Daily Archives: 6 Μαΐου 2011

ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ – ΜΙΑ ΠΙΚΡΑ


ποίημα του Κωστή Παλαμά
Advertisements

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ – Η Ελληνική περίπτωση Διάβολοι αντι Σύμβολα


Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη
H δημιουργία ενός Βήματος Λόγου, μιας συνομιλίας ενός ομίλου από νέους ανθρώπους και μάλιστα νέους επιχειρηματίες έχει ιδιαίτερη σημασία. Αναδεικνύει τους νέους σε δημιουργικούς ιστορικούς πρωταγωνιστές, στη νέα εποχή αντί της πρώιμης αποστράτευσης τους ως εφεδρική, μη εγγυημένη, υπότροφη, προσωρινή εργατική δύναμη, ως χαμένη γενιά. Ένα Βήμα Λόγου, μια Αγορά Λόγου είναι επίσης η απάντηση στη λεκτική, πνευματική πενία, την αφωνία που επέβαλαν όλα τα –ισμός, δεξιά και αριστερά, στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες… 

Τα –ισμός απετέλεσαν χωριστά ξένα σώματα ως προς τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές διεργασίες, το γίγνεσθαι αυτού του τόπου. Αυτό αποκαλύπτει ένας μετριοπαθής ιστορικός απολογισμός της μεταπολίτευσης. 
Η ομιλία μου για τη σημασία των συμβολισμών, των συμβόλων στις διαδικασίες της παραγωγής, των αγορών, της οικονομίας, θα επικεντρωθεί στην Ελληνική περίπτωση. Η συζήτηση όμως γι αυτά είναι μια Ευρωπαϊκή συζήτηση.
Υπήρξε επί δεκαετίες μία αντιπαράθεση ανάμεσα σε διάφορες σχολές, για το αν η κοινωνικοοικονομική και πολιτική εξέλιξη κρίνεται στο επίπεδο της βάσης ή του επικοδομήματος, της δομής ή της υπερδομής. Μία από τις πλέον κατεργασμένες αναλυτικά συνθέσεις αυτής της τριβής τον προηγούμενο αιώνα είναι «Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας» του Κορνήλιου Καστοριάδη. Στην δική μας παράδοση το σύμβολο, τα σύμβολα αποτέλεσαν κυρίαρχα, προωθητικά, εξελικτικά, ενοποιητικά στοιχεία της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης. Αυτό εκφράζει η «παγκοσποιοποιημένη» πλέον λέξη σύμβολο, συμβάλω, σε αντιπαράθεση με τη λέξη διαβάλω, εξ ού και το διάβολος. 
* Ομιλία στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, Αθήνα 16 Απριλίου 2011.
Ας κάνουμε όμως επίκαιρη και πρακτική τη συνομιλία μας. Την περίοδο της παγκοσμιοποίησης, της επαναδιαμόρφωσης των σχέσεων του τοπικού με το παγκόσμιο και της κρίσης του φορντικού προτύπου παραγωγής, το συμβολικό, το αισθητικό, το πολιτισμικό στοιχείο επιστρέφει ως καθοριστικό. Θα αναφερθώ σε δύο πεδία στα οποία κατά τη γνώμη μου κρίθηκε και κρίνεται η Ελληνική ανάπτυξη. Την πρόταση μου για μια σύγχρονη αναπτυξιακή πορεία της χώρας διατύπωσα στα βιβλία μου «Αγροφιλία», «Πόλεων και Τόπου Παιδεία», «Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη – Η Νέα Συμμαχία» τα οποία κατά τη γνώμη μου είναι ένα πολύ χρήσιμο για εσάς κεφάλαιο. Στα βιβλία αυτά προσθέτω μια καθοριστική για την Ελληνική ανάπτυξη παράμετρο. Αυτήν της Ευτοπίας. Των λιμανιών, των «πολλών Αμβούργων», της Ελλάδας ως κέντρου του παγκόσμιου συστήματος μεταφορών σε μια περίοδο γεωγραφικού επανακαθορισμού των κέντρων βάρους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Μπορούμε σε μια άλλη συνομιλία μας να αναφερθούμε σε αυτή την παράμετρο. Πρέπει όμως να πω με την φυσιολογική οργή που μπορεί να έχει κανείς που ανέδειξε αυτή την αναπτυξιοφόρο για τη χώρα διάσταση από το 1985, ότι οι τελευταίοι χειρισμοί της πολιτικής κακιστοκρατίας που επεβλήθη στους θεσμούς όσον αφορά τα λιμάνια είναι κωμικού τύπου.
Το πρώτο πεδίό στο οποίο στις σύγχρονες συνθήκες, έχουμε μία πολιτιστικοποίηση, αισθητικοποίηση των προϊόντων και τα σύμβολα, το συμβολικό κεφάλαιο αναδεικνύεται ως σημαντική συνιστώσα του κεφαλαίου είναι αυτό της βιομηχανίας, των βιομηχανικών διαμερισμάτων. Αυτά που στην Αγγλία αρχικά ονομάστηκαν industrial districts και στην Ιταλία distretti industrialli. Η συμβολική όμως συνιστώσα του κεφαλαίου αφορά τόσο την αναζωογόνηση των παραδοσιακών, παραγωγικών βιομηχανικών συστημάτων, την επαναβιομηχάνηση της χώρας σήμερα με βάση την ποιότητα όσο και τους νέους ανεπτυγμένους τεχνολογικά, ηλεκτρονικά τομείς. Αφορά τα παραδοσιακά προϊόντα, για την ακρίβεια τα παραδοσιακά προϊόντα ως σύγχρονα, καθώς και τα νέα τεχνολογικά προϊόντα τόσο τα υλικά όσο και τα άυλα.
Στο πεδίο αυτό κρίθηκαν τα παραδοσιακά παραγωγικά συστήματα του δέρματος, του επίπλου, της υφαντουργίας, του ενδύματος, των παπουτσιών, της γούνας, των κεραμικών, τα γεωργοδιατροφικά και αγροτουριστικά διαμερίσματα. Η γεωγραφική εγκατάσταση τους είναι γνωστή, Αττική, Θεσσαλονίκη, Καστοριά, Νάουσα, Κρήτη, Κέρκυρα κλπ. Η σημερινή κρίση και συρρίκνωση τους οφείλεται στην αδυναμία και ολιγωρία κατανόησης των μεγάλων σχηματισμών που συνέβαιναν στον τομέα της παραγωγής και της κατανάλωσης των προϊόντων η οποία εκφράστηκε κύρια ως κρίση του φορντικού προτύπου.
Για την οικονομία του χρόνου της συζήτησης προτιμώ να το εκφράσω με τον εξής τρόπο : Ως γνωστόν ο Φόρντ έναν αιώνα περίπου πριν έλεγε «Μαύρη να είναι η λιμουζίνα και θα την αγοράσω». Όσον αφορά τα Ελληνικά προϊόντα μένοντας στο πλέον κραυγαλέο παράδειγμα που αφορά τον ελληνικό χρυσό, δηλαδή το Ελληνικόν Έλαιον, η ρήση αυτή του Φόρντ συνεχίζονταν με το «Στον τενεκέ να είναι το λάδι και θα το αγοράσουν». Τόσο οι επιχειρηματίες αλλά και όλο το Σύστημα – Ελλάδα δεν κατανόησαν ότι τις τελευταίες δεκαετίες μετά το 1970 – 80 είχαμε αυτό που ονομάστηκε αισθητικοποίηση, πολιτιστικοποίηση, συμβολικοποίηση των αγορών και των προϊόντων. Ότι τα προϊόντα ήταν έκφραση συμβολικών συνθέσεων, μιας αισθητικής, μιας ταυτότητας, ενός πολιτισμού, ότι τα σεντόνια της Πειραϊκής Πατραϊκής έπρεπε να είναι ζωγραφιές, πίνακες, τα πλακάκια τοιχογραφίες, ας μην επεκταθώ περισσότερο. Ότι οι καταναλωτές αγοράζουν προϊόντα που εκπέμπουν ένα συμβολισμό, μια ταυτότητα. Αναδεικνύονταν δηλαδή ένα πεδίο προνομιούχο για την ελληνική παραγωγή και δημιουργία λόγω του πλούσιου ελληνικού συμβολικού κεφαλαίου.
Παρατηρήθηκε και παρατηρείται μάλιστα το εξής παράδοξο : χρήση του ελληνικού συμβολικού κεφαλαίου να κάνουν στην υπόλοιπη Ευρώπη, στις ΗΠΑ, τελευταία να ενδιαφέρονται γι αυτό στην Κίνα. Δεν γίνεται όμως χρήση του από το σημερινό Σύστημα – Ελλάδα. Αυτές τις μέρες γίνεται στο Παρίσι μια έκθεση ρούχων του Karl Langerfeld με το όνομα Μπιζάνς. Πριν μια δεκαετία περίπου πρότεινα στον διευθυντή μιας μεγάλης καπνοβιομηχανίας στη Θράκη – πρέπει να πω δεν είμαι καπνιστής – να δώσει το όνομα Constantinople ή ακόμα και Istanbul που σημαίνει στην πόλη, σε ένα ή δύο από τα νέα προϊόντα της εταιρίας. Αυτές όμως οι ομάδες ήταν πολύ μακριά από εκείνη τη διαδικασία όπου η παραγωγή αυτού του τύπου των προϊόντων δεν εξαρτάται από τις μηχανές ούτε την ιδιοκτησία αλλά από τη γνώση, τις γνωστικές ικανότητες του ανθρώπου.
Ο Armani ως γνωστόν χρησιμοποιεί τη λέξη Emporio και πολύ περισσότερο το Χόλυγουντ πραγματοποιεί μεγάλες συσσωρεύσεις από την παραγωγή άυλων προϊόντων με κύριο κεφάλαιο το συμβολικό κεφάλαιο που παρήγαγε αυτή η γη της Ελλάδας και οι άνθρωποι της. Μιλώ για τις κινηματογραφικές ταινίες «Λεωνίδας», «Υπατία», «Μέγας Αλέξανδρος» κλπ. Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε ένα Ελληνόλυγουντ, ούτε και στην Ευρώπη ένα Ευρώλυγουντ. Εκτός αυτού καταναλώνουμε πολλά τηλεοπτικά και κινηματογραφικά αμερικανικά σκουπίδια. Για την «Ελληνική Τηλεόραση» κρατικοσυντεχνιακή και ιδιωτική να μη μιλήσω. 
Μια επιχείρηση που αναπτύχθηκε με οδηγό αυτή την κληρονομιά και τους συμβολισμούς είναι η Bulgari απέναντι από το Café Greco στο κέντρο της Ρώμης. Ήρθαν από την Ήπειρο και συνέχισαν επάξια αυτή τη μεγάλη κληρονομιά. Οι χρυσοχόοι όμως και οι αργυροχόοι των Ιωαννίνων σήμερα βρίσκονται σε κρίση γιατί φυλακίστηκαν στις αραβικές – οθωμανικές μορφές και συμβολισμούς και δεν μπόρεσαν να καινοτομήσουν.
Ήθελα να κλείσω το πρώτο πεδίο με την εξής αναφορά που καθιστά κατανοητή τη συνιστώσα του συμβολικού κεφαλαίου στη σύγχρονη παραγωγή και αγορά με την εξής προσέγγιση. Θα μπορούσαν να αναπτυχθούν η Nike η Adidas χωρίς τους συμβολισμούς του αμερικανικού πρωταθλήματος μπάσκετ του ΝΒΑ και τα αστέρια του; Θα μπορούσαν, λέω στο βιβλίο για την «Ελληνική Ποιότητα», να το κάνουν επίσης Σέρβοι, Έλληνες και Ισπανοί ως Μεσογειακή Ευρωπαϊκή διάσταση. Η Ευρωπαϊκή βιομηχανία υποδημάτων θα είχε τα σύμβολα της.
Το δεύτερο πεδίο είναι αυτό της γής, του εδάφους, του τόπου. Η συζήτηση για τους τόπους ως συμβολικό κεφάλαιο είναι μια συζήτηση Ελληνική. Γιατί στους ελληνικούς τόπους, τις ελληνικές περιφέρειες έχουμε την υψηλότερη παγκοσμίως πυκνότητα της ιστορίας και των μνημείων. Η συζήτηση αυτή όμως αφορά την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Μικρά Ασία, τη Μεσόγειο, την Ευρώπη. Μέχρι σήμερα στην Ελλάδα η Γή, ο Τόπος προσεγγίστηκε ως πρόσοδος προς εκμετάλλευση. Την βιομηχανική περίοδο ως κατανάλωση εδάφους για τη βιομηχανία. Κυριάρχησε η Τιταν, το εργοστάσιο τσιμέντων, επί του ιερού τόπου της Ελευσίνας. Ένας κουρελιάρικος καπιταλισμός της οικοδομής, μεγάλης καταστροφικότητας και ασχήμιας επί του ιστορικού, αρχαιολογικού, φυσικού τοπίου. Μιλώ γι αυτό στο βιβλίο μου για τις Πόλεις. 
Αν δούμε τους Ελληνικούς τόπους και περιφέρειες όχι με μια λογική κατανάλωσης, καταστροφής αλλά αναστύλωσης τους, τότε γίνεται κατανοητό ότι δύο από τις πλέον αποδοτικές επενδύσεις στην Ελλάδα είναι η ανάδειξη του άξονα Επίδαυρος – Μυκήνες – Ολυμπία ή της Τετράπολης Δίον – Αιγές – Πέλλα – Πύδνα. Η γνώμη μου είναι ότι μπορούσαμε να έχουμε πολλούς πρωτοποριακούς Πόλους Τεχνολογίας. Από την δεκαετία του ’80 σχεδίασα έναν στη Θράκη, στα πλαίσια του σχεδίου για τη νέα πόλη τη Ρωμανία, ψήφισε όλο το Κοινοβούλιο αλλά η τότε κυβέρνηση την ακύρωσε. Μπορούμε εκτός των άλλων γιατί δύο ονόματα αιχμές των νέων τεχνολογιών παγκοσμίως ο Λαζαρίδης και ο Νεγροπόντε έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα. Αν όμως δεν έχουμε μία Cilicon Valley, σε αυτό που οφείλαμε λόγω ιστορίας να πρωταγωνιστούμε είναι μία ή πολλές Archeological Valleys. 
Η δεύτερη μεγαλύτερη επένδυση είναι η αναβίωση του Ελαιώνα στην Αθήνα, στα πλαίσια μιας νέας αναπτυξιακής, χωροταξικής, τουριστικής, πολιτιστικής πολιτικής. 
Εδώ όμως αγνοούν τόσο την έννοια των βιομηχανικών διαμερισμάτων που ανέφερα πριν όσο και την πλέον σύγχρονη των πολιτιστικών, αρχαιολογικών, γεωργικών διαμερισμάτων. Λόγω άγνοιας των δυναμικών του τόπου και απουσίας παιδείας αδυνατούν να επανασχεδιάσουν τη χώρα και την καταδικάζουν σε μια οικονομία πληρωμής χρεών διαμέσου του χρέους. Το μαρτύριο του Σίσυφου. Αντι να αναδεικνύουν το πλέον πλούσιο στον κόσμο συμβολικό κεφάλαιο που εκφράζουν τα ιστορικά ονόματα των Ελληνικών περιφερειών, τα πλέον ελκτικά παγκοσμίως brand, Πελοπόννησος, Ρούμελη, Μακεδονία, εδώ τα κακοποιούν και τα ακρωτηριάζουν. Αυτό κάνουν με την τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση την οποία ονόμασα Προκρούστεια. Δεν μπορούν να κατανοήσουν το πώς επιδρά όχι μόνο στη δημιουργία προϊόντων αλλά και στη διακυβέρνηση του συνολικότερου περιφερειακού συστήματος, το ιστορικό όνομα μιας περιφέρειας. 
Συμβαίνει το εξής παράδοξο. Αντί να κινούμαστε στον αστερισμό των Συμβόλων, του Συμβολικού, κινούμαστε στον αστερισμό του διαβάλω, του Διαβόλου. Πρόκειται για μια εθνική ανωμαλία που πρέπει να λυθεί σύντομα. Κινούμαστε στον αστερισμό του Διαβόλου όταν το 50% του παγκόσμιου συμβολικού κεφαλαίου έχει τις πηγές του και τις κρυσταλοποιήσεις του στον τόπο μας, στον πολιτισμό μας, στη γλώσσα μας. Όταν είναι γνωστό ότι οι Έλληνες παγκοσμιοποίησαν τον κόσμο με την ομορφιά, το ωραίο, με τα σύμβολα τους. Αυτό το κεφάλαιο είναι ζωντανό, τροφοδοτικό σήμερα στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Ευρώπης, του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου και στα εκατομμύρια επισκεπτών των μουσείων του..
Η συζήτηση για το συμβολικό πολιτισμικό κεφάλαιο είναι μια συζήτηση για την Ευρώπη που προσδοκούμε να οικοδομήσουμε. Για την πολιτισμική ταυτότητα και την δημιουργική δυναμική της σε έναν Πολυκεντρικό σήμερα κόσμο. Αν η Ευρώπη δεν στηριχτεί σε αυτή την κληρονομιά δεν ξέρω επάνω σε τί άλλο στέρεο, διαρκές, αναλλοίωτο μπορεί να στηριχτεί. Θα ήταν πολύ θετικό αν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία των Νέων Επιχειρηματιών άνοιγε αυτή τη συζήτηση στις Βρυξέλλες. Θέλοντας να δείξω αυτό τον ορίζοντα θα έμενα σε μια πρόταση. Πιστεύω ότι είναι κατανοητά τα πολλαπλά πεδία στα οποία επιδρά. Από το τοπικό, απο την απασχόληση των νέων έως το βορειοαφρικανικό. Την αναζήτηση από τους λαούς της Πόλης, του Θεάτρου ως θεμέλιο της Δημοκρατίας. Εδώ και χρόνια έπρεπε να υπάρξει ένα ευρωπαίκό πρόγραμμα αποκατάστασης όλων των αρχαίων θεάτρων της Μεσογείου. Αυτό μπορεί να γίνει σήμερα. Τα θέατρα συμβάλουν στις συγκλίσεις και ενσωματώσεις που έχει ανάγκη το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Κλείνοντας τη συνομιλία μας ήθελα να θέσω μια προέκταση της συζήτησης μας. Οι μεγάλοι παραγωγικοί και τεχνολογικοί μηχανισμοί προκαλούν μετασχηματισμούς των υποκειμένων. Τόσο των εργαζομένων όσο και των επιχειρηματιών. Οι εργαζόμενοι ανακτούν την επινόηση, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας. Αυτό που τους αφαίρεσε ο Φορντισμός. Θέλουν στο προϊόν που παράγουν να αντανακλάται ο εσωτερικός τους κόσμος. Στους επιχειρηματίες δεν αρκεί ο υλικός πλουτισμός, τουλάχιστον σε αρκετούς. Αναζητούν νοήματα, συγκινήσεις, ικανοποιήσεις πέραν από τις υλικές. Έχουμε επιστροφή των μαστόρων. Φεύγοντας από τον χρηματιστικό παραλογισμό και εμπαιγμό μπορούμε να μπούμε στην εποχή όπου θα κυριαρχεί ο ορίζοντας του «Μάστορες όλης της Ευρώπης και της Οικουμένης ενωθείτε». Όχι τζογαδόροι και κερδοσκόποι όπως γίνεται σήμερα. Μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή των Δημιουργών, όπως ονόμαζαν στην αρχαία Αθήνα τους Βιοτέχνες, τους Καλλιτέχνες, τους Μαγείρους που τους διαχώριζαν από τους Ψητοποιούς. Όλων αυτών που οι συμβολισμοί που δημιούργησαν παραμένουν αιώνιοι και μεγάλη χρήσιμη κληρονομιά για την ανθρωπότητα.
Σήμερα κάνοντας μεγάλες καινοτομίες στην σχέση εργασία και εκπαίδευση μπορούμε να το ανακτήσουμε. Έχοντας ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τους αρχαίους, την τεχνολογία που αντικαθιστά τους δούλους. 

Το « καλάθι » αγροτικών προϊόντων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας


κλικ στην εικόνα

ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ STAR ΛΑΜΙΑΣ 6-5-2011


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 6ης ΜΑΪΟΥ 2011


Ύποπτο δημοσίευμα του Spiegel "στέλνει" την Ελλάδα εκτός ευρώ


Οργή στην Αθήνα και ερωτηματικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκαλεί διαδικτυακό δημοσίευμα του γερμανικού Spiegel ότι η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει έξοδο από το ευρώ και ότι για το λόγο αυτό γίνεται το απόγευμα σύσκεψη στις Βρυξέλλες. Το δημοσίευμα διαψεύδεται κατηγορηματικά από το υπουργείο Οικονομικών, ευρωπαίους αξιωματούχους και τη γερμανική γερμανική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το δημοσίευμα περί εξόδου της χώρας από το ευρώ πέραν του ότι είναι αναληθές, γράφεται με ελαφρότητα, παρά το γεγονός ότι έχει κατηγορηματικά διαψευστεί από την ελληνική κυβέρνηση και από άλλες χώρες-μέλη της ευρωζώνης… 

«Τέτοια δημοσιεύματα, σύμφωνα με τις ίδιες κυβερνητικές πηγές, υπονομεύουν την προσπάθεια της Ελλάδας και ολόκληρης της ευρωζώνης και εξυπηρετούν κερδοσκοπικά παιχνίδια»

Χωρίς να παραθέτει τις πηγές του, το Spiegel αναφέρει ότι οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών θα συναντιούνταν το βράδυ της Παρασκευής στο Λουξεμβούργο για να εξετάσουν το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης και εξόδου – όπως αναφέρει – της Ελλάδας από το ευρώ.

Το δημοσίευμα διαψεύστηκε στη συνέχεια και από τη γερμανική κυβέρνηση και από ευρωπαίους αξιωματούχους.

Εκπρόσωπος του επικεφαλής του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ δήλωσε ότι το δημοσίευμα δεν έχει βάση. «Διαψεύδω κατηγορηματικά ότι υπάρχει συνάντηση, αυτού του είδους τα δημοσιεύματα είναι εντελώς ψευδή» ανέφερε ο Γκι Σούλερ.

Γερμανός κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε ότι «δεν υπάρχει ούτε υπήρξε σχέδιο» για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, ενώ εκπρόσωπος του αυστριακού υπουργείου Οικονομικών δήλωσε ότι διάσπαση της Ευρωζώνης είναι «απολύτως εκτός σκέψης».»Η Αυστρία είναι μέλος της Ευρωζώνης και εμείς δεν ξέρουμε για κάποια τέτοια συνάντηση και δεν προσκαλεστήκαμε, οπότε συμπεραίνω ότι δεν υπάρχει τέτοια σύσκεψη» δήλωσε ο Τόμας Βάιγκλαιν.

Παρ’ όλα αυτά το δημοσίευμα προκάλεσε πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου

Η πολιτική ατζέντα των ΜΜΕ (BINTEO)


Ζει πολιτικός με 592 ευρώ; Υπάρχει τσίπα ρεε;


γράφει ο Παύλος Χαϊκάλης

Προ ημερών διάβαζα ένα άρθρο της κας Σπυράκη (διαβάστε το εδώ) που αναζητούσε ένα νέο πατριωτισμό για να μπορέσει η χώρα να βγει απ’ το αδιέξοδο.

Συμφωνώ ότι πάνω απ’ όλα, αυτό χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Αλλά θα μου επιτρέψετε να θέσω κάποια ερωτήματα πριν αναζητήσουμε αυτό τον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Υπάρχει κράτος; Υπάρχει κυβέρνηση; Υπάρχει Έλληνας πρωθυπουργός; Υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός; Υπάρχουν πολιτικοί εκλεγμένοι από το λαό να διοικούν;

Υπάρχει πολιτικός λόγος; Υπάρχει εθνική συναίνεση; Υπάρχει Εκκλησία; Υπάρχει Δικαιοσύνη; Υπάρχει πνευματική ηγεσία; Υπάρχει ανεξαρτησία των βουλευτών;


Υπάρχει τήρηση του όρκου των πολιτικών; Υπάρχει εθνική ανεξαρτησία; Υπάρχει ενημέρωση; Υπάρχει έλεγχος του κράτους, άρα και έλεγχος της Δημοκρατίας; Υπάρχει ισότητα στη συμπεριφορά σχέσεων κράτους-πολίτη; Υπάρχει ισονομία πολιτικών και πολιτών;

Υπάρχει αξιοποίηση των τεχνοκρατών αυτής της χώρας; Υπάρχει αξιοποίηση των νέων της; (Με δυο λόγια αξιοκρατία). Υπάρχει Παιδεία; Υπάρχει εκμετάλλευση των πόρων αυτής της χώρας; Υπάρχει Υγεία; Υπάρχει ασφάλεια και ασφαλιστικό; Υπάρχει πολιτισμός; Υπάρχει εργασία; Υπάρχει αγροτική ανάπτυξη και πολιτική; Υπάρχει ναυτιλία; Υπάρχει υγιής επιχειρηματικός κόσμος; Υπάρχει περιβάλλον; Υπάρχει αθλητισμός; Υπάρχει συνδικαλισμός;

Υπήρξε, υπάρχει, η θα υπάρξει ποτέ οικονομία σ’ αυτόν τον τόπο; Υπάρχει πολιτικός να ζει με 592 ευρώ για να καταλάβει ποιών τις τύχες διαχειρίζεται; Υπάρχει τσίπα ρεε;

Ή ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ

Ένα κράμα απατεώνων, αμόρφωτων, τεμπέληδων, λαϊκιστών, μιζαδόρων που διέπουν μια σάπια κοινωνία που θέλει να λέγεται κράτος; Μία κυβέρνηση που παλινωδεί χωρίς στόχους και όραμα, παρακαλώντας ή εκβιάζοντας τους βουλευτές της να τη στηρίξουν; Ένας πρωθυπουργός που του αρέσει να εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα και να αρέσκεται σε βραβεία και φιλοφρονήσεις, χωρίς τυπικά και ουσιαστικά να μπορεί ν’ αρθρώσει μεστό λόγο; Μία πολιτική ασυνεννοησία χωρίς διεξόδους, όπου μάλλον περισσότερος θόρυβος γίνεται παρά έργο; Πολιτικό έργο από ανθρώπους ΦΙΛΟΥΣ του πρωθυπουργού μη εκλεγμένων και ανήμπορων να σηκώσουν κυβερνητικό έργο (Παπακωνσταντίνου, Ραγκούση, κ.α);

Μια πελατειακή σχέση συνδιαλλαγής με τους ψηφοφόρους, παρά ανάγκη πολιτικής έκφρασης ενός οράματος που, έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει; Ένα κομματικό συμφέρον με γνώμονα την εξασφάλιση εισόδου στη Βουλή για μικρότερα κόμματα και τη διατήρηση των ποσοστών για τα μεγάλα; Μία Εκκλησία που, αντί να βοηθήσει ουσιαστικά παίρνοντας πρωτοβουλίες για να φύγουμε από την εθνική κατάθλιψη, κάθεται με μια παθογένεια και μετρά τις μετοχές της; Μία ατιμωρησία όλων των ενόχων που ασέλγησαν κατά φύσιν και παρά φύσιν πάνω σ’ αυτή τη χώρα;

Το τρεβόσμημα της πάλαι ποτέ εμπνευσμένης πνευματικής ηγεσίας, που εξαγοράσθηκε στο πέρασμα των χρόνων, και η αναγωγή των όσων επιμένουν σε γραφικούς; Ένας κοινός εκβιασμός των βουλευτών να στηρίξουν έργο με το ζόρι αντιβαίνοντας το ίδιο το Σύνταγμα; Εθνική προδοσία όταν έχουν εκλεγεί με γνώμονα το συμφέρον του λαού, άρα των πολλών, και εξυπηρετούν τους λίγους; Ένα μόνιμο yes men λες και είναι ένα σύνδρομο που δεν ξεπερνάμε βάζοντας σε κίνδυνο κυριαρχικά μας δικαιώματα;

Μία εντεταλμένη υπηρεσία ενημέρωσης σε όσα πρέπει και επιβάλλεται να ακούσουμε; Μια εθνική ασυδοσία όπου ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και δηλώνει πως είναι ό,τι θέλει; Τα δικά σου δικά μου και τα δικά μου δικά μου; Μου χρωστάς; Πληρώνεις τόκο. Σου χρωστώ; Στα δίνω όποτε έχω; Το ότι είμαι εξουσία και κάνω ότι θέλω; Ότι μπορώ να παραγράφω όποτε θέλω τα ανομήματά μου, αλλά του πολίτη ποτέ; Το βόλεμα των δικών μας παιδιών, έστω κι αν είναι ανίκανοι, και να τους πετάμε όποτε δεν μας χρειάζονται ως κοπρίτες; Και το καλύτερο υλικό να φεύγει έξω; Μία επιβεβλημένη μόρφωση που κάνει τα παιδιά να σιχαθούν τη γνώση και να αρέσκονται να αναζητούν ευκαιριακές λύσεις σε γνώσεις, ειδικότητες, επαγγέλματα και τελική κατάληξη την αμορφωσιά και την έλλειψη εσωτερικής ψυχικής Παιδείας;

Το ότι έχουμε ήλιο και θάλασσα μας κάνει πλούσιους; Πού είναι η αξιοποίηση τους; Πού είναι ο ορυκτός μας πλούτος; Όποιoς έχει λεφτά ζει για τον φτωχό, χεστήκαμε; Η Βέροια σας θυμίζει κάτι Κε Υπουργέ; Ο Θεός να βάλλει το χέρι του να μη βρεθώ σε κλέφτες μπροστά ή να μπορέσω να καβαντζάρω τα 70 να χαρώ τη σύνταξη; (Α ρε περήφανα γερατειά. Μες την περηφάνια θα πάτε… σα σκυλιά στ’ αμπέλι). 

Η ταμπέλα ότι έχουμε πολιτισμό, αλλά φοβού τους βάρβαρους Έλληνες; Στόχος η ανεργία να χτυπήσει 100% στην Ελλάδα για να μας δώσουν μπόνους; Αδιαφορία γιατί αυτοί είναι βλάχοι και φοράνε φόρμες και γαλότσες; Στόχος να κάνετε τη θάλασσα στεριά και έχετε βαλθεί να πεθάνετε το γαλάζιο που έχουμε δίπλα μας;
Στόχος να τους τα πάρετε όλα, ακόμη και τα σώβρακα, για να μην μπορούν να επενδύσουν και να τους πείτε άχρηστους; Με τέτοιους φόρους πού ν’ αντέξουν και να γίνουν ανταγωνιστικοί; 

Μία χώρα που είναι χώρος και πετάμε μπάζα; Ένας διεθνής εξευτελισμός και ό,τι χαρήκατε χαρήκατε, τα κεφάλια μέσα τώρα; Μία κλίκα απατεώνων που κοροϊδεύουν και εξαπατούν προς ίδια οφέλη; (Ποτέ δεν κατάλαβα τη διαφορά συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ, ή του ΚΚΕ). Το ταμείο το’ χει η κάθε κυβέρνηση και κρίνει κατά βούληση του πελατειακού σχεδιασμού; Το ότι με τέτοιες αμοιβές οι πολιτικοί είναι μακράν νυχτωμένοι τι συμβαίνει στο κόσμο; 
Σταρχιδισμός και ζωή σε σας, Κωστής Παλαμάς;

Αν υπάρχουν όλα αυτά που ανέφερα τότε φοβάμαι ότι η χώρα έχει τελειώσει. Αν δεν αλλάξουμε αυτές τις φόρμες αντίληψης και ζωής, φοβάμαι ότι δεν θα ζήσουμε ένα Ζ μέσα μας αλλά μία ΗΤΤΑ και μια ζωή θα είμαστε η χώρα του Ζήτα.

Αν αλλάξουμε αυτά θα βρούμε το χαμένο πατριωτισμό μας και θα ξαναγίνουμε πάλι υπερήφανοι. Γιατί καλοί πολιτικοί υπάρχουν και θα υπάρξουν. Κακή πολιτική υπάρχει.

Λύσεις υπάρχουν. Δεν τις βλέπουμε γιατί κοιτάμε αλλού.

Διεθνής Συνάντηση στην Αθήνα “Χρέος και Λιτότητα: από τον παγκόσμιο Νότο στην Ευρώπη” – LIVE ΣΤΟ ΒΗΜΑ ΑΛΙΑΡΤΟΥ


Η έναρξη του συνεδρίου είναι σήμερα 6 Μαϊου στις 17:15 με την ομιλία της Σοφίας Σακοράφα.
Νομική Σχολή, 6-7 και 8 Μαΐου
Η Ελληνική Πρωτοβουλία για τη συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (ΕΛΕ) επί του ελληνικού δημόσιου χρέους , από κοινού με τις  European Network on Debt and Development (Eurodad),  Committee for the Abolition of Third World Debt (CADTM),  Bretton Woods Project Ηνωμένο Βασίλειο, Research Money and Finance (RMF),  Afri — Action From Irerland, Debt and Development Coalition Ireland, Jubilee Debt Campaign  από το Ηνωμένο Βασίλειο και  Observatorio de la Deuda en la Globalización από την Ισπανία, διοργανώνει διεθνή συνάντηση για το χρέος, στην Αθήνα, στις 6, 7 και 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή…


Στις τρεις ημέρες θα λάβουν χώρα δημόσιες συζητήσεις  και εργαστήρια ανταλλαγής εμπειρίας με τα εξής θέματα:

◊Η πραγματικότητα της κρίσης στην Ελλάδα.
◊Το χρέος στην Ευρώπη: βασικοί παράγοντες και η τρέχουσα πολιτική.
◊Το παγκόσμιο πρόβλημα του χρέους: Οι κρίσεις χρέους στο Νότο.
◊Εναλλακτικές λύσεις στην αντιμετώπιση του χρέους – διεθνή διδάγματα.
◊Εμπειρίες Επιτροπών Ελέγχου του Χρέους από όλο τον κόσμο.
◊Οι επιπτώσεις του χρέους σε διαφορετικές χώρες της Ευρωζώνης.
◊Αιτήματα και κινήματα για μια δίκαιη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Τα συμπεράσματα θα συνοψιστούν στη “Διακήρυξη της Αθήνας”, στη διαδικασία της συζήτησης  της οποίας θα κληθούν να τοποθετηθούν πολιτικές προσωπικότητες, κόμματα και οργανώσεις του μαζικού κινήματος. Βάσει της “Διακήρυξης της Αθήνας” θα επιδιωχθεί να οργανωθεί η κοινή δράση  των κινημάτων, σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, για την αντιμετώπιση του  χρέους και των επιπτώσεών του  από τη σκοπιά των αναγκών της λαϊκής πλειοψηφίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Συμμετοχές
Στις εργασίες της διεθνούς συνάντησης θα συμμετάσχουν πολιτικές προσωπικότητες, ειδικοί επιστήμονες, συνδικαλιστές και αγωνιστές  από την Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης, της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και από την Ασία. Μεταξύ αυτών , μέχρι στιγμής θα συμμετάσχουν, Ερίκ Τουσέν από την Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου, Βέλγιο, ο οποίος έχει συμβάλει στην ΕΛΕ του Εκουαδόρ, ο Άντι Στόρεϊ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου,  ο Αντρέ Χούνκο, βουλευτής του Die Linke, Γερμανία, ο Ντενί Ντιράν, γ.γ. της Ομοσπονδίας Γάλλων Τραπεζοϋπαλλήλων της CGT,  ο Ντάριους Ζαλέγκα, συνδικαλιστής και δημοσιογράφος της Le Monde Diplomatique, Πολωνία, ο Νικ Ντίαρντεν από την Jubilee Debt Campaign, Ηνωμένο Βασίλειο, ο Όσκαρ Ουγκαρτέτσε, σύμβουλος Κεντρικών Τραπεζών Νικαράγουας –Βολιβίας στην αναδιάρθρωση του χρέους, ο Άλαν Σίμπιλς από την Αργεντινή, οικονομολόγος, ερευνητής, ειδικός στη σχέση Αργεντινής-ΔΝΤ, ο Κλαούντιο Λοσάνο βουλευτής από την Αργεντινή, η Μαρία-Λουσία Φατορέλι, από την Επιτροπή Ελέγχου του Χρέους, Βραζιλία,  η Λίντι Νασπίλ, από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου των Φιλιππίνων, ο Μ. Ραχμάνι από το Μαρόκο, ο Φάτι Τσαμκί από την Τυνησία, αμφότεροι μέλη των επιτροπών για την κατάργηση του χρέους στον Τρίτο Κόσμο και της Attac, ο Φάνγουελ Μποκόσι από το Αφρικανικό Δίκτυο και το Φόρουμ για το Χρέος και την Ανάπτυξη. Από πλευράς Ελλάδας θα συμμετάσχουν, μεταξύ άλλων, οι βουλευτές Π. Λαφαζάνης και Σ. Σακοράφα, οι Λ. Βατικιώτης οικονομολόγος, Ν. Βαλαβάνη, συγγραφέας, Ν. Γουρλάς, συνδικαλιστής, Άρις Καζάκος, καθηγητής εργατικού δικαίου,  Γ. Κατρούγκαλος συνταγματολόγος-πανεπιστημιακός, Κ. Λαπαβίτσας, καθηγητής οικονομικών, Ν. Μαριάς, πανεπιστημιακός, Γ. Μητραλιάς, CADTM Ελλάδας,  Δ. Σπανού, μέλος του Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ, Π. Σωτήρης, πανεπιστημιακός,  Γ. Τόλιος, οικονομολόγος,  μέλη των κινημάτων “Δεν Πληρώνω”, όπως ο Γ. Θεοδωρόπουλος, Θεσσαλονίκη, δήμαρχοι, όπως ο Π. Φιλίππου, Σαρωνικού, αγρότες συνδικαλιστές, όπως ο Β. Γκανής από τη Φθιώτιδα.

Επικοινωνία:
info@elegr.gr

 

Συνέλευση του «Δεν πληρώνω» στη Λιβαδειά


ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ & ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ
Την Κυριακή 8/5/11 και ώρα 11:30πμ. το κίνημα «δεν πληρώνω την κρίση τους» θα πραγματοποιήσει παρέμβαση στην πόλη της Λιβαδειάς με σκοπό την πραγματοποίηση συνέλευσης στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Βοιωτίας στης 12:30μμ. στην κεντρική πλατεία.
Αρέσει σε %d bloggers: