Daily Archives: 21 Φεβρουαρίου 2011

Υπάρχει εναλλακτική έξοδος;


του Μιχάλη Χατζηπέτρου
περιοδικό Άρδην τ.71
 
Μια κριτική παρουσίαση των αντιμνημονιακών οικονομικών πολιτικών
 
Εννέα μήνες μετά την υπογραφή και εφαρμογή του  επαίσχυντου Μνημονίου, είμαστε σε θέση να κάνουμε κάποιες χρήσιμες παρατηρήσεις ως προς τα παρακάτω: Στην Ελλάδα υπάρχει ταύτιση φιλελευθέρων και αριστερών οικονομολόγων στο ότι το Μνημόνιο φέρνει ύφεση και ανεργία, που με τη σειρά τους επιτείνουν το χρέος, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε ένα φαύλο κύκλο ανατροφοδότησης του εν λόγω τριπτύχου (ύφεση, ανεργία, χρέος κ.ο.κ). Ταύτιση υπάρχει περίπου και στις αιτίες της διεθνούς διάστασης της κρίσης, δηλαδή στην αυτονόμηση του χρηματιστικού κεφαλαίου από το παραγωγικό. Εδώ οι συγκλίσεις σταματούν…


H κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς το 2008 έδειξε δύο πράγματα:

Πρώτο, το ότι η παγκοσμιοποίηση όπως την ξέρουμε τελείωσε. Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι, «στη ροή της ιστορίας, όποια καπιταλιστική οικονομία μετασχηματίστηκε σε χρηματιστική έχασε την ηγεμονία της προς όφελος της παραγωγικής χώρας-δανειστή» (Τζ. Αρίγκι–Γ. Καραμπελιάς). Οι ιταλικές πόλεις, και ιδιαίτερα η Γένοβα, με τη στροφή τους στη χρηματιστική οικονομία, άρχισαν να χάνουν σταδιακά το προβάδισμα από την ανερχόμενη τότε Ολλανδία, την οποία διαδέχθηκε η Μ. Βρετανία, για να παραδώσει με τη σειρά της τη σκυτάλη στις ΗΠΑ. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σήμερα με τις ΗΠΑ και την Κίνα.
2ον, «Το μοντέλο δυτικός-εβραιοαγγλοαμερικάνος τραπεζίτης-Ασιάτης παραγωγός, μας τελείωσε» (Δ. Γεωργόπουλος). Τις δύο προηγούμενες δεκαετίες, υπήρχε η «αφέλεια» των Δυτικών, που πίστευαν ότι η βαριά οχληρή βιομηχανία θα έμενε στην Ασία και τη Λ. Αμερική, ενώ η τεχνολογία και το τραπεζικό σύστημα στη Δύση –κι έτσι όλοι θα ήταν ευχαριστημένοι, και ο Δυτικός μισθωτός των 1500 ευρώ και ο Κινέζος των 100 δολαρίων. Πλην όμως, τώρα, η Κίνα καθίσταται ικανή να αντιγράψει τα πάντα, ενώ η υπόλοιπη Ασία και η Λατινική Αμερική δεν αφήνουν πλέον τους Δυτικούς να τους εκμεταλλεύονται όπως τις προηγούμενες δεκαετίες.
Το διεθνές πολιτικό σκηνικό, επομένως, μεταβάλλεται δραματικά τα τελευταία χρόνια, οι τεκτονικές πλάκες μετακινούνται και τίποτε δεν είναι όπως πριν.

Η ελληνική περίπτωση
Η Ελλάδα εντάχθηκε παρασιτικά στη Δύση. Η όποια βιομηχανική της ανάπτυξη, που την κατηγοριοποιούσε, κατά τη δεκαετία του ’70, σε μια κατάσταση ανάλογη των σημερινών νεοανερχόμενων οικονομικών δυνάμεων (χώρες ΑΧΕ στην οικονομική βιβλιογραφία της εποχής, ήτοι Αργεντινή, Χιλή, Ελλάδα –τι ειρωνεία!–), εξαντλήθηκε από το ίδιο το φαύλο πολιτικό σύστημα. Η φαινομενική ευημερία των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων οφειλόταν στη «γεωπολιτική αξία του οικοπέδου Ελλάς» (Π. Κονδύλης) και στους σχεδιασμούς των Γερμανογάλλων σε σχέση με αυτή. 

Το μνημόνιο ως υποθήκη
Ας παρομοιάσουμε την πατρίδα μας με μιας τεράστιας αξίας γη, που έχει στα όριά της ένα κακοχτισμένο σπίτι και έναν ανίκανο και κλέφτη διαχειριστή. Αντί ο τελευταίος να αναλάβει τις ευθύνες του, δανείζεται συνεχώς, με αποτέλεσμα τα τελευταία δανεικά (αυτά της τρόικας) να υποθηκεύσουν με διπλή υποθήκη τη γη μας. Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα, ποικίλες φωνές έρχονται να αμφισβητήσουν αυτό τον διαχειριστή. Προέρχονται από διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες.

Στρατηγικές εξόδου από το μνημόνιο

Η φιλελεύθερη άποψη
 
Αυτή εκφράζεται κυρίως από φιλελεύθερους οικονομολόγους, φίλα προσκείμενους στην ηγεσία της Ν.Δ. Άλλωστε, να μην ξεχνάμε ότι οι ίδιοι, κ.κ. Σαμαράς και Μηταράκης, είναι οικονομολόγοι. Εκείνο που εντυπωσιάζει στη φιλελεύθερη αντιμνημονιακή άποψη είναι ότι μένει στενά στη κριτική του φαύλου κύκλου ύφεσης-ανεργίας-χρέους, που αναπαράγει το Μνημόνιο, και δεν προχωράει παραπέρα. Η κατοχή της χώρας και η τριπλή υποθήκη μένουν στο απυρόβλητο. Το μείγμα των αιτημάτων της Δεξιάς περιλαμβάνει αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ώστε να αποτινάξουμε από πάνω μας την επαχθή υποθήκη. Εναποθέτει στα ευρω-ομόλογα και την επιμήκυνση του δανεισμού τις ελπίδες εξόδου, ενώ ψελλίζει και κάτι περί επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου. Οι θέσεις αυτές συνεπάγονται διάφορους κινδύνους, για παράδειγμα αν στα πλαίσιά τους πωληθεί έστω και σε υψηλή τιμή η Αγροτική Τράπεζα, αυτή η επιλογή πρακτικά θα έχει χαρίσει μεγάλο μέρος της γης των Ελλήνων αγροτών στον αγοραστή (μέσω των δανείων και των υποθηκών).

Οι αριστερές απόψεις
Το ΚΚΕ προτείνει την κρατικοποίηση των πάντων. Φρονίμως ποιόν, δεν μιλάει για άρνηση χρέους (άλλωστε και οι Μπολσεβίκοι ανέλαβαν μέρος χρεών της τσαρικής Ρωσίας). Ως ριζικό φάρμακο προτείνει την πάγια θέση του περί αποχώρησης από την Ε.Ε.

Η άποψη της αποχώρησης από την Ευρωζώνη
Αυτή υποστηρίζεται από αναλυτές που έχουν ομοιότητες, αλλά και διαφορές μεταξύ τους. Την αποχώρηση από το ευρώ, ως λύση στη γενεσιουργό αιτία του χρέους των χωρών του Νότου, προτείνει ο καθηγητής στο Ηνωμένο Βασίλειο, Κ. Λαπαβίτσας, ο οποίος επηρεάζεται εξίσου και από την παραδοσιακή «αντιευρώ» αγγλοσαξονική σχολή.
Ο Δ. Καζάκης προκρίνει, εκτός από την αποχώρηση από το ευρώ, και την επιστροφή στη δραχμή, και την έξοδο από την Ε.Ε., την παράλληλη άρνηση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της χώρας (πλην αυτού που χρωστάμε σε μεμονωμένους ιδιώτες και ασφαλιστικά ταμεία του εξωτερικού –δηλαδή ένα 20%).
Οι απόψεις αυτές θα ήταν μονόδρομος –όχι βέβαια σε όλο το εύρος τους – σε περίπτωση διάλυσης της Ευρωζώνης ή σε περίπτωση διάσπασής της με ένα νέο γερμανικό ευρώ.
Όμως η μεγάλη αδυναμία αυτών των απόψεων είναι το πολιτικό κενό στο οποίο βρίσκονται, γιατί δεν τοποθετούνται πάνω στη διεθνή και την εθνική πολιτική και γεωπολιτική συγκυρία.
Στη Δύση (Ευρώπη–ΗΠΑ), η ταύτιση σοσιαλιστών και νεοφιλελευθέρων παροξύνει τα αδιέξοδα. Διαλυτικά ακροδεξιά φαινόμενα κάνουν έντονη την εμφάνισή τους στη λογική του «κοιτάω την πάρτη μου» (Λίγκα του Βορρά, Βλάαμς Μπλοκ, Κόμμα του Τσαγιού) και επιτίθενται έντονα στην όποια λογική κοινωνικής προστασίας ή άρσης περιφερειακών ανισοτήτων.
Αυτό το κλίμα παρέχει μια κοινωνική βάση που θα νομιμοποιήσει τις κυβερνήσεις να αντιδράσουν πολύ αρνητικά σε μια τέτοια κατεύθυνση. Μια τέτοιου τύπου άρνηση του χρέους θα συσπειρώσει εναντίον μας δυνάμεις που θα μας λιώσουν εδώ και τώρα για παραδειγματισμό. Επίσης, η επιστροφή στη δραχμή θα αυξήσει αμέσως κατά 30% το χρέος, οπότε, όποιο «κούρεμα» και να γίνει, μοιραία θα επιστρέψουμε στην ίδια κατάσταση που ήμασταν, μη έχοντας άλλη επιλογή πέρα από την ολική άρνηση του χρέους, επιστρέφοντας στο αδιέξοδο που θίξαμε παραπάνω.
Απέναντι σ’ αυτές τις προτάσεις, η ίδια η πραγματικότητα έχει πολλά να μας διδάξει. Για παράδειγμα, ο σημερινός πρόεδρος του Ισημερινού, Ρ. Κορέα, απέδειξε ότι μπορεί, στη λογική της άρνησης του επαχθούς χρέους, να γίνει αναδιαπραγμάτευση και κούρεμα ακόμα και με ένα σκληρό νόμισμα. Υπενθυμίζουμε ότι η χώρα έχει συνδεδεμένο το νόμισμά της με το δολάριο των ΗΠΑ.
Παράλληλα με όλα αυτά, είναι σαφές ότι οι παραπάνω απόψεις προσπερνούν εντελώς τον νεο-οθωμανικό παράγοντα, αλλά και τα παιχνίδια αποσταθεροποίησης που παίζουν χρόνια τώρα ΗΠΑ και Γερμανία στα Βαλκάνια, με φόντο τον έλεγχο της Ευρασίας και της Μ. Ανατολής.
Όπως δήλωσε κι ένας αναλυτής: «Αν πούμε δεν πληρώνω φράγκο, θα στείλουν την Τουρκία να εισπράξει». Διαφωτιστικό ως προς το τελευταίο είναι το ανατριχιαστικό σκίτσο γερμανικής εφημερίδας, που παρουσίαζε την Ακρόπολη, νοικιασμένη, να λειτουργεί υπό τουρκική σημαία.

Ποιά η εναλλακτική έξοδος από το μνημόνιο


Η έξοδος από την τριπλή κατοχή πρέπει να είναι απότοκος όχι μόνο οικονομικών, αλλά και πολιτικο-κοινωνικών όρων. Πρέπει να παίρνει υπόψη της τη βασική αρχή ότι δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στο προηγούμενο καταναλωτικό και παρασιτικό μοντέλο.

Το κυριότερο είναι να μην πεινάσει η χώρα: «Αν ρίξουμε όλες μας τις δυνάμεις στον αγροτικό τομέα, θέλουμε περίπου δυο χρόνια για τη διατροφική μας αυτάρκεια» (Ν. Ντάσιος). Από εκεί και πέρα, «μπορούμε να βρούμε εναλλακτικές πολιτικές δανεισμού (Ρωσία-Κίνα) με αντίστοιχες οικονομικοπολιτικές συμφωνίες (Μ. Θεοδωράκης, Ιδρυτική διακήρυξη ΣΠΙΘΑΣ).

Τέτοιες συμφωνίες ενδέχεται να βοηθήσουν και στην αμυντική θωράκιση της χώρας από τον νεο-οθωμανισμό. Μπορεί εκ παραλλήλου να υπάρξει, με σοβαρή προεργασία, αναδιαπραγμάτευση ενός μεγάλου μέρους του χρέους ως «επαχθούς», όπως έκανε νόμιμα και πετυχημένα ο Κορέα στον Ισημερινό. Και όλα αυτά συνδυάζονται άνετα με τη δυναμική διεκδίκηση των 162 δισ. ευρώ που μας οφείλει από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία.

Κυρίως όμως εκείνο που πρέπει να υπάρξει είναι η αλλαγή του κοινωνικοπολιτικού υποδείγματος, του πτώματος της μεταπολίτευσης.

Αυτοδυναμία ενεργειακή και διατροφική για την πατρίδα, στήσιμο νέων εναλλακτικών οικονομικών δικτύων «παγκόσμιας εμβέλειας, βασισμένα στην τοπικότητα, όπως αυτή διαμεσολαβείται από το διαδίκτυο με κυρίαρχο ρόλο των ελληνισμό της διασποράς» (Δ. Μάρτος).

Δημιουργική επιστροφή στην τοπική παράδοση. Να δούμε τι μπορούμε να αναβιώσουμε από τον μεγάλο πλούτο της τοπικής παραγωγής που είχε η Ελλάδα.
Κοντολογίς, ο τόπος χρειάζεται μια νέα πατριωτική παραγωγική συμμαχία όπου μπορούν να ενταχθούν ακόμα και τμήματα του μη κρατικοδίαιτου και διαπλεκόμενου, αλλά παραγωγικού, εθνικού κεφαλαίου.

Την αλλαγή του υποδείγματος πρέπει να την προκαλέσει ένα νέο κίνημα, που έργο του θα είναι να αποξηράνει τον μεταπολιτευτικό βάλτο και να βάλει φωτιά σε όσα ξερόχορτα απομένουν. Κλείνοντας, θα ήθελα να θυμίσω, προς επίρρωσιν τον τελευταίων, τα επίκαιρα λόγια του Πέδρο Βούσκοβιτς, υπουργού Οικονομικών στην κυβέρνηση του δολοφονημένου Σαλβατόρ Αλιέντε: «Για να πάει καλά η οικονομία, πρέπει να πάει καλά το πολιτικό κίνημα των εργαζομένων».

Κάποτε στην Κωπαϊδα…


«…Μέναμε όλο το καλοκαίρι μέσα στον κάμπο…Μας θέριζαν τα κουνούπια…»
«…Όσοι ήταν από κοντινά χωριά έφευγαν κάθε Σάββατο βράδυ, με τα πόδια ή με τα ζώα.  Άλλοι έφευγαν κάθε βράδυ, ήταν πιο κοντά…»
«…Βλέπαμε τα φαναράκια τους που έφευγαν, όπως ανέβαιναν για το χωριό Μάζι…Εμείς ήμασταν πολύ μικρά…Μας έλειπε κι η μάνα μας…Δύσκολα χρόνια…»

(Μαρτυρία της γιαγιάς Βασιλικής, από το Κλειδί της Θήβας που δούλευε στην Κωπαϊδα, κοριτσάκι τότε, στη δεκαετία του ’30)

Από το βιβλίο «Η Αλίαρτος στο χθες και στο σήμερα» της Βενετίας Κατσιφή-Ζώτα

ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ;


-Άντε πήγαινε να κάνεις καμιά επίδειξη χορού να σε μάθει ο κόσμος.
-Εσείς να πάτε να πλύνετε τα πιάτα που δεν πρόλαβα εγώ γιατί είμαι εργαζόμενη.
Δείτε στη συνέχεια την απάντηση…


ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Άντε πήγαινε να κάνεις καμμιά επίδειξη χορού να σε μάθει ο κόσμος…
ΠΙΠΙΛΗ: Εσείς να πάτε να πλύνετε τα πιάτα που δεν πρόλαβα εγώ γιατί είμαι εργαζόμενη…
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
21-2-2001

Βαριές εκφράσεις κατά του πρωθυπουργού από έλληνες φοιτητές στο Βερολίνο


Ομάδα ελλήνων φοιτητών αλλά και ορισμένοι γερμανοί εισέβαλαν στην αίθουσα των διαλέξεων γερμανικού πανεπιστημίου, όπου εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στο βήμα ο έλληνας πρωθυπουργός και πραγματοποιούσε ομιλία.  Από την εισβολή των φοιτητών διεκόπη η ομιλία του πρωθυπουργού και μάλιστα ακούστηκαν χυδαίες εκφράσεις από τους φοιτητές, γεγονός που εξόργισε τον πρωθυπουργού.  Οι φοιτητές μάλιστα ξεπέρασαν τα όρια, καθώς ζητούσαν με τρομερά άσχημο τρόπο να εγκαταλείψει την Ελλάδα σύσσωμη η κυβέρνηση.

taxalia.blogspot.com

ΛΙΒΥΗ: Βομβάρδισαν την Τρίπολη!


Στα όρια της παραφροσύνης, η καταστολή των διαδηλώσεων στη Λιβύη, όπου το καθεστώς Καντάφι έδωσε εντολή το απόγευμα της Δευτέρας στην πολεμική αεροπορία να βομβαρδίσει περιοχές της πρωτεύουσας και στρατιώτες από ελικόπτερα χρησιμοποιούν πραγματικά πυρά κατά διαδηλωτών.

Πάνω από 230 πολίτες είχαν πέσει νεκροί, πριν τους βομβαρδισμούς. Το Aljazeera μετέδωσε ότι υπάρχουν αναφορές για δεκάδες πτώματα στους δρόμους – θύματα των βομβαρδισμών του Καντάφι κατά των αμάχων πολιτών του.Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν στο Aljazeera, ότι στρατιωτικά αεροσκάφη βάλουν με αληθινά πυρά κατά διαδηλωτών και ότι πολεμικά αεροσκάφη βομβάρδισαν «τοποθεσίες στην Τρίπολη«… 
«Αυτό που ζούμε σήμερα είναι αδιανόητο. Πολεμικά αεροπλάνα και ελικόπτερα βομβαρδίζουν αδιακρίτως τη μία περιοχή μετά την άλλη. Υπάρχουν πολλοί, πολλοί νεκροί», είπε ο Άντελ Μοχάμεντ Σάλεχ. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν ο βομβαρδισμός συνεχίζεται, απάντησε: «Συνεχίζεται, συνεχίζεται. Όποιος κινείται, ακόμη και αν βρίσκεται μέσα σε αυτοκίνητο, θα τον χτυπήσουν».
Την ίδια ώρα, πληθαίνουν οι πληροφορίες που θέλουν τον Λίβυο ηγέτη να έχει εγκαταλείψει τη χώρα με προορισμό τη Βενεζουέλα. Η πληροφορία προήλθε από τον υπουργό Εξωτερικών της Βρετανίας, Ουίλιαμ Χέιγκ. Όμως η κυβέρνηση του Καράκας διαψεύδει και κάνεις δεν είναι σε θέσει να διασταυρώσει τις πληροφορίες αυτές, αφού ξένοι δημοσιογράφοι δεν υπάρχουν στη Λιβύη! 
Η Βεγγάζη, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης και επίκεντρο των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων έχει ήδη περάσει στα χέρια των αντικαθεστωτικών, μετά τις αυτομολήσεις που σημειώθηκαν στους κόλπους του στρατού. 
Εκτός από την Βεγγάζη, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (FIDH), πολλές άλλες πόλεις όπως το Τομπρούκ στα ανατολικά, καθώς και η Μιζουράτα, Χομς, Ταρχούνα, Ζέιτεν, Ζαουΐα, Ζουάρα, που βρίσκονται κοντά στην πρωτεύουσα, έχουν πέσει στα χέρια των αντικυβερνητικών διαδηλωτών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό γιατί αρνήθηκε να δώσει εντολή στο στράτευμα να ανοίξει πυρ κατά των διαδηλωτών. Αυτόπτες μάρτυρες κατήγγειλαν ότι οι στρατιώτες που αρνούνται να υπακούσουν, εκτελούνται!

nooz.gr
newsit.gr

Σε επιφυλακή η Πολεμική Αεροπορία για "υποδοχή" πολεμικών αεροσκαφών από τη Λιβύη!


  Σε επιφυλακή βρίσκονται οι αεροπορικές βάσεις  και τα ραντάρ της ΠΑ ειδικά στη Κρήτη,λόγω των γεγονότων στη Λιβύη! Η προσγείωση δύο μαχητικών αεροσκαφών της Λιβυκής ΠΑ στη Μάλτα,τα οποία τα οδήγησαν εκεί πιλότοι που αυτομόλησαν, αρνούμενοι να εκτελέσουν διαταγές για βομβαρδισμό του πλήθους διαδηλωτών, σήμανε συναγερμό και στην ελληνική ΠΑ.
   Το σύστημα αεράμυνας έχει τεθεί σε ετοιμότητα , καθώς και μαχητικά αεροσκάφη. ΄Ολες οι πολεμικές μοίρες της αεροπορίας μας είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν ενδεχόμενη πτήση μαχητικών αεροσκαφών της Λιβύης προς ελληνικά αεροδρόμια,από πιλότους που θα θελήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των συναδέλφων τους.  Σε ετοιμότητα βρίσκεται και μεταγωγικό αεροσκάφος C-130, έτοιμο να απογειωθεί για Λιβύη, αν διαταχθεί επιχείρηση απεγκλωβισμού Ελλήνων
onalert.gr

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 21ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011


Αξιοβίωτη ανάπτυξη ή αβίωτη υπανάπτυξη για τη Στερεά Ελλάδα;


Δέσποινα Σπανούδη
Περιφερειακή Σύμβουλος Στερεάς
Στις αρχές του Φλεβάρη του 2011, ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Μ. Χρυσοχοϊδης και ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας κάλεσαν αιφνιδίως δημάρχους, περιφερειακούς συμβούλους και βουλευτές σε συνάντηση στη Λαμία με τον ηχηρό τίτλο «Ολοκληρωμένη στρατηγική περιφερειακής ανάπτυξης Στερεάς». Αν και ο ακριβής στόχος της συνάθροισης παρέμεινε ασαφής, ωστόσο ο Υπουργός ήταν κατηγορηματικός: το μοντέλο που ακολουθείται έχει εκπνεύσει εδώ και δεκαετίες, και θα αλλάξει εκ βάθρων. Η άποψη αυτή έγινε γενικώς αποδεκτή και επαναλήφθηκε πολλές φορές από τους άλλους συνομιλητές. Είναι όμως φανερό ότι δεν είχαμε όλοι την ίδια άποψη για τα αρνητικά χαρακτηριστικά του παρόντος και τα επιθυμητά του μέλλοντος…

Η Στερεά Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με εκρηκτικά προβλήματα φτώχειας, ανεργίας και περιβαλλοντικής υποβάθμισης που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο τα δύο πρώτα. Για παράδειγμα ο αγροτικός τομέας όχι μόνο συρρικνώνεται αλλά και τα προϊόντα γίνονται ανεπιθύμητα λόγω της ρύπανσης σε περιοχές της Βοιωτίας και της Εύβοιας. Και βέβαια οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις συγκεντρώνονται σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Όπως και σε πολλές περιφέρειες της Ελλάδας, οι αγροτικές και ορεινές περιοχές εγκαταλείπονται. Ο πληθυσμός συγκεντρώνεται στις μεγαλύτερες πόλεις της περιφέρειας, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς τις αναγκαίες υποδομές, υπηρεσίες, κοινωνικές παροχές, πράσινο και ελεύθερους χώρους. Πανεπιστήμια και των ΤΕΙ στημένα πρόχειρα σε όλους τους νομούς της Στερεάς προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις υποσχέσεις τοπικών πολιτευτών, μαραζώνουν χωρίς να συνδέονται με την τοπική κοινωνία και τα προβλήματά της. Όσο για την δημόσια υγεία είναι κυριολεκτικά υπό διάλυση. 
Ποιο είναι λοιπόν το περίφημο «μοντέλο ανάπτυξης» που υφίσταται εδώ και δεκαετίες η Στερεά; 
Ένα βασικό χαρακτηριστικό του «μοντέλου» είναι η ληστρική εκμετάλλευση φυσικών πόρων και ανθρώπινου δυναμικού σε όφελος μεγάλων κυρίως εταιρειών και σε βάρος των τοπικών κοινωνιών και του περιβάλλοντος.
Ενδεικτικό παράδειγμα είναι ο ορυκτός πλούτος στη Φωκίδα, την κεντρική Εύβοια αλλά και την Φθιώτιδα και την Βοιωτία. Τα μεταλλευτικά δικαιώματα που έχουν παραχωρηθεί σε εταιρείες χωρίς να είναι γνωστά ούτε καν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αφορούν το μεγαλύτερο μέρος της Γκιώνας, μεγάλο μέρος του Παρνασσού, της Οίτης, του Ελικώνα, το μεγαλύτερο μέρος της ορεινής κεντρικής Εύβοιας. Χαρακτηριστικό είναι ότι η επαπειλούμενη ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, συνδέεται όχι τόσο με την ίδια την πεπαλαιωμένη εγκατάσταση, όσο με τα μεταλλευτικά της δικαιώματα σε μεγάλο μέρος της Εύβοιας. Η χωρίς όριο και κανόνες υπερεκμετάλλευση εδώ και δεκαετίες έχει προκαλέσει ασύλληπτες καταστροφές στα δάση και τα νερά. Μια νέα κατάληψη των ορεινών όγκων επιχειρείται με την αθρόα αδειοδότηση αιολικών πάρκων. Ιδιώτες καταλαμβάνουν τεράστιες δημόσιες δασικές εκτάσεις και στην συνέχεια μεταπωλούν τις άδειές τους σε μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες. Ταυτόχρονα οι ίδιες εταιρείες – συνήθως συμπράξεις ευρωπαϊκών πολυεθνικών με εγχώριους ομίλους- στήνουν διάσπαρτα και ανεξέλεγκτα μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Μεγάλο μέρος της Στερεάς Ελλάδας με αιχμή τη Βοιωτία, μετατρέπεται σε νέο ενεργειακό κέντρο της χώρας. Εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, υδροηλεκτρικά, μονάδες ενεργειακής αξιοποίησης αποβλήτων, αδειοδοτούνται και ξεφυτρώνουν, με κύριο δέλεαρ τις υψηλές τιμές που ήδη καλούμαστε να πληρώσουμε στα τιμολόγια της ΔΕΗ και που θα συνεχίσουν να αυξάνονται.
Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό προκύπτει από τη γειτνίαση με το λεκανοπέδιο της Αττικής: ενώ φυσικοί πόροι όπως το νερό, μεταφέρονται για την υδροδότηση της Αθήνας, ταυτόχρονα οι όμορες περιοχές χρησιμοποιούνται ως χώροι υποδοχής ανεπιθύμητων δραστηριοτήτων όπως τα σκουπίδια, η ενέργεια και άλλες ρυπογόνες βιομηχανίες. Σε πολλές περιοχές δρουν τεράστιοι επενδυτικοί όμιλοι που αντιμετωπίζουν τις περιοχές μας ως φέουδα. Σχεδόν όλοι οι τοπικοί παράγοντες (αυτοδιοίκηση, συνδικαλιστές, επιμελητήρια, σύλλογοι, βουλευτές κλπ) εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Σχεδόν όλη η πολιτειακή ιεραρχία και οι μηχανισμοί χρησιμοποιούνται προκειμένου να εξυπηρετηθούν.
Η χωρίς όρους και κανόνες λειτουργία εκατοντάδων βιομηχανιών στο τρίγωνο Θήβας -Οινοφύτων/ Σχηματαρίου – Χαλκίδας και κατά μήκος της ΠΑΘΕ έχει προκαλέσει μια ανυπολόγιστη υποβάθμιση. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα εμφανίζουν ιδιαίτερη όξυνση, συνδέονται άμεσα με επιπτώσεις στην υγεία και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες όπως την γεωργία, την αλιεία, την αναψυχή και ως αποτέλεσμα προκαλούν δυναμικές αντιδράσεις. Ο Ευβοϊκός, ο Κορινθιακός και ο Μαλιακός νεκρώνονται λόγω βιομηχανικών και αστικών αποβλήτων. Μόνο από τη ΛΑΡΚΟ και το Αλουμίνιο, καταλήγουν στις θάλασσες εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι βιομηχανικών αποβλήτων ετησίως. Τα νερά του Ασωπού, του Σπερχειού και του Κηφισού, όπως και τα υπόγεια νερά σε πολλές περιοχές έχουν γίνει ακατάλληλα για κάθε χρήση. Η ανεξέλεγκτη διάθεση των αστικών και βιομηχανικών στερεών αποβλήτων, επιβαρύνεται από την αδυναμία ορθολογικής διαχείρισης. Μόνο τέσσερις στοιχειωδώς οργανωμένοι χώροι ταφής απορριμμάτων λειτουργούν σε όλη τη Στερεά (Θήβα, Λιβαδειά, Δομοκό, Β. Εύβοια), ενώ η ανακύκλωση εμφανίζει ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά.
Απέναντι σε όλα τα παραπάνω τι προτείνει το «νέο μοντέλο ανάπτυξης»;
Περισσότερη «απελευθέρωση» ενέργειας, μεγαλύτερη συρρίκνωση των αγροτών, πιο εντατική (και ανεξέλεγκτη) εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου από τους μεγάλους ομίλους της χώρας, ιδιωτικές μονάδες διαχείρισης και καύσης αστικών και βιομηχανικών αποβλήτων, παρακμή της δημόσιας υγείας και παιδείας. Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (τρένο και ΚΤΕΛ) υποβαθμίζονται, οι δημόσιοι δρόμοι γίνονται αδιάβατοι για τους πολλούς λόγω ληστρικών διοδίων προς δόξαν της κερδοσκοπίας των εθνικών εργολάβων. Όσο για τον έλεγχο της βιομηχανικής ρύπανσης, την προστασία του φυσικού πλούτου, τον σχεδιασμό και την τήρηση όρων και κανόνων για την χωροταξική οργάνωση, αυτά παραμένουν χλωμές διακηρύξεις αν δεν διαγράφονται από το «νέο αναπτυξιακό μοντέλο». 
Από την άλλη πλευρά, ο Καλλικράτης στην αυτοδιοίκηση, διαμορφώνει δημοτικές και περιφερειακές αρχές που λογοδοτούν πολύ λιγότερο στους πολίτες και ελέγχονται πολύ ευκολότερα από ισχυρά κέντρα αποφάσεων. Οι δήμοι και οι περιφέρειες στους οποίους μεταφέρονται πολλές από τις υποχρεώσεις της πολιτείας, ενώ οι πόροι μειώνονται κατακόρυφα, βρίσκονται αντιμέτωποι με δύο επιλογές: την μείωση του ήδη ισχνού κοινωνικού κράτους και την μεταφορά του κόστους των υπηρεσιών στους πολίτες και παράλληλα την μεταφορά κρίσιμων υπηρεσιών, δημόσιων χώρων και αγαθών σε εταιρείες.
Το ερώτημα λοιπόν σήμερα είναι: Μπορούμε να αλλάξουμε πορεία; Μπορούμε εν μέσω κρίσης να στραφούμε σε μια αξιοβίωτη ανάπτυξη για μας και τα παιδιά μας με δικαίωμα όλων στην εργασία, τον πολιτισμό, την εκπαίδευση και την υγεία και με προϋπόθεση την προστασία του περιβάλλοντος, τον κοινωνικό σχεδιασμό και έλεγχο στα δημόσια αγαθά; 
Αυτό το μοντέλο απαιτεί ένα συνολικό αναπροσανατολισμό. Απαιτεί ενίσχυση των συλλογικών προσπαθειών μέσα από την στήριξη συνεταιρισμών, ομάδων, συμπράξεων και δικτύων για τους αγρότες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τις μικρές επιχειρήσεις, δημόσιες δαπάνες στοχευμένες σε νέες θέσεις εργασίας και σε υποδομές με κοινωνικό όφελος. Αλλά δεν είναι δυστυχώς επιλογή της κυβέρνησης, ούτε αυτών που τους καθοδηγούν. 
Η ενεργοποίηση των πολιτών που θέλουν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, είτε αντιστεκόμενοι σε όσα τους θίγουν, είτε διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες, είτε δημιουργώντας δίκτυα αλληλεγγύης και συνεργασίας, είναι η μόνη απάντηση. Απάντηση απέναντι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και στην υπανάπτυξη στην οποία μας βυθίζουν ώστε να αντιστρέψουμε την κρίση και να διεκδικήσουμε μια ελπίδα για το μέλλον.

ΔΕ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ


Από το δήμο Αλιάρτου ανακοινώνεται πως αύριο Τρίτη 22-02-2011 δε θα λειτουργήσουν οι υπηρεσίες του δήμου, εκτός της υπηρεσίας της καθαριότητας, λόγω της εκλογοαπολογιστικής συνέλευσης των υπαλλήλων ΟΤΑ.
Στο Δημαρχείο θα βρίσκονται φυσικά και θα είναι στην διάθεση των πολιτών ο Δήμαρχος και οι Αντιδήμαρχοι.
                                          Από το γραφείο του Δημάρχου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ


κλικ στην εικόνα
Αρέσει σε %d bloggers: