Daily Archives: 17 Απριλίου 2011

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 17ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011


Advertisements

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ…


…που βρίσκεται αυτό το μηχάνημα; 

…πως ονομάζεται; 

…τι δουλεια έκανε;

ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΘΗΚΕ Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΑΠΟ ΒΙΟΑΕΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΛΙΑΡΤΟ


Μια ακόμη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Βοιωτία, αφού χορήγηθηκε από τη ΡΑΕ  η άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμό βιοαερίου, ισχύος 3MW στη θέση «Φλέβα» του Δήμου Αλιάρτου (πρώην Δήμου Αλίαρτου) του Νομού Βοιωτίας της εταιρείας ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΝΣΕΡΒΩΝ Δ. ΝΟΜΙΚΟΣ.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται το βιοαέριο που θα χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη θα προέρχεται από την ζύμωση οργανικών και αγροτικών αποβλήτων (κτηνοτροφικά απόβλητα, υπολείμματα επεξεργασίας τομάτας και ενσίρωμα αραβόσιτου).

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ


κλικ στην εικόνα για μετάβαση στην ιστοσελίδα

«Ενοικιάζεται-πωλείται»



του Θανάση Νικολαΐδη
(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”)
 
ΜΙΑ βόλτα και το μάτι πέφτει στις άδειες βιτρίνες. Τις σχεδίαζαν εδικοί, τις στόλιζαν κοπέλες, τις χάζευαν πελάτες. Και, βέβαια, τα είδη στη βιτρίνα κουβάλαγαν τα όνειρα του αφεντικού, ενίοτε την αισχροκέρδειά του κι όποιος «τσιμπήσει». Δίπλα στη βιτρίνα που χάσκει σαν συλημένος τάφος, μια πόρτα με διπλή κλειδαριά, το θλιβερό ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και το τραγικό «ΠΩΛΕΙΤΑΙ» να δίνουν γλαφυρά την εικόνα της οικονομίας μας. Στη σύνταξη το αφεντικό, στο σπίτι του το προσωπικό και η ζωή να επιμένει στις απαιτήσεις της… 

ΤΑ δημόσια «μαγαζιά» είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Υπηρεσίες που λειτουργούν με «παθητικό», ωστόσο, για τους δημόσιους «λειτουργούς» πέρα βρέχει. Η στέγη εξασφαλισμένη, η θέρμανση (και η… ψύξη) δεδομένη, ζωή χωρίς γραμμάτια και προθεσμίες κι από αναλώσιμα φόρτωσέ τα στον αντίστοιχο κωδικό. Κι αν οι δημόσιοι «λειτουργοί» απολυθούν, θα αποζημιωθούν. Αν μεταταχθούν θα κάνουν ό,τι έκαναν στο παλιό τους πόστο κι αν τους βάλεις να δουλέψουν, περίμενε την αντίδρασή τους. Με τον συνδικαλιστή  μπροστάρη, ξοπίσω τους κομματικούς με το… χωνί και κάποιους τους παρείσακτους με την… κουκούλα. Κι αν πει το Κράτος να ξαλαφρώσει τους φορολογούμενος μειώνοντας μισθούς, υπερωρίες, εκτός έδρας και επιτροπές, η ζωή θα σταματήσει. Με τις… πέτρες ξεσηκωμένες από κόμματα (κι αποκόμματα). Για τα δίκια του λαού, τις «κατακτήσεις» και τα κεκτημένα. Για τη συνέχιση της ρεμούλας και για να μην αλλάξει τίποτα.
ΚΑΤΙ ακούστηκε για περικοπές δαπανών και περιστολή της σπατάλης. Κι αν πεις να βάλεις τάξη στα «ιατρικά», περίμενε το μέτωπο μέχρι να σε λυγίσουν. Κι αν δεν «κρεμάσεις» μερικούς, κ. Λοβέρδο, τα πιράνχας θα συνεχίσουν το γύρο του θριάμβου. Είδαμε βήματα, δεν βλέπουμε άλμα. Κι αν κάτι δεν γίνει «τώρα που γυρίζει», οι δομές θα παραμείνουν. Τις έστησαν επιμελώς, με πάθος και σε δεκαετίες. Εμπνεύστηκαν τα κόλπα, τα προσάρμοσαν στις συνταγματικές επιταγές και κατά το συμφέρον τους, τα θέσπισαν, τα εφάρμοσαν και δεν τους κουνάς, δεν τις αλλάζεις. Για να κολυμπάει στη διαφθορά η Ελλάδα κι αυτοί στην ηδονή της ψήφου. Βλέπουμε, λοιπόν, τα δημόσια «μαγαζιά» απείραχτα τους αρμεχτές στα ίδια πόστα, τις βδέλλες να ρουφάνε, τα τρωκτικά ανήσυχα στις υπόγειες διαδρομές, τα γαμψώνυχα να εφορμούν με γιούρια. Να κλείσουν και δημόσια «μαγαζιά»! Είναι αναγκαιότητα.  Για ισορροπία, για λιγότερους φόρους, για περισσότερη δικαιοσύνη.

"ΕΦΥΓΕ" Ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ


Έχασε την μάχη για τη ζωή ο Νίκος Παπάζογλου, ο οποίος «έφυγε» το πρωί της Κυριακής σε ηλικία 63 ετών.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 16:00, από τον ιερό ναό Αγίου Θεράποντα στην Τούμπα.

Ο γνωστός τραγουδοποιός άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, ενώ μία εβδομάδα πριν είχε βγει από το νοσοκομείο, καθώς τα τελευταία δύο χρόνια «πάλευε» με τον καρκίνο…

Λίγα λόγια για την ζωή και την καριέρα του

Από τα γνήσια παιδιά της Μακεδονίας ο Νίκος Παπάζογλου, γέννημα θρέμμα Θεσσαλονίκης. Από εκεί ξεκινά τη συστηματική του απασχόληση με τη μουσική στα τέλη της δεκαετίας του ’60.
Σε ένα μικρό στούντιο γράφει τα πρώτα του τραγούδια και κάποια από αυτά τραγουδιούνται από τον Πασχάλη, τον οποίο αντικατέστησε στους OLYMPIANS για να κάνει τη στρατιωτική του θητεία!
Οι αρχές της δεκαετίας του ’70 τον βρίσκουν στο Aachen της Γερμανίας με το Σαλονικιώτικο συγκρότημα ZEALOT (ΖΗΛΩΤΗΣ). Κάνει προσπάθειες να προωθήσει τη δουλειά του στον ευρωπαϊκό χώρο και ηχογραφεί κάποια κομμάτια στο Μιλάνο.
Επιστρέφει στα πάτρια εδάφη το 1976. Το 1977 συμμετέχει στην παράσταση «Αχαρνής ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια», γεγονός που τον φέρνει σε επαφή με τους Διονύση Σαββόπουλο και Μανώλη Ρασούλη. Με αφορμή αυτή την παράσταση κυκλοφορεί ο ομώτιτλος δίσκος στον οποίο επίσης συμμετείχε.
Δυο χρόνια μετά, οι τρεις τους και ο Νίκος Ξυδάκης δημιουργούν αυτό που έμελλε να αφήσει σφραγίδα στη νεοελληνική μουσική σκηνή, το δίσκο «Η εκδίκηση της Γυφτιάς» με την χαμογελαστή εικόνα του Νίκου σε πρώτο πλάνο.
«Τρελλή κι αδέσποτη», «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» και άλλα έντεκα κομμάτια που αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν όσο λίγα.
Εχει ήδη με προσωπική εργασία και μεράκι «οικοδομήσει» το στούντιο του στην Κάτω Τούμπα, το γνωστό ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ το οποίο γίνεται γι’ αυτόν εργαλείο δημιουργίας μερικών από τα καλύτερα τραγούδια της τελευταίας εικοσαετίας στην Ελλάδα.
Έπεται λοιπόν συνέχεια, το 1979 με το «ΔΗΘΕΝ» των Ξυδάκη – Ρασούλη, στο οποίο τραγουδά μαζί με τον Δημήτρη Κοντογιάννη και τη Σοφία Διαμαντή.
Το 1983 πραγματοποιεί μερικές εμφανίσεις στο ΖΟΟΜ στην Αθήνα με την «Ταχεία Θεσσαλονίκης» που δεν είχαν την αναμενόμενη από το κοινό ανταπόκριση.
Την ίδια χρονιά συγκεντρώνει ότι είχε βγάλει από το πλούσιο υλικό της ψυχή του σε μελωδία με στίχο στο γνωστό σε όλους μας δίσκο «ΧΑΡΑΤΣΙ». Με αυτή τη δουλειά δεν κάνει απλά μια ακόμα έκπληξη αλλά σφραγίζει την ελληνική μουσική των νεότερων χρόνων. Δίσκος σταθμός, «επηρεάζει» αρκετούς νεότερους τραγουδοποιούς και σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους που κυκλοφορεί ο Παπάζογλου αργότερα, δημιουργείται η «σχολή της Σαλλονίκης», το «ρεύμα Παπάζογλου»… Ο χαρακτηρισμός αφορά καλλιτέχνες που ακολουθούν τα χνάρια του και διδάσκονται από το ύφος του.
Στο «ΧΑΡΑΤΣΙ» ο Νίκος παντρεύει τη ροκιά με το «αχ», το μπαγλαμαδάκι με την ηλεκτρική κιθάρα και το τσέλο με το μπουζούκι σε ένα εκπληκτικό άκουσμα, αποδεικνύοντας πως ότι είναι γνήσιο δεν έχει όρια και κανονισμούς.
Στο εσωτερικό αυτής της δουλειάς ο ίδιος σημειώνει:
«Η μουσική μας παιδεία, αν μπορεί να ονομαστεί έτσι, είναι ένας κυκεώνας και φαίνεται αυτό στη μουσική που συνθέτουμε, φαίνεται και στις επιλογές μας όταν η ανάγκη και η ευκολία μας θέτουν μπροστά σε εκβιαστικά διλήμματα, οπόταν και αναγκαζόμαστε να πάρουμε θέση. Πάντως όποια απόφαση και να πάρουμε, προδίδουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, γιατί τα ετερόκλητα μας συνιστούν. Η αγάπη είναι ισχυρότερο πράγμα από τη διαφορά, το ζήτημα είναι να συγκεράσουμε τις μουσικές μας αντιθέσεις, που είναι και οι δικές μας αντιθέσεις, σ’ ένα μεικτό και νόμιμο μουσικό είδος».
Το μήνυμα του Νίκου βρήκε χιλιάδες αποδέκτες, αν κρίνει κανείς το γεγονός ότι εκτός από την αρχική κυκλοφορία του, επανακυκλοφορεί στην αγορά (cd) το 1988 και το 1996!
Είκοσι χρόνια μετά και το κλασσικό τραγούδι «ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ» στάζει μέλι, αγαπιέται, σκούπιζει δακρυσμένα μάγουλα και σιγοτραγουδιέται ακόμα με το ίδιο πάθος.
Όπως επίσης ο «Υδροχόος», «Λεμόνι στην πορτοκαλιά» του Μανώλη Ρασούλη και της Βάσως Αλαγιάννη, το «Χαράτσι» του Σιμώτα (στίχος) και τα «Καρυάτιδα», «Στάλα-στάλα», «Με το τραγούδι», «Ευχή», «Χθες βράδυ», «Πέρασα έτσι», «Χτυπάει τηλέφωνο».
Εκτός όμως από τις προσωπικές του δουλειές, τον συναντάμε στη «Ρεζέρβα» (1984) και στο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι» (1986) του Σαββόπουλου. Επίσης στο «Πότε Βούδας πότε Κούδας» δίσκος του Μ. Ρασούλη (1986) όπου τραγουδά το ομότιτλο κομμάτι. Αλλά και στο «Σείριο υπάρχουνε παιδιά» του Χατζιδάκη το 1988.
Στο δίσκο «Ολοι δικοί μας είμαστε» με τους Μ. Ρασούλη, Χ. Νικολόπουλο και Π. Τερζή και στο «Σκόρπια 1» του Μ. Ρασούλη με τη Γλυκερία.
Παράλληλα κυκλοφορούν και οι δικοί του δίσκοι «ΜΕΣΩ ΝΕΦΩΝ» το 1986 και «ΣΥΝΕΡΓΑ» το 1991. Την ίδια χρονιά 30 Σεπτέμβρη 1991 ηχογραφεί και κυκλοφορεί την «ΕΠΙΤΟΠΙΟΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ» από το θέατρο του Λυκαβηττού.
Διαχρονικές σιωπηλές επιτυχίες, τα τραγούδια των δίσκων του, «Ένα κι ένα», «Ο μοναχός ο άνθρωπος», «Στη ρωγμή του χρόνου», «Φύσηξε ο Βαρδάρης», «Καλημέρα», «Είναι αργά», «Απόψε σιωπηλοί», «Δεν είμαι ποιητής», «Νυκτερινό Α’ και Β'», «Όμως εγώ», «Μάτια μου» και τόσες άλλες.
Το 1995 κυκλοφορεί η τελευταία του (μέχρι σήμερα) δουλειά «ΟΤΑΝ ΚΥΝΔΥΝΕΥΕΙΣ ΠΑΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΥΡΟΥΔΑ» (πουρούδα: στα κυπριακά το κλάξον του ποδηλάτου).
Όλες οι δουλειές του έχουν ηχογραφηθεί στο ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ με την ετικέτα «Στρόγγυλοι δίσκοι».
Άξιες αναφοράς είναι και οι συνεργασίες του (στις περισσότερες είχε την επιμέλεια) με το Μανώλη Λιδάκη, τη Γλυκερία, τη Χορωδία Αιγαίου, τη Σαραγούδα Γιασεμή, τους Παλαιολόγους, το Λουδοβίκο των Ανωγείων, τη Νένα Βενετσάνου, τη Λιζέτα Καλημέρη, την Κατερίνα Σιαπάντα, τη Όλγα Δεραινίτη κ.α. 
Η φωνή του ήταν προικισμένη με ιδιαίτερη χαρακτηριστική χροιά. Βαθύς λυγμός το άκουσμά της, τραγουδοποιός που νιώθει ό,τι με μελωδία ξεστομίζει. Η πορεία και το ύφος του πιστοποιούν όχι απλά τη γνησιότητά του, αλλα μας μαθαίνουν πως τα τραγούδια που είναι αληθινά, αγγίζουν την ψυχή μας χωρίς επεξεργασία και υστερίες. 

Έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών για τη "Δημόσια διάθεση ως προς την οικονομική κρίση"


Η πλειοψηφία των πολιτών της χώρας αντιμετωπίζει με απαισιοδοξία το μέλλον και εκφράζει έντονες αμφιβολίες για τη βελτίωση της προσωπικής του ζωής. Σύμφωνα με έρευνα για τη «Δημόσια διάθεση ως προς την οικονομική κρίση», που διεξήγαγε το τμήμα Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, και δημοσίευσε το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ.

δείτε στη συνέχεια τα αποτελέσματα της έρευνας…

Σε γενικά πλαίσια, έχετε εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση;
Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση εργάζεται για το καλό όλων μας;

Σε γενικά πλαίσια, έχετε εμπιστοσύνη στην αξιωματική αντιπολίτευση;
Πώς βαθμολογείτε την οικονομική κατάσταση της χώρας σήμερα;

Τους επόμενους τρεις μήνες θεωρείτε ότι η οικονομία της χώρας θα βελτιωθεί, θα παραμείνει ίδια ή θα χειροτερεύσει;

Εμπιστεύεστε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις;
Πώς βαθμολογείτε την προσωπική οικονομική σας κατάσταση;
Αυτή τη στιγμή σας επαρκούν τα χρήματα που παίρνετε για να ικανοποιήσετε τις τρέχουσες ανάγκες σας ή αποσύρετε χρήματα από τις καταθέσεις ή από τις οικονομίες σας για να καλύπτετε τις υποχρεώσεις σας;
Πόση ανησυχία νιώθεις για το γεγονός ότι ενδέχεται το εισόδημα σου να μην αρκεί να καλύψει τις ανάγκες σου;
Τους επόμενους τρεις μήνες θεωρείτε ότι η προσωπική οικονομική σας κατάσταση θα βελτιωθεί, θα παραμείνει ίδια ή θα χειροτερεύσει;

Πόσο εμπιστεύεστε τις Τράπεζες;

Πόσο εμπιστεύεστε το Χρηματιστήριο;

Πόσο εμπιστεύεστε τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες;

Πόσο συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την ακόλουθη πρόταση: Υπονομεύονται τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας, αφού εκτελούμε εντολές των κυρίαρχων δανειστών μας;

Η έρευνα έγινε στην περιοχή της Αττικής υπό την επίβλεψη του καθηγητή κ. Επαμεινώνδα Πανά, το διάστημα μεταξύ 23/01/2011 και 21/03/2011, σε μέγεθος δείγματος 994 ατόμων ηλικίας 18 ετών και άνω.

Sepia – Melancholie


Αρέσει σε %d bloggers: