Daily Archives: 14 Οκτωβρίου 2011

Ρ. Λαβάνια: "Έτσι έδιωξα το ΔΝΤ από την Αργεντινή…"


«Η Ελλάδα να γίνει σαν την Αργεντινή»! Αυτή είναι η απάντηση του Ρομπέρτο Λαβάνια για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα μας. Ο κ. Λαβάνια, είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής, που έδιωξε το ΔΝΤ από τη χώρα του, αρνήθηκε να ακολουθήσει τις «συνταγές» που αυτό πρότεινε και στη συνέχεια ανέλαβε το δύσκολο έργο να βγάλει τη χώρα του από την κρίση με την οποία είχε έρθει αντιμέτωπη…

Σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό «Επίκαιρα», τονίζει την ομοιότητα των λύσεων που προτείνει το ΔΝΤ ανεξαρτήτου χώρας και τις συνέπειες που οι «λύσεις» αυτές επιφέρουν. Εξηγεί πώς αντιμετώπισε στη χώρα του την οικονομική κρίση που είχε ξεσπάσει. Η άποψη που δίνει για να βγει η Ελλάδα από την κρίση, είναι να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον πρώην υπουργό, τα χρήματα που θα σταματήσουν να πηγαίνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους, θα χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας με την βελτίωση των υποδομών, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, της επιστήμης και της παιδείας.
 
Ακολουθούν ορισμένες από τις απαντήσεις που έδωσε ο Ρομπέρτο Λαβάνια, στη συνέντευξη που παραχώρησε:
 
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια κρίση χρέους ανάλογη με αυτή που αντιμετώπισε η Αργεντινή στις αρχές της νέας χιλιετίας και το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Ένωση την πιέζουν να υιοθετήσει διαρκώς σκληρότερα μέτρα. Μέτρα που εσείς ως υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής είχατε απορρίψει.
 
«Το πρόβλημα είναι ότι το ΔΝΤ προτείνει πάντα προγράμματα δημοσιονομικής λιτότητας. Το είχε κάνει στην Αργεντινή το 1999 και είχε καταστροφικές συνέπειες. Το έκανε και το 2001 και είχε επίσης καταστροφικές συνέπειες, γιατί το Δεκέμβριο του 2001, οδήγησε στην πτώχευση της χώρας, με όλες τις αρνητικές συνέπειες της. Όταν ανέλαβα το υπουργείο Οικονομικών, τον Απρίλιο του 2002, μας πρότεινε ξανά τα ίδια προγράμματα. Τότε αποφασίσαμε να απορρίψουμε τις συμβουλές του ΔΝΤ και να εφαρμόσουμε μια διαφορετική πολιτική».
 
Ποια οικονομική πολιτική ακολουθήσατε για να ξεφύγετε από το αποκαλούμενο «κοραλίτο»;
 
«Υπάρχουν δύο τρόποι για να ανακτήσεις τον έλεγχο των δημοσιονομικών σε περίοδο κρίσης. Το ΔΝΤ προτείνει τη διόρθωση των οικονομικών στο εσωτερικό της χώρας με τη μείωση των μισθών, των συντάξεων, την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, τις περικοπές των δαπανών και των επενδύσεων στις υποδομές. Μια πολιτική που στοχεύει στην απελευθέρωση και τη συλλογή κεφαλαίων για να πληρωθούν οι πιστωτές. Εμείς, ακολουθήσαμε το δεύτερο δρόμο, προχωρώντας στην πτώχευση, στο default. Μειώσαμε το χρέος διαμέσου «κουρέματος» για να μην πλήξουμε τις εσωτερικές συνιστώσες της οικονομίας μας. Διατηρήσαμε – και σε μερικές περιπτώσεις αυξήσαμε- τα επίπεδα των μισθών, διατηρήσαμε το ύψος των συντάξεων και τα όρια συνταξιοδότησης κ.λπ.
Το γεγονός αυτό μας έκανε να μην μπορούμε να πληρώσουμε τους εξωτερικούς δανειστές μας και χρειάστηκε να κάνουμε αναδιάρθρωση του χρέους μας, την ίδια στιγμή όμως, επέτρεψε την επανεκκίνηση της οικονομίας μας, που είναι και το πλέον σημαντικό.
 
Η Αργεντινή διένυε ήδη τέσσερα διαδοχικά χρόνια ύφεσης, όπως η Ελλάδα σήμερα. Όταν κόβεις τους μισθούς και τις συντάξεις και αποκλείεις ανθρώπους, τροφοδοτείται η ύφεση. Εμείς κάναμε το αντίθετο. Κόψαμε το χρέος και διατηρήσαμε τα εσωτερικά έσοδα για να διατηρήσουμε σε ανάπτυξη την οικονομία μας. Έτσι τα επόμενα τέσσερα χρόνια από την ύφεση έτρεξε με μέσο ρυθμό 9%!
 
Καθημερινά στην Ελλάδα μας εκβιάζουν ότι, αν δεν αποδεχτούμε τους όρους δανεισμού θα καταντήσουμε σαν την Αργεντινή. Εσείς ήσαστε ο υπουργός Οικονομικών που έβγαλε μια μεγάλη χώρα από αυτό το δίλημμα. Ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι μικρότερος ακόμη και από αυτόν του κρατιδίου της μητροπολιτικής περιφέρειας του Μπουένος Άιρες…
 
«Γνωρίζω τα μεγέθη της Ελλάδας. Ελπίζω η Ελλάδα να γίνει πραγματικά σαν την Αργεντινή και να γλιτώσει από τους ξένους δανειστές.
 
Κοιτώντας τα πράγματα από τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει το Μπουένος Άιρες από την Αθήνα, θα έλεγα ότι η Ελλάδα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο βασικές επιλογές.
 
Η πρώτη αποτελείται από μια συλλογή εσωτερικών πόρων διαμέσου της δημοσιονομικής πολιτικής για να ικανοποιηθούν οι δανειστές. Αυτή είναι η πολιτική του ΔΝΤ. Είναι δύσκολη και δεν θα λειτουργήσει. Είναι αναποτελεσματική. Η Ελλάδα μπορεί να ακολουθήσει μια δεύτερη επιλογή, χωρίς να χρειαστεί να βγει από το ευρώ. Η Αθήνα θα πρέπει να αναδιαρθρώσει το χρέος της. Με τον τρόπο αυτό θα μειώσει το βάρος που είχε στη δημοσιονομική πολιτική και στον προϋπολογισμό η καταβολή των χρεών στους πιστωτές. Η διαφορά αυτή των κεφαλαίων θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας μέσα στην επόμενη δεκαετία, για τη βελτίωση της δημόσια παιδείας, της επιστήμης, της τεχνολογίας, των φυσικών υποδομών της χώρας. Αυτά τα στοιχεία θα επιτρέψουν την υγιή ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

Τριπλό φοροσόκ!


Η τροπολογία- κόλαφος του υπουργείου Οικονομικών για το νέο καθεστώς παρακράτησης της εισφοράς αλληλεγγύης κατατέθηκε σήμερα, Παρασκευή, στη Βουλή.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος προανήγγειλε την Πέμπτη την κατάθεση της εν λόγω τροπολογίας, σύμφωνα με την οποία από το επόμενο έτος η έκτακτη εισφορά θα παρακρατείται σε μηνιαία βάση από μισθούς και συντάξεις…
Όπως διευκρίνιζαν στη συνέχεια συνεργάτες του, από την 1η Ιανουαρίου του 2012 θα αρχίσει η παρακράτηση της έκτακτης εισφοράς σε μισθούς και συντάξεις για τα εισοδήματα του 2012, ενώ με την εκκαθάριση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του 2011, οι φορολογούμενοι θα λάβουν και το ειδοποιητήριο για την έκτακτη εισφορά των φετινών εισοδημάτων.
Έτσι, οι φορολογούμενοι το επόμενο έτος θα κληθούν να πληρώσουν δύο φορές έκτακτη εισφορά, την ώρα που ορισμένοι δεν θα έχουν καλά καλά ξεπληρώσει την έκτακτη εισφορά για τα εισοδήματα του 2010, η εξόφληση της οποίας άρχισε από τον Σεπτέμβριο με δυνατότητα καταβολής σε έως έξι δόσεις.
Συγκεκριμένα, για εισοδήματα από 12.001 έως 20.000 ευρώ η παρακράτηση αυξάνεται κατά 1%, από 20.001 έως 50.000 ευρώ κατά 2%, από 50.000 έως 100.000 ευρώ, κατά 3%, από 100.000 ευρώ και άνω κατά 4%.
Έτσι, οι φορολογούμενοι θα υποστούν από την 1η Ιανουαρίου 2012 σημαντική μείωση εισοδημάτων, καθώς θα αυξηθεί σημαντικά η παρακράτηση φόρου λόγω της εφαρμογής της νέας κλίμακας με βάση το νέο αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ, αλλά και διότι θα τους παρακρατείται από τα λογιστήρια η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης.
Ενδεικτικά, μισθωτός με καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.500 ευρώ το μήνα θα εισπράττει κάθε μήνα 80 ευρώ λιγότερα, από ότι λαμβάνει σήμερα μέσω της μισθοδοσίας.

Ο…τραμπούκος


του Θανάση Νικολαϊδη
ΕΧΕΙ το φιλότιμό του οέλληνας, διαθέτουν οι συντεχνίες και τους τραμπούκους. Διαχρονικούς,«προσαρμοσμένους», αθάνατους. Απ’ τα ταξί στα σκουπίδια κι από τον κ.Λυμπερόπουλο στον κ. Μπαλασόπουλο και, βέβαια, δεν μιλάμε γι αυτούς καθεαυτούς,ως πρόσωπα και συνδικαλιστές. Κι ούτε μπαίνουμε στην ουσία και το δίκιο τους.Μόνο, μην το ξεχάσουμε, πως μόλις ο άνεργος καταλάβει δημόσια θέση έχοντας(ενίοτε) προσκυνήσει «…ποδιές», αμέσως (απ’ την επόμενη μέρα) ξεκινάει τηναπεργία! …
ΓΙΑ μια στιγμή φαίνεται και«αναδεικνύεται» ο τραμπούκος και είναι αρκετό ένα φευγαλέο ενσταντανέ νακαταγράψει τη δράση του. Ωστόσο, η ζημιά (του) παραμένει. Με τον συμβολισμό καιτις προεκτάσεις της ενέργειας του. Έδρασαν τραμπούκοι τη βραδιά του Γρ.Λαμπράκη και ξεχάστηκαν. Η Ιστορία τους κατέγραψε σαν άμορφη μάζα, χωρίςταυτότητα, ενώ τον  αγωνιστή της ειρήνηςτον τίμησε ως άτομο με ονοματεπώνυμο. «Πέθαναν», στην εποχή μας οι τραμπούκοι;Όχι. Αναβίωσαν βρικολακιασμένοι! Στην εποχή μας των «ησσόνων» πολιτικών παθώνκαι της κοινωνικής αγριότητας.
Ο τραμπουκάκος που όρμησεκατά του δημάρχου δεν γνώριζε τι σημαίνει Δανιηλίδης για τη Νεάπολη και τιςΣυκιές (Θεσσαλονίκη) και γιατί τον ψηφίζουν για τόσες (πολλές) 4/ετίες.Ξεκίνησε νωρίς ( ο τραμπουκάκος), αύριο θα’ ναι τραμπούκος και, αλίμονο ναμιλάς για δημοκρατία σε χώρα που τη γέννησε και την ξεχείλωσαν κάθε λογήςπαλικάρια, παλικαράδες και νταήδες.
ΑΥΤΑ προβλέπει τοεκπαιδευτικό μας σύστημα, τέτοιους «παράγει» φυτεύοντας τον σπόρο της ασυδοσίαςστα σχολεία,, με την κοινωνία να μην το’ χει προσέξει και με τον καταληψίανα…φουσκώνει. Ορμάει και τα κάνει λίμπα, τον καλύπτουν μη φανεί πως ηΕλλάδα…αστυνομοκρατείται και πως δεν έχει νόμους (που εφαρμόζονται).
ΚΑΙ πώς αντιμετωπίζεται οτραμπούκος στην εποχή μας; Ο δειλός δεν αντιδρά, γιατί δεν το υποπτεύεται πως οψευτοπαλικαράς είναι…δειλότερος. Ο πολίτης αποφεύγει το μπλέξιμο με μηνύσειςκαι δικαστήρια. Ο γείτονας δεν τον καταγγέλλει γιατί τον φοβάται και το «γυαλί»τον καλοπιάνει για τηλεθέαση. Και τι απόμεινε; Ο πολιτικός που σοφίζεται καιψηφίζει νόμους, προσαρμοσμένους στο…πνεύμα της εποχής. Με γνώμονα το κομματικότου συμφέρον. Την ψήφο του πάει να πει, που δεν έχει χρώμα και οσμή, δεναποπνέει την αλητεία του τραμπούκου.

"ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ … ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ"


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ 
ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΘΗΒΑΣ 
 κλικ στην εικόνα

Κάλεσμα του Εμπορικού Συλλόγου Λιβαδειάς με αφορμή την κρίσιμη οικονομική κατάσταση της Ελλάδας


κλικ στην εικόνα

Γλυπτό του Σπύρου Ντασιώτη θα κοσμεί το Λαογραφικό Μουσείο της "ΙΛΕΑ"


Την προαιώνια σχέση των Αχαρνών με την Πάρνηθα θα αναδείξει, με αφορμή τα εγκαίνια του Λαογραφικού Μουσείου της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρίας Αχαρνών (ΙΛΕΑ), που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 16 Οκτωβρίου, ένα ξύλινο γλυπτό, που ολοκληρώνεται ήδη, με σκοπό να τοποθετηθεί μπροστά από το μουσείο. Πρόκειται για μια εικαστική σύνθεση που απεικονίζει, σε φυσικό μέγεθος, τρεις μορφές που έχουν άμεση σχέση με το βουνό και που έκαστη κρύβει έναν ξεχωριστό συμβολισμό…

Ο Πάνας συμβολίζει την πλούσια φύση της Πάρνηθας, η Νύμφη την ομορφιά της και το θηλυκό ελάφι την αναγέννηση που πρέπει να γίνει, μετά την καταστροφική φωτιά του 1999. Ιδιαίτερο συμβολισμό κρύβει και το υλικό, αφού το έργο σμιλεύθηκε πάνω σε έναν καμένο κορμό της Πάρνηθας, που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα.


Ο γλύπτης Σπύρος Ντασιώτης κατάφερε μέσα σε λίγες μέρες να δημιουργήσει ένα σπουδαίο έργο, που πέρα από τους συμβολισμούς, διαθέτει αξιοσημείωτη πλαστικότητα και εκφραστικότητα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι, σμιλεύοντας το ξύλο, μέσα στην κεντρική πλατεία των Αχαρνών, κατάφερε να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κόσμου και κυρίως των νέων, που περνούν τα απογεύματά τους στα café ή στα σκαλάκια του Αγίου Βλασίου. 

Αρέσει σε %d bloggers: