Daily Archives: 18 Δεκεμβρίου 2010

50 (ΔΩΡΕΑΝ) ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΑΛΙΑΡΤΟΥ


Το ημερολόγιο ήταν μια ιδέα του Βήματος Αλιάρτου, που με τη συνεργασία του γελοιογράφου SOU LEE και τη χορηγία του Συλλόγου Γονέων Και Κηδεμόνων του Γυμνασίου Αλιάρτου, πήρε σάρκα και οστά”.


Οι 50 πρώτοι αναγνώστες που θα μας στείλουν email -μέχρι την Κυριακή 26 Δεκεμβρίου- αναγράφοντας το όνομά τους, με την ένδειξη «Για το Ημερολόγιο 2011» θα λάβουν μήνυμα με πληροφορίες για την παραλαβή του. (Τα ημερολόγια δεν αποστέλλονται ταχυδρομικώς)

 Οι υπόλοιποι αναγνώστες μπορούν να αποκτήσουν το ημερολόγιο από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου Αλιάρτου. ( Κα Γεωργία τηλ. 22680 24189).

ΑΥΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ; …


…ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ: "ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΜΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΣΟΥ…"


της Χαράς Νικοπούλου

Eίμαι παιδί του ’74…

Όχι μη γελιέσαι Έλληνα…
Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου…
δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου…
Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες…
εκεί στον……
τύμβο της μακεδονίτισσας…
22 Ιουλίου 1974…
Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…
Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα…

Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…


Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,… μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες

ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού…

Με έντυσες με μπλε ποδιά… αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι… κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες.


Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις…


Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς.


Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων…


Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία…


Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα…


Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό μα όχι στον Έλληνα τον σταυρό… για φαντάσου…


Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο…

μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα …
θυμάσαι τον Γενάρη του 34…εκεί στη Σουηδία…
και να προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης
τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ…!!!

Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη… μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου… Βλέπεις εγώ για εσένα είμαι ακραία…


Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα… εκεί στο Δέρειο… κι οχι στο Κολωνάκι… με ανάγκασες να βάλω μέσο τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί…


Μου έμαθες προσευχή… μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις..


Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη τη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη…


Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο κι όχι εσύ είναι εκεί και έχει όνομα… ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;… Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;…


Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά… για εθελοντισμό μιλούσες… μα όταν το ‘κανα κι αυτό έστειλες τους ”δραγουμάνους” να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί… τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου…


Και εγώ… εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση… στο μαύρο και το άσπρο…


Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου… σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα… ήσουν εκεί… πίσω απ’ τις κουτές. σκονισμένη… κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου αραχνιασμένο… μόνο εγώ και εσύ…η προτομή του μέγα Αλέξανδρου…


Δάκρυσα… πόνεσα…μα σε άκουσα Ελλάδα απ’ τη φωνή του…


”Ποιος είναι εθνάρχης” με ρωτά…”ο Βενιζέλος;.. ποιος αγωνίζεται σκληρά… ο Γιώργος απ’ τα ξένα;


Για σκέψου εσύ δασκάλα… με ξαναρωτά… αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης… και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης… Μακεδονία ή Ήπειρο… Θράκη ή το Αιγαίο…


Αναλογίσου εσύ δασκάλα… θα το σκεφτόμασταν πολύ;


Τι να διαπραγματευτώ… τη γη μου ή το νερό μου;… μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη… και όχι εμάς …εμάς κλειδώνεις στα ”μπουντρούμια”…


Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου… ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα… προδότες ελληνόφωνοι… διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό…ή μήπως εφιάλτη;… κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα εις τον καθένα…


Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών… γιατί έχουμε ειρήνη!!!!


Γέμισε και η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία…


Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας …γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο ”nation” που θα ’λεγε και ο ”μέγας” ο Γιωργάκης… το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθος ρωμιοσύνης… το ”nation” είναι η ”φύση” του… εκ γενετής προδότης…


Κι’ αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν ”λόγιε”, ”πολιτικέ” δημοκρατίας, να το θυμάσαι …

είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης… δικής σου αναρχίας..

helleniclegion.blogspot.com

Να σε κάψω Γιάννη να σ’ αλείψω λάδι


γράφει ο Κλεισθένης 

Ένας-ένας οι πολιτικάντηδες, αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις απ’ την καταστροφική πολιτική του μνημονίου, πολιτική του ΠΑΣΟΚ και των εξαπτέρυγων.
Οι πολιτικάντηδες του τόπου, «ποντάρουν» στην κοντή μνήμη του λαού και είτε διαφοροποιούνται διαγραφόμενοι, είτε σιγοψυθιρίζουν τις «ενστάσεις» και τις «διαφωνίες» τους με την κυβερνητική πολιτική.
Αφού συμμετείχαν και υπερψήφισαν, όλα τα καταστροφικά για την οικονομία και τη χώρα, μέτρα, αντιλαμβανόμενοι τη γενική κατακραυγή της κοινωνίας, προσπαθούν να δείξουν φιλολαϊκό πρόσωπο και μη μας φανεί περίεργο, σε λίγο θα «κοκορεύονται» ότι τάχα έκαναν και αντίσταση, κατά του μνημονίου και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του ΠΑΣΟΚ…
Ήδη ο Καρατζαφέρης αρχίζει να «μασάει» τα λόγια του και να υποστηρίζει ότι ψήφισε μόνο το μνημόνιο, για να «σωθεί» η πατρίδα. Κάνοντας τις συνήθεις «κολοτούμπες» του, πιθανό αύριο να αυτοανακυρηχτεί  πολέμιος του μνημονίου, κάτι τέτοιο δεν μας εκπλήσσει καθόλου.
Η Ντόρα βλέποντας τα εξευτελιστικά ποσοστά των δημοσκοπήσεων, σιγά-σιγά αλλάζει φρασεολογία (όχι πολιτική ουσία, είναι νεοφιλελεύθερη) θέλοντας να καρπωθεί η ίδια και το κόμμα της, κάποιους απ’ τους δυσαρεστημένους και οργισμένους πολίτες. Θα τηρήσει την πάγια τακτική των πολιτικάντηδων λέγοντας, «εγώ τα έλεγα αλλά δεν με άκουγε κανείς».
Πολλοί απ’ το ΠΑΣΟΚ, βλέποντας την καταιγίδα που έρχεται, άρχισαν να αναζητούν σανίδα σωτηρίας, κάνοντας «διαρροές» στους κολλητούς τους δημοσιογράφους για δήθεν προβληματισμούς και αντιρρήσεις που έχουν, φυσικά μέσα στη βουλή είναι «κότες». «Όταν βουλιάζει το καράβι τα πρώτα που φεύγουν είναι τα ποντίκια». Για να τους «κόψει» το βήχα ο ΓΑΠ απειλεί πάλι με εκλογές. Η βασική επιδίωξη του ΓΑΠ και της τρόικας είναι να στηριχτεί όπως-όπως η κυβέρνηση μέχρι να ψηφιστούν όλα τα νομοσχέδια της καταστροφής. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι, η ανατροπή όλων αυτών των νομοσχεδίων και ειδικά των επαχθέστατων όρων της δανειοδότησης, από μια άλλη κυβέρνηση, θα χρειαστεί πολύ καιρό ίσως και χρόνια. 
Οι αλλοπρόσαλλες δηλώσεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ είναι μνημειώδεις.
Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (ο Οικονόμου, όχι ο διαγραμμένος) έκανε σε κανάλι την εξής ανατριχιαστική τοποθέτηση, «διαφωνώ με το πολυνομοσχέδιο αλλά θα το ψηφίσω για να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές», αυτός βάλθηκε να μας τρελάνει. Ο Παπακωνσταντίνου σε άλλο κανάλι, είπε πως ήξεραν ότι απ’ τις βεβαιωμένες οφειλές προς το δημόσιο, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι δεν ήταν δυνατό να εισπραχτούν (μέχρι τώρα δεν τα χάρισαν αλλά τελικά να δούμε τι θα γίνει), ο Ρέπας μας είπε ότι, εμείς φταίμε που δεν έχουμε αλλάξει με την ψήφο μας τους «λαδιάρηδες» πολιτικούς, ο Πάγκαλος «μαζί τα φάγαμε» κτλ. Πλήρες «μπάχαλο».
Η ΝΔ αδυνατεί να εμπνεύσει το λαό γιατί οι προθέσεις της δεν είναι ξεκάθαρες, ο φόβος της περαιτέρω συρρίκνωσης την υποχρεώνει να ακολουθεί τα γεγονότα παρά να προηγείται, αν ξεκαθαρίσει τις προτάσεις της θα έχει διαρροές. Ο Σαμαράς φοβάται μη χαρακτηριστεί λαϊκιστής αν κινηθεί ξεκάθαρα κατά της τρόικας ή μνημονιακός αν συμπαραταχτεί με τις επιλογές της. Κινείται μεσοβέζικα. 
Η πολιτικάντικη λογική του λεγόμενου πολιτικού κόστους τα ρυθμίζει όλα. Το αν έχουν οι πολιτικοί κόστος ή όχι, είναι αδιάφορο για τους πολίτες, η καταστροφή ολοκληρώνεται μέρα με τη μέρα, η βία θα πολλαπλασιαστεί και η αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και των εργασιακών δικαιωμάτων μετατίθεται για πολύ αργότερα. Στη χώρα θα έχουμε αναταραχές για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, κάτι που θα δυσκολέψει πολύ την πολυπόθητη ανάπτυξη.
Οι πολίτες συζητώντας μεταξύ τους καταδικάζουν τη βία αλλά από μέσα τους την δικαιολογούν, χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ξυλοδαρμός Χατζηδάκη, πολλοί λένε ότι ήταν άδικος και καταδικαστέος και ταυτόχρονα στο πίσω μέρος του μυαλού τους έρχεται η σκέψη «καλά του κάνανε, μακάρι να τούριχναν κι΄άλλες». Αυτά τα επεισόδια μπορεί να πολλαπλασιαστούν με ανεξέλεγκτες επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος.
Όταν σπέρνεις ανέμους θερίζεις θύελλες. Πιθανή έκρηξη της βίας θα φέρει εντατικότερη αστυνομοκρατία. Αν η Ελληνική κοινωνία αποδεχτεί ότι η βία μπορεί να λύσει τα προβλήματα καήκαμε. Η δράση φέρνει αντίδραση, η βία φέρνει βία.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο ξυλοδαρμός του Χατζηδάκη ή οπουδήποτε άλλου είναι ανεπίτρεπτος και μη βιαστείτε να με χαρακτηρίσετε υποστηρικτή του γιατί η γνώμη μου για τον συγκεκριμένο είναι ότι στην  πολιτική του σταδιοδρομία οι επιδόσεις του ήταν από μηδενικές έως καταστροφικές για τη χώρα, υπήρξε ο στρατηγός του ξεπουλήματος της «Ολυμπιακής», είναι πολιτικό παιδί της «άγιας» οικογένειας και νεοφιλελεύθερος.
Καταδικάζω και αποστρέφομαι κάθε μορφή βίας από πεποίθηση. Δεν προσφέρει τίποτε και δεν οδηγεί πουθενά.
Το πολιτικό σύστημα, με την σημερινή του μορφή, θα επιδιώξει να παραμείνει έως ότου γίνουν νόμοι του κράτους, όλα όσα ζητούν ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ. Το ζητούμενο για τους πολιτικούς αναλυτές αλλά και από τους απλούς πολίτες είναι με τι θα αντικατασταθεί.
ideopigi.blogspot.com

ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ


κλικ στην εικόνα

Τα ράφια θα… κοντύνουν;


του Θανάση Ι. Νικολαΐδη
 
ΑΠΟ μέρα σε μέρα, από κυβέρνηση σε κυβέρνηση και οι τιμές σκαρφάλωσαν στα ύψη. Χαμήλωσαν οι μισθοί, «ψήλωσαν» τα ράφια και τα κέρδη έξω. Σε σάκους ευρωπαϊκούς, με ανεργία ελληνική. Με την αλληλεγγύη τους οι φίρμες, με το καρτέλ τους οι άρπαγες ομοειδών επιχειρήσεων, με τα (υπερ)κέρδη τους οι βιομήχανοι στην Ελλάδα των χαμηλών μισθών και των υψηλών τιμών…
ΔΕΝ άργησε να’ ρθει η ώρα που όλα πάνε να στερέψουν. Τα καροτσάκια γίναν’ μισογεμάτα καλαθάκια και τέλος η ουρά στο ταμείο. Η μηχανή ρέταρε, οι στροφές λιγόστεψαν και το λαδάκι λιγοστό, πολύ το κρύο και ο θόρυβός της έφτασε στ’ αυτιά των αφεντικών. Βάρεσαν συναγερμό και «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενοι», συνεδρίασαν. Κράτος, βιομήχανοι και μεταπράτες συναποφάσισαν και μας ενημερώνουν. «Μειώσεις τιμών σε 600 είδη»(;!).
Τ’ ακούσαμε και αναθαρρήσαμε, ωστόσο, ετοιμάσαμε… μικρό καλάθι. Με τόση πικρή πείρα από «συμφωνίες κυρίων». Με αλλεπάλληλες αυξήσεις από μέρα σε μέρα…. Λες και τους φώτισε ο Θεός ξαφνικά κι έγιναν κύριοι τα τσακάλια που αλώνιζαν στις αγορές κατά την «ιδεολογία» τους και στα βρομόνερα του καπιταλισμού; Λες να ‘δωσαν μαχαιριές στο καρτέλ που έστησαν με φροντίδα; Να δεις που οι «κύριοι» θα προλάβουν να ανεβάσουν τα είδη. Ένα καινούριο ταμπελάκι πάνω στην παλιά τιμή και το τρικ εξασφάλισε τα (υπερ)κέρδη τους, με το καρτέλ ποτέ να μην πεθαίνει.
ΤΟ ‘ξεραν πως ο έλληνας (υπερ)καταναλωτής είναι απειθάρχητος και αλώνιζαν. Κι αν του μιλούσες για μποϋκοτάζ σε κάποιο είδος, θα’ κανε το αντίθετο. Θα φόρτωνε το καρότσι με αγαθά που θα’ πρεπε να μην αγοράσει και θα στήνονταν στο ταμείο καμαρωτός. Ωστόσο, η κρίση τού αλλάζει συνήθειες, περιορίζει την καταναλωτική του μανία και «ουδέν κακόν αμιγές καλού».

ΜΟΝΟ η ανάγκη θα μπορούσε να σιάξει την ασύδοτη αγορά που την είπαν «ελεύθερη» και «ανάγκη εστί το μη ενδέχεσθαι άλλως». Με νερό στο κρασί τους, με λιγότερη αισχροκέρδεια στην αγορά, με λιγότερα αγαθά στο καρότσι μας. Περιμένοντας τα ράφια να «κοντύνουν» και τη «συμφωνία κυρίων» απλωμένη στα μεγαλομάγαζα της ακρίβειας. Χωρίς ψευδαισθήσεις πως μας… νοιάστηκαν οι λυσσασμένοι του υπερκέρδους, στην Ελλάδα της αισχροκέρδειας. Για τα συμφέροντά τους «υποχωρούν» στην αγορά των… αφελών, που τους πονήρεψε η ανάγκη.

Αρέσει σε %d bloggers: