Daily Archives: 22 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 22ης ΜΑΡΤΙΟΥ 2011


"ΕΞΑΝΤΑΣ" : ΛΙΒΥΗ (ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ 2004)


Η «άγνωστη χώρα» που διανύει την κρίσιμη περίοδο του «ανοίγματος προς τη Δύση». Ο γιος του Καντάφι, τα φαβορί για τη διαδοχή της εξουσίας, οι Βέρβεροι, οι Τουαρέγκ και οι μηχανικοί «του 8ου θαύματος του κόσμου»…Διάρκειας 50 λεπτών, Απρίλιος 2004 – ΝΕΤ
Για πλήρης οθόνη: Δεξί κλικ μέσα στον player, πηγαίνετε στο «Ζουμ» και πατήστε στο «Πλήρης οθόνη»

"ΕΞΑΝΤΑΣ" – ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ …ΑΥΡΙΟ ΤΟ Α’ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΝΕΤ(ΒΙΝΤΕΟ)


(Α μέρος) Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011, 22:00 – ΝΕΤ

(B μέρος) Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011, 22:00 – ΝΕΤ

Σχεδόν 10 χρόνια μετά, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, που είχε εργαστεί στην Αργεντινή το 2001-2002 κατά την περίοδο της κρίσης, επιστρέφει για μια νέα αυτοψία στην οικονομία, την πολιτική και την κοινωνική κατάσταση της χώρας.

Διαβάστε στη συνέχεια λίγα λόγια για το Α’ μέρος της ταινίας και δείτε το τρέιλερ.

Το Δεκέμβριο του 2001 στο Μπουένος Άιρες, μεγάλες λαϊκές μάζες κατευθύνονται προς την ιστορική πλατεία «Πλάσα δε Μάγιο.» Η Αργεντινή μία από τις πλουσιότερες οικονομίες στο παρελθόν, έχει χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί και ο Πρόεδρος της Αργεντινής Φερνάντο Δε Λα Ρούα διαφεύγει από το Προεδρικό Μέγαρο με ελικόπτερο μέσα στη θύελλα του οργισμένου λαού που συγκρουόταν με την αστυνομία, έσπαγε τράπεζες, λεηλατούσε σούπερ μάρκετ και φώναζε μαζικά «Να φύγουν όλοι!». Η κοινωνική έκρηξη του 2001, ήταν το τέλος ενός  νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου διάρκειας 10 ετών και άφησε πίσω της 35 νεκρούς (δολοφονημένους από την αστυνομία και τους ιδιωτικούς φρουρούς των τραπεζών), 30.000 παράπλευρες απώλειες (ανθρώπους που αυτοκτόνησαν, η υπέστησαν καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια), και περίπου 20.000.000 ανθρώπους (πάνω από το μισό του πληθυσμού) βουτηγμένους στην φτώχεια και τη μιζέρια.

ΥΠΟΘΕΣΗ Α’ ΜΕΡΟΥΣ 
Ο Αυγερόπουλος όταν έφυγε από την Αργεντινή το 2002, είχε αφήσει την ιστορική πλατεία του Μαΐου, γεμάτη  διαδηλωτές και συνθήματα. Τώρα την ξαναβλέπει σχεδόν στην ίδια κατάσταση, όμως ο λόγος είναι διαφορετικός. Ο τέως πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ, σύζυγος της σημερινής προέδρου Κριστίνα, έχει μόλις πεθάνει, χτυπημένος από ένα βαρύ καρδιακό επεισόδιο. Οι υποστηρικτές του, που αποτελούν και την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, τον θεωρούν ήρωα καθώς ήταν ο άνθρωπος που κατάφερε να βγάλει την Αργεντινή από την κρίση και να διώξει το ΔΝΤ από τη χώρα. «Μας ξαναέδωσε πίσω την αξιοπρέπειά μας.» «Αυτός ήταν που μας απελευθέρωσε από τα νύχια αυτού του αρπαχτικού τέρατος!», είναι μερικές από τις φράσεις των συγκεντρωμένων στην πλατεία. «Και αφού εσείς είστε από την Ελλάδα που περνάει τώρα άσχημες στιγμές, να ξέρετε ότι εμείς ήδη το περάσαμε. Ήμασταν αιχμάλωτοι των δανείων και του συσσωρευμένου χρέους. Κι αυτά τα δάνεια δεν ήταν για εμάς. Δεν ήταν για το λαό. Ποτέ δεν είναι για τον λαό. Γι αυτό και οι Έλληνες κάνουν καλά και διαδηλώνουν. Είναι θλιβερό να μη μαθαίνεις, να μη καταλαβαίνεις…»

Ο πρώην υπουργός οικονομικών Ντομίνγο Καβάλο θεωρείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους πιο βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001. Είναι ο άνθρωπος που σχεδίασε και υλοποίησε για χρόνια όλο το μοντέλο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η χώρα μέχρι την καταστροφή.

Σήμερα ο Ντομίνγο Καβάλο, άλλοτε μια από πιο σημαντικές πολιτικές φιγούρες της Αργεντινής, είναι ένας από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην χώρα. Δεν παραδέχεται ότι έχει κάνει κάποιο λάθος. Το αντίθετο: «Αφού ξερίζωσα τον πληθωρισμό και ενοποίησα την Αργεντινή με τον υπόλοιπο κόσμο, αφού επέτρεψα τον εκμοντερνισμό όλων των παραγωγικών δομών της Αργεντινής, τότε θεωρώ ότι αυτά ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα και έχω ένα μερίδιο επιτυχίας, όχι όλο, σ’ αυτό το κατόρθωμα.» 
Αργεντινή 2Ο Ντομίνγο Καβάλο περιγράφει με λεπτομέρειες ό,τι έγινε πίσω από τις κλειστές πόρτες των συμβουλίων με το ΔΝΤ σε Ουάσινγκτον και Μπουένος Άιρες.
«Το ΔΝΤ μας είχε ήδη δώσει ένα δάνειο προσπαθώντας να βοηθήσει την Αργεντινή να βγει από την οικονομική κρίση που ήδη είχε ξεκινήσει από τα μέσα του 2000», λέει. «Αυτό φαινόταν ξεκάθαρα. Μας έδωσε λοιπόν ένα δάνειο με εκταμιεύσεις ανά τρίμηνο. Το 1ο τρίμηνο αυτού του προγράμματος δεν είχε τηρηθεί. Έτσι έθεσα στο ΔΝΤ να αναπρογραμματίσουμε τους στόχους με τέτοιον τρόπο που να μπορούμε να τους τηρήσουμε.
Γιώργος Αυγερόπουλος: Πόσα ήταν;
Ντομίνγο Καβάλο: Δεν ήταν πολλά. Συνολικά το πρόγραμμα του ΔΝΤ ήταν 12 δις δολάρια και οι τριμηνιαίες δόσεις ήταν η κάθε μια 1,3 δις δολάρια. Ασήμαντα ποσά δηλαδή μπροστά σε αυτά που αναφέρονται για την Ελλάδα. […] Είχαμε πετύχει τους στόχους μας για το 3ο τρίμηνο. Το οποίο είχε τελειώσει το Σεπτέμβριο. Τότε έστειλαν μιαν αποστολή για να δούνε αν είχαμε πετύχει ή όχι. Είχαμε πετύχει και έπρεπε να εγκρίνουν την επόμενη εκταμίευση. Μετά άρχισαν να παρατηρούν αν θα πετυχαίναμε τους στόχους μας για το 4ο τρίμηνο. Και φυσικά για το 4ο τρίμηνο θα είχαμε προβλήματα για να πετύχουμε τους στόχους. Όπως ούτε και στην Ελλάδα θα μπορέσετε να εκπληρώσετε ακριβώς τους στόχους όπως έχουν προγραμματιστεί. Έτσι λοιπόν με το επιχείρημα ότι για το 4ο τρίμηνο που δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί,  δεν θα εκπληρώναμε τους στόχους, μας ακύρωσαν την εκταμίευση των χρημάτων για το Νοέμβριο. Και αφού μας αφαίρεσαν την στήριξη, δεν έμενε άλλη λύση απ’ το να εξαγγείλουμε στάση πληρωμών. […] 
 
Εκείνο τον καιρό κυριαρχούσε η θεωρία της ηθικής του κινδύνου, δηλαδή όταν μια χώρα είναι χρεωμένη και υπάρχουν τράπεζες και κάτοχοι ομολόγων που έχουν δανείσει αυτή τη χώρα,  είναι καλύτερα η χώρα να φτάσει στη χρεοκοπία γιατί έτσι αυτή η χώρα θα υποστεί τις συνέπειες αλλά και οι πιστωτές επίσης θα υποστούν τις συνέπειες, κι αυτό θα αποτελέσει ένα μάθημα για το μέλλον για να μην ξαναχρεωθεί αυτή η χώρα και οι πιστωτές για να μην ξαναδανείσουν μια  χώρα θα βρίσκεται κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Δηλαδή εφάρμοσαν σε μας μια θεωρία που σήμερα ευτυχώς κανείς δεν τη υποστηρίζει και που μας έκανε να υποφέρουμε πολύ. Δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία που ήταν κι αυτή σε κρίση την ίδια εποχή. Αλλά γιατί δεν την εφάρμοσαν στην Τουρκία; Την ίδια χρονιά, το 2001 η Τουρκία βρισκόταν σε μια τρομερή κρίση αλλά την Τουρκία δεν την έσπρωξαν στη στάση πληρωμής του χρέους. Και δεν την έσπρωξαν γιατί θα χρησιμοποιούσαν την Τουρκία ως στρατιωτική βάση στον πόλεμο ενάντια στο Ιράκ. Η Αργεντινή αφού δεν μπορούσε να γίνει βάση για κανέναν πόλεμο είπαν: «Εντάξει αυτή είναι η περίπτωση της χώρας που μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως παράδειγμα για τις άσχημες συνέπειες της υπερχρέωσης.
Ο Ντομίνγο Καβάλο ωστόσο διευκρινίζει ότι η κριτική που κάνει στο ΔΝΤ δεν είναι η ίδια με αυτή που κάνει η αριστερά. «Το ΔΝΤ βοήθησε πολλές χώρες, τώρα βοηθά μαζί με την Ευρώπη την Ελλάδα», λέει. «Η μόνη χώρα που δυστυχώς δεν βοήθησε ήταν η Αργεντινή». 
«Προσέξτε συμπεριφέρονται όπως οι μαφιόζοι», αντικρούει ο συγγραφέας Εδουάρδο Γαλεάνο. «Απαγάγουν ολόκληρες χώρες. Πληρώνονται τα λύτρα αλλά δεν επιστρέφουν πίσω τα θύματα. Τα λύτρα τα ονομάζουν «υπηρεσίες του χρέους». Υπαγορεύουν διαταγές στις κυβερνήσεις. Κυβερνούν τις κυβερνήσεις. Γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ονομάζεται «διεθνές», αλλά το διοικούν 5 χώρες κι αυτές είναι που παίρνουν τις αποφάσεις. Γιατί το δικαίωμα ψήφου αναλογεί στο κεφάλαιο που έχει επενδυθεί. Έτσι όσοι έχουν τα περισσότερα λεφτά, είναι αυτοί που διατάζουν. Είναι πέντε χώρες που κυβερνούν τον κόσμο. Και μετά μιλούν για δημοκρατία. Ποια δημοκρατία;  Αφού 5 χώρες διοικούν πάνω απ’ τις άλλες.»
Αργεντινή 3Ο Καβάλο αφού περιγράφει το πως και το γιατί εφάρμοσε το περίφημο κοραλίτο, δεσμεύοντας τις καταθέσεις των πολιτών στις τράπεζες, υπερασπίζεται πλήρως την πολιτική ξεπουλήματος της κρατικής περιουσίας που εφάρμοσε ο ίδιος την δεκαετία του ’90. «Ήταν προβληματικές εταιρίες που δημιουργούσαν τεράστιες απώλειες στο κράτος. Με το να τις ιδιωτικοποιήσουμε πετύχαμε δυο πράγματα. Απ’ τη μια μεριά εξαφανίστηκαν τα ελλείμματα, δεύτερον το κράτος δεν έπρεπε πια να επενδύει σ’ αυτούς τους τομείς και επένδυσε σ’ αυτούς ο ιδιωτικός τομέας. Έτσι εκσυγχρονίστηκαν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες.»
Ωστόσο ο ο Άλδο Φερρέρ ένας από τους πιο γνωστούς και έγκυρους οικονομολόγους της χώρας και πρέσβης της Αργεντινής στη Γαλλία περιγράφει μια τελείως διαφορετική εικόνα. «Εφαρμόστηκε μια ξέφρενη πολιτική ξεπουλήματος της εθνικής μας κληρονομιάς. Ιδίως του πετρελαίου! Η Αργεντινή ήταν η μόνη χώρα που πούλησε την εθνική της εταιρία πετρελαίου. Πουλήθηκαν τα πάντα! Το τηλέφωνο, οι τηλεπικοινωνίες και τόσα άλλα πουλήθηκαν. Μ’ αυτά πλήρωσαν το χρέος αλλά το χρέος συνέχισε ν’ αυξάνεται.  Έτσι λοιπόν στο τέλος της περιόδου αφού είχε πουληθεί η εθνική κληρονομιά ήμασταν χειρότερα κι απ’ την αρχή. Ήταν μια χείριστη πολιτική!  Μια πολιτική που εμπνεύστηκε εντελώς από τη «μαγεία» της Αγοράς σύμφωνα με την οποία πρέπει να ανοιχτείς, να πουλάς, να βγάλεις το Κράτος από τη μέση και ν’ αφήσεις τις αυθόρμητες δυνάμεις της Αγοράς σε ένα σκηνικό διεθνούς κερδοσκοπίας, να κάνουν τη χώρα να προοδεύσει. Και το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή.»
Αργεντινή 4Σήμερα, σχεδόν 10 χρόνια μετά, πολλοί από τους καταθέτες των οποίων τα χρήματα μπλοκαρίστηκαν στις τράπεζες δεν έχουν καταφέρει να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Παρά τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου που όρισε ότι οι τράπεζες οφείλουν να επιστρέψουν τα χρήματα των ανθρώπων στο αρχικό νόμισμα συν την παρακράτηση των τόκων όλων αυτών των χρόνων, οι τράπεζες κωλυσιεργούν με νομικά τερτίπια. Στους δανειολήπτες ωστόσο που είχαν πάρει δάνειο λίγο πριν την κρίση παίρνουν τους τόκους. Οι ίδιοι μιλούν για τοκογλυφία. Περίπου 2.000.000 ενυπόθηκοι χρεοφειλέτες κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους. 
Πολλοί αυτοκτόνησαν μη μπορώντας να αντέξουν την οικονομική τους καταστροφή. Άλλοι επισκέπτονται συχνά τον ψυχίατρό τους. Ο Δρ. Ταραγάνο και οι συνάδελφοί του στην ψυχιατρική κλινική έκαναν μια μελέτη που κράτησε τρία χρόνια πάνω στα περιστατικά που χειρίζονταν καθημερινά. Ανακάλυψαν ότι το ποσοστό των ατόμων που υπέστησαν καρδιολογικά και εγκεφαλικά επεισόδια ως συνέπεια του άγχους που προκλήθηκε από την κρίση, εκτινάχθηκε στο 15% την ώρα που ο παγκόσμιος μέσος όρος φτάνει μόλις το 2%. 
Σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας της, με τον μισό πληθυσμό να έχει βουλιάξει στην φτώχεια και τη μιζέρια, με το κράτος να είναι απών και  όπου στον δρόμο δεν υπήρχε δεκάρα τσακιστή, η κοινωνία έδειξε ότι διαθέτει αντανακλαστικά και εσωτερικές δυνάμεις. Οι άνθρωποι αυτοοργανώθηκαν και άρχισαν να ανταλλάσουν αγαθά και υπηρεσίες. Έτσι εμφανίστηκε το «τρουέκε», ένας προ-καπιταλιστικός τρόπος εμπορίου, ο οποίος εξασφάλισε την διαβίωση 10.000.000 ανθρώπων. Ο κόσμος συγκεντρωνόταν σε ειδικά μέρη και αντάλλασε προιόντα: Ένα μεταχειρισμένο ρούχο με ένα κιλό κρέας. «Το ανταλλακτικό παζάρι όχι μόνο μας έδινε φαγητό , μας έδινε να πιούμε αλλά και καρδιολόγους  και δασκάλους για τα παιδιά μας, για αγγλικά και χορό. Είχαμε συμβολαιογράφους που έγραφαν για σπίτια και οικόπεδα και πληρώνονταν με κουπόνια  και σπίτια που πουλιόνταν και αγοράζονταν με κουπόνια που ήταν το νόμισμα της ανταλλαγής. Είχαμε τουρισμό, είχαμε μανικιούρ, κομμωτήριο και πεντικιούρ, υπήρχε καζίνο, όλα αυτά με τα κουπόνια του ανταλλακτικού παζαριού» λέει η Γαβριέλα Γκραγίσεβιτς ιδρυτικό μέλος του Τρουέκε. «Ήταν σαν γιορτή , γίνονταν βραδιές, ο  κόσμος τραγούδαγε, και κανείς δεν στενοχωριόταν γιατί μπορούσε να φάει, να ντυθεί, ήταν ένα καταπληκτικό πράγμα! Να μην εξαρτάσαι από τις  τράπεζες , από τα σούπερ μάρκετ  , απ’ τον υπουργό οικονομίας , από το ΔΝΤ. Η αλήθεια είναι ότι ζήσαμε μια περίοδο πολύ μεγάλης ελευθερίας.» 
Αργεντινή 5Το Τρουέκε πήρε τεράστια έκταση σε όλη τη χώρα. Τόση, που σύντομα ντόπιοι οικονομικοί κύκλοι όσο και το ίδιο το ΔΝΤ απαξίωναν το Τρουέκε ζητώντας τη διάλυσή του, ενώ ένας γερουσιαστής των ΗΠΑ το χαρακτήρισε οικονομική τρομοκρατία.
«Αυτή η μελέτη της  αγοράς μέσα από μια μικροαγορά κάνει τον κόσμο να πραγματοποιεί ένα σπουδαίο άλμα στην θεώρησή του για την οικονομία.», λέει ο Ρουμπέν Ραβέρα συνιδρυτής του Κλαμπ Τρουέκε. «Κι αυτό γνωρίζουμε ότι είναι πολύ επικίνδυνο. Είναι πολύ επικίνδυνο ο κόσμος να κάνει πρακτική μια μέθοδο που του επιτρέπει να είναι ανεξάρτητος.  Να είναι αυτός που καθορίζει τη μοίρα του.»
Η αρχή του τέλους ήταν όταν η αστυνομία «επισκέφθηκε» για πρώτη φορά το μεγαλύτερο χώρο τρουέκε για έλεγχο. Ταυτόχρονα μεγάλα ΜΜΕ άρχισαν να μεταδίδουν ότι στο Τρουέκε τα προιόντα που κυκλοφορούσαν ήταν κλεμμένα, ή ότι τα τρόφιμα ήταν από τα σκουπίδια. Ούτε όμως αυτό μπόρεσε να σταματήσει το Τρουέκε. Αυτό ωστόσο που μπόρεσε να το σταματήσει, ήταν τα δεκάδες πλαστά κουπόνια (που ήταν το νόμισμα της συναλλαγής) τα οποία διοχέτευσαν στο ανταλλακτικό εμπόριο άγνωστοι παραχαράκτες. Τα ιδρυτικά μέλη του Τρουέκε πιστεύουν ακόμα και σήμερα ότι αυτό ήταν κάτι οργανωμένο. Σε ρεπορτάζ της εποχής η αστυνομία συλλαμβάνει εγκληματίες που μετέφεραν ένα εκατομμύριο πλαστά κουπόνια. Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να είναι αυτοσχέδιο η απάντηση είναι ότι για τέτοια παραγωγή χρειάζονταν μηχανήματα μεγάλης κλίμακας. 

Το Τρουέκε συνεχίζεται ακόμα και σήμερα στο Μπουένος Άιρες. Σε χώρους που κρατούν χαμηλό προφίλ και δεν διαφημίζονται για να μη δώσουν στόχο στις αρχές.  

exandasdocumentaries.com

Η επανάσταση του 1821 στη Βοιωτία (1o Μέρος)


Αποσπάσματα από  το Βιβλίο του Γ.ΤΣΕΒΑ Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας.

1821, Επανάσταση και πρώτη εισβολή των Τούρκων στην Ανατολική Ελλάδα
Την 1η Απριλίου 1821, ο Βασίλης Μπούσγος, με διαταγή του Αθάνασιου Διάκου, που λίγο πριν απελευθέρωσε τη Λιβαδειά, κατέλαβε αμαχητί τη Θήβα, μια και οι Τούρκοι της πόλης προέβλεψαν τις εξελίξεις και έφυγαν για τη Χαλκίδα μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους.
Μετά από λίγες μέρες ύψωσε τη σημαία της επανάστασης ο Αθανάσιος Σκουρτανιώτης στα Δερβενοχώρια…
Εναντίον των επαναστατών της ανατολικής Ελλάδας, ο σουλτάνος έστειλε τον Ομερ Βρυώνη και τον Κιοσε Μεχμετ Πασά, με 10 χιλιάδες πεζούς και ιππείς. Ο Διάκος με τους οπλαρχηγούς Πανουργιά ,  Δυοβουνιώτη και δύναμη 1500 ανδρών αποφάσισαν να εμποδίσουν την κάθοδο των Τούρκων στην Αλαμάνα.  Στις πρώτες επιθέσεις των Τούρκων,  οι οπλαρχηγοί αποχώρησαν, ο Διάκος έμεινε μόνος του με 18 παληκάρια και πέρασε στην αθανασία.
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ορκίστηκε να εκδικηθεί τον μαρτυρικό θάνατο του και αφού συνενοήθηκε με τον Πανουργιά, κατέλαβε με 160 εθελοντές στις 6 Μαίου το Χάνι της Γραβιάς. Αντιστάθηκε όλη μέρα με τους άνδρες του και έτρεψαν σε φυγή τον στρατό του Ομερ Βρυώνη, σκοτώνοντας 300 και τραυματίζοντας διπλάσιους. Εφυγαν την επόμενη νύχτα, έχοντας μόνο 2 ή 6 νεκρούς.
Στην ένδοξη εκείνη μάχη πήραν μέρος πολλοί Βοιωτοί, ανάμεσά τους ο Βασίλειος Κόλλιας από τη Θίσβη και ο Δρίτσουλας από τα Χώστια.
Η νίκη αυτή, έσωσε την επανάσταση, εκείνη τη χρονιά, ανατρέποντας τα σχέδια του Ομέρ Βρυώνη, να περάσει αμαχητί στη Πελοπόνησσο και να διαλύσει την πολιορκία της Τριπολιτσάς.
Αργότερα ο Ομέρ Βρυώνης κατέλαβε τη Λιβαδειά  και με τον Κιοσε Μεχμέτ πασά, στη συνέχεια τη Θήβα. Εμειναν στη Θήβα, για μερικές μέρες, περιμένοντας ενισχύσεις από τον Βευράν πασά με 8 χιλιάδες ανδρες, οι οποίες δεν έφθασαν ποτέ καθώς νικήθηκαν  στη Λαμία, από τους οπλαρχηγους Γκούρα, Πανουργιά και Δυοβουνιώτη με τους 2000 άνδρες τους.
Ο Ομέρ, άφησε τον Κιοσέ στη Βοιωτία, να καταστείλει την επανάσταση και κατευθύνθηκε στην Ευβοια, όπου έφτασε με 3 χιλιάδες Αλβανούς στις 14 Ιουλίου. Δεν κατόρθωσε όμως να νικήσει τους Ελληνες που είχαν για ηγέτες, τους οπλαρχηγούς Αγγελή και τον Θηβαίο Κώτσα, ο όποιος είχε δικό του στρατιωτικό σώμα.
Αμέσως μετά, ο Ομέρ, πέρασε από την Αυλίδα, στην Τανάγρα για να παει στην Αθήνα, καθώς επειγόταν να προσφέρει βοήθεια στους πολιορκημένους Τούρκους στην Ακρόπολη. Στις 17 Ιουνίου, διανυκτέρευσε στη Λιάτανη (Αγιο Θωμά) και επιτέθηκε στο σώμα του Χατζη-Μελέτη Βασιλείου, ο οποίος είχε παει στο σημείο εκείνο για να αποτρέψει την εισβολή στην Αττική.Το σώμα αυτό δεν ήταν δυνατό να αντισταθεί στον πολυάριθμο στρατό και διασκορπίστηκε, ενώ ο Ομέρ στρατοπέδευσε στις 20 Ιουνίου στα Πατήσια.
Ηττα των Τούρκων στα Δερβενοχώρια
Ο  Κιοσέ Μεχμέτ πασά που έμενε στη Θήβα, έμαθε ότι στα Δερβενοχώρια κατέφευγαν όλοι οι επαναστάτες και υπάγονταν στις διαταγές του Αθανάσιου Σκουρτανιώτη. Αποφάσισε να καταλάβει τα Δερβενοχώρια, στέλνοντας απόσπασμα 500 ανδρών με επικεφαλής τον Κιαμήλ μπέη.
Οι Τούρκοι, αναχώρησαν από τη Θήβα, έφτασαν στον Ασωπό ποταμό και πέρασαν τη γέφυρα του Μητροπολίτη (του Αγίου Ιωάννη του Καλοκτένη). Προχώρησαν προς τα Δερβενοχώρια, ακολουθώντας τον συντομοτερο δρόμο, από την Γκούρεζα, αλλά απότομο και δύσβατο, ελπίζοντας πως θα τον εύρισκαν αφύλακτο.
Αλλά όταν έφτασαν στη ράχη του βουνού, στη θέση Ταμπούρι, τους υποδέχθηκαν 300 περίπου Δερβενοχωρίτες με πυκνά πυρά και τους έτρεψαν σε φυγή, αφηνοντας στο πεδίο της μάχης 100 νεκρούς και τραυματίες. Στη μάχη αυτή που εγινε στις 25 Ιουλίου 1821, έπεσαν έπειτα από γενναίο αγώνα 10 Δερβενοχωρίτες (ανάμεσά τους ο παππούς του Γ.ΤΣΕΒΑ, Μελέτης).
Ο Μεχμέτ Κιοσε πασας δεν έκανε άλλη απόπειρα εναντίον των Δερβενοχωρίων και περιορίστηκε στη Θήβα, όπου στα τέλη Σεπτεμβρίου, έφτασε ο Ομέρ Βρυώνης.
Οι δύο αυτοί πασάδες, δεν μπόρεσαν , ούτε να βοηθήσουν τον Βευράν πασά, που ερχόταν να τους υποστηρίξει, ούτε να καταπνίξουν την επανάσταση σε Βοιωτία, Ευβοια και Αττική και επέστρεψαν στα Ιωάννινα.
Η εκστρατεία των 3 πασάδων με συνολικά 20 χιλιάδες άνδρες, η οποία είχε σκοπό να λύσει την πολιορκία της Τριπολιτσάς, απέτυχε οικτρά και η Επανάσταση στην Ελλάδα και την Πελοπόνησσο για το έτος 1821, απαλλάχτηκε από κάθε κίνδυνο.
1822, Δεύτερη εισβολή των Τούρκων στην Ανατολική Ελλάδα
Το 1822, ήταν πλούσιο σε κάθε λογής γεγονότα και παρουσίασε πολλές μεταστροφές της τύχης. Ανέτειλε, φέροντας πρωτοχρονιάτικο δώρο  στην Ελλάδα, το προσωρινό της πολίτευμα, το οποίο ψήφισε την 1η Ιανουαρίου στην Επίδαυρο.
Σύμφωνα με το πολίτευμα αυτό, οι εξουσίες ήταν 3, το Βουλευτικό, το Εκτελεστικό και το Δικαστικό.
Πρόεδρος του Βουλευτικού εκλέχτηκε ο Δημήτριος Υψηλάντης και  πρόεδρος του Εκτελεστικού ο Μαυροκορδάτος . Το Εκτελεστικό διόρισε την ίδια μέρα πρόεδρο του υπουργικού συμβουλίου τον Θ.Νέγρη, υπουργό αστυνομικών τον Λειβαδίτη Λάμπρο Νάκο και μέλος τον επίσης Βοιωτό,  Ιωάννη Λογοθέτη.
Οι έριδες όμως ανάμεσα στους οπλαρχηγούς και την κεντρική διοίκηση συνεχίζονταν, με αποτέλεσμα να πέσουν σε δυσμένεια οπλαρχηγοί όπως ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο Κολοκοτρώνης. Ετσι έστειλαν τους Μαυρομιχαλαίους από την Πελοπόνησσο, να εκστρατεύσουν  στην ανατολική Ελλάδα ταπεινώνοντας τον Οδυσσέα που ήταν μέχρι εκείνη την ώρα αρχηγός των δυνάμεων ση Ρούμελη.
Στην προσπάθεια να κυριέψουν την Κάρυστο με τη συμμετοχή του Οδυσσέα Ανδρούτσου, υπό τις διαταγές των Μαυρομιχαλαίων, ηττήθηκαν  και επέστρεψαν στην Πελοπόνησσο. Η αρχηγία δεν δόθηκε και πάλι πίσω στον Οδυσσέα αλλά στον Υψηλαντη που ανέλαβε αρχιστράτηγος στην Ανατολική Ελλάδα.
Η εισβολή του Δράμαλη
Ο Σουλτάνος απογοητευμένος από την αποτυχία των 3 πασάδων διέταξε, νέα εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων.
Ο Χουρσίτ πασας, νικητής του Αλή Πασά στα Γιάννενα, στρατολόγησε  άμεσα, μεγάλο αριθμό ανδρών, από 24 χιλιάδες πεζούς, 6 χιλιάδες ιππείς και 10 χιλιάδες Αλβανούς.
Ο Σουλτάνος όμως, φοβήθηκε την δημοτικότητα του Χουρσίτ, αν αυτός κατέπνιγε την επανάσταση των Ελλήνων και ανέθεσε την αρχηγία της νέας εκστρατείας στον Μαχμούτ πασά της Δράμας, γνωστό ως Δράμαλη.
Με 4 χιλιάδες άνδρες, πέρασε τις Θερμοπύλες, ξεχύθηκε στις εύφορες πεδιάδες της Βοιωτίας και εισέβαλε στην Αττική. Η τραγική αυτή εισβολή ήταν τόσο τρομακτική, ώστε κανένας δεν τόλμησε να αντισταθεί.
Την 1η Ιουλίου 1822, σταμάτησε για λίγο στη Θήβα, για να κάψει την πόλη και να σπείρει παντού τον τρόμο. Η θριαμβευτική αυτή προέλαση του Δράμαλη, κατέληξε με την απόλυτη καταστροφή του, στα Δερβενάκια απο τις δυνάμεις του Κολοκοτρώνη.
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, αναλαμβάνει φρούραρχος της Αθήνας και ξανπαίρνει τα ηνία ως αρχιστράτηγος της Ανατολικής Ελλάδας, καταφέρνοντας μεγάλο πλήγμα σε άλλη μια τουρκική στρατιά υπό τον Κιοσέ πασά που επιχείρησε να καταλάβει την Βοιωτία. Κατέφυγε σε τέχνασμα που τον σημάδεψε αργότερα, καθώς έπεισε τους Τούρκους μέσα από διαπραγματέυσεις, ότι θα καταθέσει τα όπλα  και ότι κρατά εχθρική στάση απέναντι στην κυβέρνηση.
1823, Τρίτη εισβολή των Τούρκων στην Ανατολική Ελλάδα
Μετά την καταστροφή του Δράμαλη, ο Σουλτάνος έδωσε εντολή να εισβάλουν στην Ελλάδα 2 στρατιές. Η μια  ερχόταν από την Ηπειρο και η άλλη από την Θεσσαλία, με σκοπό να ενωθούν στη Ναύπακτο, να περάσουν στην Πάτρα και να καταλάβουν την Πελοπόνησσο.
Ακολουθώντας αυτή την διαταγή ο Γιουσούφ πασά Βερκόφτσαλης (Μπερκόφ Σαλή) με 6 χιλίαδες πεζούς, μαζί με τον Σελήχ πασά και τους 4 χιλιάδες άνδρες του, εισέβαλε τον Απρίλιο του 1823, στην ανατολική Ελλάδα. Αντί να καταλάβει όμως την Αμφισσα και να εξασφαλίσει την επικοινωνία μετη Ναύπακτο, έφτασε στη Βοιωτία.
Και ενώ ο Σαλήχ πασάς, στρατοπέδευσε στη Θήβα και παρενοχλούσε απο εκεί τους επαναστάτες των επαρχιών της Θήβας και της Λιβαδειάς, ο Βερκόφτσαλης μπήκε με 5 χιλιάδες άνδρες στην Ευβοια.
Ο Οδυσσεάς Ανδρούτσος έσπευσε, απο την Τρίπολη όπου βρισκόταν και μαζί με τον Νικηταρά, τους Πελοπονήσσιους και τους Δερβενοχωρίτες του Σκουρτανιώτη, επιτέθηκε στους Τούρκους στο στενό των Ελευθερών (Κάζα), τους οποίους νίκησε και απώθησε στην Ευβοια.
Ούτε και η επίθεση των Τούρκων στη Δυτική Ελλάδα ήταν πετυχημένη καθώς μια δύναμη 12 χιλιάδων ανδρών υπό τον Ομέρ, ΄δεχθηκε επίθεση στο Καρπενήσι από τον Μάρκο Μπότσαρη  και ηττήθηκε.
Ετσι έληξε άδοξα και η τρίτη εκστρατεία των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων και η επανάσταση σώθηκε και για αυτή τη χρονιά.

Συνεχίζεται…

exeisminima.gr

Πρόσκληση για την 1η Συνεδρίαση της Επιτροπής Διαβούλευσης του Δήμου Αλιάρτου


κλικ στην εικόνα

«Άμεση προτεραιότητα το Περιβάλλον»


Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

«Άμεση προτεραιότητα το Περιβάλλον»

Ευρεία σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στα Γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας, με πρωτοβουλία του Αντιπεριφερειάρχη κ. Γεωργίου Μουλκιώτη, με θέμα την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης στην αναπτυξιακή-παραγωγική διαδικασία των επιχειρήσεων.
Στη σύσκεψη παρευρίσκετο ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Ν. Μπέτσιος, αρμόδιος σε θέματα Περιβάλλοντος-Χωρικού Σχεδιασμού στη Στερεά Ελλάδα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Βιομηχάνων της Βοιωτίας κ. Ν. Κουδούνης, ο κ. Ευαγ. Τερζής, Διευθυντής Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Περ. Στ. Ελλάδος και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας…

Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας γνωρίζοντας τον ιδιαίτερο ρόλο, που διαδραματίζει η βιομηχανία στην στρατηγική για την ανάπτυξη και επιθυμώντας να επιτύχει τους στόχους για βελτίωση της ποιότητας των επενδύσεων, των παραγόμενων προϊόντων, τη διατήρηση και αύξηση των θέσεων εργασίας, την τόνωση της εξωστρέφειας και της εξαγωγικής δυνατότητας των επιχειρήσεων, υποστηρίζει την επιχειρηματικότητα, επικεντρώνοντας παράλληλα στην ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης και ευφορίας στην παραγωγική διαδικασία.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο επιχειρήθηκε η αναζήτηση τρόπων επίλυσης διαδικαστικών ζητημάτων αδειοδότησης και λειτουργίας των επιχειρήσεων, εντός των προβλεπόμενων νομοθετικών, περιβαλλοντικών και άλλων διατάξεων. Αναλύθηκε το πιλοτικό περιβαλλοντικό πρόγραμμα του LIFE+, συνολικού προϋπολογισμού 1.763.295,00 €, το οποίο υλοποιεί η Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας (με συγχρηματοδότηση της Δ/νσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και καθορίστηκαν τα επόμενα βήματα για την επιτυχή υλοποίησή του.
Η συνάντηση μεταξύ των Κοινωνικών Εταίρων έληξε μέσα σε θετικό κλίμα και την υπόσχεση για άμεση και ειλικρινή συνεργασία τους, προς όφελος της Στερεάς Ελλάδας και της Χώρας.

ΛΙΒΑΔΕΙΑ 21- 3 – 2011
ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ

Ερώτηση για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού για έλεγχο ραδιενεργών προϊόντων


ΕΝΩΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Προς: Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Υπουργό Οικονομικών

Θέμα: Ενημέρωση αναφορικά με την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού στην αντιμετώπιση πιθανών καταστάσεων με εισαγωγές προϊόντων και εμπορευμάτων που
παρουσιάζουν υψηλούς δείκτες ραδιενεργών στοιχείων από την Ιαπωνία …
 

Κύριοι Υπουργοί,


Ο πυρηνικός εφιάλτης συνεχίζει να πλανάται στην ευρύτερη περιοχή της Ιαπωνίας και παρά τη μάχη με το χρόνο και την αποφυγή νέων εκρήξεων στους πυρηνικούς αντιδραστήρες, που δίνουν οι Ιάπωνες τεχνικοί, το πρόβλημα ανησυχεί όλο και πιο σφοδρά τη διεθνή κοινότητα. Η θετική εξέλιξη μετεωρολογικής φύσεως – λόγω των βορειοδυτικών ανέμων που πνέουν στην ευρύτερη περιοχή – το ραδιενεργό νέφος κατευθύνεται προς τον Ειρηνικό Ωκεανό, δεν συμβάλλει επαρκώς στην καθολική αντιμετώπιση της κρίσιμης κατάστασης.


Η Ελλάδα σήμερα, είναι εισαγωγέας ειδών διατροφής, που αποτελούσαν κατά το παρελθόν στοιχεία παράδοσης της ελληνικής γης και του αγροτουριστικού μας πολιτισμού. Οι όποιες αναθεωρήσεις έγιναν σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην εκάστοτε Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), είτε δεν υιοθετήθηκαν ορθά από το Ελληνικό Κράτος, είτε δεν αφομοιώθηκαν με τη δέουσα σημασία από τους Έλληνες Αγρότες. Δεδομένο είναι ότι, δεν είχαν το επιθυμητό λογιστικό και ποιοτικό αποτέλεσμα και δεν ώθησαν τον αγροτικό κόσμο σε μεγαλύτερες παραγωγές, αντιθέτως οδήγησαν σε απαξίωση και συρρίκνωση του κλάδου. Ακόμα, και οι πλέον διαφημιζόμενες εναλλακτικές καλλιέργειες λογίζονται ως πεδίο πειραματικών εγχειρημάτων από νέες και νέους κυρίως καλλιεργητές, σε αντιδιαστολή με όσα συμβαίνουν σε χώρες των ευρωπαίων εταίρων μας.


Τις τελευταίες ημέρες έγινε δημοσιοποίηση ειδήσεων που αφορούν στον εντοπισμό προϊόντων, τα οποία ανιχνεύτηκαν θετικώς σε ραδιενεργό υλικό και σχετίζονται με είδη που εισάγει η χώρα μας. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΣΥ), οι μόλις 160 τόνοι εισαγόμενων προϊόντων και εμπορευμάτων για το 2010 από την Ιαπωνία (από το άθροισμα των 9.000 τόνων που διακινήθηκαν συνολικά στην Ευρώπη) δεν συνιστά παράγοντα εφυσηχασμού. Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται να γίνει για τα είδη διατροφής που προέρχονται από Ιαπωνικές επιχειρηματικές μονάδες και εμπορεύονται ή μεταπωλούνται από τρίτες και ευρωπαϊκές χώρες.


Κατόπιν όλων αυτών,


Ερωτάστε,


1. Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση θεμάτων στα ευρύτερα πλαίσια μιας κρίσης; Αν ναι, σε τι στάδιο ετοιμότητας βρισκόμαστε και πότε θα τεθεί σε ολική εφαρμογή; Ποιοι άλλοι φορείς συνδράμουν με τις δυνάμεις και την τεχνογνωσία τους;


2. Υπάρχει κάποιο άλλο πιθανό σημείο ελέγχου τροφίμων και εμπορευμάτων στα Ελληνικά Τελωνεία σε λιμάνια και αεροδρόμια, πέραν της εξέτασης περί Ρίσκου Επικινδυνότητας (Risk Analysis) των εισαγόμενων ποσοτήτων από τις εν λόγω χώρες; Αν ναι, σε τι ποσοστό εντοπίζεται η μεγαλύτερη επιτυχία του ποιοτικού ελέγχου;


3. Ποιος είναι ο μηχανισμός ελέγχου των προϊόντων που προέρχονται ιδιαίτερα από την Ιαπωνία και μετασκευάζονται ή επεξεργάζονται στην Κίνα ή άλλες χώρες και προωθούνται στις αγορές;


4. Υπάρχει σχεδιασμός για τη διαχείριση μιας αντίστοιχης κρίσης στον τομέα της υγείας, που ενδέχεται να προκληθεί στον ελληνικό πληθυσμό από την κατανάλωση προϊόντων προερχόμενων από τις χώρες αυτές;


-Οι-


ΕΡΩΤΩΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ


ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ


ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" … ΔΕΙΤΕ ΤΟ!


Θερίζουμε θύελλες…


του Θανάση Νικολαϊδη
(«Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια»)
ΜΕ τα «νάματα παιδείας» και χωρίς ίχνος πειθαρχίας στην ψυχή, έγινε φοιτητής. Πέρασε απ’ το δημοτικό όπου δεν του μάθαν’ να μην πετάει το χαρτάκι καταγής, απ’ το γυμνάσιο της κατάληψης κι απ’ το λύκειο της αποστήθισης με το όνειρο της «πενταήμερης». Ως φοιτητή και «ώριμο», τον τύλιξαν στην κομματική αφίσα. Ένιωσε δυνατός που του’ δωσαν ψήφο για να επιλέξει τον καθηγητής της αρεσκείας του (με ανταποδοτικά οφέλη) και η (φοιτητική) ζωή πήρε το δρόμος της. Με τον φοιτητή ανάμεσα σε «αιώνιους», που κανένας (μας) δεν νοιάστηκε που μας στοιχίζουν σε χρήμα και σε υποβάθμιση των σπουδών…
ΕΓΙΝΑΝ, κατά καιρούς,  απόπειρες να ανέβη ο πήχης και ξανακατέβηκε. Τόλμησε η Πολιτεία να μιλήσει για «τάξη και… παράταξη» κι έμεινε στα λόγια, γιατί η πολιτική ψαρεύει μόνο ψήφους. Δύναμη να αντισταθεί στα «επαναστατημένα νιάτα» δεν βρέθηκε. Δεν ζυγιάστηκαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις πάνω απ’ τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της σπουδάζουσας νεολαίας για να τα ζυγιάσουν και να χαράξουν τη χρυσή τομή. 
ΚΙ άρχισε η «απελευθέρωση». Το Πανεπιστήμιο της μελέτης και της πειθαρχίας (με στοιχεία φόβου) έγινε «μεταφορά μεταφερομένου μαθήματος» και φοιτητική αυθαιρεσία. Κι αν κάποτε η ΕΚΟΦ έδερνε με ρόπαλα αντιφρονούντες και αργότερα το «Σπουδαστικό της Ασφάλειας» φακέλωνε δημοκράτες φοιτητές, σήμερα τα ρόπαλα έγιναν κοντάρια με κόκκινες τριγωνικές σημαιούλες και έντονη διάθεση για «ιδεολογική» αντιπαράθεση. Με δόρυ το θράσος των «αγωνιστών» και με ασπίδα το ακαταδίωκτο στο «άσυλο». 
ΗΤΑΝ κάποτε ο αγώνας της αντιπαράθεσης ιδεολογικός και σήμερα δεν είναι. Και τι είναι; Ομάδα φοιτητών ξεκομμένων απ’ τη μάζα και… απαιτητικών. Για να συναντήσουν τον (κάθε) Πρωθυπουργό! Να καταγράψουν οι κάμερες τη διαμαρτυρία, να τους… καμαρώσουμε (το βράδυ στις ειδήσεις) ανάμεσα σε δακρυγόνα. 
ΕΙΠΑΜΕ να λέμε αλήθειες πέρα από κόμματα και ο λόγος μας να είναι ελεύθερος και δημοκρατικός. Κι αν βλέπαμε ένα φοιτητικό κίνημα με στόχο να βγει απ’ το τέλμα (και) η ανώτατη εκπαίδευση, θα χαμε λόγο θετικό. Αυτό, ωστόσο, σήμαινε ήθος ατομικό και δημοκρατικό φρόνημα, συνολικά. Ό,τι δηλαδή δεν έχει καμιά σχέση με κάποιους που τα βάζουν χωρίς λόγο με την αστυνομία διεκδικώντας τα εφήμερα, ευκαιριακά και εντυπωσιακά.

ΣΤΟ όνομα του εκδημοκρατισμού στα πανεπιστήμια έγιναν υπερβολές και το εκκρεμές πήγε στο άλλο άκρο. Ευθύνεται («τα μάλα» που λέει και ο Ρώμας) ο Α. Παπανδρέου. Έβαλε τις… βάσεις για τη διάλυση της δημόσιας διοίκησης και θερίζουμε θύελλες.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: "Ο διάλογος Μηλίων και Αθηναίων" H αλαζονεία των ισχυρών και η θαρραλέα αντιπαράταξη των μικρών λαών


Αρέσει σε %d bloggers: