Daily Archives: 7 Μαΐου 2011

Το χρήμα να πάψει να είναι ιδιωτικό


Είναι καιρός να τελειώνουμε με τα παραμύθια.
Τη Δευτέρα, γίνεται στην Αθήνα Συνέδριο, από την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου.

Οικονομολόγοι έχουν βγει στους δρόμους και κατακεραυνώνουν την ύπαρξη του χρέους και αναλύουν, με πολλούς τρόπους, το ποιος φταίει…

H ταινία Debtocracy (Χρεοκρατία) έχει γίνει best seller και σημείο αναφοράς για χιλιάδες ανθρώπους στην Ελλάδα. Υπογραφές ζητούνται για να γίνει λογιστικός έλεγχος του χρέους και πολλά σενάρια αναπτύσσονται για τη θεωρία του «επαχθούς χρέους»…

Έχοντας μεγάλο σεβασμό στους ανθρώπους που αντιστέκονται στις πολιτικές της «κρίσης», δηλώνουμε πως έχουμε ριζική αντίθεση με τους συλλογισμούς τους.
ΚΑΝΕΙΣ, από όλους αυτούς δεν τολμά να πει την αλήθεια. ΚΑΝΕΙΣ δεν πάει στην καρδιά του προβλήματος.

Και ξεκινάμε την «αντίρρηση» μας , με ερωτήματα:

Πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε χρέος, όταν το χρήμα είναι ιδιοκτησία μιας χούφτας τραπεζιτών;

Γιατί το χρήμα πρέπει να είναι ιδιοκτησία των τραπεζιτών;

Πώς είναι δυνατόν να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο του χρέους, όταν το παγκόσμιο χρέος είναι μεγαλύτερο από το παγκόσμιο ΑΕΠ;

Γιατί σιωπούν; Γιατί αποκρύπτουν; Γιατί δε λένε την αλήθεια;

Τι να την κάμουμε την είσοδο ή την έξοδο από το ευρώ, το ρούβλι ή το οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, όταν το χρήμα, στην Ελλάδα και παγκοσμίως, παραμένει στα χέρια των τραπεζιτών;

Μία είναι η απάντηση , για όλα τα ερωτήματα:

Όσο το χρήμα είναι ιδιοκτησία ιδιωτών δεν υπάρχει λύση. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Δεν υπάρχει ζωή και μέλλον.

Το χρήμα πρέπει να γίνει δημόσιο εργαλείο. Είναι μια κοινωνική σύμβαση και τίποτα περισσότερο. Μόνο που είναι μια «συμφωνία», που επιβλήθηκε άνωθεν και καλύπτεται από τη σιωπή «αριστερών» και «δεξιών» οικονομολόγων, πολιτικών και κομμάτων.

Και όταν κάποιοι, προτείνουν σαν λύση την «εθνικοποίηση» ή την «κρατικοποίηση» των τραπεζών, πάλι κρύβουν κάτι:

Ποιος και πώς θα διαχειρίζεται το χρήμα αυτών των τραπεζών; Το κόμμα; Η κυβέρνηση; Οι πεφωτισμένοι;

ΜΙΑ ΜΕΤΟΧΗ, ΜΗ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΙΜΗ, ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΟΥ ΤΥΠΩΝΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ. Αυτό είναι το πρόταγμα που δίνει οριστική και αμετάκλητη λύση στο πρόβλημα του χρέους , του χρήματος , της οικονομίας και ουσιαστικά της κοινωνίας των ανθρώπων.

Έτσι τελειώνουν οι πόλεμοι, οι έχθρες, η φτώχια και η ανισότητα. ΄Ετσι η τεχνολογία, η καινοτομία και η επινοητικότητα τίθενται στην υπηρεσία των πολλών. Έτσι το χρήμα χάνει την αξία του και  ο πολίτης έχει υπηρεσίες που προσφέρουν αξιοπρέπεια και ευτυχία.

Έτσι φτιάχνονται οι δημοκρατίες και ο λαός, σωστά εκπαιδευμένος , ασκεί εξουσία. Ή μάλλον καταργεί την εξουσία και φτιάχνει ιδανικές πολιτείες.

ΥΓ 1
Δείτε το βίντεο «το χρήμα ως χρέος«.

ΥΓ2
Επίτηδες, στα κεφαλαία γράμματα, δεν αναφερθήκαμε στην Ελλάδα. Το αίτημα να γίνει παγκόσμιο πολιτικό κίνημα. Να πάει στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στα κατεχόμενα, στη Ευρώπη, τη Γερμανία, στα Βαλκάνια, στις χώρες της Μεσογείου και παντού. Nα σμίξουμε, με αλληλοσεβασμό στις ιδιαιτερότητες και τις διαφορές μας, με κοινό στόχο και αίτημα την πραγματική δημοκρατία και την ουσιαστική διαχείριση της ζωής, από τους ίδιους τους πολίτες. Χωρίς αριστεροδεξιές, κομματικές, θρησκευτικές ή φυλετικές διαιρέσεις. 

Έτσι αλλάζει ο κόσμος.

ΥΓ3
Ο Λίνκολν κέρδισε τον εμφύλιο, όταν έγινε ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ που τύπωσε χρήμα (τα περίφημα greenbacks), χωρίς την άδεια των τραπεζιτών. Αυτός ήταν και ο λόγος που δολοφονήθηκε. Προσέξτε στο βίντεο που ακολουθεί, τι λέει ο Βίσμαρκ (δεν πιστεύουμε να τον θεωρεί κάποιος κομμουνιστή)

ΥΓ4
Ακόμα , δεν έχουμε γράψει τίποτα, για τη συνένοχη σιωπή και συγκάλυψη ΟΛΩΝ.
Τα θέλουμε όλα και τα θέλουμε τώρα.
Προκαλούμε σε διάλογο.

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Γερμανοί γνώριζαν απο το 1865


(φώτο: αυλή αγροικίας. «επιστροφή στη γη και την τοπικότητα, που θα μας θρέψει». «Επιστροφή στις μικρές, αλλά πλούσιες, καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις».)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΕΛΤΙΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 7ης ΜΑΪΟΥ 2011


ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ


Ελεύθερη Σάτιρα: "Εκατό δραχμές στην τσέπη…"


Κατηγορηματικά διέψευσαν αξιωματούχοι της ελληνικής κυβέρνησης τα σενάρια για επιστροφή στη δραχμή. Κυβερνητικές πηγές κάνουν λόγο για προβοκάτσια και για άμεση λήψη μέτρων ενάντια σε όσους προωθούν τέτοια σενάρια. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες οι υπάλληλοι της ειδικής υπηρεσίας χθες το βράδυ άσκησαν  πειθαρχικές διώξεις και οδήγησαν στο αυτόφωρο τους κατηγορούμενους στις παρακάτω περιπτώσεις:  
 Ομάδα φοιτητών τραγουδούσε συνοδεία κιθάρας το «τραγούδι της δραχμής» της Αρλέτας. Κατασχέθηκαν δύο άδεια μπουκάλια μπύρας, μια νταμπιζάνα κρασί ξινισμένο και το γκαζάκι  για ψήσιμο ελληνικού καφέ…

Πέντε συνταξιούχοι του Κ.Α.Π.Η. Αγίων Aναργύρων  τραγουδούσαν καντάδες και το «της μιας δραχμής τα γιασεμιά» του Αττίκ. Κατασχέθηκαν δύο τεχνητές οδοντοστοιχίες  και 3,5 ευρώ που ήταν το υπόλοιπο της σύνταξης του μήνα.

Ταξιτζής κατά τη διάρκεια της διαδρομής Τζιτζιφιές – Σύνταγμα (Υπουργείο Οικονομικών) άκουγε στο ραδιόφωνο και σιγοψυθίριζε τους στίχους του τραγουδιού του Άκη  Πάνου που έλεγαν:
«Λένε πως είναι μια γυναίκα της δεκάρας
ή της δραχμής όταν κανένας γελαστεί
»
Ο ηχολήπτης του ραδιοφωνικού σταθμού διέφυγε τη σύλληψη και αναζητούνταν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Συνελήφθη ακόμη εβδομηντάχρονος προικοθήρας στην Καλαμάτα ο οποίος  κατά τη διάρκεια ερωτικής εξομολόγησης στην αγαπημένη του της απάγγειλε το:
 «Τι τα θέλω τα παλάτια, τα χωράφια, τις ελιές,
πες το ναι, εσύ μονάχα, και τα κάνω εγώ δραχμές»
 Στην  απολογία του ισχυρίστηκε ότι η σύντροφος του δεν μιλούσε και δεν καταλάβαινε ελληνικά μια και μόλις είχε έρθει από τη Ρωσία και ότι δεν είναι 
προικοθήρας γιατί τα χωράφια και  οι ελιές που θα πουλήσει ανήκουν στον ίδιο.
Ο μόνος που τελικά αφέθηκε ελεύθερος παρόλο που τραγουδούσε το :
«Εκατό δραχμές την μέρα παίρνω τζιβαέρι μου
πες της μάνας σου πως θέλω να σε κάνω ταίρι μου»,

 ήταν ο Μάριος Ιορδανίδης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι διατελούσε σε κατάσταση μέθης. Οι εκπρόσωποι του τμήματος δίωξης οικονομικού εγκλήματος τον απάλλαξαν όχι γιατί είχε το ακαταλόγιστο, αλλά γιατί τους δόθηκαν οδηγίες ότι το συγκεκριμένο τραγούδι κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Σε λίγο όλοι μας θα παίρνουμε μεροκάματο εκατό δραχμές. Περαστικά μας……..

Ανοίξαμε και σας… περιμένουμε»


Του Θανάση Νικολαΐδη
(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”) 
ΔΕΝ έχουμε καλό «τουριστικό» παρελθόν. Πριν από 2-3 δεκαετίες που μας… προτιμούσαν, τους «στεγάζαμε» χωρίς προδιαγραφές στέγης. Τους νοικιάζαμε τη σοφίτα, το υπόγειο και παραλίγο τα… κοτέτσια. Ταΐζαμε τους ξένους «φασολάκια με το συνθηματικό Ξου», τους έκλεβε στον λογαριασμό το (αξύριστο) γκαρσόνι, απέφευγε την «ευθεία» ο (άτροπος) ταξιτζής. Τους πουλήσαμε ακριβά τον…

…Παρθενώνα, λες και δεν υπήρχε (φθηνότερη) Τουρκία, Ισπανία… Κι αν οι Βαλκάνιοι μας ανέχτηκαν ως προέκταση των δικών τους «συνηθειών», οι κουτόφραγκοι κατέγραψαν την καπατσοσύνη του ρωμιού, το γύρισαν στα εκδρομικά «πακέτα» και η κάνουλα έκλεισε.
ΣΗΜΕΡΑ ξανανοίξαμε τις πόρτες και τους περιμένουμε. Διψασμένοι για συνάλλαγμα κι έχοντας διορθώσει παλιές κακές συνήθειες. Από ανάγκη και λόγω της κρίσης. Ρυμουλκούμενοι σε μιαν αναγκαστική πορεία βραδέος εξευρωπαϊσμού μας. Ωστόσο, κάποιες δομές δεν άλλαξαν και απωθούν τον τουρίστα. Δεν θα τις αραδιάσουμε-θα τις αναφέρουμε δειγματοληπτικά. «Τι θα δει γιαπωνέζος» στην Ελλάδα του 2011; Θα ρολάρει τη μερσεντές του στην «Εθνική», χωρίς ένα τραπεζάκι για να ξαποστάσει, μια τουαλέτα για δημόσια χρήση. Λες και ο κατασκευαστής «υπέγραψε» την ανυπαρξία τους, για να φυτρώσουν (σήμερα) δαπανηρές «οάσεις» ιδιωτών.
ΤΙ άλλο θα τον ξαφνιάσει, μόλις «βγει στον πηγαιμό για την Ιθάκη» και πριν αράξει στη Χαλκιδική της στενούρας των δρόμων; Το (παν)ακριβό καύσιμο, με την υποψία της «πειραγμένης» μάνικας και το άγχος της απόστασης τους επόμενου βενζινάδικου. Δεν θα του κόψουν, στα σύνορα, μια βινιέτα. Θα τον μεταχειριστούν όπως τον ντόπιο με τα διόδια(!). Πολλαπλά (36 τον αριθμό, αν διασχίσει την Ελλάδα) μη τους φύγει χιλιόμετρο, στημένα σαν τους ληστές στο δρόμο, το ένα μετά το άλλο πριν το όχημα πιάσει την τελική, πολυτελή και στελεχωμένα, φροντισμένα και φωτισμένα, σαν βιτρίνα καλοπέρασης στην Ελλάδα των δρόμων που ακόμα «κατασκευάζονται», με τα ευρωπαϊκά πακέτα (καλο)φαγωμένα.
ΚΑΛΑ θα πάει φέτος ο τουρισμός-το (προ)βλέπουν ειδικοί. Ωστόσο, ο «κουτόφραγκος» όλα τα μετράει και τα καταγράφει-να’ χουμε το νου μας. Ατομικά, συλλογικά και εθνικά. Κι αν μας συνεπάρει ο «μεγαλοϊδεατισμός» της τουριστικής μας αποκλειστικότητας και αναβιώσουν παλιές «συνήθειες», θα μας απομείνει ο εσωτερικός τουρισμός με τα σημάδια της κρίσης. Αν εκνευρίσουμε τον τουρίστα με το αίσχος των διοδίων (και δεν τον προστατέψουμε με μια βινιέτα στα σύνορα), σύντομα θα (τον) ψάχνουμε και θα… ψαχνόμαστε.
Αρέσει σε %d bloggers: