Ο…τραμπούκος

του Θανάση Νικολαϊδη
ΕΧΕΙ το φιλότιμό του οέλληνας, διαθέτουν οι συντεχνίες και τους τραμπούκους. Διαχρονικούς,«προσαρμοσμένους», αθάνατους. Απ’ τα ταξί στα σκουπίδια κι από τον κ.Λυμπερόπουλο στον κ. Μπαλασόπουλο και, βέβαια, δεν μιλάμε γι αυτούς καθεαυτούς,ως πρόσωπα και συνδικαλιστές. Κι ούτε μπαίνουμε στην ουσία και το δίκιο τους.Μόνο, μην το ξεχάσουμε, πως μόλις ο άνεργος καταλάβει δημόσια θέση έχοντας(ενίοτε) προσκυνήσει «…ποδιές», αμέσως (απ’ την επόμενη μέρα) ξεκινάει τηναπεργία! …
ΓΙΑ μια στιγμή φαίνεται και«αναδεικνύεται» ο τραμπούκος και είναι αρκετό ένα φευγαλέο ενσταντανέ νακαταγράψει τη δράση του. Ωστόσο, η ζημιά (του) παραμένει. Με τον συμβολισμό καιτις προεκτάσεις της ενέργειας του. Έδρασαν τραμπούκοι τη βραδιά του Γρ.Λαμπράκη και ξεχάστηκαν. Η Ιστορία τους κατέγραψε σαν άμορφη μάζα, χωρίςταυτότητα, ενώ τον  αγωνιστή της ειρήνηςτον τίμησε ως άτομο με ονοματεπώνυμο. «Πέθαναν», στην εποχή μας οι τραμπούκοι;Όχι. Αναβίωσαν βρικολακιασμένοι! Στην εποχή μας των «ησσόνων» πολιτικών παθώνκαι της κοινωνικής αγριότητας.
Ο τραμπουκάκος που όρμησεκατά του δημάρχου δεν γνώριζε τι σημαίνει Δανιηλίδης για τη Νεάπολη και τιςΣυκιές (Θεσσαλονίκη) και γιατί τον ψηφίζουν για τόσες (πολλές) 4/ετίες.Ξεκίνησε νωρίς ( ο τραμπουκάκος), αύριο θα’ ναι τραμπούκος και, αλίμονο ναμιλάς για δημοκρατία σε χώρα που τη γέννησε και την ξεχείλωσαν κάθε λογήςπαλικάρια, παλικαράδες και νταήδες.
ΑΥΤΑ προβλέπει τοεκπαιδευτικό μας σύστημα, τέτοιους «παράγει» φυτεύοντας τον σπόρο της ασυδοσίαςστα σχολεία,, με την κοινωνία να μην το’ χει προσέξει και με τον καταληψίανα…φουσκώνει. Ορμάει και τα κάνει λίμπα, τον καλύπτουν μη φανεί πως ηΕλλάδα…αστυνομοκρατείται και πως δεν έχει νόμους (που εφαρμόζονται).
ΚΑΙ πώς αντιμετωπίζεται οτραμπούκος στην εποχή μας; Ο δειλός δεν αντιδρά, γιατί δεν το υποπτεύεται πως οψευτοπαλικαράς είναι…δειλότερος. Ο πολίτης αποφεύγει το μπλέξιμο με μηνύσειςκαι δικαστήρια. Ο γείτονας δεν τον καταγγέλλει γιατί τον φοβάται και το «γυαλί»τον καλοπιάνει για τηλεθέαση. Και τι απόμεινε; Ο πολιτικός που σοφίζεται καιψηφίζει νόμους, προσαρμοσμένους στο…πνεύμα της εποχής. Με γνώμονα το κομματικότου συμφέρον. Την ψήφο του πάει να πει, που δεν έχει χρώμα και οσμή, δεναποπνέει την αλητεία του τραμπούκου.
Advertisements

Posted on 14 Οκτωβρίου 2011, in Άρθρα-Σκέψεις, Ελλαδικά. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: