Δεν έλειψαν όμως τα επεισόδια – Τραυματισμός του πρώην υπουργού και βουλευτή της ΝΔ Κ. Χατζηδάκη … Δείτε στη συνέχεια τα βίντεο


ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΤΕΙΡΙΟΥ


Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου:
ekpol.stiriou@hotmail.com 
lopke.stiriou@gmail.com
Ιστοσελίδα: http://stirion1982.blogspot.com

Θυμηθείτε: Η καλή λειτουργία του Συλλόγου βασίζεται στον εθελοντισμό.
(Ο εθελοντισμός είναι μια  σημαντική κι ελπιδοφόρα κοινωνική διεργασία. Οι θεμελιώδεις αρχές της αλληλεγγύης και του σεβασμού προς τον πάσχοντα, αλλά και το δικαίωμα του πολίτη να παρεμβαίνει και να αλλάζει την κοινωνία εκφράζονται μέσα από τη δράση των εθελοντών σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής: στο περιβάλλον, την υγεία-πρόνοια, τον πολιτισμό, την εκπαίδευση, την ειρήνη, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.)

Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ


Του Νίκου Μπογιόπουλου


Τα χρέη (τους) είναι το πρόσχημα

Ο κύριος Παπακωνσταντίνου, παρουσία του Κοινοτικού επιτρόπου Ολι Ρεν κατά την επίσκεψη του τελευταίου στην Αθήνα, πρότεινε όταν γίνεται λόγος για «χρέος» να αναφερόμαστε πλέον στο συνολικό εξωτερικό χρέος μιας χώρας και όχι μόνο στο δημόσιο χρέος. Και τούτο, όπως παρατήρησε, λόγω της διεθνούς τάσης τα χρέη των ιδιωτών να τα αναλαμβάνουν τα κράτη και οι κυβερνήσεις.

Συμφωνούμε απόλυτα!

Και συμφωνούμε (για την ακρίβεια: «υπερθεματίζουμε»!) γιατί η αποτύπωση της κατάστασης του συνολικού εξωτερικού χρέους της Ελλάδας, τα χρέη δηλαδή προς τρίτες χώρες, όχι μόνο του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις κλπ.), αποκαλύπτει από μια ακόμα πλευρά την πολιτική απάτη στην οποία επιδίδεται το ΠΑΣΟΚ…
 
*

Είναι, λοιπόν, το χρέος που δημιουργεί «ειδικές συνθήκες» στην Ελλάδα και που λόγω των «ειδικών συνθηκών» η κυβέρνηση «αναγκάζεται» να κόβει μισθούς και συντάξεις; Είναι το χρέος εκείνο το «ειδικό μέγεθος» που «υποχρεώνει» την κυβέρνηση να εγκαθιδρύει συνθήκες «Νταχάου» στις εργασιακές σχέσεις;
Αν ήταν έτσι, τότε οι μισοί λαοί του κόσμου θα έπρεπε να έχουν, ήδη, εκτελεστεί με την κατηγορία της «σπατάλης»!
Αν ήταν έτσι, τότε ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να αποτελεί υπόδειγμα ανά τον πλανήτη, όχι «χαραμοφάη», όπως θέλουν οι ταγοί του να τον εμφανίζουν, αλλά «συνετού μέρμηγκα»!

*Τα στοιχεία είναι δικά τους, προέρχονται από τους πλέον φιλικούς προς την κυβέρνηση οργανισμούς και υπηρεσίες και ομολογούν την αλήθεια.
 

Πρώτον: Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας (πίνακας 1), ύψους 532 δισ. δολαρίων, τεράστιο μεν, αλλά εντούτοις δεν είναι παρά μια «κουτσουλιά» μπροστά στα κοντά 14 τρισεκατομμύρια του χρέους των ΗΠΑ ή στα περίπου 9 τρισεκατομμύρια του χρέους της Βρετανίας ή στα 4,7 τρισεκατομμύρια του χρέους της Γερμανίας της καγκελαρίου Μέρκελ!
Τα στοιχεία (τους) πιστοποιούν ότι τουλάχιστον 11 από τις 16 χώρες της Ευρωζώνης έχουν μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος από το ελληνικό!
Οτι ακόμα στην έδρα της ΕΕ, εκεί που συνεδριάζει η Κομισιόν, στο Βέλγιο, το εξωτερικό χρέος είναι περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερο από το χρέος της Ελλάδας!

Δεύτερον: Οσον αφορά το εξωτερικό χρέος συγκρινόμενο με το ΑΕΠ (πίνακας 2) επίσης επιβεβαιώνεται ότι το 167% της Ελλάδας απέχει παρασάγγας από το πάνω από 1.000% της Ιρλανδίας ή από το 470% της Ολλανδίας.
Σε κάθε περίπτωση, ο γαλλογερμανικός άξονας δεν είναι εκείνος που διαθέτει την έξωθεν καλή μαρτυρία, αφού η μεν Γαλλία έχει μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ της από εκείνο της Ελλάδας, η δε «αυστηρή» σε τέτοια θέματα Γερμανία μας ακολουθεί κατά πόδας…

Τρίτον: Σύμφωνα με τα στοιχεία για το κατά κεφαλήν χρέος, η Ελλάδα (πίνακας 3) βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση όχι μόνο από τις ΗΠΑ και μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες εκτός ΕΕ (Ελβετία, Νορβηγία), αλλά και από τις μισές σχεδόν χώρες της Ευρωζώνης.

***

Τα παραπάνω, αφ’ ενός αποδεικνύουν ότι το ζήτημα του χρέους δεν αποτελεί κάποιο ιδιαίτερο σύμπτωμα του «ελληνικού καπιταλισμού». Είναι προσδιοριστικό του παγκόσμιου καπιταλισμού, αφού, από συστάσεώς του, έτσι λειτουργεί το σύστημα της «ελεύθερης οικονομίας».

Πρόκειται για την οικονομία που «ελεύθερα» επιτρέπει στις πολυεθνικές, στα μονοπώλια και στις τράπεζες να κερδοσκοπούν και εξίσου «ελεύθερα» τα δικά τους ιδιωτικά χρέη, που διαμορφώνονται στο πλαίσιο των χρηματοπιστωτικών τους δραστηριοτήτων, έρχονται μέσω του καπιταλιστικού κράτους να τα φορτώνουν στο δημόσιο κρατικό ταμείο, δηλαδή στους λαούς.

*

Αφ’ ετέρου, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν – και το επιβεβαιώνει διπλά η σύγκριση του ελληνικού εξωτερικού χρέους με τα ισχύοντα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο – ότι η «τρομοκρατία» περί το χρέος και τα ελλείμματα, στο εσωτερικό της Ελλάδας, δεν αποτελεί παρά μια προπαγανδιστική μηχανή.
Μια «μηχανή» που κατασκευάστηκε να επαναλαμβάνει ότι βρισκόμαστε στο «χείλος του γκρεμού» ώστε να βρεθεί «παραλυμένος» ο λαός τη στιγμή που οι εγκάθετοι της ολιγαρχίας τον σπρώξουν να κάνει ένα βήμα μπροστά, μέσα στον γκρεμό!

*

Η «χρεο-τρομοκρατία» είναι ένα πρόσχημα (από τα διάφορα που χρησιμοποιούνται σε όλες τις χώρες, αφού παντού, ανεξαρτήτως χρεών και ελλειμμάτων, οι λαοί υφίστανται την ανελέητη λιτότητα) για την επιβολή του προαποφασισμένου κοινωνικού βανδαλισμού και του πρωτοφανούς εργοδοτικού κανιβαλισμού, που δεν έχει στόχο το «νοικοκύρεμα» των οικονομικών του ελληνικού κράτους.

Ο στόχος των εμπνευστών της είναι άλλος και είναι διπλός:

Από τη μια επιδιώκουν τη συναίνεση του λαού, που καλείται να αναπτύξει την ψυχολογία του «συνενόχου» και του «συνυπεύθυνου» για τα χρέη που οι εκμεταλλευτές του δημιουργούν, αλλά εκείνος πρέπει να τα πληρώνει.
Από την άλλη, η θεωρία του χρέους γίνεται το προπέτασμα καπνού που στο όνομα του «κοινού μας σπιτιού που καίγεται», προσπαθεί να αφοπλίσει τις λαϊκές αντιστάσεις απέναντι στην πολιτική που διασφαλίζει στην πλουτοκρατία «εργασιακούς κανόνες» τύπου «Αουσβιτς».

«Κανόνες» απόλυτης εργασιακής βαρβαρότητας, που θα επιτρέψουν στους κεφαλαιοκράτες την άνευ όρων εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και τη διασφάλιση μετά την κρίση μιας νέας κερδοφορίας (και ακόμα μεγαλύτερων χρεών), που θα επιτευχθεί πάνω στα νεκροταφεία των εργατών και στις ερεβώδεις στέπες της κοινωνικής εξαθλίωσης.
 
resaltomag.blogspot.com

Η Αθήνα στα πρόθυρα της κατάρρευσης


Την άμεση παρέμβαση για την σωτηρία των Αθηνών ζητούν από την κυβέρνηση, αλλά και τη νέα δημαρχιακή αρχή της ελληνικής πρωτεύουσας, οι κάτοικοι του κέντρου, καθώς η πόλη τελεί υπό πλήρη θεσμική και λειτουργική κατάρρευση. Ιστορικές συνοικίες βιώνουν την απαξίωση και γκετοποιούνται, η νύχτα έρχεται να επιβάλλει τα δικά της μέτρα και σταθμά και δεκάδες άνθρωποι ερωτοτοτροπούν με την σκέψη της… 

…μετακόμισης στα προάστεια – υπνουπόλεις της Αττικής. Η Αθήνα βιώνει μία απίστευτη υποβάθμιση, που την έχει χαντακώσει στον ρόλο του ουραγού των ευρωπαίκών πρωτευουσών και έχει παύσει πια να θεωρείται ελκυστική. 
Για τον επιχειρηματία κ. Γ. Σουλτανιά, ο οποίος ήρθε πιτσιρίκι από την Ευρυτανία στα χρόνια της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης, τα πράγματα έχουν καταστεί μη αναστρέψιμα. «Δουλεύω το γκαράζ εδώ και 40 χρόνια. Πληρώνω 800 ευρώ ανταποδοτικά τέλη κάθε μήνα στον δήμο. Και τι παίρνω πίσω; Τίποτα! Όλα μόνοι μας τα κάνουμε! Και την καθαριότητα και τα πεζοδρόμια» λέει. Όπως εξηγεί, πλέον αδυνατεί να εργαστεί όσο δούλευε παλιότερα, λόγω των κινδύνων από τις συνεχείς επιθέσεις, με αποτέλεσμα να χάσει τους μισούς πελάτες τους. «Έχω γιο 30 χρονώ, τρία χρόνια είναι άνεργος και, όμως, εδώ δεν είναι πια μέρος για να δουλέψει» συμπληρώνει. 
prassia-eyrytanias.blogspot.com

ΜΑΙΟΣ 2011: ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ
Μιλώντας στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης
Με θέμα «το Ποντιακό ως Ευρωπαϊκό ζήτημα – η παρουσία του στους διεθνείς θεσμούς»

 

Βρισκόμαστε σε ένα αποφασιστικό σημείο της μεγάλης διαδρομής του αγώνα μας, του διμέτωπου αγώνα μας. Κανείς δεν πίστευε ότι θα φτάναμε εδώ. Πετύχαμε μεγάλες νίκες στο διεθνές επίπεδο. Υπήρξε συμβολή των Ελλαδιτών Ποντίων σε αυτές τις νίκες; Καμμία. Όσοι το υποστηρίζουν είναι κοινοί απατεώνες. Η μόνη άξια λόγου συμβολή είναι αυτή της …
…Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, είτε υπό την προεδρεία του Π. Ακριτίδη, είτε του Κ. Γαβρίδη, είτε αυτή του Κ. Αποστολίδη Αυτή είναι η αλήθεια. Θα ήταν περισσότερες, μεγαλύτερες αν δεν μας υπονόμευαν στο εσωτερικό της χώρας. Η υπονόμευση εκδηλώθηκε από ένα μίγμα κρατισμού, κομματοκρατίας, διαφθοράς, παρακράτους και Ποντίων Καπό.  Οφείλω να ομολογήσω ότι τις υπονομεύσεις και τις επιθέσεις από το εξωποντιακό περιβάλλον, από συγκεκριμένους κύκλους και πολιτικά πρόσωπα, τις περίμενα. Εκδηλώθηκαν υπόγεια ακόμα και την ημέρα της ψηφοφορίας στο Κοινοβούλιο για την 19η Μαΐου, τον Φεβρουάριο του 1994. Δεν περίμενα όμως ότι θα είχαν μια τόσο ανήθικη στάση οι Πόντιοι λεγόμενοι πολιτικοί – βουλευτές. Ούτε μια τόσο δουλική στάση οι ομοσπονδίες. Ούτε ότι θα είχαμε Ποντίους σε ρόλο Καπό. Πρόκειται για ένα θλιβερό και σκοτεινό κεφάλαιο της σύγχρονης ποντιακής ιστορίας. αυτό το μίγμα, αυτές οι δυνάμεις ηττήθηκαν και αντιμετωπίζουν την περιφρόνηση μας. Κανείς μα κανείς δεν αντέδρασε στις προσβολές της 19ης Μαΐου. Μόνο η δημόσια ειλικρινής συγγνώμη μπορεί ίσως να τους σώσει. Ο ποντιακός χώρος χρειάζεται την κάθαρση, ένα ηθικό άλμα, μια ηθική αναγέννηση, όπως όλη η Ελλάδα. Η πολιτική παθολογία της μεταπολίτευσης δηλητηρίασε δυστυχώς και τους Ποντίους. Το μέλλον όμως ανήκει σε εμάς. Υπάρχει η σοφία των επιτυχιών και των παθημάτων. «Παθάνετεν μαθάνετεν», έλεγαν οι πρόγονοι μας.
Το 2011, ο Μάιος του 2011 θα είναι η μεγάλη αρχή ενός νέου κύκλου αγώνων. Τόσο οι εχθροί όσο και οι φίλοι ή οι άσπονδοι φίλοι μας, θα κατανοήσουν καλά πλέον το τι σήμαινε η φράση μου «η επιστροφή των Ποντίων στη ιστορία και τη γεωγραφία», στο δεύτερο – το μόνο υγιές μαζί με το προπαρασκευαστικό πρώτο – Παγκόσμιο Συνέδριο Ποντίων τον Αύγουστο του 1988.
Οι κεντρικές συγκεντρώσεις και πορείες στη Μόσχα, τη Νέα Υόρκη, την Ουάσιγκτον, την Αυστραλία, στην Ευρώπη, την Γεμανία, την Λευκωσία στη γραμμή του Αττίλα, την Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, θα αποτελέσουν εκφράσεις αυτής της επιστροφής αλλά και της αποφασιστικότητας των Ποντίων να πορευτούν πλέον χωρίς ταπεινωτικές εξαρτήσεις και με ένα υψηλό αίσθημα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Χωρίς κρατικοκομματικές πατερίτσες που τους καθιστούν ανάπηρους και δούλους.
Στόχος μας να κάνουμε την 19η Μαΐου συμβολισμό ζωής για όλη την Ευρώπη, τη Μικρά Ασία, την Οικουμένη. Η 19η Μαΐου συμβολίζει την νίκη της ζωής, της ιδεολογίας της ζωής, επί του θανάτου. Γι αυτό την πρότεινα ως ημέρα μνήμης.
Το μεγάλο μας σύνθημα σε όλες τις συγκεντρώσεις, το ανθρωπιστικό μας αίτημα, θα είναι η καθιέρωση της ως Ευρωπαϊκής και Διεθνούς ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Αυτό ήταν το σύνθημα στη μεγάλη διαδήλωση του Έσλινγκεν της Βάδης Βιττεμβέργης τον Μάιο του 2010. Είχαν την αλληλεγγύη όλων των Γερμανών πολιτών. Άργησαν να το κάνουν αλλά το έκαναν.
Ειδικά όμως εδώ στη Θεσσαλονίκη, ένας ποδηλατόδρομος, μια ποδηλατοδρομία της ζωής, των νέων γενεών των Ποντίων, την 19η Μαίου 2011, από το μνημείο του Χορτιάτη έως το μνημείο της Αγίας Σοφίας, μπορεί να εκφράσει ένα νέο ανθρωπιστικό ορίζοντα αλλά και το αντιρατσιστικό πνεύμα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης. Αυτών που γνώρισαν και τον Κεμαλισμό και τον Ναζισμό. Οι ποδηλάτες αυτοί θα κάνουν μια στάση στο κολλέγιο Ανατόλια για να τιμήσουν τη μνήμη του Συμεών Ανανιάδη και των καθηγητών του κολλεγίου που γνώρισαν στην Μερζιφούντα την κεμαλική βία.
Ο μεγάλος συμβολισμός, το μεγάλο σήμα των συγκεντρώσεων του Μαΐου 2011, θα είναι η χαρακτηριστική ποντιακή ποδιά της πόντιας μάνας, συζύγου, αδελφής, γιαγιάς. Αυτή που υπέστη κύρια την γενοκτονία. Η χαρακτηριστική ποντιακή Φοτά με τα χαρακτηριστικά χρώματα. Όπως είναι τα χρώματα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τραπεζούντας. Της Trabzon Spor.
Η Φοτά, οι χιλιάδες διαδηλώτριες και διαδηλωτές που θα την ανεμίζουν στις πλατείες του πλανήτη Γη, είναι η έκφραση της ενότητας μας, της ζωής, της ευγενούς θέλησης μας να επιστρέψουμε στην ιστορία και γεωγραφία ως ανθρωπιστές, ως φιλάνθρωποι, ως ειρηνιστές, ως καλλιεργητές, δημιουργοί και μάστορες.
ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΟΥΝ ΟΣΟΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΣΥΓΧΥΣΗ
Όσοι όχι μόνο δεν κατανοούν, δεν αναγνωρίζουν αλλά και δεν αναδεικνύουν αναλυτικά, επιστημονικά και κυρίως πολιτικά την ιδιαιτερότητα, την βαρύτητα, την κεντρικότητα της νέας ποντιακής υπόθεσης – αυτό που ονόμασα «το Ποντιακό ζήτημα σήμερα» – σημαίνει ότι δεν έχουν διδαχθεί και δεν θέλουν να διδαχθούν τίποτε από το παρελθόν, το 1922, την ήττα του ’22. Σημαίνει επίσης ότι στερούνται της επιστημονικής, της διανοητικής επάρκειας αλλά και της πολιτικής ικανότητας να κατανοήσουν τα σύγχρονα πεδία και τους δρόμους της απελευθέρωσης όλων των αυτοχθόνων λαών της Μικράς Ασίας και όλων των ομάδων του Ελληνισμού. Τα παράλληλα πεδία και τα ενωτικά πεδία. Τους παράλληλους δρόμους και τους ενωτικούς δρόμους. Πεδία αγώνα και όχι πεδία αδράνειας.
Γι αυτό το λόγο αυτά τα πρόσωπα πρέπει να απομονωθούν. Γιατί προκαλούν σύγχυση. Γιατί επιπλέον και με ένα τρόπο που προκαλεί ερωτηματικά, επιμένουν στη σύγχυση όταν η ιστορική εξέλιξη τους διαψεύδει.
Το ανώτερο πεδίο της ενότητας είναι το αίτημα για την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Του Κεμάλ, του κοινού μας εγκληματία. Εκεί κρίνεται η ενότητα, η καθαρότητα, η ελληνικότητα των προθέσεων.
Εκτός από το πεδίο της άγνοιας, της ημιμάθειας, της αμάθειας, της εξάρτησης και της σύγχυσης, υπάρχει ακόμη ένα στο οποίο οφείλω να αναφερθώ. Ματαιοπονούν όσοι θεσμικοί και εξωθεσμικοί επιδιώκουν με αδιαφανείς τρόπους να επαναφέρουν τους συλλόγους των προσφύγων και ειδικά των Ποντίων, στις αραχνιασμένες αίθουσες, την ταπεινωμένη, φθηνή, πελατειακή πολιτική λεία, τις φτηνιάρικες κρατικές προπαγανδιστικές εκδόσεις, τις πολιτικάντικες κορώνες διαχείρισης του πόνου των προσφύγων και την ανωνυμία που συνάντησα όταν ξεκίνησα αυτό τον τιτάνιο αγώνα. Δεν θα επιστρέψουν στην πριν το 1985 εποχή.
Θα ήθελα να ζούσε ένας μεγάλος γλύπτης, ένας μεγάλος Έλληνας, ένας συναθλητής μου, που δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς, ο Βάσος Καπάνταης από την Πέργαμο. Όπως και ο φωτογράφος της τελευταίας άλωσης της πόλης, ο Δημήτρης Καλούμενος. Να έβλεπαν πού έφτασε αυτός ο αγώνας. Μια μέρα οφείλω να γράψω γι αυτά, γι αυτούς, ώστε ο αγώνας μας να κινείται στο φως και να μην σκεπάζεται από το σκότος. Τις δυνάμεις του σκότους.
Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη :

ΧΑΡΑΓΜΑΤΟΣ…ΕΠΟΧΗ (ΒΙΝΤΕΟ)


Το «όχι» του Παπαχρήστου


Του Θανάση Ι. Νικολαΐδη
 
 «ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ η χώρα που χρειάζεται ήρωες» (Brecht). Κι αν βρήκαμε τον ήρωα, μη τον πετροβολούμε. Είναι, σήμερα, βουλευτής Πρέβεζας ο Βαγγέλης Παπαχρήστος. Χτες ήταν ένας μικρός ήρωας, όταν στα 18 του φυλακίστηκε, πέρασε από στρατοδικείο της Χούντας, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Οι κεραίες των χουντικών έπιασαν τη δράση του, ζύγιασαν τα τσακάλια τον φάκελο απ’ τον πατέρα του ως αγωνιστή της αριστεράς και (δι)έπραξαν τα «δέοντα».
Ο λαός τον αντάμειψε και το (βρώμικο) ’89 τον βρήκε βουλευτή του ΚΚΕ. Δεν άντεξε την κολιγιά και τα παράτησε. Έπιασε τη συμπαιγνία και…

 …μετεπήδησε για το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. Ένας συνεπής αριστερός στους κόλπους του Κινήματος, ανάκατος με συντρόφια που φόραγαν την ίδια «κονκάρδα» κι ανάμεσά τους μεγάλα… ονόματα «σοσιαλιστών». Πριν τα «έργα» και οι μίζες «πλουτησάντων» βγουν στην  επιφάνεια και κρατήσουμε τη μύτη κοιτώντας τον αφρό.
ΕΝΑΣ «αντιφρονών» στο Κίνημα δεν θα’ φερνε την Άνοιξη-το’ ξερε και το ξέραμε. Ούτε πως στην πράξη συμφωνούμε για την ενέργειά του. Ωστόσο, δεν πυροβολούμε τον «αντάρτη», γιατί μας δίνει τις εγγυήσεις του. Απ’ τα παλιά με τους αγώνες, μέχρι σήμερα με τις… ισορροπίες. Κι είναι δύσκολο, σχεδόν ηρωικό να πεις το «όχι» σου μονάχος, όταν όλοι τους λένε «ναι» δηλώνοντας υποταγή στο Κόμμα και τον αρχηγό, χαϊδεύοντας την έδρα και με στόχο την επανεκλογή. Το’ πε ο Βαγγέλης, ξεχωρίζοντας σαν μύγα μες το γάλα που είναι άσπρο, αλλά ανομοιογενές στη σύσταση, με χοντράδια μέσα, που δεν φαίνονται. 
ΚΑΙ, βέβαια, δεν μπορείς να παραμείνεις σιωπηλός, ανέκφραστος και ανενεργός στο ΠΑΣΟΚ της κας Νταλάρα και της κας Γκερέκου. Κι αν δεν κάνεις κάτι που θα ταράξει τα νερά, οι διπλανοί σου, με το «ναι σε όλα» και το ασταμάτητο χειροκρότημα, θα σου στρώσουν το αύριο «που σαν αύριο δεν θα μοιάζει». Κι αν πας βαθύτερα στο χρόνο προς τα πίσω, θα δεις κι άλλα λουλούδια που σου βγήκαν γαϊδουράγκαθα και δεν το αντέχει η ψυχή σου. 
ΚΑΙ τι δουλειά έχεις εσύ, Βαγγέλη Παπαχρήστο, στο χώρο που δεν τόλμησε να «κρεμάσει» έναν μεγαλομιζαδόρο για να πάρει κουράγιο ο πολίτης, να δέχεσαι την αύρα του κ. Τσοχατζόπουλου και μέρος της «κληρονομιάς» του κ. Σημίτη που βλέπει και παρατηρεί, αλλά σηκώνει αδιάφορα τους ώμους; Βγες μόνος και πολέμησε. Ωστόσο, σε απόσταση από τους… θλιβερούς συμπρωταγωνιστές του (βρώμικου) ’89.

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΕΕΔ


Το μήνυμα των Χριστουγέννων, ας αναγεννήσει τις ελπίδες μας , δίνοντας στον καθένα μας την ευκαιρία πραγματοποίησης των προσδοκούμενων χαρίζοντας υγεία, ευημερία και επιτυχίες .
Το ΔΣ και τα μέλη της Ελληνικής Ένωσης Έρευνας και Διάσωσης σας εύχονται Καλές Γιορτές
Με εντoλή του Δ.Σ της ΕΕΕΔ 
Κέντρο Επιχειρήσεων Λιβαδειάς
Γεώργιος Κούτσικος
Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων
tel.no.: +30.6937218629  e-mail: www.eeed@mail.gr
            http://eeedlivadias.blogspot.com

Η είδηση που πέρασε στα ψιλά: Η Αμερικανική Βουλή αναγνωρίζει την Μάχη του Μαραθώνα ως μια από τις σημαντικότερες της Ιστορίας


Η Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε το Ψήφισμα 1704, που είχε υποβάλει τον περασμένο Σεπτέμβρη ο Δημοκρατικός νομοθέτης James McGovern από την Πολιτεία Μασαχουσέτη, με το οποίο αναγνωρίζεται ότι οι Αθηναίοι πολεμιστές, που αγωνίστηκαν στον Μαραθώνα το 490 ΠΧ, κατατρόπωσαν τον αριθμητικά ισχυρότερο ξένο εισβολέα που τους επιτέθηκε και πως η νίκη τους εκείνη συνέβαλε στο να συνεχιστεί η ανάπτυξη του καινούργιου τότε συστήματος… διακυβέρνησης που ονομάστηκε «δημοκρατία», στις βασικές αρχές του οποίου και στηρίχτηκε αιώνες αργότερα η ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής…

Το μέτρο κηδεμόνευαν 44 συνολικά νομοθέτες και από τα δύο κόμματα, πρωτοστατούντων των συμπροέδρων της κοινοβουλευτικής ομάδας προώθησης Ελληνικών θεμάτων στο Κογκρέσο, βουλευτών Gus Bilirakis, Ρεπουμπλικανού από την Φλόριντα, και Carolyn Maloney, Δημοκρατικής από την Νέα Υόρκη, καθώς επίσης και των ελληνικής καταγωγής βουλευτών John Sarbanes, από την Πολιτεία Μαίρυλαντ, Zack Space, από την Πολιτεία Οχάιο, Niki Tsongas, από την Πολιτεία Μασαχουσέτη και Dina Titus, από την Πολιτεία Νεβάδα.

Το Ψήφισμα 1704 της Αμερικανικής Βουλής κάνει επίσης συγκεκριμένη αναφορά στον αγγελιοφόρο Φειδιπίδη που έτρεξε μια απόσταση 26 μιλίων για να μεταφέρει από τον Μαραθώνα στους Αθηναίους την είδηση της νίκης και που ξεψύχησε αμέσως μόλις ολοκλήρωσε την ιερή αυτή αποστολή του, εμπνέοντας κατοπινές γενιές να καθιερώσουν τον Μαραθώνιο σαν άθλημα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, οι οποίοι ξεκίνησαν το 1896 στην Αθήνα.

Το Βουλευτικό Ψήφισμα, που εγκρίθηκε με ψήφους 359 υπέρ έναντι 44ων κατά, τονίζει ότι ένα χρόνο μετά την θέσπιση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, ο Αθλητικός Όμιλος της Βοστώνης, στην Πολιτεία Μασαχουσέτη, καθιέρωσε κι αυτός Μαραθώνιο τον οποίο διοργανώνει αδιάκοπα κάθε χρόνο από το 1897 στην Βοστώνη. Το Ψήφισμα κάνει ακόμα ειδική μνεία σε μια τελετή η οποία έγινε το 2007 στον Μαραθώνα, στο Μνημείο των Ελλήνων ηρώων που θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη. Στην τελετή εκείνη ανάφτηκε από τις ακτίνες του Ήλιου μια φλόγα που συμβολίζει την δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος, τα Ολυμπιακά ιδεώδη και την ειρήνη. Η φλόγα μεταφέρθηκε από την Ελλάδα στο Hopkinton της Μασαχουσέτης, το οποίο έκτοτε αδελφοποιήθηκε με τον Μαραθώνα.

Σύμφωνα με το Ψήφισμα, η Φλόγα του Μαραθώνα, από το 2008 μέχρι σήμερα παραμένει αναμμένη συνεχώς στο Hopkinton για να τιμά την μνήμη όλων των μελών των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που, όπως οι Αθηναίοι πολεμιστές του 490 ΠΧ, έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία και την δημοκρατία.

Πρόκειται για την ίδια Φλόγα που δρομείς μετέφεραν πρόσφατα από την Μασαχουσέτη στην Ουάσιγκτον, την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, για τον 35ο ετήσιο Μαραθώνιο των Πεζοναυτών, στον οποίον πήραν μέρος 30 χιλιάδες αθλητές και για άλλες εκδηλώσεις με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 2,500 χρόνων από την Μάχη του Μαραθώνα.

Το ψήφισμα καταλήγει τονίζοντας ότι η Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχει μαζί με την Πρεσβεία της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες, τους πολίτες του Hopkinton και του Μαραθώνα καθώς και εκατοντάδες χιλιάδες ανά τον κόσμο Μαραθωνοδρόμους, στον εορτασμό της φετινής μεγάλης επετείου της Μάχης του Μαραθώνα, την οποία και θεωρεί ως μια από τις σημαντικότερες μάχες της ανθρώπινης ιστορίας.

Το Ψήφισμα 1704 εγκρίθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή λίγες ημέρες πριν λήξουν οι εργασίες του 111ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αρέσει σε %d bloggers: