Daily Archives: 3 Απριλίου 2011

Διαπλέκεται η επιστήμη με την πολιτική;


του Γιάννη Zαμπετάκη
(Eπίκουρου καθηγητή Xημείας Tροφίμων Πανεπιστημίου Αθηνών)

Εφημερίδα Ημερησία
 
Το ερώτημα του τίτλου δεν είναι (δυστυχώς!) ακαδημαϊκό. Είναι αληθινό και συγγνώμη που θα στεναχωρήσω κάποιους ρομαντικούς αναγνώστες, η απάντηση είναι μονολεκτική και καταφατική! Ναι! Η επιστήμη και η πολιτική πάνε χέρι – χέρι από τη στιγμή που για να υπάρξει η επιστήμη χρειάζεται χρήματα. Η ανάγκη χρημάτων για πρωτότυπη έρευνα αναγκάζει όλους τους επιστήμονες να αναζητήσουν χρηματοδότες. Οι χρηματοδότες έχουν, όμως, τα δικά τους «θέλω». Και έτσι, τα επιστημονικά «επιθυμώ» αλληλεπιδρούν με τα χρηματοδοτικά «θέλω» και «πρέπει», και το αποτέλεσμα οδηγεί σε αυτό που λέμε ψευδεπίγραφη επιστήμη (junk science)…
Βεβαίως, από την αρχή ύπαρξης της επιστήμης, ο επιστήμονας, που θέλει να την υπηρετεί με αίσθημα ατομικής και κοινωνικής ευθύνης, πρέπει αρχικά να θέτει σε κάθε επιστημονική του εργασία ένα ρεαλιστικό επιστημονικό ερώτημα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τα διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία (θεωρίες, αξιώματα, πειραματικές τεχνικές) για να απαντήσει στο ερώτημα που έχει θέσει ή του έχει ανατεθεί. Αν του έχει ανατεθεί από χρηματοδότες, όμως, εμπλεκόμενους με την εύνοια της απάντησής του (βλ. ρυπαντές με πυρηνική ενέργεια ή εξασθενές χρώμιο ή κυανιούχα), τότε το ήθος του επιστήμονα είναι πιο σημαντικό από την αξία του. Κάπως έτσι έχουμε φτάσει σήμερα να έχουμε φαρμακευτικές εταιρείες να χρηματοδοτούν επιστημονικές έρευνες υπαγορεύοντας το αποτέλεσμα που τις ευνοεί, ινστιτούτα μελετών να έχουν άποψη για θέματα άσχετα με την αρμοδιότητά τους (π.χ. τοξικότητα του εξασθενούς χρωμίου) ή επιδημιολογικές μελέτες με δεδομένο στόχο-αναμενόμενο πόρισμα. Αν όλα αυτά δεν λέγονται ψευδεπίγραφη επιστήμη, τότε πώς τα αποκαλούν οι εμπνευστές τους;
Για να απαντήσουμε πληρέστερα σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα, ίσως να πρέπει να ανατρέξουμε σε ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία στο χώρο του Περιβαλλοντικού Δικαίου: «Περιβαλλοντικοί κίνδυνοι: διαπλοκή επιστήμης, δικαίου και πολιτικής». Σύμφωνα με το συγγραφέα Γιώργο Μπάλια, «ο εντοπισμός του κινδύνου είναι η διαδικασία προσδιορισμού των βιολογικών, χημικών ή φυσικών παραγόντων, στους οποίους η έκθεση μπορεί να έχει δυσμενή αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον. Στηρίζεται σε μία ή περισσότερες από τις παρακάτω τέσσερις πηγές πληροφόρησης: στα ελεγχόμενα τεστ σε ανθρώπους, στις επιδημιολογικές μελέτες, στα πειράματα στα ζώα και στις συγκρίσεις των φυσικών ή χημικών ιδιοτήτων του εξεταζόμενου παράγοντα με εκείνες γνωστών επικίνδυνων παραγόντων».
Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η πιο αξιόπιστη και έγκυρη απόδειξη της τοξικότητας προέρχεται από ελεγχόμενα τεστ σε ανθρώπους. Ενώ οι επιδημιολογικές μελέτες είναι στην ουσία στατιστικές συγκρίσεις μεταξύ ανθρώπων που εκτέθηκαν σε ένα παράγοντα (π.χ. βαρέα μέταλλα) περισσότερο από το κανονικό και αυτών οι οποίοι εκτέθηκαν λιγότερο ή καθόλου. Αλλά στην Ελλάδα, είναι μάλλον αδύνατον να κάνουμε επιστημονικώς πλήρεις επιδημιολογικές μελέτες μιας και δεν έχουμε στοιχεία για καρκινογενέσεις σε ανθρώπους που δεν έχουν εκτεθεί σε καρκινογόνους παράγοντες. Μην έχοντας τέτοια στοιχεία, είναι μάλλον ανέφικτο να γίνει συσχέτιση της συχνότητας καρκινογένεσης σε περιοχή με καρκινογόνους παράγοντες (για παράδειγμα στον Ασωπό ή στη Μεσσαπία όπου το νερό είναι επιμολυσμένο με βαρέα μέταλλα) με περιοχές αναφοράς (όπου δεν υπάρχουν καρκινογόνοι παράγοντες).
Αδιέξοδο λοιπόν; Στην επιστήμη, όμως, δεν υπάρχουν αδιέξοδα και η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Έτσι, ανακαλύψαμε μία «νέα» μέθοδο: Ανάλυση Κόστους/Οφέλους (ΑΚΟ), που περιγράφεται στο προαναφερθέν βιβλίο. Μετράμε πόσοι θάνατοι θα αποφευχθούν κάνοντας εμβόλιο για μία ασθένεια (π.χ. γρίπη Η1Ν1), πόσοι θάνατοι θα προκληθούν με το εμβόλιο και παίρνουμε μία πολιτική απόφαση. Κυνικό; Κι όμως αληθινό! Κι όμως αυτός είναι ο τρόπος σκέψης στη σύγχρονη ζωή. Μετράμε την ωφέλεια, τη διαιρούμε με το κόστος και έχουμε μία ΑΚΟ! ΑΚΟ για το εξασθενές χρώμιο, ΑΚΟ για την πυρηνική ενέργεια, ΑΚΟ για τα κυανιούχα. Αν η ΑΚΟ μάς δίνει μικρά νούμερα, όλα καλώς. Έχουμε την επιστημονική προμετωπίδα για να συνεχίσουμε. Αν η ΑΚΟ μάς δίνει υψηλά νούμερα, τότε αλλάζουμε τον ορισμό του κόστους.
Όλα σχετικά δεν είναι; Έτσι δεν μας έχει πει εδώ και έναν αιώνα ο Αλβέρτος (Einstein); Στον ορισμό του κόστους θα κολλήσουμε τώρα; Εν καιρώ κρίσης; Ας αφήσουμε τους συναισθηματισμούς. Η βιομηχανία θέλει ανάπτυξη και μερίσματα. Θέλει πυρηνικά, θέλει μεταλλεία, θέλει γρήγορα κέρδη. Τα επιστημονικά ερωτήματα είναι για τους αδαείς αργόσχολους και τους ρομαντικούς. Αλλά η καταστροφή του περιβάλλοντος και ο Εφιάλτης της Περσεφόνης φυγείν αδύνατον.

zabetakis.net

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 3ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011


ΑΓΕΒ: Η παράδοση στον ακοντισμό συνεχίζεται !


Ο Στίβος Αλιάρτου με την ΑΓΕ.Βοιωτίας συμμετείχε στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Παίδων Κορασίδων που διεξήχθη στην Αθήνα στις 02/03/11 στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο με συμμετοχή συλλόγων της Εύβοιας –Βοιωτίας και μεγάλων συλλόγων  της Αθήνας.
Συμμετείχαν οι Δέδε Ασπασία (Θεσπιές) στον Ακοντισμό η οποία μπήκε στο τελικό του Αγωνίσματος , η Κολοβού Κων/να (Αλίαρτος) στον άλμα σε ύψος  η οποία μπήκε στο τελικό  του αγωνίσματος με όριο 1.45 (οκτάδα)…

Μεγάλη επιτυχία στον Ακοντισμό με δεύτερη και Τέταρτη θέση.
Τέταρτος Ζιώγας Κων/νος(Αλίαρτος) και ο Ξυδώνας Γιώργος του Κων/νου (Μαυρομμάτι) δεύτερη θέση με μια μεγάλη βολή 45,96μέτρα. Αν και «πιτσιρικάς» Γ’ Γυμνασίου  απέναντι σε αθλητές μεγαλύτερων κατηγοριών  Β’ & Γ’ Λυκείου θα μπορούσε να είχε πάρει και την πρώτη θέση αφού η πρώτη του βολή ήταν γύρω στα 50,00 μέτρα αλλά δυστυχώς ακυρώθηκε!
Η παράδοση στον ακοντισμό συνεχίζεται!
Ο Πρόεδρος και το Δ.Σ. της ΑΓΕΒοιωτίας συγχαίρει τους αθλητές –τριες του συλλόγου και τους εύχεται καλή συνέχεια.

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΧΑΤΖΗΔΗΜΟΥ


Σε λίγο ψεκάζουν, σκουπίζουν, τελειώνουν.


γράφει ο Κλεισθένης
Ο λόγος για την πολυπόθητη κάθαρση και την λαϊκή απαίτηση για τιμωρία.
Η τελευταία πράξη του θεατρικού έργου « Η Κάθαρση» θα παιχτεί με το κλείσιμο της βουλής τον Ιούνιο. Η μόνη χρονική περίοδος για  αδικήματα πολιτικών (αν υπάρχουν) που δεν έχουν παραγραφεί είναι 2007-2009. Αν δεν κινηθεί καμία διαδικασία πριν τον Ιούνιο τότε και ότι τυχόν αδίκημα έχει τελεστεί μέσα στο διάστημα ’07-’09 παραγράφεται. Έτσι τουλάχιστον ίσως γλυτώσουμε και κάποια έξοδα που πληρώνουμε για την παρουσία των βουλευτών στις εξεταστικές…

Λογικό ακούγεται ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να κάνει καμία ενέργεια γιατί το διάστημα ’07-’09 ήταν εκείνη στην κυβέρνηση και είναι ασύμφορο κομματικά να επιδιώξει έρευνες για τα δικά της στελέχη, απ’ την άλλη υποθέτω πως λένε «εδώ έχουν παραγραφεί όλα τα τυχόν αδικήματα των πασόκων εμείς θα ξεμπροστιάσουμε τους δικούς μας»; Και έχουν δίκιο, πάνω απ’ όλα το κόμμα.
Όσο αφορά το ΠΑΣΟΚ με ανοιχτό το θέμα της ζήμενς δεν πιστεύω να θελήσει να μπει σε περιπέτειες. Φυσικά και στην περίπτωση που αποφάσιζαν έρευνα για την περίοδο ’07-’09 και την υπόθεση ζήμενς το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν όπως και στις άλλες περιπτώσεις «μια τρύπα στο νερό» δεν έχω καμία αμφιβολία.  
Σχολιαστής σε τηλεοπτικό κανάλι χαρακτήρισε την χτεσινή συνεδρίαση της βουλής σαν «παιδική χαρά». Οι πολιτικοί αρχηγοί φυσικά και ξέρουν τι έγινε και τι γίνεται αλλά όπως έχω ξαναγράψει το «ή θα σωθούμε όλοι μαζί ή θα καταστραφούμε όλοι μαζί» διέπει τις σκέψεις και τις αποφάσεις τους. «Εδώ ο κόσμος καΐγετάϊ κάϊ το μοϋνί χτενίζετάϊ» (Ελληνικά του Ζισκάρ Ντ’ Εστέν. Χάρυ Κλύν). Αστειάκια, ευχές και χιουμοριστικές ατάκες μας μαράνανε. 
Εμάς λίγο μας νοιάζει αν αυτοί θα καταστραφούνε, μας νοιάζει το ότι κανένας δεν θα τιμωρηθεί (εχέγγυο και για τους μελλοντικούς λαδιάρηδες) και τα κλοπιμαία δεν πρόκειται να επιστραφούν. Αυτό σημαίνει ότι  εμείς θα πληρώσουμε το χρέος μέχρι το τελευταίο σεντ όπως είπε ο Γιώργος και τα λαμόγια θα χαίρονται τον παράνομο πλούτο τους και θα γελούν σε βάρος μας (σύμφωνα με κάποιους το σύνολο των κλοπιμαίων είναι ίσο με το χρέος). Αυτή είναι η επιβεβαίωση ότι το πολίτευμα στην Ελλάδα είναι δημοκρατικό. Αρχαίε συνονόματε Κλεισθένη, πατέρα της δημοκρατίας, ξύπνα να δεις πως εφαρμόζεται σήμερα. Αρχαίοι νομοθέτες θέλατε την Θέμιδα τυφλή αλλά σήμερα είναι δεμένη χειροπόδαρα.
Και «ω του θαύματος» η τελευταία δημοσκόπηση επιβεβαιώνει ότι θα καταστραφούνε όλοι μαζί.
Καταλληλότερος ο κανένας και το άθροισμα των ποσοστών των δύο κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μετά βίας ξεπερνά το 40%. Η λαϊκή αποδοχή και των δύο αρχηγών στο ναδίρ. Τα «φερέλπιδα» κόμματα Ντόρας και Κουβέλη στα αζήτητα. Είναι αλήθεια και όχι πρωταπριλιάτικο ψέμα ότι ο Γιώργος και ο Κουβέλης παρουσία του μέντορα Κίρκου βρήκαν σημεία συμφωνίας για μελλοντική συνεργασία των δύο κομμάτων (τι άλλο θα δουν τα μάτια μας). Αύξηση στα ποσοστά των άκρων (ΚΚΕ και ΛΑΟΣ). Όταν αρχίσουν οι δημοσκοπήσεις και μετρούν και το κόμμα των Δημαρά-Οικονόμου τότε θα γελάσει και το «παρδαλό κατσίκι». Παρ’ όλα αυτά το μνημονιακό μέτωπο υπερισχύει του αντιμνημονιακού. Μία απλή πρόσθεση των ποσοστών είναι χαρακτηριστική. Στο μνημονιακό μέτωπο προσθέτω και τη ΝΔ και όχι αυθαίρετα γιατί στην ουσία στηρίζει το μνημόνιο απλώς ζητάει άλλο «μείγμα»;;; πολιτικής.
Το γενικότερο μπάχαλο, η κυβερνητική σύγχυση, η ανυπαρξία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και το μούδιασμα του λαού που παρακολουθεί σαν υπνωτισμένος την χώρα να καταστρέφεται και τα κόμματα απλώς να ψάχνουν σανίδα σωτηρίας δεν δίνουν περιθώρια για ευχάριστες σκέψεις όσο αφορά τις εξελίξεις. Όλοι περιμένουμε την μετατροπή του δημοσκοπικού «κανένα» σε «από μηχανής θεό».  
Μία αυθαίρετη αλλά όχι και τελείως αβάσιμη εκδοχή της απάθειας και πολιτικής απραξίας των Ελλήνων είναι η «σωτήρια» άρνηση πληρωμής του χρέους που κάποιοι προπαγανδίζουν παραγνωρίζοντας ότι η χώρα έχει δεθεί χειροπόδαρα με την υπογραφή του μνημονίου και την ένταξή του κάτω από το Αγγλικό δίκαιο. Οι κουτόφραγκοι δεν είναι και τόσο κουτοί και η «σωτήρια» κυβέρνησή μας τα ‘χει υπογράψει.
Έχουμε και τον διεθνή τύπο που προβλέπει την πτώχευσή μας.
Εδώ είναι δύσκολο να πει κανείς τι απ’ τα δύο θα ισχύσει «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»; ή το «Η Ελλάδα αναγεννάται σαν τον φοίνικα απ’ τις στάχτες της»;
Ο θεός να βάλει το χέρι του.

ideopigi.blogspot.com

ΧΟΥΑΝ ΚΟΝΤΡΕΧ: Ο ΙΣΠΑΝΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ !


Διαβάστε την είδηση του σεισμού στην Ιαπωνία και της επίθεσης των «συμμάχων» στον Καντάφι στα αρχαία ελληνικά!!

Συντάκτης είναι ο ο Juan Coderch, Ισπανός καθηγητής ελληνικών στο πανεπιστήμιο St. Andrews της Σκοτίας, ο οποίος από το 2003 διατηρεί την ιστοσελίδα Acropolis World News και δημοσιεύει μια φορά την εβδομάδα τις κυριότερες ειδήσεις στα Αρχαία Ελληνικά!!!
Δείτε στη συνέχεια της ανάρτησης…
Acropolis World News

dexiextrem.blogspot.com

Το… κάρο


του Θανάση Νικολαΐδη

(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”)
ΔΗΜΟΣΙΟ και δεν είχε συνήγορο. Δημόσιο και το’ χαμε βάλει στο μάτι. Κατηγορίες και σινάφια, εργαζόμενοι και «εργαζόμενοι». Άντεξε (με δανεικά), αντέξαμε αρμέγοντάς το. Κι ήρθε η ώρα του απολογισμού. Δεν το ζητήσαμε-μας προέκυψε. Και το’ ξερε ο καθένας πως κάτι δεν πάει καλά και η βουτιά θα πιάσει πάτο.
ΜΙΣΘΟΙ χωρίς αντίκρισμα, δουλειές χωρίς ιδρώτα κι όλοι να παριστάνουν τον κατάκοπο, μη δεις εκείνον(-νην) που πραγματικά δουλεύει. Με ένα χαρτί στο χέρι από γραφείο σε γραφείο η «εργαζόμενη» και κρεμασμένα τα γυαλιά στο στήθος, να ρωτάει και (δήθεν) να ξαναρωτάει τον προϊστάμενο όσο να δουν οι άλλοι… 

Να μάθει ο λαός πόσο σκληρά εργάζονται εκεί στα …υπουργεία της υπερεπάρκειας σε ανθρώπους και ανεπάρκειας σε δουλειά και απόδοση. Κι αν δεις τις στρατιές που «ξεπεζεύουν» το πρωί για να χτυπήσουν κάρτα, αν το σκεφθείς ποιος και πόσο τους πληρώνει, δεν θα ’χεις απορίες γιατί το… κάρο έμεινε. 
ΚΑΙ ποιος τραβάει (το κάρο) στην ανηφόρα (κι από τη λάσπη); Ο εφοριακός (όχι, βέβαια, ο κάθε εφοριακός) που του’ κοψαν τα «τυχερά» και δεν δουλεύει; Ο γιατρός (όχι ο κάθε γιατρός) του ΕΣΥ (κορεσμένο από διευθυντές, υπερωρίες και εφημερίες), που ξεβολεύτηκε και αντιδρά; Με ποια συνείδηση περί εργασίας να το σπρώξει, ποιο ζήλο και διάθεση για προσφορά; Οι γραφιάδες των δήμων ανάκατοι με τους κηφήνες που περιμένουν τον «Καλλικράτη» ή των νομαρχιών οι… μοχθούντες με το φραπεδάκι; 
ΚΙ ύστερα ακούστηκε κάτι για ενιαίο μισθολόγιο. Σαν απόηχος απ’ το παρελθόν, που αντέταξε τον υδροκεφαλισμό του Κράτους απέναντι στην ασυδοσία (αισχροκέρδεια, παρανομίες, φοροδιαφυγή…) του ιδιώτη για να πατσίσει και για να «ισορροπήσει» τα πράγματα. Κι άντε, σήμερα, να μειώσεις μισθούς για λόγους κρίσης, κοινωνικής δικαιοσύνης και… ισότητας. Να στέρξουν οι «ενδιαφερόμενοι» και… καλομαθημένοι στην ιδέα του εξορθολογισμού των συντάξεων και να κάνουν πίσω ευημερούντες κλάδοι και σινάφια. 

ΚΙ από πρόταση; Είναι η κρίση «ευκαιρία» και οι σημερνοί έχουν την ευθύνη. Οφείλουν να περικόψουν μισθούς και δαπάνες και να (ξανα)μοιράσουν δίκαια την πίτα, κρατώντας τα μάτια τους κλειστά και με ωτασπίδες. Με μια προϋπόθεση. Πως στη «θυσία» μπροστάρηδες θα ’ναι οι πολιτικοί! Τα παλικάρια μας (και οι νιες) άχνα δεν βγάζουν για τα προνόμια, το μισθό και τις συντάξεις τους.

Αρέσει σε %d bloggers: