Πονηροί καιροί, πονηρά… προσκλητήρια!

του Δημήτρη Τσιμούρα
Είναι γεγονός ότι για κάποια κείμενα που κυκλοφορούνστο  διαδίκτυο χρειάζεται οπωσδήποτε  μια δεύτερη, ίσως και μία τρίτη ανάγνωση, γιανα αποκαλυφθούν οι πραγματικοί  στόχοικαι οι επιδιώξεις των συντακτών τους. Είναι κείμενα,  που έχουν γραφείμε μεγάλη προσοχή, σίγουρα όχι από τυχαίους ανθρώπους, οι οποίοι ενδεχομένως ήκατά πάσα πιθανότητα είναι σε… διατεταγμένη υπηρεσία! Το χαρακτηριστικό αυτώντων κειμένων είναι η αληθοφάνεια και για να αποκαλυφθούν χρειάζεται να βρει οαναγνώστης τα τρωτά τους σημεία. 
Ένα από αυτά τα κείμενα έχει σαν τίτλο:…
 «7ΗΜΕΡΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ». 
Το συγκεκριμένο κείμενο, που είναι ανυπόγραφο, αρχίζει μεμια σειρά διαπιστώσεις, οι οποίες αντανακλούν την πραγματικότητα. Αυτές   όμωςείναι γνωστές σε όλους  τους εν δυνάμειαναγνώστες του, χωρίς βέβαια να λέει τίποτα καινούριο.  Όπως: «Το κράτος, όχι μόνο συνηγορεί και καλύπτειαυτήν την τακτική των τραπεζών, αλλά… προσθέτει στην πλάτη μας εξοντωτικήφορολογία που καθημερινά αυξάνει και τροποποιείται σύμφωνα με τις ανάγκες τουτέρατος, δηλαδή του συστήματος.    Προστίθενται νέες έκτακτες – παράνομεςεισφορές, τέλη, σε όλα. Στους μισθούςμας, στις συντάξεις, στην υγεία – χρέωση για επίσκεψη στα νοσοκομεία, στιςπεριουσίες μας που τις έχουμε ήδη χιλιοπληρώσει, παράνομα κ ακριβά διόδια, σταεισιτήρια ΜΜΜ, αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, στα καθημερινά αναγκαία αγαθάπου χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε» Με την παράθεση   των παραπάνωστοιχείων ήδη ο συντάκτης  έχει πείσειτους αναγνώστες του  για τις… «αγνές»προθέσεις του και προφανώς  έχειαποκτήσει  την εμπιστοσύνη τους!   Από `δω και πέρα είναι πολύ πιο εύκολο να   περάσειτο μήνυμα που θέλει! Προσπαθεί  φυσικά  να κρατήσει σε όλα τα σημεία του κειμένου τοστοιχείο της αληθοφάνειας.
 Ο αναγνώστης, αφούεμπιστεύεται τον συντάκτη του εν λόγω κειμένου, είναι πλέον έτοιμος να δεχθεί τιςδιαπιστώσεις, τις προτροπές, αλλά και τις προτάσεις του κειμενογράφου, οοποίος: α) Ονομάζει αγώνες μόνο την κάθοδο των «Αγανακτισμένων» στους δρόμους,όπου εκεί εν πολλοίς υπάρχει το στοιχείο του αυθορμητισμού και αγνοεί(!) τιςοργανωμένες απεργιακές συγκεντρώσεις, όπου κατά κύριο λόγο υπάρχει τοστοιχείο  της συνειδητοποίησης. β) Μαςυπενθυμίζει τη βαρβαρότητα,  πουαντιμετώπισαν αυτοί που κατέβηκαν διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους, άρα και τηνεπικινδυνότητα   ενός τέτοιουεγχειρήματος. Δηλαδή αξιοποιεί την κυβερνητική βαρβαρότητα, για να ενσπείρει τοστοιχείο του φόβου και της τρομοκρατίας σ’ αυτούς, που είναι αποφασισμένοι ναβγουν στους δρόμους και να διεκδικήσουν αγωνιστικά. Για να τους αποθαρρύνει δεακόμη περισσότερο, τονίζει ότι και αυτοί που βγήκαν διαμαρτυρόμενοι  μέχρι τώρα στους δρόμους, δεν έφεραν  κανένα αποτέλεσμα!  
Συνεχίζει λοιπόν: «Ήταν δυστυχώς πολύ αργά όταν αποφασίσαμε ναενωθούμε και να αντιδράσουμε σε όλους αυτούς που καπηλεύονται τη ζωή μας και τηζωή των παιδιών μας. Ωστόσο, «αγανακτήσαμε» όπως λένε οι πολλοί, βγήκαμε στουςδρόμους, φωνάξαμε, με λίγα λόγια δείξαμε ότι πάμε να σηκώσουμε κεφάλι. Τααποτελέσματα οι περισσότεροι τα  γνωρίζουμε.

Στο απόλυτα «δημοκρατικό» και «δίκαιο» κράτος που ζούμε, σαν απάντηση στιςειρηνικές διαμαρτυρίες μας εισπράξαμε βία. Και, μάλιστα, πολύ βία…

Οι «μεγάλοι» φοβούνται την αντίδραση του κόσμου και γι αυτό δεν τον θέλουν στοδρόμο, αντίθετα τον θεωρούν μεγάλο κίνδυνο.

Όπως αποδείχθηκε, αυτός ο πόλεμος ήταν, είναι και θα είναι άνισος. Εμείςπολεμάμε με το δίκιο που μας πνίγει, αυτοί απαντάνε με χημικά, βία,χούντα. Αποτέλεσμα: Όλο αυτό είναι απλά μια τσιμπιά στο παχύδερμο «τέρας».
Και αφού… αληθοφανώς κατέληξε στο «συμπέρασμα» ότι οιαγώνες είναι επικίνδυνοι και αναποτελεσματικοί – μια τσιμπιά στο παχύδερμο «τέρας»-  «πρόταση», ηοποία στην ουσία μας λέει να μη βγούμε διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους, αλλά νακάνουμε κάτι… «καλύτερο»! …Για μια βδομάδα να μην ψωνίζουμε!!!Χαρακτηρίζεται  δε ως «όπλο αγώνα» το…πορτοφόλι μας και μάλιστα ενάντια σε αυτό των πλουτοκρατών!!! Αποσιωπά όμως  ο «άγνωστος» συντάκτης του εν λόγω κειμένουότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου ήδη δεν… διαθέτει πορτοφόλι, θύμα τηςκυβερνητικής ληστείας και, όσοι διαθέτουν με ελάχιστα χρήματα, δεν θα τοέχουν  ακόμα για πολύ! Αλλά   και ναυπήρχαν κάποια χρήματα στα πορτοφόλια μας, θα τους… πολεμούσαμε  με το να μην ψωνίσουμε για μία  εβδομάδα; Αστείο επιχείρημα. Ο άγνωστος(!)όμωςσυντάκτης του κειμένου γνωρίζει ότι το… κόλπο «πιάνει» σε πολλούς!  Ήδη στο προσωπικό μου mail έχει φτάσειμέχρι στιγμής, απεσταλμένο από τρεις διαφορετικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις   καιπροωθείται, όπως διαπίστωσα κατά συρροήν, δυστυχώς, από πολλούς αβασάνιστα! 
 Και συνεχίζει: «Πήγαμε στον πόλεμο άοπλοι, έχοντας ξεχάσειστο σπίτι μας το μεγαλύτερο όπλο, το πιο δυνατό, που όσο και να πυροβολεί δεχύνεται ούτε μια στάλα αίμα, δεν ανοίγει κανένα κεφάλι, δεν καίγεται κανένακτίριο, δεν κλείνει κανένας δρόμος. Ποιο είναι αυτό; Μα τι άλλο απότο πορτοφόλι μας.»
Και έχοντας λοιπόν το «όπλο»… παρά πόδας μας λέει πώς θατο…χρησιμοποιήσουμε! 

  «Πως; Με αποχή από την οποιαδήποτεκατανάλωση. Θα τους πολεμήσουμεαναίμακτα, ειρηνικά και εύκολα με το πιο δυνατό όπλο.
Αν για ένα μικρό χρονικό διάστημα δενκινηθεί ούτε ένα ευρώ στην αγορά, η φωνή μας θα ακουστεί πάνω από τιςκυβερνήσεις, το ΔΝΤ, τα ΜΑΤ, τις τράπεζες, την Άγκελα, τα χρηματιστήρια…

Είναι βέβαιο πως ενώ εμείς μπορούμε να το κάνουμε χωρίς καμιά σοβαρή επίπτωση,το σύστημα θα γονατίσει.» 
Έτσι λοιπόν,  απότο σπίτι μας,  ακίνδυνα και για μικρόχρονικό διάστημα αποχής από τις οικονομικές συναλλαγές, θα… γονατίσουμε τοσύστημα!!! Άρα, κατά τον κειμενογράφο, τζάμπα οι λαοί ξεσηκώνονται, τζάμπα όλοι οι αγώνες, τζάμπα η έκθεση σε κίνδυνο,τζάμπα το χαμένο μεροκάματο!  Βέβαιααυτός που γράφει ξέρει πού απευθύνεται, όπως ξέρει και πολύ καλά ότι κανένασύστημα δεν γονατίζει έτσι!  
Αν δεν υπήρχε η αρχική εισαγωγή στο  κείμενο η φαιδρότητα της… «πρότασης» θα ήταν ορατή με  μία πρώτη ματιά. Επειδή όμως κατάφερε καικέρδισε τον αναγνώστη από την αρχή, τώρα αυτός δεν «φιλτράρει»   πλέον κανένα σημείο του κειμένου ούτε ακόμηκαι αυτά που δεν αντέχουν  τη στοιχειώδηκριτική.
Αυτά από τον αναγνώστη γίνονται δεκτά χωρίς καμία δεύτερη σκέψη!  
  Ποιοςλοιπόν καλόπιστος, ύστερα από όλα τα παραπάνω,  θα σκεφτεί στη συνέχεια ότι η προτεινομένη–από ποιους άραγε(;)-  εβδομάδα «αποχήςτων  ωνίων»,  εντελώς… συμπτωματικά συμπίπτει με τηνεβδομάδα   των μεγαλύτερων,  από εποχής μνημονίου, οργανωμένων απεργιακώνκινητοποιήσεων!!! Τυχαίο;
Βέβαια σε κανένα σημείο δεν μας προτρέπει να μηνπληρώσουμε ούτε καν αυτά τα παράνομα χαράτσια τους, ενώ μας θυμίζει ότι το«κίνημα του πορτοφολιού» είναι καθ’ όλα νόμιμο! Και εμμέσως πλην σαφώς μαςκαλεί, μπροστά σε μία κυβέρνηση που εδώ και πολύ καιρό έχει ξεπεράσει ακόμη καιτα δικά της πλαίσια νομιμότητας, εμείς να κινηθούμε αποκλειστικά μέσα σε αυτάκαι να υλοποιούμε κατά γράμμα τις αποφάσεις της, που μας οδηγούν στη εξουθένωσηκαι την καταστροφή! Δεν παύει δε να μας θυμίζει το «επικίνδυνον» τουεγχειρήματος, της καθόδου μας  στους δρόμους,καθώς και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να τα παίξει όλα για όλα Συνεπώςμπροστά σε μια άνομη κυβέρνηση, που εξοντώνει κυριολεκτικά τον λαό της,  σε μας προτάσσεται η  τήρηση της… νομιμότητας με ό,τι αυτό φυσικάσυνεπάγεται! Σφάξε με αγά μου να αγιάσω! «Δεν θα πεινάσουμε, δενθα κινδυνέψουμε, και το κυριότερο δεν θα παρανομήσουμε πουθενά.» γράφεισεμία από τις «ατάκες» του κειμένου! 
 Μάλιστα σε καμιάπερίπτωση το εν λόγω   κείμενο δεν  αποκαλύπτει τους στόχους των κυβερνητικών επιλογών, που είναι η οικονομική  και κοινωνική μας εξαθλίωση. Αν το έκανε, θα έχανε την «αξία» του. Δεν αποκαλύπτει την αναγκαστική εκποίηση καιτου τελευταίου περιουσιακού στοιχείου, που έχουμε στην κατοχή μας, την παράδοση του πλούτου της χώρας μας σε ένανολιγάριθμο αριθμό Κροίσων και εταιριών -τα μελλοντικά αφεντικά μας-  όπουθα παρέχουμε τις… υπηρεσίες μας,   σεκαθεστώς… εργασιακού Μεσαίωνα! Και φυσικά το… «σεργιάνι μας στον κόσμο», όπως λέει ο Μύρης και τραγουδάει οΝταλάρας σε μουσική  Μαρκόπουλου, θαπεριορίζεται «στα δέκα μέτρα γης»!!! 
 Όμως, όσο  φιλότιμη προσπάθεια  και να γίνεται εκ μέρους τους  στον τομέα της καθημερινής προπαγάνδας, απότους εντεταλμένους κονδυλοφόρους τους,    θα πέσουν έξω, αν νομίζουν ότι θα μας οδηγήσουνσαν πρόβατα στη σφαγή! Ας το ξέρουν και ας το περιμένουν, ότι η μάχη θα δοθεί στουςδρόμους και τα πεζοδρόμια, θα δοθεί στους χώρους δουλειάς, θα είναι μεγάλη καιη νίκη θα είναι με το μέρος  τωνμυριάδων!  
«Δεκάδες φορές ως τώρα στην Ιστορία τον μονόδρομο προς ταΤάρταρα τον έχουν φράξει τα οδοφράγματα…» Έτσικαταλήγει ο γνωστός  σκιτσογράφος  Στάθης    σε κειμενό του στην «Ελευθεροτυπία»(8/9/11) με τίτλο: «ότανθα πάρουν φωτιά οι  ασπίδες».
Αυτό φοβάταικαι τρέμει η εξουσία, μην πάρουν φωτιά οι ασπίδες και προσπαθεί με κάθε μέσο ναανακόψει αυτήν την πορεία, χρησιμοποιώντας όλους τους μηχανισμούς, που το ίδιοτο σύστημα διαθέτει! 
Ο τελευταίοςλόγος μας ανήκει!   
Advertisements

Posted on 16 Οκτωβρίου 2011, in Άρθρα-Σκέψεις, Ελλαδικά, Κρίση-Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: