Daily Archives: 26 Φεβρουαρίου 2011

Σχεδίασαν τη χρεοκοπία…


του Δημήτρη Καζάκη

Με τον πρωθυπουργό στη γύρα για μια ακόμη φορά προκειμένου να ξεπουλήσει όσο-όσο ότι έχει απομείνει από την κυριαρχία και την περιουσία της χώρας, συνεχίζονται σε επίπεδο Ε.Ε. οι παρασκηνιακές κινήσεις, τα ποικίλα πάρε-δώσε για την «τελική λύση» τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την ευρωζώνη. Ωστόσο, όποια κι αν είναι αυτή η «τελική λύση», το σίγουρο είναι ότι θα είναι η απαρχή ενός νέου γύρου βαθέματος της κρίσης της ευρωζώνης και…


 της Ε.Ε. Το οικοδόμημα της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» και η «αρχιτεκτονική» του ευρώ πάσχει εκ θεμελίων και επομένως δεν σώζεται με καμιά αλλαγή του εσωτερικού κανονισμού και της εσωτερικής διαρρύθμισης. Δεν μπορεί η υιοθέτηση ενός ανελαστικού και σκληρού κοινού νομίσματος, όπως και η αναγωγή των πάντων στην πάση θυσία τήρηση των 3 ή 4 κριτηρίων του Μάαστριχτ, να έχει οδηγήσει στη χειρότερη κρίση που έχει αντιμετωπίσει η Ευρώπη τουλάχιστον μεταπολεμικά και οι δημιουργοί όλων αυτών να περιμένουν πώς αν σφίξουν ακόμη περισσότερο τα λουριά θα υπάρξει διέξοδος. Πρόκειται για τον ορισμό του παραλογισμού. Η κρίση θα συνεχίσει να βαθαίνει γιατί οι αρχιτέκτονες του ευρώ κατήργησαν τα βασικά μακροοικονομικά εργαλεία με τα οποία μια εθνική οικονομία μπορούσε να την αντιμετωπίσει. Η ίδια η λογική του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, που δημιουργήθηκε για να υποστηρίζει το ευρώ, αποτέλεσε τον καταλύτη της σημερινής κρίσης και την εγγύηση δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη στο άμεσο μέλλον, τουλάχιστον για τις πιο αδύναμες οικονομίες. Και τι προσπαθούν να κάνουν οι γραφειοκράτες, οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί της ευρωζώνης και της Ε.Ε.; Να επιβάλουν ένα ακόμη πιο αυστηρό και ανελαστικό «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» και μια «οικονομική διακυβέρνηση» που δεν καταργεί απλά τις επιμέρους δημοσιονομικές πολιτικές, αλλά την ίδια την εσωτερική συγκρότηση της εθνικής οικονομίας των κρατών-μελών, συγκεντρώνοντας όλες τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις στη δικαιοδοσία των κεντρικών οργάνων της Ένωσης. Και μετά περιμένουν ότι θα υπάρξει διέξοδος από την κρίση.

Η βοϊδόμυγα της… Ήρας


Λες και έστειλε η Ήρα από τον Όλυμπο μια βοϊδόμυγα που, όπως τρέλανε τις μυθικές αγελάδες στις όχθες του Στρυμόνα, έκανε το ίδιο και με τους ευρωκράτες που τώρα σπρώχνουν το κοπάδι των κρατών-μελών στο γκρεμό, στην άβυσσο των διεθνών αγορών. Ίσως να είναι η εκδίκηση της μυθικής Ελλάδας για το καθεστώς του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης που επέβαλαν στη χώρα με μοναδικό σκοπό να διασώσουν τους τραπεζίτες και τους κερδοσκόπους επενδυτές ομολόγων. Κάτι άλλωστε που ομολογούν όλοι σήμερα ανοιχτά. «Αυτό που έχει συμβεί μέχρι σήμερα είναι το γεγονός ότι οι Ιρλανδοί και οι Έλληνες φορολογούμενοι έχουν φορτωθεί καινούργιο χρέος έτσι ώστε οι πιστωτές να μην αποκρυσταλλώσουν απώλειες. Δεν είναι παρά μια μεταμφιεσμένη διάσωση για τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τους ασφαλιστές του Βορρά. Όπως προειδοποιούσε ανέκαθεν η Αριστερά, η νομισματική ένωση είναι μια ‘υπόθεση για τραπεζίτες’», όπως έγραφε πρόσφατα ο γνωστός δημοσιογράφος και αναλυτής της Daily Telegraph (20/2), Άμπρος Έβανς-Πρίτσαρντ.Η βοϊδόμυγα δεν έχει αφήσει ήσυχο ούτε τον κ. Παπανδρέου με την κυβέρνησή του. Θα μου πείτε, δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη προσπάθεια μιας και η πετριά, όπως λέει κι ο λαός μας, υπήρχε εξυπαρχής. Είναι τέτοια η προσήλωση της κυβέρνησης και προσωπικά του κ. Παπανδρέου στα συμφέροντα των αγορών και των ευρωκρατών, που πραγματικά έχουν χάσει κάθε αίσθηση μέτρου και πραγματικότητας. Είναι χαρακτηριστικό το εξής: Αποκαλύφθηκε ότι από τον Δεκέμβριο του 2009 φέρεται να είχε ζητήσει ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου την παρέμβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, σύμφωνα με δήλωση που φέρεται να έχει κάνει ο Ντομινίκ Στρος-Καν, σε γαλλικό κανάλι. Η δήλωση του επικεφαλής του ΔΝΤ φέρεται να έχει γίνει στο γαλλικό κανάλι Canal+, στο πλαίσιο ντοκιμαντέρ για τον κ. Στρος-Καν, που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα. Σύμφωνα με τον κ. Στρος-Καν, όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός του έθεσε πριν από 14 μήνες την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ, εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης.Πώς απάντησε σ’ αυτή την αποκάλυψη η κυβέρνηση; Όχι μόνο την επιβεβαίωσε, αλλά σύμφωνα με τον κ. Πεταλωτή αυτή ήταν η επιδίωξη της κυβέρνησης εξαρχής: «Όλοι θυμόμαστε τις τεράστιες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να αντιμετωπίσει με τον πλέον άμεσο τρόπο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Και συνέχισε: «Με λεπτούς χειρισμούς, με ψυχραιμία και περίσσια αποφασιστικότητα, καταφέραμε σε εποχές πολύ δύσκολες για τη χώρα μας, να δημιουργηθεί η γνωστή λύση του τριμερούς μηχανισμού δανεισμού και στήριξής μας και η υπαγωγή μας σε αυτόν.


Ήταν… προμελετημένο


Αυτό που σήμερα είναι το ζητούμενο για την Ευρώπη, δηλαδή η δημιουργία ενός μόνιμου παρόμοιου μηχανισμού, εμείς το κατορθώσαμε, επιχειρώντας σ’ ένα εξαιρετικά δύσκολο κλίμα αναξιοπιστίας για τη χώρα μας, έτσι όπως την παρέδωσε η ΝΔ και φθάσαμε σήμερα, απαλλαγμένοι από τις προσωρινές δανειακές μας ανάγκες, να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η Ελλάδα. Η πορεία αυτή ούτε αυτονόητη, ούτε εύκολη ήταν. Είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και συμπυκνωμένης κατανόησης από τον ελληνικό λαό και την κυβέρνησή μας.»Τι μας αποκαλύπτει ο κ. Πεταλωτής; Αφενός, ότι ευθύς εξαρχής στόχος της κυβέρνησης ήταν να μας οδηγήσει στο καθεστώς του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Αμέσως μετά τις εκλογές του 2009. Κι επομένως όταν ο κ. Παπανδρέου δήλωνε στις 3/12/2009 στο CNN ότι «δεν θα αναγκαστούμε να προβούμε σε στάση πληρωμών και ότι δεν χρειάζεται να διασώσει την Ελλάδα η ΕΕ», αποδεικνύεται ότι έλεγε παραμύθια. Αφετέρου, ότι η Ελλάδα υπήρξε το πειραματόζωο για να δοκιμασθεί πάνω της ο μόνιμος μηχανισμός που ετοιμάζεται για ολόκληρη την ευρωζώνη και την Ε.Ε. σήμερα. Και έχει το θράσος αυτή η κυβέρνηση να επιχαίρεται, γιατί παραμύθιαζε τον ελληνικό λαό για μήνες πριν επίσημα «ανακαλύψει» ότι δεν μπορεί να αποφύγει την πτώχευση χωρίς το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση. Ποιων τα συμφέροντα υπηρετούσε ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, όταν ομολογεί σήμερα ότι η επιδίωξη ήταν εξαρχής να εφαρμοστεί ο μηχανισμός στήριξης στην Ελλάδα, ως πιλοτικό πρόγραμμα για τον μόνιμο μηχανισμό που επιδιώκουν να επιβάλουν οι ευρωκρατούντες; Ποιοι ήθελαν κάτι τέτοιο; Μην ξεχνάμε ότι στις 29/1/2010 ο Αλμούνια, ο κατεξοχήν υπεύθυνος επίτροπος τότε, είχε δηλώσει ότι η ευρωζώνη δεν διαθέτει κανένα «σχέδιο Β» για να βοηθήσει την Ελλάδα. «Δεν υπάρχει ζήτημα διάσωσης της Ελλάδας» είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια του ετήσιου Νταβός. «Η Ελλάδα δεν θα πτωχεύσει. Στην ευρωζώνη πτώχευση δεν υφίσταται». Όλα τα προβλήματα της χώρας θα λυθούν με βάση το «σχέδιο Α», δηλαδή τη «δημοσιονομική προσαρμογή» της χώρας, που είχε εκπονήσει τότε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ανάλογες δηλώσεις έκανε τότε και ο Μπαρόζο. Ποιος λοιπόν επεδίωκε τη λύση του «σχεδίου Β», που σήμερα έχει επεκταθεί σ’ όλη την ευρωζώνη;Από τη στήλη αυτή, από το πρώτο κιόλας άρθρο στις 4/3/2010, προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε με τις περισσότερες δυνατές λεπτομέρειες ότι οι λεγόμενες «αγορές», δηλαδή οι κερδοσκόποι δανειστές του ελληνικού δημοσίου, αλλά και των άλλων κρατών της ευρωζώνης, ήθελαν ευθύς εξαρχής να υπάρξει ένας τέτοιος μηχανισμός. Ένας μηχανισμός που θα τους εξασφάλιζε τις χρεωστικές απαιτήσεις τους έναντι μιας ενδεχόμενης επίσημης πτώχευσης, αλλά και θα έθετε στη διάθεσή τους τις χώρες σαν την Ελλάδα που βρίσκονται σε κατάσταση χρεοκοπίας. Αυτός ο μηχανισμός επιβλήθηκε πιλοτικά στην Ελλάδα με τους χειρότερους, με τους πιο επαχθείς όρους. Επιβλήθηκε κατόπιν στην Ιρλανδία και οι αγορές εξακολουθούν να πιέζουν για να υπάρξει μόνιμος τέτοιος μηχανισμός ώστε να αναλάβει τις χώρες που έπονται.Επομένως η ομολογία του κυβερνητικού εκπροσώπου αποκαλύπτει ένα μέρος των συμφωνιών που έκλεισε στο παρασκήνιο η κυβέρνηση Παπανδρέου με τους κερδοσκόπους ήδη από την αρχή της κρίσης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα τέλη Ιανουαρίου, αρχές Φεβρουαρίου του προηγούμενου έτους, κυβερνητικά στελέχη είχαν απανωτές συναντηθεί στην Αθήνα με τον κ. Πόλσον, επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα hedge fund παγκοσμίως. Ο κύριος αυτός βρέθηκε στην Αθήνα μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πόσο «ανοιχτή για δουλειές» ήταν η κυβέρνηση και η Ελλάδα, όπως διαβεβαίωνε ο ίδιος λίγες ημέρες αργότερα στη γνωστή σύσκεψη των hedge funds στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις 8/2/2010. Οι επαφές και οι συμφωνίες που κλείστηκαν με την κυβέρνηση και τους κερδοσκόπους στο παρασκήνιο, άνοιξαν το δρόμο για την επιβολή του καθεστώτος του μνημονίου και άνοιξαν την πόρτα για την μετεξέλιξη της Ε.Ε. σύμφωνα με τα γούστα και τα άμεσα συμφέροντα των πιο αδίστακτων και παρασιτικών δυνάμεων της διεθνούς αγοράς.


Μon ami, Dominique


Όλα αυτά φυσικά έγιναν με τις ευλογίες και την κάλυψη της κυβέρνησης των ΗΠΑ, την παρότρυνση του «mon ami, Dominique», όπως λέει ο Στρος-Καν ότι τον αποκάλεσε ο Γ. Παπανδρέου όταν τον Δεκέμβριο του 2009 του πρωτοζήτησε τις «συμβουλές» του, όπως επίσης και ενός κλειστού κύκλου ευρωκρατών που μελετούσαν από τις αρχές του 2009 τον τρόπο να πλασάρουν τον μηχανισμό αυτόν στους πολίτες των κρατών-μελών. Την αποκάλυψη αυτού του μυστικού κυκλώματος, που αποτελούνταν από κορυφαίους γραφειοκράτες, τραπεζίτες και πολιτικούς της Ε.Ε, έκανε η Wall Street Journal στις 24/9/2010. Τις λεπτομέρειες φυσικά των πάρε-δώσε, των δεσμεύσεων και των συμφωνιών του παρασκηνίου, θα τις μάθουμε όταν ο ελληνικός λαός θα ανατρέψει την παρούσα κυβέρνηση, θα εκδιώξει το πολιτικό προσωπικό του σύγχρονου δωσιλογισμού, θα καταργήσει απόρρητα και στεγανά που κρύβουν λοβιτούρες, ρεμούλες, ατασθαλίες, υπόγειες διασυνδέσεις και θα ανοίξει σε κοινή θέα τους δημόσιους λογαριασμούς στο σύνολό τους. Και τότε θα μάθει με επώδυνο τρόπο ο κ. Παπανδρέου και όλος ο συρφετός του πολιτικού προσωπικού που οδήγησε τη χώρα σ’ αυτή την κατάντια, ότι η διαφάνεια δεν είναι ένα απλό κλισέ για δεκάρικους εκ του προχείρου.


«Τελική λύση»


Μέχρι τότε, όμως, ο κ. πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του ανεβάζει στροφές για να ολοκληρώσει την καταστροφή. Επειδή βλέπουν ότι τα ψωμιά τους είναι λίγα, βιάζονται να βάλουν την υπογραφή τους και στην τελευταία πράξη του δράματος, την επιβολή της «τελικής λύσης» που επιθυμούν τα μεγάλα αφεντικά των αγορών. Αυτό το νόημα έχει και η επίσκεψη του πρωθυπουργού σε Βερολίνο αυτές τις ημέρες.Βασικό μέλημα του κ. Παπανδρέου είναι να πουλήσει στους Γερμανούς την ιδέα της επαναγοράς των ομολόγων. Ως τυπικός μεσίτης των αγορών τρέχει να περιορίσει όσο το δυνατόν τις ζημιές των κερδοσκόπων κατόχων ομολόγων. Από την αρχή το μόνο που ένοιαζε την κυβέρνηση ήταν αυτό ακριβώς. Πώς θα εξασφαλίσει τους κατόχους ομολόγων. Όχι μόνο λόγω των πιέσεων των διεθνών αγορών, αλλά και γιατί σημαντικές ποσότητες ομολόγων βρίσκονται στα χέρια της εγχώριας οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση σε κάθε ευκαιρία βιαζόταν να δηλώσει ότι είναι υπέρ της επιμήκυνσης, δηλαδή της χειρότερης μορφής αναδιάρθρωσης του χρέους για τον οφειλέτη, αλλά με κανένα τρόπο δεν θέλει το «κούρεμα», δηλαδή τη μείωση της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Γιατί; Διότι δεν θέλει οι δικοί της άνθρωποι και τα στηρίγματά της να υποστούν ζημιές και απώλειες.


«Από το παράθυρο»


Όμως καθώς το οικονομικό κλίμα επιδεινώνεται, τόσο περισσότερο αυξάνουν οι πιθανότητες να μην μπορέσει τελικά να αποφύγει ούτε οι κυβέρνηση, ούτε οι κερδοσκόποι που κρύβονται πίσω της, ένα γερό «κούρεμα» των ομολόγων. Την προοπτική αυτή ενισχύει και η αδυναμία της ευρωζώνης να ετοιμάσει έγκαιρα και επιβάλει τάχιστα και όχι το 2013, όπως επισήμως έχει ανακοινωθεί, τον μόνιμο μηχανισμό διαχείρισης των πτωχεύσεων εντός της. Σύμφωνα με το Bloomberg (22/2) o κ. Παπανδρέου επικέντρωσε τις συνομιλίες του με την κ. Μέρκελ στην ανάγκη να περιληφθεί στη συμφωνία που πρόκειται να κλειστεί στα τέλη Μαρτίου η δυνατότητα επαναγοράς ομολόγων από τον μόνιμο μηχανισμό αντιμετώπισης κρίσεων, που ετοιμάζει η Ε.Ε., με στόχο να μειωθούν τα επιτόκια. Η λογική του κ. Παπανδρέου είναι απλή. Ας αγοράσει με κάποιον τρόπο τα ομόλογα των υπό χρεοκοπία χωρών το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης, ή κάποιος άλλος οργανισμός της ευρωζώνης, προσφέροντας νέα ομόλογα χαμηλότερου επιτοκίου. Στην πράξη προσπαθεί να βάλει τη λογική του ευρωομολόγου από το παράθυρο. Κι αυτό είναι κάτι που επιθυμούν διακαώς οι πιο κερδοσκόποι κάτοχοι ομολόγων, αλλά αρνήθηκε για μια ακόμη φορά η Bundesbank, διαβλέποντας τον κίνδυνο για τη δημοσιονομική κατάσταση της Γερμανίας.


Τα δίνει όλα χάριν των κερδοσκόπων


Προκειμένου ο κ. Παπανδρέου να πείσει την κ. Μέρκελ να δεχτεί το σχέδιο των κερδοσκόπων, είναι διατεθειμένος να τα δώσει όλα. Όχι τα δικά του, αλλά ότι έχει απομείνει στη χώρα και το λαό. Έτσι, η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας, οι υποδομές, τα νοσοκομεία, ότι διαθέτει και δεν διαθέτει η χώρα, μπήκαν στο τραπέζι της συναλλαγής. Ήδη ανακοινώθηκε ότι το Γερμανικό υπουργείο υγείας θα αναλάβει εργολαβικά να «εκσυγχρονίσει» το δημόσιο σύστημα υγείας της Ελλάδας. Σύμφωνα με τον Στέφαν Κάπφερερ, υφυπουργό Υγείας της Γερμανίας, η προσοχή πρέπει να επικεντρωθεί στο καίριο πρόβλημα της διαχείρισης των κονδυλίων. Ένα ζήτημα «που αφορά πολλές πλευρές της νοσοκομειακής περίθαλψης όπως π.χ. το θέμα της διάρκειας της παραμονής των ασθενών στα νοσοκομεία. Και συγκεκριμένα: πόσο γρήγορα μπορούμε να δώσουμε εξιτήριο στους ασθενείς και εάν είναι δυνατόν να συνεχίσουμε με τα εξωτερικά ιατρεία την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη», δήλωσε στην Deutsche Welle (15/2) Με άλλα λόγια, το όλο ζήτημα θα είναι πώς θα αποτρέπεται η μακροχρόνια νοσηλεία και πώς θα εκδιώκεται γρήγορα από το δημόσιο νοσοκομείο ο ασθενής για να αναζητήσει την κάλυψη της ιδιωτικής υγείας. Κάτι που εφαρμόζει η Γερμανική κυβέρνηση και στη Γερμανία, ιδιωτικοποιώντας το πρώτο δημόσιο σύστημα καθολικής υγείας στην Ευρώπη, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1880. Η ουσία είναι ότι η διαχείριση των ελληνικών δημόσιων νοσοκομείων παραδίδεται σε Γερμανικές εταιρείες υγείας, οι οποίες αποτελούν από τους πιο σημαντικούς χορηγούς του κόμματος της Μέρκελ και θησαυρίζουν αυτή την εποχή από τις ιδιωτικοποιήσεις στη Γερμανία και έρχονται τώρα να λεηλατήσουν και ότι έχει απομείνει από το δημόσιο σύστημα υγείας στην Ελλάδα.


Χρεοκοπούμε υπέρ της Γερμανίας


Η Γερμανία προσπαθεί να κρατηθεί στον αφρό και να μην βουλιάξει μαζί με την ευρωζώνη με μια άγρια πολιτική εμπορικού επεκτατισμού ως αντίβαρο στην κρίση. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2010 υπήρξε μια «χρυσή χρονιά», όπως αποκλήθηκε, για το γερμανικό εμπόριο. Οι εξαγωγές εμφάνισαν αύξηση κατά 18,5 % σε σχέση με το 2009, ενώ αύξηση παρουσίασαν και οι εισαγωγές στη Γερμανία και μάλιστα κατά 20 %. Πρόκειται για το μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα που έχει καταγραφεί στη Γερμανία από το 1974. Την περασμένη χρονιά το άλμα των γερμανικών εξαγωγών τροφοδοτήθηκε από την αυξημένη ζήτηση στις αναπτυσσόμενες χώρες εκτός ευρωζώνης, όπως την Κίνα, τη Βραζιλία και την Ινδία, αλλά και από τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, κυρίως από τις προβληματικές οικονομίες του Νότου. Οι εξαγωγές προς τις χώρες εκτός ευρωζώνης αυξήθηκαν κατά 26 %, ενώ προς τις χώρες εντός της ευρωζώνης κατά 12,7 %!Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η χρόνια ύφεση και η χρεοκοπία των χωρών σαν την Ελλάδα μεταφράζεται σε τρομακτικές εμπορικές επιδόσεις για τη Γερμανία. Αυτό δίνει μια σημαντική διάσταση των ανταλλαγμάτων που ζητά η Γερμανία για να προβεί σε «παραχωρήσεις» σε επίπεδο ευρωζώνης. Και επίσης προϊδεάζει τα ανταλλάγματα που είναι διατεθειμένη να δώσει η κυβέρνηση προκειμένου η Μέρκελ να συμφωνήσει στο σχέδιο διάσωσης των κερδοσκόπων.

e-parembasis.blogspot.com

Το καφενείον η « Ελλάς »…!


γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας
Το άρθρο που ακολουθεί με τίτλο : Το καφενείον η  «Ελλάς»…!,  γράφτηκε πριν ένα χρόνο και δημοσιεύτηκε τότε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ της Κ. Μακεδονίας. Επειδή σήμερα, εκτιμώ ότι είναι όσο ποτέ επίκαιρο το επαναφέρω στη δημοσιότητα χωρίς καμία αλλαγή. Υπενθυμίζω απλώς ότι ακόμη τότε δεν είχαν ανακοινωθεί μνημόνια και άλλα συναφή. Ένα ποσό των 5 δις ευρώ που θα αποκόμιζαν οι κυβερνώντες, όπως είχαν ανακοινώσει τότε, από πώληση δημόσιας περιουσίας στο άρθρο φαντάζει σαν τρομακτικό! 
Σήμερα  οι κυβερνώντες είναι έτοιμοι να εκποιήσουν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δημόσια περιουσία 50 δις ευρώ(!!!) και οι «ύαινες» με την απαραίτητη(!)… νομική κυβερνητική κάλυψη, νόμιμα(!), κατασπαράσσουν κυριολεκτικά αυτό που λέγεται Ελλάδα, μέχρι να μείνει το άψυχο κουφάρι της! …
 
Προκαλούν και από πάνω τον Ελληνικό λαό … διευκρινίζοντας του, ότι  θα εξαιρέσουν από την πώληση,  τα μνημεία και την Ακρόπολη για να μην ανησυχεί!!! 
Η ιδέα και ο τίτλος  του άρθρου πάρθηκαν από το ομώνυμο ποίημα του Κ.Χ. Μύρη (Κώστα Γεωργουσόπουλου)  Στο καφενείον «η Ελλάς».* Το ποίημα αυτό, το οποίο και παραθέτω,  γράφτηκε από τον Μύρη στα μέσα της χουντικής επταετίας. Οι όποιες συγκρίσεις και αναφορές ανάμεσα στο τότε και στο σήμερα, αφήνονται στον αναγνώστη.   
Το καφενείον η « Ελλάς »…!
 του Δημήτρη Τσιμούρα
     Είναι γεγονός, ότι η οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος αξιοποιείται στο έπακρο από την άρχουσα τάξη, ώστε οι όποιες κατακτήσεις των εργαζόμενων, που έμειναν ανέπαφες, να ανατραπούν. Η νέα κυβέρνηση, μόλις πήρε τη σκυτάλη, έχει ξεπεράσει εαυτόν δίνοντας καθημερινά διαπιστευτήρια προς κάθε κατεύθυνση: ότι η χώρα μας πρόκειται να γίνει ένας ακόμη μεγαλύτερος φορολογικός αλλά και επενδυτικός παράδεισος, που θα εξασφαλίζει υψηλή κερδοφορία σε εκείνους που θα την επιλέξουν για την επένδυση των κεφαλαίων τους. Έτσι όλες οι κυβερνητικές  προσπάθειες κινούνται προς την κατεύθυνση δημιουργίας «επενδυτικών κινήτρων», που θα τα ζήλευαν ακόμη και οι «νεοτριτοκοσμικές» χώρες. Γι’ αυτό   εκτελεί εντολές και συμμορφώνεται απόλυτα σε κάθε υπόδειξη, «οδηγία», του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την  υλοποίηση των παραπάνω στόχων. Είναι έτοιμη να αλλάξει ακόμη περισσότερο, προς το χειρότερο, τις εργασιακές σχέσεις και να παραδώσει τους εργαζόμενους σαν μονάδες, έξω από τα σωματεία τους,  που θα διαπραγματεύονται…ισότιμα με τους εργοδότες τους,  δηλαδή ουσιαστικά χωρίς, έστω και τυπική, προστασία. Στην κυριολεξία είναι έτοιμη να πετάξει τους εργαζόμενους  στο λάκκο των λεόντων.      
   Η πλειοψηφία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που οι ιδιοκτήτες τους έχουν άμεσα οφέλη από αυτήν την πολιτική, έχουν εργολαβικά αναλάβει να “πείσουν” τον λαό να δεχθεί επώδυνα μέτρα προκειμένου, όπως ισχυρίζονται, η χώρα μας να αποφύγει τη χρεοκοπία. Με έναν ανελέητο καθημερινό βομβαρδισμό του νου
 καλλιεργούν κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας, ώστε αμαχητί οι εργαζόμενοι να δεχθούν μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, να απεμπολήσουν τις όποιες κοινωνικές παροχές που απέμειναν, να δεχτούν την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, αυξήσεις σε έμμεσους φόρους, να δεχθούν την ανεργία ή την υποτυπώδη απασχόληση σαν φυσικά φαινόμενα, να είναι ευχαριστημένοι όταν εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη ως προς το ζην. Ενώ ταυτόχρονα «εντοπίζουν» σαν μοναδικές αιτίες  του προβλήματος, τους…κουμπάρους, τα σκάνδαλα, που  δημιουργεί το σύστημα που οι ίδιοι υπερασπίζονται,   το γιατρό του Κολωνακίου, που οι κυβερνώντες βέβαια δεν φορολογούν, τον περιπτερά της γειτονιάς, τον υδραυλικό, τον μικροπωλητή  της λαϊκής αγοράς, που πουλά… χωρίς αποδείξεις!!! Για τα μυθικά κέρδη των μεγάλων ομίλων  και την άγρια εκμετάλλευση των εργαζόμενων απολύτως τίποτα.                      
                                            
  Βέβαια από όλους αυτούς ξεχάστηκαν όλα όσα λέγονταν και πάλι βάσει σχεδίου, για τον «παράδεισο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Οι μεγάλες υποσχέσεις, για τη «θωράκιση» της οικονομίας μας, για την «μεγάλη αγορά» των 150 εκατομμυρίων που άνοιγε για τα γεωργικά μας προϊόντα και όχι μόνο, με τους «πακτωλούς» και τα «πακέτα» των χρημάτων. Αντί αυτών όμως οι εργαζόμενοι έβλεπαν τούνελ με συνεχείς λιτότητες με το «0+0=14%»!!! του 1990,  τις θυσίες για να μπούμε στην ΟΝΕ το 93, τις θυσίες του «εκσυγχρονισμού» του 96, τις θυσίες για να μείνουμε στην ΟΝΕ το 2000 και πάντα με κάποιο… εφεύρημα θυσίες!  Και  ενώ η κυβερνητική σκυτάλη άλλαζε χέρια, η πορεία  ήταν η ίδια. Για να κάμψουν τις αντιστάσεις των εργαζόμενων αμφότεροι δεν δίσταζαν να υπόσχονται  ένα λαμπρό αύριο που όλο και πλησίαζε, όπως μας έλεγαν. Αντ’ αυτού όμως,  αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα έχει ένα υπέρογκο και δυσβάσταχτο εξωτερικό χρέος. Και για να μη χρεοκοπήσουμε σαν χώρα, όπως μας λένε, πρέπει οι εργαζόμενοι να απεμπολήσουν τα πάντα. Δηλαδή να πληρώσουν το κόστος της κρίσης, αυτοί που δεν ευθύνονται για αυτήν και που για δύο δεκαετίες τουλάχιστον ζουν σε καθεστώς παρατεταμένης λιτότητας. 
 Τα κόμματα  που τόσα χρόνια είχαν και έχουν την εξουσία δεν εξηγούν στον Ελληνικό Λαό πώς προέκυψε αυτό το τεράστιο εξωτερικό χρέος και προς ποιους  είναι αυτό, ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις θησαύριζαν και ο λαός δεν ευημερούσε. Ούτε ποτέ ενημέρωσαν, αλλά αντίθετα παραπλάνησαν τον Ελληνικό Λαό, όταν παρέδιδαν    τη χώρα στον αυτόματο πιλότο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των ελευθεριών του Μάαστριχτ   και της ΟΝΕ, τη συνθήκη της Λισαβόνας, που περιλαμβάνει και το άρθρο για τη λήψη μέτρων ενάντια σε μια χώρα ακόμη και χωρίς τη δική της παρουσία, όπως  αυτή τη στιγμή είναι έτοιμοι οι εταίροι μας να πράξουν κατά της Ελλάδας. Τότε παρέδιδαν κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας. Όλοι πλην Λακεδαιμονίων. Μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας  αντιτάχθηκε σθεναρά και συνεχίζει να αντιτάσσεται  σ’ αυτές τις επιλογές, τις κατήγγειλε και έγκαιρα ενημέρωσε τον Ελληνικό Λαό για το τι πρέπει να περιμένει, αν δεν αντισταθεί. Όμως η συνεχής και συστηματική παραπληροφόρηση, από όσους είχαν συμφέροντα και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους,  δεν επέτρεψαν την πλειοψηφία  των εργαζόμενων να καταλάβουν έγκαιρα, ώστε να μπορέσουν άμεσα να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα που έρχονταν. Πάει πολύ όλοι αυτοί     να το παίζουν σήμερα «Πόντιοι Πιλάτοι».  Αυτοί που δίκην   επιλοχία εκτελούσαν και εκτελούν  κατά γράμμα όλες τις εντολές και οδηγίες του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  
   Η γνωστή πλέον  κατάληξη ήταν μαθηματικά βέβαιη και αυτό το γνώριζαν πολύ καλά αυτοί που πήραν αυτές τις πολιτικές αποφάσεις. Ο πλούτος, που είχε παραχθεί από τους εργαζόμενους έκανε φτερά προς τριτοκοσμικές χώρες για υψηλότερα ακόμη κέρδη. Πολλά εργοστάσια και με επιδότηση μάλιστα μεταφέρθηκαν στις γειτονικές χώρες, όπου τα μεροκάματα είναι φτηνά η εκμετάλλευση πιο άγρια και τα κέρδη ακόμη πιο ψηλά.   Εγκαταλείφθηκε κάθε προστασία της δικής μας παραγωγής, οι αντισταθμιστικές εισφορές που προστάτευαν την ντόπια παραγωγή καταργήθηκαν. Η αγορά μας κατακλείστηκε από προϊόντα άλλων χωρών φθηνά, γιατί εκεί οι εργαζόμενοι δουλεύουν από νύχτα σε νύχτα για ένα κομμάτι ψωμί. Έτσι κυριάρχησαν ξένα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, που φτάνουν μάλιστα και από την άλλη άκρη της γης, προϊόντα μεταποίησης αλλά και βιομηχανικά, που σαν χώρα μπορούσαμε να παράγουμε. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο. Χιλιάδες εργάτες γης αναγκάστηκαν να εγκαταλείπουν τα χωράφια τους, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν και η ανεργία να τραβά την ανηφόρα. Τεχνηέντως, προς εκτόνωση και ελπίδα οι «έχοντες την εξουσία», με συνεργούς την πλειονότητα των ΜΜΕ, έστρεψαν μεγάλη μερίδα εργαζόμενων αλλά και ανέργων στον τζόγο του χρηματιστηρίου. Πολλοί από αυτούς εκποίησαν τα περιουσιακά τους στοιχεία.   Μάλιστα οι τράπεζες χορηγούσαν και δάνεια, με τις ευχές της κυβέρνησης, σε επίδοξους τζογαδόρους. Είναι γνωστό πόσοι έχασαν τις περιουσίες τους και πόσα σπίτια φτωχών έκλεισαν. Η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν δίστασε να τζογάρει μεγάλο μέρος από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο,   προκειμένου να κρατήσει τον γενικό δείκτη του χρηματιστηρίου προσωρινά υψηλό και να κερδίσει τις εκλογές… Πολλά δις δραχμές χάθηκαν τότε από τα ταμεία.     Έτσι  και με αυτόν τον τρόπο τεράστια ποσά συγκεντρώθηκαν σε λίγα χέρια και τα ασφαλιστικά ταμεία βρέθηκαν  σε ακόμα πιο δεινή θέση. 
      Τα όποια «πακέτα» έρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση στόχευαν στην ουσία στην αποσάθρωση της δικής μας παραγωγής, κυρίως γεωργικής. Επιδοτούσαν τους αγρότες να οδηγούν την παραγωγή  τους στις χωματερές και  να εγκαταλείπουν δυναμικές καλλιέργειες, όπως ροδάκινα, καπνό, τεύτλα, βαμβάκι. Δημιουργούσαν υποδομές προσφοράς υπηρεσιών και υπονόμευαν και υπονομεύουν κάθε παραγωγική βάση. Δεν είναι τυχαίο που  κάθε πόλη και χωριό έχει πχ το… συνεδριακό της κέντρο να αραχνιάζει και τους κατοίκους τους ανέργους,  να ψάχνουν για δουλειά. Έχουμε καταλήξει, όπως ακριβώς μας προόριζαν,  σε χώρα προσφοράς υπηρεσιών ,τη στιγμή μάλιστα που διαθέτουμε έναν τεράστιο ορυκτό πλούτο, που είναι το κλειδί στην ουσία  της βιομηχανικής ανάπτυξης.  
   Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν αυτοί, που  κάθε φορά βρίσκονται    στην κυβέρνηση, με αγαστή σύμπνοια,  προχώρησαν σε εκποίηση νευραλγικών κομματιών της δημόσιας περιουσίας. Έτσι κερδοφόρες, αλλά και στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις βγήκαν στο σφυρί. Ενδεικτικά τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, η τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ Ηρακλής, η Ελληνική Βιομηχανία όπλων (ΕΛΒΟ), τα Ελληνικά πετρέλαια, ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας (ΟΤΕ), τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ), μεγάλο ποσοστό της Δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού (ΔΕΗ), η Εθνική και η Αγροτική Τράπεζα. Τα Ελληνικά Ζαχαρουργεία έκλεισαν. Η Ολυμπιακή Αεροπορία. Αφού φρόντισαν να την απαξιώσουν, ουσιαστικά την χάρισαν. Τα 180 εκατ. ευρώ που εισέπραξαν ισοδυναμούν με τα κέρδη ενός μηνός μιας Τράπεζας και μάλιστα σε περίοδο κρίσης, ή με τη μεταγραφική αξία ακόμη και ενός  ποδοσφαιριστή!!!    Ό,τι δεν πρόλαβαν από την δημόσια περιουσία να ξεπουλήσουν, το έχουν έτοιμο, στα σκαριά. Ήδη ανακοίνωσαν ότι από … «αποκρατικοποιήσεις» προσδοκούν να εισπράξουν 5 δις ευρώ!   
   Η άλλη μέθοδος που εφαρμόζουν είναι των λεγόμενων «παραχωρήσεων». Επειδή θα φάνταζε πολύ τραβηγμένο να πουλήσουν… δρόμους, αεροδρόμια, λιμάνια, γέφυρες, τούνελ, διώρυγες  κλπ. τα  παραχωρούν, «νοικιάζουν»  σε μεγάλες εταιρίες προς εκμετάλλευση, για 30, 50, ή και 100 χρόνια!!! Ενδεικτικά η γέφυρα Ρίου-Αντίρριου είναι γαλλικών , το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος γερμανικών, το λιμάνι του Πειραιά κινέζικων συμφερόντων. Η Εθνική, η Εγνατία, η Αττική οδός, η Ολυμπία οδός στη Πελοπόννησο, η υποθαλάσσια σήραγγα Ακτίου-Πρέβεζας, καθώς και άλλοι κεντρικοί αλλά και παράπλευροι δρόμοι της χώρας μας… παραχωρήθηκαν σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες προς…εκμετάλευσιν! Έτσι εισπράττουν τα διόδια, η τιμολογιακή πολιτική των οποίων εξαρτάται από την κάθε εταιρία και οι ελληνικοί δρόμοι απέκτησαν τα αφεντικά τους! Είναι πλέον ιδιωτικοί!!! Είναι σαν να τους προσέφεραν μηχανές που κόβουν χρήμα. Όσο για τη «συντήρηση που αναλαμβάνουν», γιατί είχε  πρόβλημα να το κάνει το Ελληνικό Δημόσιο και μάλιστα χωρίς διόδια, μιας  και οι εργαζόμενοι ήδη υποβάλλονται σε άδικη άγρια έμμεση φορολόγηση; Και το ερώτημα: Από πού αντλούν τέτοια δικαιώματα; Πάντως ο Ελληνικός Λαός δεν τους έχει δώσει ποτέ τέτοιας μορφής εξουσιοδοτήσεις!  Σε όλες τις παραπάνω πρώην δημόσιες επιχειρήσεις μειώθηκε σημαντικά το προσωπικό, άλλαξαν δραματικά οι εργασιακές σχέσεις και από επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας που ήταν οι περισσότερες, μετατράπηκαν σε επιχειρήσεις που λειτουργούν αποκλειστικά με μοναδικό κριτήριο την υψηλή κερδοφορία. Για όλους τους παραπάνω λόγους ήταν επόμενο η ανεργία να ανέβει στα ύψη, η φτώχεια να περισσέψει , ο πλούτος να συγκεντρωθεί σε ακόμη λιγότερα χέρια και η χώρα μας να καταντήσει ξέφραγο αμπέλι. Στο καφενείον «η Ελλάς »… ο Σαλτιμπάγκος(!) πουλά τα νούμερα φτηνά… δραχμή τα ακροβατικά …το πήδημα θανάτου δυο δραχμές… Περάστε κόσμε…      
   Και ενώ σήμερα, η «θωρακισμένη Ελλάς», μοιάζει  φτερό στον άνεμο, με τα κέρδη να προκαλούν,  με το υπέρογκο εξωτερικό χρέος, με… κερδοσκόπους αλλά και ετέρους να κάνουν «παιχνίδι κερδοσκοπικό» εναντίον της, με τον Πρωθυπουργό, που άλλα προεκλογικά… υπονοούσε, να δίνει  ‘γη και ύδωρ’ σε όλους αυτούς. Με τον Πρωθυπουργό  να αναγνωρίζει  και επίσημα ότι έχουν εκχωρηθεί(!!!) κυριαρχικά  δικαιώματα της χώρας μας προκειμένου να εξασφαλίσει την… πολιτική στήριξη των ηγετών της ευρώ…οικογένειας,  και να συνάπτει με τοκογλυφικούς όρους δάνειο, που θα υπονομεύει κι άλλο το μέλλον του Ελληνικού Λαού, ενώ θα ενισχύει και άλλο την λεγόμενη… επιχειρηματικότητα, η οποία είναι «όλα τα λεφτά», για τους κυβερνώντες.  Και με την…ευκαιρία του δανείου  αγοράσαμε από του δανειστές μας αεροπλάνα, φρεγάτες, όπλα, πολεμοφόδια. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται!.. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης (1824/25) η Αγγλική κυβέρνηση ενθάρρυνε τη σύναψη δανείων, γιατί γνώριζε ότι αυτός ήταν ένας δρόμος  οικονομικής διείσδυσης ως και ελέγχου των μελλοντικών εξελίξεων. Επίσης ενθάρρυνε την υποβολή υπομνήματος με το οποίο οι Έλληνες ζητούσαν μόνο την Αγγλική προστασία. Το κείμενο αυτό έμεινε γνωστό στην ιστορία ως «ψήφισμα της υποτέλειας». Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος  με τον οποίον διατύπωσε την αντίρρησή του ο Δημήτριος Υψηλάντης: «Έχομε πάρα πολύ ακριβά αγορασμένην την ελευθερίαν μας, ώστε να την χαρίσωμεν τόσον φθηνά εις τον τυχόντα».( Ιστορία νεότερη και σύγχρονη. Γ` τάξη Ενιαίου Λυκείου. Έκδοση ΙΖ 2002.)… Από τότε ο Ελληνικός Λαός πολλές φορές έχει ακριβά αγορασμένη την ελευθερία του.   
     Και είναι απολύτως φυσικό, η κυβέρνηση  να εισπράττει τα συγχαρητήρια όλων αυτών. Του ΔΝΤ, της ντόπιας άρχουσας τάξης, βιομηχάνων, τραπεζιτών, κτλ. Τα συγχαρητήρια  της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ, που ζητούν ακόμη περισσότερα «μέτρα» και χωρίς καθυστέρηση!!! Καθώς και εγγυήσεις για την πιστή εφαρμογή τους. Και πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις οι εταίροι φίλοι μας αποφάσισαν για μας και άλλα ακόμη σκληρότερα, τα οποία βάσει του…κοινοτικού «δικαίου» είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσουμε!!! .    Και το επιστέγασμα: οι ελεγκτές του ΔΝΤ και της Κομισιόν, να κάνουν φύλλο και φτερό τα στοιχεία της οικονομίας του Ελληνικού Κράτους. Δικαιώματα  που παραχωρήθηκαν, με τις συνθήκες που υπογράφτηκαν, με την συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας μας, όλων πλην Λακεδαιμονίων. 
  Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που ενισχύθηκαν οι τράπεζες με τα 28 δις ευρώ, στο βωμό της…ρευστότητας, τα οποία και χρεώθηκε ο Ελληνικός λαός.  Όταν τα τεράστια κέρδη, τους πρώτους εννέα μήνες του 2009,μεσούσης μάλιστα της κρίσης,  προκαλούν. Ενδεικτικά: για τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο ΑΕ κέρδη 11,8 δις. Ευρώ. Οι 15 πλέον κερδοφόρες ΑΕ είχαν λειτουργικά κέρδη, πάντα για το 9μηνο   του 2009, 8,7 δις ευρώ. Πιο αναλυτικά για την ίδια χρονική περίοδο: Ο ΟΤΕ είχε κέρδη 1,65 δις. Ευρώ. Η ΔΕΗ 1,37 δις. Η Εθνική Τράπεζα 1,31 δις. Η Coca Cola 844,5 εκατ. Ο ΟΠΑΠ  693,2  εκατ. Η  Alpha Bank 435,2 εκατ. Τα διυλιστήρια  (ΕΛΠΕ και Μότορ Οιλ) 543,5 εκατ. Επίσης οι Euro bank 319 εκατ. Ευρώ , η  Τράπεζα Κύπρου 299,6 εκατ. Ευρώ η Τράπεζα Πειραιώς 272,3 εκατ.  Η Τιτάν με 257,9 εκατ. Ακολουθούν και άλλες  με περίπου  ένα εκατομμύριο ευρώ την ημέρα κέρδη!!! Υπάρχουν μια σειρά επιχειρηματικοί όμιλοι που εμφάνισαν μια τρομακτική  αύξηση κερδών με πρώτο το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με     ( + 7900,1%) ). Ακολουθούν άλλες 9 με τριψήφιο ποσοστό αύξησης κερδών και άλλες 38 με διψήφιο!!! Και όλα αυτά μέσα στην κρίση. ( Με βάση τους δημοσιευμένους ισολογισμούς 9μηνου επεξεργασία: Πήγασος ΑΕΠΕΥ). 
      Και μόνο με τα μισά κέρδη του εννιαμήνου του 2009 και της προηγούμενης χρονιάς, από τους παραπάνω, θα καλυπτόταν μεγάλο μέρος του ελλείμματος, θα μπορούσε να  δοθούν  αυξήσεις στους εργαζόμενους, των οποίων η αγοραστική δύναμη θα μεγάλωνε, θα κινούνταν η αγορά  και δεν θα χρειαζόταν και άλλος δανεισμός, για να χρεωθεί ακόμη περισσότερο ο Ελληνικός λαός. Με τη μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, θα μπορούσαν νεότεροι εργαζόμενοι να βρουν δουλειά.  Και  κανένας εργαζόμενος δεν θα κατηγορούσε την κυβέρνηση ότι δεν τον κάλεσε σε διάλογο.  Και αυτά για αρχή.             
    Όμως, ο Πρωθυπουργός είναι συνεπής  απέναντι σ’ αυτούς που εκπροσωπεί. Με τα μέτρα που ανακοίνωσε τους διασφαλίζει ακόμα καλύτερες συνθήκες κερδοφορίας. Είναι φυσικό λοιπόν αυτοί να τον επαινούν και να τον στηρίζουν. Άρα λάθος πόρτα χτυπά, όταν ζητά από τους εργαζόμενους συναίνεση, εξαπατώντας τους για μία ακόμη φορά.  Από αυτούς δηλαδή που τους επιβάλλεται   να πληρώσουν την κρίση, χωρίς να ευθύνονται.  Με την αύξηση της ήδη άγριας, έμμεσης φορολογίας, καύσιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, με την ονομαστική μείωση των αποδοχών και τη συνέχιση της αύξησης της ανεργίας. Ονομαστική μείωση αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, γίνεται για πρώτη φορά από το 1974, από τη… «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Είναι έτοιμοι να ανακοινώσουν κατάργηση «του 14 μισθού», αύξηση του ΦΠΑ και άλλα πρόσθετα φορολογικά βάρη στο ήδη πενιχρό λαϊκό εισόδημα.  Ανακοίνωσε επίσης  αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης , ενώ προεκλογικά έλεγε ακριβώς το αντίθετο, εξαπατώντας και πάλι τον Ελληνικό Λαό. Το… επιχείρημα της «αύξησης» του  προσδόκιμου χρόνου ζωής , είναι εντελώς αστήριχτο. Πώς  μπορεί να συμβεί αυτό όταν πάνω από το 23% του πληθυσμού επίσημα  ζει σε καθεστώς  φτώχειας; Όταν η υπέρ εντατικοποίηση της εργασίας ξεπερνά κάθε όριο – και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας μας όταν μπει πχ σε μία Τράπεζα ή  σε ένα Σούπερ Μάρκετ και δει τον ρυθμό με τον οποίο εργάζονται οι υπάλληλοι και όχι μόνο; Οι εργαζόμενοι σε πολλούς κλάδους   ζουν καθημερινά σε καθεστώς  άγριας τρομοκρατίας, μόνιμης απειλής για απόλυση και πολλές φορές δεν γνωρίζουν ούτε καν το ωράριο της επόμενης ημέρας. Με  απλήρωτες ώρες εργασίας, με ένα διαρκές άγχος, δίχως προστασία.  Ο προσδόκιμος χρόνος ζωής  αυξάνει σε εκείνους που έχουν σαν…  πρόβλημα την διαρκή αύξηση των κερδών τους. Αυτοί όμως, δεν έχουν πρόβλημα σύνταξης. Αν όλα αυτά συνιστούν τον κατά ΠΑΣΟΚ «σοσιαλισμό», πως θα ήταν τότε  η  κατά ΠΑΣΟΚ «βαρβαρότητα»;   
                                                           
    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι  συνεπείς αρωγοί σε αυτήν την ακραία αντιλαϊκή πολιτική όλα αυτά τα χρόνια, τις συνέπειες της οποίας  απαιτούν από εμάς να ξαναπληρώσουμε  με πολύ ακριβό τίμημα, οι πλειοψηφίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών ηγεσιών ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, συντάχτηκαν με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία    και παραπλάνησαν τους εργαζόμενους. Οι συλλογικές συμβάσεις που υπέγραφαν για…αυξήσεις 0,7 ευρώ την ημέρα ήταν ικανές να εξασφαλίζουν στους εργοδότες «εργασιακή ειρήνη» και ταυτόχρονα υπέρογκα κέρδη. Ήταν απλοί παρατηρητές σε όλες τις εργασιακές ανατροπές , στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην εντατικοποίηση της δουλειάς, στο να καταντήσουν οι εργαζόμενοι έρμαια του εργοδότη. Με τη συμμετοχή τους στους λεγόμενους «κοινωνικούς διαλόγους», αφ’ ενός άφηναν ψεύτικες ελπίδες στους εργαζόμενους, αφ’ ετέρου νομιμοποιούσαν κάθε αντεργατική, ήδη προειλημμένη  απόφαση. Ούτε είναι τυχαίο, ότι έδωσαν στήριξη στο νομοσχέδιο που πρόσφατα ανακοίνωσε η κυβέρνηση, το οποίο και αποσαρθρώνει εντελώς τις εργασιακές σχέσεις. Ούτε επίσης είναι τυχαίο, ότι κατά πάγια ταχτική τους, τις όποιες κινητοποιήσεις για λόγους εκτόνωσης των εργαζόμενων αποφάσιζαν, οι ίδιοι τις υπονόμευαν. Έφτασαν στο σημείο να καλούν τους εργαζόμενους σε απεργοσπασία, στις πρόσφατες  κινητοποιήσεις που οργάνωσε το ΠΑΜΕ, στηρίζοντας ενεργά και απροκάλυπτα τις ακραίες αντιλαϊκές κυβερνητικές επιλογές. Και βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι οι πολυποίκιλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου, όταν δεν μπορούν να αποσιωπηθούν, συκοφαντούνται  από όλους αυτούς.    
    Από όλα, όσα αναφέρθηκαν, προκύπτει ότι τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση είναι μόνιμου χαρακτήρα και όχι παροδικά. Η κρίση είναι το πρόσχημα, για να τα περάσουν,  όσο πιο ανώδυνα για αυτούς γίνεται. Είναι μέτρα που έχουν προαποφασιστεί από καιρό. Και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παίρνονται και στις υπόλοιπες χώρες τις ευρωζώνης. Όλα έχουν  κοινή κατεύθυνση την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και την ανατροπή όποιων κατακτήσεων των εργαζόμενων δεν έχουν ανατρέψει μέχρι τώρα. Ειδικά για τη χώρα μας,   η  κυβέρνηση   εκμεταλλεύεται   τον πατριωτισμό του Ελληνικού λαού και του ζητά να κάνει θυσίες, για μια ακόμη φορά, λέγοντας του ψέματα, ότι πρόκειται για τη σωτηρία της πατρίδας. Στην ουσία ζητά από τους εργαζόμενους  να παραδοθούν άνευ όρων, στους εκμεταλλευτές τους.  Η ιστορία του λαού μας όμως,  και αυτή του εργατικού κινήματος, άλλα διδάσκουν.  Ναι, μπορεί αυτοί να έχουν όλα τα μέσα στη διαθεσή τους, για να παραπληροφορούν, να εκβιάζουν, να απειλούν, να επιβάλλουν, να διασπούν, να συκοφαντούν, να τρομοκρατούν, να χρησιμοποιούν τους δούρειους ίππους.  Όμως δεν έχουν το δίκιο. Ο πλούτος ανήκει σ’ αυτούς που τον παράγουν, τους εργαζόμενους.
    Οι εργαζόμενοι, έστω και με πισωγυρίσματα, συνειδητοποιώντας τη δυναμή τους, με πείσμα θα αγωνιστούν,  θα διεκδικήσουν  και θα αποχτήσουν αυτά που οι ίδιοι παράγουν.  Ό,τι δηλαδή τους  ανήκει.  Είναι η μόνη επιλογή που έχουν. Ο ρόλος του νεοραγιά δεν τους πρέπει. Ας μην  τρέφουν φρούδες ελπίδες λοιπόν όσοι, από οποιοδήποτε πόστο, υπηρέτησαν και υπηρετούν αυτήν την πολιτική. Αυτοί που θέλουν το καράβι της πατρίδας μας γαλέρα και τη χώρα καφενείο. Το καφενείον η… « Ελλάς »!!!
 Στο καφενείον «η ΕΛΛΑΣ» ο σαλτιμπάγκος
Πουλά τα νούμερα φτηνά
Δραχμή τα ακροβατικά
Οι αλυσίδες δωρεάν
Το πήδημα θανάτου δυο δραχμές
Χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε.
Ασώματος η κεφαλή περάστε κόσμε
Τη βρήκανε στην Αφρική
Καπνίζει, πίνει και πονά
Τρελαίνεται για μουσική
Χορεύει με τα μάτια δυο δραχμές
Ποιός θα τη δει; Περάστε κόσμε.
Στο καφενείον «η ΕΛΛΑΣ» οι θεατρίνοι
Μ’ ασετυλίνη και κεριά
Τη Γκόλφω παίζουν στα παιδιά
Με φουστανέλες δανεικές
Και δάκρυ πληρωμένο δυο αυγά
Και τρεις δραχμές, περάστε κόσμε.
(«1950», στίχοι Κ.Χ. Μύρης)  
               
        * Μελοποιήθηκε από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και βρίσκεται στο έργο του «Χρονικό», σε πρώτη εκτέλεση από τη Μαρία Δημητριάδη.

Δημήτρης Τσιμούρας, Φυσικός

Βέροια, Φλεβάρης του 2010
Εφημερίδα ΕΠΙΚΑΙΡΑ της Κ. Μακεδονίας.
Αρέσει σε %d bloggers: