Category Archives: Άρθρα-Σκέψεις

Αλήθεια και προπαγάνδα για τους εργαζόμενους στον Δημόσιο τομέα


Αναγνώστρια μας έστειλε το παρακάτω άρθρο του ΓιάννηΠερακάκη 

 

Αλήθεια και προπαγάνδα για τους εργαζόμενους στον Δημόσιο τομέα 

 

Σχεδόν με το ξέσπασμα της κρίσης τοφθινόπωρο του 2009 μπήκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης και των ΜΜΕ ως κύριοιένοχοι για την διόγκωση του χρέους και ενδεχόμενης χρεοκοπίας οι ΔημόσιοιΥπάλληλοι. Το τι έχει ειπωθεί είναι σε όλους γνωστό. Κηφήνες, κοπρίτες,γενίτσαροι του συστήματος, κομματικός στρατός του ΠΑΣΟΚ κλπ. Δυστυχώς ηαντίληψη που επικρατεί στην μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δεν διαφέρει σχεδόνκαθόλου από τις κατευθύνσεις της κρατικής προπαγάνδας…
Οι περισσότεροι έχουνυποκύψει στην δύναμη της πλύσης εγκεφάλου και πιστεύουν ότι όσο πιο μεγάλοςαριθμός Δημοσίων υπαλλήλων απολυθεί τόσο πιό γρήγορα θα απαλλαγούμε από ταμνημόνια. Αυτή η τάση του κόσμου φαίνεται τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στηνκαθημερινή συναναστροφή.
Η κυβέρνηση και η ολιγαρχία έχουνπροφανώς κάθε συμφέρον να υποδεικνύουν εξιλαστήρια θύματα. Η πλειοψηφία τουλαού όμως πέφτει θύμα παραπληροφόρησης. Η αλήθεια ποτέ δεν αναφέρεται από τηνκυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Όλοι αυτοί δεν μιλούν ποτέ μενούμερα παρά μόνο με αφορισμούς όπως αυτόν του κ. Α. Λοβέρδου, ο οποίος με μίαξεκάθαρη φασιστική νοοτροπία (ασχέτως πολιτικών σκοπιμοτήτων) κατασυκοφάντησετους εργαζόμενους στο δημόσιο λέγοντας ότι λόγω μονιμότητας ταλαιπωρούν χρόνιατώρα τον ελληνικό λαό.
Οι τελευταίες εξελίξεις αναφέρουν ότιετοιμάζονται μαζικές απολύσεις στον Δημόσιο τομέα μετά από ισχυρές πιέσεις τηςτρόϊκα. Παρουσιάζονται δε οι απολύσεις αυτές (ακούγονται νούμερα για εκατό μεεκατόν πενήντα χιλιάδες) περίπου ως πανάκεια για την μείωση του χρέους και την αποφυγήτης χρεοκοπίας.
Τα στοιχεία όμως δείχνουν ότι ταπράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Δεν θα επιμείνουμε στο τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που θαπροκύψει από ενδεχόμενες απολύσεις, όταν χιλιάδες συμπολίτες μας θα προστεθούνστις ήδη υπάρχουσες στρατιές των ανέργων, χωρίς πρακτικά καμμία πιθανότητα ναβρουν εργασία και βιοποριστικούς πόρους. Θα εξετάσουμε το θέμα από καθαράτεχνοκρατική σκοπιά και θα μιλήσουμε με νούμερα. Θα προσφέρουν δηλαδή τα μέτρααυτά κάτι στην υπόθεση της αντιμετώπισης του χρέους; Αξίζει τον κόπο ενκατακλείδι να εξαθλιώσουμε άλλη μια μερίδα του ελληνικού λαού; Ποιό θα είναι τοόφελος τελικά;
Θα περίμενε κανείς ακούγοντας όληαυτή την παραφιλολογία για τις απολύσεις ότι οι δαπάνες του κράτους για μισθούςείναι μακράν το σημαντικότερο έξοδο, το οποίο αν περικοπεί θα φέρει μεγάληανακούφιση στην οικονομία. Επίσης θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι όλες οι άλλεςδαπάνες του κράτους είναι υποδεέστερες και σε τελική ανάλυση έχουν περικοπείτόσο πολύ ώστε δεν απομένει καμμία άλλη διέξοδος παρά μόνο οι απολύσεις.
(Όλα τα στοιχεία προέρχονται από τοΜεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας)
ΠΙΝΑΚΑΣ 1

Στοιχεία Τακτικού Προϋπολογισμού (σε δις Ευρώ)











2011
2012
2013
2014
2015
M.O πενταετίας
α
Καθαρά έσοδα τακτικού προϋπολογισμού (με παρεμβάσεις μεσοπρόθεσμου)
54.7
56.3
57.7
59.4
61.3
57.9
β
Σύνολο πρωτογενών δαπανών
53.5
52
53
51.7
52
52.4








γ
Τόκοι
16
16.9
19.5
22
23.4
19.6
δ
Χρεολύσια
35.2
35.3
37.6
57.7
39.4
41.0
ε
Σύνολο Τοκοχρεολυσίων (γ+δ)
51.2
52.2
57.1
79.7
62.8
60.6
ζ







η
Επιχορηγήσεις ασφαλιστικών ταμείων
14.8
12.6
13.5
12.5
12.5
13.2
θ
Μισθοί Δημ. Υπαλλήλων
14
13.2
12.8
12.4
12.2
12.9








ι
Μισθοί Δ.Υπ ως ποσοστό του συνόλου των τοκοχρεολυσίων (%)
27.3
25.3
22.4
15.6
19.4
21.3
κ
Εξοικονόμηση λόγω απόλυσης 150.000 Δ.Υ. (δις Ευρώ)
2.5
2.5
2.5
2.5
2.5
2.5
λ
Εξοικονόμηση λόγω απόλυσης 150.000 Δ.Υπ ως ποσοστό του συνόλου των τοκοχρεολυσίων (%)
4.9
4.8
4.4
3.1
4.0
4.1
Τι δεν μας λέει λοιπόν η κρατικήπροπαγάνδα
1) Δεν μας λέει ότι ο ετήσιος μέσοςόρος της δαπάνης για μισθούς την πενταετία 2011 έως 2015 είναι περίπου 13 διςευρώ την στιγμή που ο ετήσιος μέσος όρος των τοκοχρεολυσίων που πρέπει ναπληρώνει ετησίως το κράτος είναι 60.6 δις, δηλαδή οι μισθοί αντιστοιχούν στο21% των τοκοχρεολυσίων. (πίνακας 1)
 2) Δεν μας λέει ότι οι δαπάνες τουκράτους για τους περίφημους μισθούς του Δημόσιου τομέα βρίσκονται λίγο κάτω απότον μέσο όρο της Ε.Ε.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι συνολικές απολαβές τωνδημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα για το 2007 βρίσκονταν στο 10,6% του ΑΕΠ τηςχώρας, ενώ ο μέσος όρος της ΕΕ των 27 ήταν στο 10,8% και της Ευρωζώνης στο11% του ΑΕΠ. Όλος όμως ο πολιτικός κόσμος και τα ΜΜΕ εξακολουθούν να ψεύδονται.Το “Έθνος” λίγες μέρες πριν την ολοκλήρωση της απογραφής του στενού δημόσιουτομέα τον Ιούλιο του 2010, έγραφε προπαγανδιστικά εκ των προτέρων ότι δήθεν ηαπογραφή δείχνει κράτος μαμούθ, ενώ με την ολοκλήρωση της απογραφής ηιστοσελίδα του ΣΚΑΪ ανέφερε μεν το αποτέλεσμα (768.009 εργαζόμενοι),συμπληρώνοντας ότι η απογραφή απέδειξε το τεράστιο μέγεθος του δημοσίου (!) σεσχέση με τα άλλα κράτη της Ε.Ε., έτσι ξερά χωρίς να παρουσιάζει κανένα απολύτωςσυγκριτικό στοιχείο. Το κερασάκι δε στην τούρτα ήταν ο υπέρτιτλος του άρθρουπου σημείωνε: “Ένα εκατομμύριο οι υπάλληλοι στο δημόσιο” – έτσι για ναδημιουργεί εντυπώσεις. Πριν μάλιστα 3 μέρες ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ (μόνιμοςθαμώνας τηλεπαραθύρων και πρόθυμος προπαγανδιστής της ολιγαρχίας) έλεγε σετηλεοπτικό δελτίο ότι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο είναι διόμισυ φορές πάνω απότο “κανονικό” !!
3) Δεν μας λέει ηκυβέρνηση επίσης ότι το κράτος σήμερα είναι αναγκασμένο να επιχορηγεί ταασφαλιστικά ταμεία με μεγαλύτερα ποσά από ότι δαπανά για μισθούς (13,2 διςετησίως). Οι επιχορηγήσεις δίνονται λόγω της κακοδιαχείρισης και της ρεμούλαςτης εξουσίας πάνω στα αποθεματικά των ταμείων τις τελευταίες δεκαετίες. Μήπωςευθύνεται ο λαός και γι αυτό;
4) Δεν αναφέρεικαθόλου η κυβέρνηση ότι η μείωση δαπανών (2,5 δις ετησίως) που θαεπιτύχει απολύοντας 150.000 δημ. Υπάλληλους αντιστοιχεί στο 4,1 % τωντοκοχρεολυσίων που θα πληρώσει. Οι τόκοι και τα ποσά των ομολόγων πουλήγουν (χρεολύσια) είναι εξωφρενικά. Κανείς πολίτης δεν θα κοίταζε στο σπίτιτου να περικόψει από ένα έξοδο της τάξης του 12,9 (μισθοί) και θα άφηνεαπείραχτη μιά δαπάνη της τάξης του 60,6 (τοκοχρεολύσια) αν ήθελε να τα βγάλειπέρα.
5) Δεν μας λέειεπίσης η κυβέρνηση ότι η μείωση του χρέους που θα πετύχει μέσα στηνπενταετία από τις απολύσεις των Δημ. Υπαλλήλων μόλις που ξεπερνά το 3% τουσυνολικού χρέους της χώρας (πίνακας 2). Δηλαδή τι θα πετύχει με τιςαπολύσεις; Μια μεγάλη τρύπα στο νερό. Και πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας ότι ημείωση του χρέους θα είναι ακόμη μικρότερη διότι οι απολύσεις θα φέρουνπεραιτέρω ύφεση και ανεργία και άρα αύξηση των ελλειμάτων και του χρέους. Ούτεβέβαια θα μας έλεγε ποτέ η εξουσία ότι ακόμα και το σύνολο των δημ. Υπαλλήλωννα απέλυε (!) και να μην πλήρωνε ούτε ένα Ευρώ για μισθούς, πάλι θα απαιτούνταν30 χρόνια για να μηδενίσει το χρέος (υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι όλα αυτά ταχρόνια δεν θα παίρναμε νέα δάνεια, πράγμα εξαιρετικά απίθανο με την ύφεση πουθα επακολουθούσε όταν η αγορά στέρευε τελείως από το ρευστό με το οποίο τηντροφοδοτούν οι δημ. Υπάλληλοι). Και υπό τον όρο βέβαια ότι τα νούμερα τουχρέους που δίνει η κυβέρνηση είναι σωστά, διότι κάτι πήρε τα αυτί μαςτελευταίως ότι έγινε αναθεώρηση των τόκων που πρέπει να πληρωθούν μέσα στο 2011(18 δις αντί 16 δις που ήταν μέχρι τώρα). Και δεν πρέπει να ξεχνάμε και τονάγνωστο παράγοντα που λέγονται υποχρεώσεις της χώρας λόγω swaps για τα οποίατηρείται σιγή ιχθύος.
6) Δεν θα μας έλεγεποτέ βέβαια η κρατική προπαγάνδα ότι και πάλι αν απέλυε το σύνολο των υπαλλήλων(εξοικονόμηση 13 δις), θα χρειαζόταν κάθε χρόνο κατά μέσον όρο ακόμη 47 διςευρώ για να καλύψει μόνο τις απαιτήσεις των τοκογλύφων, όταν όλα τακαθαρά έσοδα του κράτους είναι 58 δις. Δηλαδή χρειάζεται ένα ακόμη 82% (!!) τουπροϋπολογισμού, το οποίο φυσικά δεν μπορεί να προέλθει με κανένα μαγικό τρόπο παράμόνο με δανεισμό.
ΠΙΝΑΚΑΣ 2
Σενάριο απόλυσης 150.000 Δημοσίων Υπαλλήλων





Πενταετία 2011 έως 2015




Εξοικονόμηση δαπανών λόγω απόλυσης 150.000 Δ.Υ.
12.5
Χρέος με παρεμβάσεις στο τέλος του 2015
401.3
Ποσοστό μείωσης του χρέους στην πενταετία (%) λόγω απόλυσης 150.000 Δ. Υπαλ.
3.1
Ποιό είναι το συμπέρασμα;
Ένα και μόνο ένα. Δεν υπάρχει άλληλύση παρά μόνο η διαγραφή (άρνηση) του χρέους. Ή το χρέος θα διαγραφεί ή όλαός. Μέση λύση δεν υπάρχει. Το σύστημα εξουσίας της μεταπολίτευσης είναιπροφανές ότι έχει διαλέξει το δεύτερο. Θα το αφήσουμε;
Να και ένας αξιόπιστος (!!)
Στο παρακάτω βίντεο ακούγεται ογνωστός θεωρητικός του νεοφιλελευθερισμού κ. Α. Ανδριανόπουλος (υποστηρικτήςτων βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στη Σερβία) να λέει μεταξύ άλλων ότι το 70% τωνδαπανών του κράτους πηγαίνει σε μισθούς και συντάξεις. Καλεί μάλιστα τουςεργαζόμενους να επιστρέψουν όσα πήραν επειδή κατά την γνώμη του ο λαός και μόνοαυτός ευθύνεται για το χρέος.

Πίνακας 3
Μισθοί και συνολικές δαπάνες του κράτους (δις Ευρώ)








2011
2012
2013
2014
2015
M.O πενταετίας
Τακτικές δαπάνες
72.9
72.8
78.0
79.9
84.5
77.6
Συνολικές δαπάνες
81.4
81.3
86.5
88.4
93.0
86.1
Μισθοί και Συντάξεις
22.0
21.6
21.6
21.7
21.7
21.7
Μισθοί και συντάξεις ως ποσοστό των δαπανών (%)
27.0
26.6
25.0
24.5
23.3
25.3
Όπως όμως φαίνεται στον πίνακα3 οι μισθοί των εργαζομένων στο δημόσιο και οι συντάξεις αποτελούν κατάμέσο όρο περίπου το 28% των τακτικών δαπανών και περίπου το 25% τωνσυνολικών δαπανών. Από που βγαίνει λοιπόν το 70% ; Όχι δεν είναι βλάκες.Είναι κοινοί ψεύτες. Γνωρίζουν την αλήθεια και την παραποιούν για ναεξυπηρετήσουν τον κοινό στόχο της ολιγαρχίας που είναι η εξαθλίωση του λαού.Γιαυτό δεν μας κάνει καμμία εντύπωση το σκάνδαλο που ξέσπασε σχετικά με τηνπαραποίηση των στοιχείων του χρέους από τον πρόεδρο της (κατά τα άλλαανεξάρτητης αρχής) ΕΛ.ΣΤΑΤ σε συνεργασία ή μάλλον κατ’ εντολήν του ΔΝΤ χωρίς ναέχει ενημερώσει (παράνομα βέβαια) και τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. 
 Έτερος αξιόπιστος Καππαδόκης οκ. Στέφανος Μάνος, ο οποίος πλειοψήφισε (23/9/2011 – ράδιο 9) σε δουλικότηταζητώντας να απολυθούν 400.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο παίζοντας και αυτός εκτου ασφαλούς με την αγωνία του κόσμου, δίνοντας έτσι απτά δείγματα υποταγήςστους ξένους επικυρίαρχους μήπως και του δώσουν κανένα υπουργιλίκι σε κυβέρνησηεθνικής σωτηρίας. (Τα στοιχεία του πίνακα 3 προέρχονται από τομεσοπρόθεσμο).
Γιάννης Περακάκης 

Απορίες για τις μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής


του Γιώργου Χαριτωνίδη

Το θέμα των μετοχών από την Τράπεζα της Ανατολής είναι λίγο πολύ γνωστό. Δε θα κάνω αναφορά στα ιστορικά στοιχεία, μιας κι αυτά υπάρχουν άφθονα στον Ιστό. Έχω παρακολουθήσει το θέμα από την αρχή που βγήκε στη δημοσιότητα και θα προσπαθήσω να παίξω το δικηγόρο του διαβόλου, μιας και ο κόσμος είναι χωρισμένος σε δυο στρατόπεδα: σε αυτούς που πιστεύουν ότι όντως ο κ. Σώρρας έχει δίκιο και σε αυτούς που θεωρούν όλη την ιστορία γελοία. Οι απαντήσεις που δίνω ΔΕΝ είναι επίσημες, αλλά δικές μου, με βάση τα όσα έχω ακούσει και διαβάσει τόσες μέρες από τα μέσα ενημέρωσης. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατό πιο αντικειμενικός. Πάμε να δούμε λοιπόν κάποια εύλογα ερωτήματα: …
– Πώς γίνεται τώρα, που η χώρα μας φαίνεται να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, να εμφανίστηκε ο κ. Σώρρας από το πουθενά να μας σώσει;
– Το θέμα δεν ανέκυψε τώρα. Απλώς τώρα δημοσιοποιήθηκε. Υπάρχουν επίσημα έγγραφα, τα οποία πιστοποιούν ότι ο κ. Σώρρας κινήθηκε πριν πολλούς μήνες, για να μάθει πόσο πραγματικά αξίζουν οι μετοχές που έχει στην κατοχή του και μάλιστα να ενημερώσει επισήμως πολλά σημαίνοντα πρόσωπα του τόπου μας.
– Πώς βρέθηκαν οι μετοχές στα χέρια του κ. Σώρρα; Μήπως είναι κλεμμένες;
– Οι μετοχές περιήλθαν στην κατοχή του κ. Σώρρα με απολύτως επίσημες και νόμιμες διαδικασίες μεταβίβασής τους από τη γιαγιά του. Εξάλλου, ο κ. Σώρρας έθεσε ερώτημα στην Interpol εάν έχουν αναφερθεί κλεμμένες μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής ή αν κάποιος τις αναζητεί. Η απάντηση που πήρε ήταν αρνητική.
– Μήπως οι μετοχές που έχει στην κατοχή του είναι πλαστές;
– Η εταιρεία Ellas Never Die (E.N.D.), που κατέχει τέσσερις μετοχές του κ. Σώρρα κατόπιν δωρεάς, απευθύνθηκε στην Πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα, η οποία την παρέπεμψε στο γαλλικό Προξενείο, προκειμένου να λάβει πιστοποιητικό ότι οι μετοχές είναι γνήσιες. Η απάντηση ήταν θετική: Οι τέσσερις μετοχές είναι γνήσιες. Μετά από αυτή τη διαδικασία, για ανεξακρίβωτο ακόμα λόγο, το γαλλικό Προξενείο πήρε εντολή να μην εξετάσει άλλες μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής.
– Οι μετοχές μπορεί να είναι γνήσιες, αλλά μετά από τόσα χρόνια και πολεμικά γεγονότα είναι βέβαιο ότι θα έχουν χάσει την αξία τους, σωστά;
– Όχι, γιατί το εγγυητικό κεφάλαιο ήταν σε χρυσά γαλλικά φράγκα και όχι σε δραχμές ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα. Είναι γενικά αποδεκτό στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα ότι ο χρυσός δεν μπορεί να «υποτιμηθεί».
– Η Εθνική Τράπεζα έβγαλε ανακοίνωση, που λέει ότι το 1936 συγχωνεύθηκε με την Τράπεζα της Ανατολής και ό,τι ήταν να δοθεί στους μετόχους δόθηκε. Δεν τελείωσε η ιστορία τότε;
– Η Εθνική Τράπεζα μπορεί να συγχωνεύθηκε με την Τράπεζα της Ανατολής, αλλά για να γίνει αυτό έπρεπε να ακολουθηθεί μια απολύτως συγκεκριμένη διαδικασία εκκαθάρισης, η οποία προβλέπεται για τις Ανώνυμες Εταιρείες, όπως άλλωστε ήταν και η Τράπεζα της Ανατολής. Η εκκαθάριση αυτή δεν έγινε ποτέ και με βάση κάποια επίσημα έγγραφα, αναφέρεται πως «η εκκαθάριση παύθηκε απρόσμενα». Εάν γινόταν η εκκαθάριση, θα έπρεπε να δημοσιευθεί σε ΦΕΚ. Το ότι δεν έγινε εκκαθάριση, σημαίνει ότι οι μετοχές ισχύουν ακόμα και μάλιστα συνεχίζουν τόσα χρόνια να τοκίζονται με 7%, σύμφωνα με την αρχική σύμβαση που υπογράφηκε.
– Εφόσον η Τράπεζα της Ανατολής ιδρύθηκε το 1906, υπήρχε τότε δίκαιο περί ανωνύμων εταιρειών;
– Ο νόμος περί ανωνύμων εταιρειών υπήρχε ήδη από το 1904.
– Δηλαδή αν η Εθνική Τράπεζα βγει και πει ότι η εκκαθάριση έγινε και δημοσιεύθηκε στο τάδε ΦΕΚ, ο κ. Σώρρας θα έχει στην κατοχή του ένα μάτσο παλιόχαρτα;
– Ακριβώς. Μετά από τόσες μέρες δημοσιότητας όμως, η Εθνική Τράπεζα δεν έχει βγει με επίσημα έγγραφα να δείξει ότι έγινε εκκαθάριση και δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ.
– Είναι αλήθεια ότι η Εθνική Τράπεζα πλησίασε τον κ. Σώρρα και του πρόσφερε 1,5 δις ευρώ για 10 από τις 40 μετοχές που κατείχε;
– Είναι αλήθεια και υπάρχει μάρτυρας που το πιστοποιεί με άκρως νόμιμο και αδιάψευστο τρόπο. Αυτό έγινε στις αρχές του 2011.
– Πώς υπολόγισε ο κ. Σώρρας ότι κάθε μετοχή που κατέχει αξίζει 670 δις ευρώ;
– Ο υπολογισμός είναι περίπλοκος και βασίζεται πάνω σε κάποιες ειδικές μαθηματικές φόρμουλες. Η αποτίμηση έγινε από δυο διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες, τον κ. Γεωργαντζά και τον κ. Καρυώτη. Οι σχετικές μελέτες είναι δημοσιευμένες και οποιοσδήποτε μπορεί να τις ελέγξει.
– Ακόμα κι αν η Εθνική Τράπεζα παραδεχθεί ότι χρωστάει ένα τέτοιο ποσό στον κ. Σώρρα, το οποίο συνολικά φτάνει στα 30 τρις ευρώ, πού θα βρει τα χρήματα να του τα δώσει;
– Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση, τα χρήματα υπάρχουν για να δοθούν. Τα χρήματα αυτά όμως βρίσκονται «σκόρπια» πάνω στον πλανήτη και σε τσέπες, που ποτέ δε θα έπρεπε να πάνε κατά τη διάρκεια των 80 τελευταίων ετών. Η Εθνική Τράπεζα από μόνη της προφανώς δεν έχει τόσα χρήματα.
– Εφόσον ο κ. Σώρρας θέλει «να σώσει την Ελλάδα», γιατί δεν έδωσε μια μετοχή απ’ ευθείας στο Δημόσιο, παρά έδωσε τέσσερις μετοχές σε μια μη-κερδοσκοπική εταιρεία;
– Το έκανε με τη λογική ότι «δυστυχώς ζούμε στην Ελλάδα».  Ενδέχεται, αν την έκανε δωρεά στο ελληνικό δημόσιο, να μην τη λάμβαναν υπόψη τους, είτε ακούσια είτε εκούσια. Τώρα όμως, πρέπει να φορολογήσουν μια εταιρεία για τη συγκεκριμένη δωρεά. Εάν τη φορολογήσουν, θα φανεί ότι οι μετοχές έχουν ισχύ. Εάν δεν τη φορολογήσουν, τότε το φορολογικό σύστημα θα καταρρεύσει, διότι όλες οι εταιρείες μετά θα αρνούνται να φορολογηθούν.
– Τελικά φορολόγησαν την εταιρεία;
– Όχι ακόμα. Ο κ. Σώρρας κατέθεσε τη δήλωση φόρου δωρεάς στην Γ’ Δ.Ο.Υ. Πατρών με αριθμό πρωτ. 20459/25-08-2011. Η εφορεία παρέπεμψε το θέμα στο Υπουργείο Οικονομικών και αναμένεται απάντηση.
– Ποιοι είναι πίσω από την εταιρεία E.N.D.; Μήπως είναι μια εταιρεία-φάντασμα;
– Η Αστική Εταιρεία Μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία «Η Ελλάς Ποτέ Δεν Πεθαίνει» (Ellas Never Die E.N.D.) είναι καθόλα νόμιμη κι έχει Α.Φ.Μ. 998037980. Πρόεδρος της εταιρείας είναι ο γνωστός καρδιολόγος στη Νέα Υόρκη κ. Εμμανουήλ Λαμπράκης και Αντιπρόεδρος ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, ειδικός για το δίκαιο της θαλάσσης και ο πρώτος που ανέδειξε το θέμα της ΑΟΖ στην Ελλάδα,κ. Θεόδωρος Καρυώτης.
– Η εταιρεία E.N.D. θα δώσει σίγουρα τα χρήματά της για το ελληνικό χρέος; ‘Η θα τα πάρουν όσοι ανήκουν σε αυτήν;
– Αυτό δεν το γνωρίζω, αλλά πιστεύω ότι το καταστατικό τους θα προβλέπει αναλυτικά μια τέτοια συνθήκη. Επίσης, τα ονόματα των διακεκριμένων επιστημόνων και πατριωτών στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, αποτελούν ένα είδος εγγύησης.
 – Πού μπορώ να μαθαίνω περισσότερα για τις εξελίξεις γύρω από το θέμα;
– Το θέμα το ανέδειξε ο δημοσιογράφος κ. Τριανταφυλλόπουλος μέσω του site zougla.gr. Εκεί μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα και έγκυρα για τις όποιες εξελίξεις. Το site της εταιρείας Ellas Never Die βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.end.org.gr και περιέχει πολλά και ενδιαφέροντα ντοκουμέντα, γύρω από την υπόθεση. Τέλος, υπάρχει μια σελίδα στο facebook, στη διεύθυνση http://www.facebook.com/ellasneverdie.org, όπου δημοσιεύονται πολλές αναφορές σχετικά με το θέμα.

Πάνε το χρέος στο 190% !


του Γιώργου Δελαστίκ

Λεηλασία! Εργαζόμενοι στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες πάσης φύσεως, συνταξιούχοι, νέοι, όλα γενικώς τα κοινωνικά στρώματα των Ελλήνων διακατέχονται από το βίαιο συναίσθημα ότι η πολιτική της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου έχει ως στόχο τη λεηλασία των εισοδημάτων τους. Ουδέποτε στην ιστορία του ελληνικού κράτους υπήρξε ελληνική κυβέρνηση, η οποία να άσκησε πιο εφιαλτική πολιτική στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα εναντίον του ελληνικού λαού. Αλλεπάλληλες δέσμες μέτρων κατά ριπάς θερίζουν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες καταβαραθρώνοντας το βιωτικό επίπεδό τους και πετώντας τους στον κοινωνικό Καιάδα της φτώχειας, της ανεργίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Ενα μαρτύριο που δεν έχει τέλος ζει η Ελλάδα…

Θυσίες χωρίς κανένα νόημα είναι αυτό το βασανιστήριο στο οποίο υποβάλλει η κυβέρνηση Παπανδρέου τον ελληνικό λαό από την ημέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τόπου, και μάλιστα θριαμβευτικά. Πάνω από δέκα εκατοστιαίες μονάδες διαφορά της είχαν δώσει οι Ελληνες, γεμάτοι ελπίδες ότι θα έβγαζε τη χώρα από το τέλμα στο οποίο την είχε οδηγήσει η θλιβερή, ιδίως στο τέλος της, κυβέρνηση Καραμανλή.
Αμείλικτοι είναι οι αριθμοί. Κανένας από τους θεμελιώδεις μακροοικονομικούς δείκτες δεν βελτιώνεται ουσιωδώς. Αντιθέτως, παρά την αφαίμαξη των λαϊκών εισοδημάτων, αρκετοί δείκτες επιδεινώνονται. Πρώτος και χειρότερος το δημόσιο χρέος. Αυτό που χρησιμοποίησε ως πρόσχημα ο Γ. Παπανδρέου για να υπαγάγει την Ελλάδα στο, κατά τη ρήση του Ευάγγελου Βενιζέλου, καθεστώς «δημοσιονομικής κατοχής» μέσω του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος. Ο πρωθυπουργός παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 115% του ΑΕΠ (ή 127% με τις στατιστικές λαθροχειρίες που έκανε η κυβέρνηση) και όπως ανακοίνωσε το ΔΝΤ του χρόνου θα το έχει εκτοξεύσει μέσω του Μνημονίου στο ανατριχιαστικό ύψος του… 190%!!!
Ναι, 70 εκατοστιαίες μονάδες θα έχει αυξήσει το δημόσιο χρέος μέσα σε τρία μόλις χρόνια πρωθυπουργίας του ο Γ. Παπανδρέου! Φρικιαστικό! Ιδίως αν το συγκρίνει κανείς με το γεγονός ότι στα 16 ολόκληρα προηγούμενα χρόνια, από το 1993 έως το 2009, το ελληνικό δημόσιο χρέος κυμαινόταν, λίγο πάνω-λίγο κάτω, από το 100% του ΑΕΠ, με μέγιστες τιμές το 115% του Κ. Καραμανλή και το 111% του 1993. Τότε που ο κατά τα άλλα «νοικοκύρης» Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της εφιαλτικής πρωθυπουργίας του είχε εξακοντίσει το χρέος στο 111% του ΑΕΠ από το 69% που του το είχε παραδώσει ο «σπάταλος» Ανδρέας Παπανδρέου!
Ούτε το έλλειμμα μειώνει ουσιαστικά η πολιτική της κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Θυμάστε τι μας έλεγε ο πρωθυπουργός όταν υπέγραψε το Μνημόνιο; Οτι δήθεν το 2012 το έλλειμμα θα ήταν κάτω από 3%. Τι λέει σήμερα το ΔΝΤ; Οτι το 2012 το ελληνικό έλλειμμα θα είναι τουλάχιστον… 7%. Παρόλα δηλαδή τα μέτρα οικονομικής εξόντωσης του ελληνικού πληθυσμού, δεν θα πέσει ούτε καν… μία (!) εκατοστιαία μονάδα από φέτος που υπολογίζεται κάτω από 8%.
Γδέρνει και τους πιο φτωχούς τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου, μειώνοντας στις 5.000 ευρώ το αφορολόγητο. Θέλει να εισπράττει φόρους ακόμη και από τους γέροντες που παίρνουν σύνταξη 450 ευρώ, ακόμη και από τους νέους που δουλεύουν σε φαστφουντάδικα με 400 ευρώ τον μήνα! Απίστευτη κοινωνική βαρβαρότητα. Μειώνει διαρκώς τους μισθούς στον δημόσιο τομέα η κυβέρνηση. Μειώνει συνεχώς τις συντάξεις. Η «κινεζοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας είναι ο στόχος της πολιτικής της. Φτώχεια και κακομοιριά τύπου δεκαετίας του 1960, για όσους τις γνώρισαν…
Μόνιμος ο φόρος στα ακίνητα που επέβαλε ο Γ. Παπανδρέου και απειλεί ότι θα κόβει το ρεύμα σε όποιον δεν τον πληρώνει. Τον παρέτεινε αρχικά έως το 2014 – και αφότου δηλαδή ο ίδιος θα έχει απομακρυνθεί από την εξουσία, έτσι ώστε να δεσμεύσει και την επόμενη κυβέρνηση, η οποία θα πρέπει να συγκρουστεί με τους ξένους επικυρίαρχους της ΕΕ για να τον καταργήσει.
Μόνιμος και ο νέος φόρος δεύτερης φορολόγησης του ήδη φορολογημένου ολόκληρου εισοδήματος όλων των Ελλήνων, αυτός με το ψευδώνυμο «έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης», όπως με οργουελικό σαδισμό τον ονόμασαν οι επιτελείς της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ο εφιάλτης δεν έχει τέλος…

Ανερχόμενη χίμαιρα


του Γιάννη Βαρουφάκη

Το θαύμα που περίμεναν (ότι ίσως η παγκόσμια οικονομία απογειωθεί βοηθώντας την ευρωζώνη να ξεπεράσει την Κρίση) δεν έγινε και το δηλητήριο το οποίο χορηγούσαν ως φάρμακο (συνδυασμός μεγάλων δανείων στα πτωχευμένα κράτη υπό τον όρο της σμίκρυνσης του εθνικού εισοδήματός τους) απεδείχθη… δηλητηριώδες. Οποία έκπληξις!
Έπρεπε λοιπόν να φτάσουμε στα τέλη του 2011 για να αποδεχθούν οι ευρωπαίοι ηγέτες μας την απλή πραγματικότητα ότι η χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου απλώς αναβλήθηκε (ενώ παράλληλα διογκώνεται) με την Μνημονιακή πολιτική που ακολουθούν εδώ και ενάμιση χρόνο. Μπορεί δημοσίως να λένε ότι το… 
…Μνημόνιο απέτυχε επειδή δεν εφαρμόστηκε αλλά, πιστέψτε με, γνωρίζουν καλά ότι, όπως και να εφαρμοζόταν (βλ. π.χ. την Ιρλανδία όπου εφαρμόστηκε έως τελευταίας τελείας), η αποτυχία του ήταν δεδομένη ως προς το ένα και μοναδικό, εν τέλει, ζητούμενο: Την μείωση του ποσοστού χρέους των υπερχρεωμένων κρατών-μελών της ευρωζώνης.
Κάπου εκεί, στα μέσα του Αυγούστου, και αφού η Κρίση πέρασε τα όρια της λεγόμενης περιφέρειας [εισβάλλοντας στην Ιταλία (με τα spreads της να χτυπούν κόκκινο) και στην Γαλλία (όπου οι τράπεζες μπήκαν στην τελική ευθεία της πλήρους απομόνωσής τους από την διατραπεζική αγορά)], οι ιθύνοντες άρχισαν να συνειδητοποιούν τι συμβαίνει. Να καταλαβαίνουν ότι τα ψέματα τελείωσαν.
Μαζί τους τελείωσε και η Μνημονιακή πολιτική που εξορκίζει την πτώχευση, στοχοποιεί όσους τολμούν να αναφέρονται σε αυτήν, και επιμένει στα παχυλά δάνεια από τα οποία θα αποπληρώνονται οι (πτωχευμένες) τράπεζες, υπό τον όρο γενικευμένης λιτότητας που συρρικνώνει τους ρυθμούς ανάπτυξης παντού, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα ελλείμματα και να διογκώνονται κι άλλο τα χρέη.
Στο σημείο αυτό, όπου συνειδητοποίησαν πως το παραμύθι τελείωσε, ήρθε η Απορία: «Και τώρα τι κάνουμε;», σκέφτηκαν με «κάποια» καθυστέρηση. Υπό το καθεστώς πανικού, αποφάσισαν να ξανασκεφτούν την κήρυξη πτώχευσης των πτωχευμένων (ή, πιο ευγενικά, την αναδιάρθρωση του χρέους τους) ως μία λύση. «Αν είναι να πρέπει συνέχεια να τους δανείζουμε την ώρα που το χρέος τους διογκώνεται, μήπως είναι καλύτερα να τους αφήσουμε να κάνουν στάση πληρωμών στους δανειστές τους και εμείς, τα χρήματα που θα τους δίναμε να τα δώσουμε στις δικές μας τράπεζες για να καλύψουμε τις ζημίες που θα τους προκαλέσει η στάση πληρωμών;»
Θα μου πείτε: Και γιατί δεν το είχαν σκεφτεί αυτό νωρίτερα να γλυτώναμε την ταλαιπωρία, την αδιέξοδη λιτότητα, τα πάρε-δόθε της τρόικα, την αγωνία για τις δόσεις; Ο λόγος διττός: Πρώτον, επειδή στις αρχές του 2010 τα χρέη του δημοσίου μας στις τράπεζές τους ήταν περισσότερα από ότι σήμερα, δύο περίπου χρόνια μετά, αφού από τότε το ευρωπαϊκό δημόσιο έχει πάρει στους ώμους τους μεγάλο μέρος του δημόσιου προς τις τράπεζες χρέους. Δεύτερον, όσο μειωτικό και να ακούγεται για τους ηγέτες μας, δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι μια τριπλή κρίση χρέους-τραπεζών-ύφεσης δεν ξεπερνιέται με περισσότερο χρέος και μικρότερο ΑΕΠ.
Έτσι φτάσαμε στην παρούσα ιστορική στιγμή όπου κάποιοι εκ των ισχυρών σκέφτονται σοβαρά να κλείσουν την κάνουλα των δανείων προς το ελληνικό δημόσιο, να το αφήσουν να κάνει στάση πληρωμών και να στείλουν το ζεστό παραδάκι στις τράπεζές τους. Τι τους σταματάει όμως; Γιατί θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι και η επόμενη δόση θα δοθεί; Η απάντηση είναι απλή: Επειδή δεν μπορούν να προβλέψουν το κόστος μιας στάσης πληρωμών για το τραπεζικό σύστημά τους. Να το πω απλά: Όταν η Αμερικανική κυβέρνηση, υπό υπουργίας του Hank Paulson, άφησε την Lehman Brothers να πτωχεύσει, ο Paulson είχε υπολογίσει ότι τα χρέη της Lehman δεν ξεπερνούσαν τα $60 δις. Σκέφτηκε λοιπόν ότι αν την αφήσει να κλείσει, θα δώσει ένα μάθημα στους υπόλοιπους και με το πολύ $100 δις θα κάλυπτε την μαύρη τρύπα που θα άνοιγε η κατάρρευση της Lehman.

Εκείνο που δεν είχε υπολογίσει ήταν τα στοιχήματα τα οποία είχαν γίνει για το αν η Lehman θα κλείσει. Στοιχήματα τα οποία είχαν βάλει άλλες τράπεζες, επενδυτικές και κανονικές, τα οποία ήταν τόσο αλληλένδετα που τελικά κατέληξαν να είναι αδύνατον να υπολογιστεί το χρηματικό ποσό που χρειαζόταν για να καλυφθεί το κενό που άφησε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα η Lehman. Για του λόγου το αληθές, σκεφτείτε τούτο: Ξέρετε πόσοι υπάλληλοι του λογιστικού οίκου Price Waterhouse Coopers μαζί με εργαζόμενους της τ. Lehman εργάζονται σήμερα, τρία ολόκληρα χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman, προσπαθώντας να ξεμπλέξουν το κουβάρι της πεσούσας τράπεζας ώστε να ανακαλύψουν πόσα χρωστάει σε ποιον και αν κάποιος χρωστάει σε εκείνην; Επτακόσιοι πενήντα! Μάλιστα. Και ξέρετε για πόσο καιρό προβλέπεται να εργάζονται έως ότου βρουν άκρη οι εν λόγω λογιστές; Τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια ακόμα!
Τι σχέση αυτή η, όντως, ενδιαφέρουσα ιστορία με την πτώχευση του ελληνικού δημοσίου; Έχει και παραέχει: Η Ελλάδα είναι η Lehman του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Ήταν το κλίμα (το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα) στραβό, το έφαγε κι ο γάιδαρος (μια απειλούμενη στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου), παράγινε το κακό (καταρρέουν οι Γαλλο-γερμανικές τράπεζες, πλήρως απομονωμένες από τις διεθνείς χρηματαγορές καθώς κανείς δεν τολμά να τις δανείσει φοβούμενοι ότι δεν θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω – όπως ακριβώς φοβούνται για το ελληνικό, το πορτογαλικό, το ιρλανδικό και τώρα πια και το Ιταλικό δημόσιο). Γιατί αυτός ο φόβος; Επειδή ξέρουν καλά ότι πάνω στα δεκαέξι ψωροδισεκατομμύρια ευρώ που χρωστά το δημόσιό μας στις Γαλλικές, φερ’ ειπείν τράπεζες, έχουν «χτιστεί» πολλαπλάσια στοιχήματα έκδοσης άλλων τραπεζών (ή παραρτημάτων τους) τα οποία δεν έχουν καταγραφεί ποτέ. Όπως και με την κατάρρευση της Lehman, η οποία έφερε στην επιφάνεια τον κρυμμένο όγκο του παγόβουνου των χρεών των υπόλοιπων, έτσι και με μια ελληνική στάση πληρωμών όλοι οι τραπεζίτες του κόσμου τρέμουν ότι θα κάνει την εμφάνισή του ένα υπέρογκο ποσό χρεών που έχει «χτίσει» το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα (υπό την μορφή στοιχημάτων) επί των ορατών χρεών του…
Αυτός ο φόβος είναι το μοναδικό εμπόδιο που θα σταματήσει την τρόικα από το να μην δώσει τις δόσεις στο ελληνικό δημόσιο. Στο τέλος θα δοθεί εκτός αν αποφασίσουν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι να ρισκάρουν (επιτρέποντας μια ελληνική στάση πληρωμών) με σκοπό να ανακαλύψουν τον όγκο των τραπεζικών χρεών που έχουν οικοδομηθεί πάνω στα ορατά χρέη. Έως τώρα δεν έχουν δείξει την τάση να πάρουν αυτό το τερατώδες ρίσκο. Όμως, τις τελευταίες μέρες κερδίζει έδαφος ένα σενάριο που ενισχύει εκείνους που πιστεύουν ότι συμφέρει τις πλεονασματικές χώρες μια στάση πληρωμών. Είναι το εξής:
Η Ελλάδα προβαίνει σε στάση πληρωμών και παράλληλα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ): (α) μειώνει τα επιτόκια σχεδόν στο μηδέν, και (β) δημιουργεί έως και €2 τρις νέου χρήματος με το οποίο αγοράζει μαζικά μετοχές τραπεζών (ακόμα και ελληνικών) και ομόλογα των υπόλοιπων (πλην Ελλάδας) κρατών ώστε να στηρίξει τις αγορές. Σύμφωνα με τους θιασώτες του σεναρίου αυτού, οι κινήσεις αυτές, εφόσον αστραπιαίες και αποφασιστικές, θα πετύχουν ταυτόχρονα την εξαφάνιση του ελληνικού προβλήματος χρέους, την σημαντική υποτίμηση του ευρώ (που θα βοηθήσει τις εκτός ευρωζώνης εξαγωγές ελλειμματικών και πλεονασματικών χωρών) και, τέλος, τον τερματισμό της συζήτησης περί ευρωομολόγων κλπ. Όσο για την Ελλάδα, το σενάριο αυτό προβλέπει παραμονή της στην ευρωζώνη με ακόμα πιο γρήγορη συρρίκνωση του ελληνικού δημοσίου, μείωση του ΑΕΠ μας κατά 35% με 40% (σε σχέση με σήμερα, και όχι σε σχέση με το 2009), κατάργηση (ουσιαστικά) των συντάξεων (καθώς τα ασφαλιστικά ταμεία θα πτωχεύσουν μαζί με το δημόσιο) και συγχώνευση των τραπεζών σε μία ή το πολύ δύο (υπό την χρηματοδότηση της ΕΚΤ και υπό τον όρο την απόλυση του 80% των τραπεζο-υπαλλήλων).
Ας αφήσουμε, σε αυτό το σημείο, την συζήτηση για το τι θα σημαίνει κάτι τέτοιο για την Ελλάδα. Σας διαβεβαιώ ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν ενδιαφέρονται για αυτό. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι κατά πόσον μια στάση πληρωμών της Ελλάδας, επιλεγμένη από την ΕΕ, θα μπορέσει να μείνει στο πλαίσιο του παραπάνω σεναρίου. Αν το σενάριο αυτό πείσει, τότε τον Δεκέμβρη η στάση πληρωμών θα είναι πραγματικότητα. Όσο δεν πείθει, η φαρσοκωμωδία της διαπραγμάτευσης του κ. Βενιζέλου με την τρόικα θα  επαναλαμβάνεται κάθε δίμηνο.
Κλείνω με τους λόγους που θεωρώ ότι το σενάριο αυτό στερείται βάσης τόσο στην πολιτική όσο και στην καθαρά οικονομική πραγματικότητα της υπαρκτής Ευρώπης (όπως λέγαμε κάποτε του «υπαρκτού σοσιαλισμού»). Στο πολιτικό επίπεδο, η ΕΚΤ δεν έχει την ευχέρεια να ρίξει τα επιτόκια τόσο γρήγορα και επιθετικά στο 0% καθώς η Γερμανία απειλείται από αυξημένο πληθωρισμό (αντίθετα με την υπόλοιπη ευρωζώνη) και μια τέτοια κίνηση θα αυξήσει κατά πολύ την κλιμακούμενη σύγκρουση της ΕΚΤ με την Γερμανία – κάτι που κρίνω όλο και λιγότερο πιθανόν δεδομένης της ταυτότητας του επόμενου Προέδρου της ΕΚΤ ο οποίος, ως Ιταλός, θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να αποδείξει ότι είναι Γερμανότερος των Γερμανών. Στο οικονομικό στερέωμα, οι λόγοι που το σενάριο αυτό είναι βαθειά νυχτωμένο είναι ότι δεν λαμβάνει υπ’ όψη του τα δομικά, αρχιτεκτονικά προβλήματα της ευρωζώνης.

Πράγματι, πρόκειται για σενάριο που θεωρεί την ευρωζώνη ως πανομοιότυπη με την δολαριοζώνη (γνωστή και ως ΗΠΑ). Δεν είναι όμως. Από την στιγμή που οι αγορές και οι πολίτες της ευρωζώνης έχουν αρχίσει να υπολογίζουν ότι η πιθανότητα διάλυσης του ευρώ είναι μη αμελητέα, ένα ευρώ σε μια ελληνική τράπεζα έχει μικρότερη προσδοκώμενη αξία από ένα ευρώ σε μια Ιταλική, το οποίο υπολείπεται της προσδοκώμενης αξίας ενός ευρώ σε Γαλλική τράπεζα, το οποίο με την σειρά του υπολείπεται της αξίας ενός ‘γερμανικού’ ευρώ. Από την στιγμή που αυτές οι προσδοκίες έχουν αναδυθεί, μια μείωση του επιτοκίου της ΕΚΤ δεν μπορεί να τις εξαφανίσει όσο γενναία και να είναι. Αντίθετα, θα εκληφθεί ως ένδειξη πανικού από την ΕΚΤ και, έτσι, θα πυροδοτήσει φυγόκεντρες δυνάμεις που θα επισπεύσουν την έξοδο της Γερμανίας από το ευρώ, και συνεπώς την κατάρρευση του κοινού νομίσματος.

 
Συμπερασματικά, τις τελευταίες ημέρες κερδίζει έδαφος ένα σενάριο-χίμαιρα το οποίο ενδυναμώνει όσους βορειο-ευρωπαίους, υπό το καθεστώς πανικού, αρχίζουν να το πιστεύουν, προτείνοντας στην τρόικα να μην δώσει την επόμενη δόση, πυροδοτώντας έτσι τεχνηέντως μια ελεγχόμενη (εύχονται) στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. Το σενάριο αυτό είναι απατηλό, καθώς δεν υπολογίζει τις καταστροφικές συνέπειες για το ευρωσύστημα που οφείλονται στην κακή του αρχική δόμηση. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κερδίζει έδαφος. Η τραγωδία της Ευρώπης έγκειται στο γεγονός ότι είτε επικρατήσει αυτό το σενάριο είτε η Ευρώπη συνεχίσει όπως πορεύεται (με τις δόσεις να δίνονται με αντάλλαγμα όλο και πιο απάνθρωπες ανθρωποθυσίες – καθώς το να μιλάμε απλώς για λιτότητα πια αποτελεί ασέλγεια επί της ελληνικής γλώσσας), η κατάρρευση του ευρώ είναι προδιαγεγραμμένη, όπως και η νέα δεκαετία του ’30 που θα ακολουθήσει. Εκτός βέβαια κι αν η Ευρώπη μας ξαφνιάσει ευχάριστα και αλλάξει ρότα. Προς το παρόν κανένα μαντάτο δεν αφήνει περιθώριο τέτοιας αισιοδοξίας. Από την άλλη ίσως (ποιος ξέρει;) να βρισκόμαστε στο σκοτεινότερο δευτερόλεπτο της νύχτας, εκείνο που προηγείται του πρώτου σκιρτήματος της ανατολής.

Μόσιαλος και…Μερεντίτη


του Θανάση Νικολαΐδη
ΔΕΝ είναι τυχαίος ο Ηλίας Μόσιαλος. Παράτησε την καθηγητική του έδρα στο London School of Economics και τα βιβλία του μεταφρασμένα σε 5-6 γλώσσες, ήρθε στην Ελλάδα των κοινοβουλευτικών μετριοτήτων και ανέλαβε τον ρόλο του…κακού. Κι αν είναι ακατόρθωτο να οργώνεις σε χωράφι με βράχια, άλλο τόσο είναι να δίνεις μάχη ανάμεσα σε βολεμένους. 
ΤΟ’ φτιαξαν έγκαιρα, με τέχνη και μεθοδικά το σκηνικό οι πολιτικοί μας. Κατέθετε ο καθένας τις ιδέες του ως βουλευτής στην τράπεζα των προνομίων τους, έριξαν τους τόνους, αντάλλαξαν πονηρές…διακομματικές ματιές, υπέγραφαν κάθε λίγο και λιγάκι και να σου το «ψηφιδωτό». Με τα προνόμια-ψηφίδες που τους δένουν σε «αγώνα» κοινό, με επιθέσεις και λυσσώδη άμυνα… 
ΜΕ το πιάτο, λοιπόν, στρωμένο και με τα μαχαιροπήρουνα (διάβαζε κουτάλα) στο χέρι, με κάποια παλικάρια του ΠΑΣΟΚ στην πρώτη σειρά για γεύμα κοινό, λιτό και…σοσιαλιστικό, να σου ένας Μόσιαλος απ’ το…πουθενά. Τους αρπάζει το πιάτο, στερεί από κάποιους τα κοψίδια, μοιράζονται ότι απόμεινε και συνεχίζουν μουρμουρίζοντας. Κάποιοι συνδαιτυμόνες δεν αντέχουν και ξεσπάνε. Δεν τους έκανε υπουργούς ο Γιώργος και του το κρατάνε. Λιγόστεψαν τα υπουργεία οι…κηπουροί και δεν τους άντεξαν. 
ΤΟΥΣ έβγαλε ο λαός και το’ χουν καμάρι. Κατέβηκαν υποψήφιοι κι έδωσαν τον «αγώνα» τους. Σε σχέση ανταποδοτική με ψηφοφόρους για την ψήφο του και σε παροξυσμό ψηφοθηρίας για την έδρα. Για χίλια δυο καλούδια που τους γλυκαίνουν, ανοίγοντας την όρεξη προς το «φυλάξαι τ’ αγαθά».
ΔΙΚΑ τους τα προνόμια, δικό τους και Κοινοβούλιο. Με την κα Μερεντίτη να «εκπαραθυρώνει» τον κ. Μόσιαλο, λες και ήταν το καφενείο δικό της και αυτός του…χεριού της. Η τ. δημοτική σύμβουλος Τρικάλων και «μακρινή» συνεργάτιδα του κ. Σημίτη. Με τα πτυχία της (απόφοιτος λυκείου), με τους τίτλους της (υπάλληλος ΑΤΕ), ίσως και με κάποια κατάλοιπα αγανάκτησης απ’ την επίθεση σε βάρος της (αντιφρονούντων τραμπούκων) σε τοπικό κανάλι.
ΣΤΗΝ Ευρώπη των «κουτόφραγκων» αξιοποιούν τους Μόσιαλους. Εδώ τους θέλουμε «κηπουρούς». Για να νιώθουν πως υπάρχουν (οι ανύπαρκτοι) στον κήπο με τα λουλούδια και τα γαϊδουράγκαθα.

Μαρτυρία από την Ελλάδα, της Κάισα Έκις Έκμαν


Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).  
Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.
Διαβάστε στη συνέχεια το άρθρο…

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.

Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Έλληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας, Άντρες Μπόρι, έχει δηλώσει ότι «οι Έλληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και Απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην Dagens Nyheter γραφόταν ότι οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα». Η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Έλληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Όλα αυτά καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, άρα γιατί διαμαρτύρονται;

Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μία χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη – 42 ώρες τη βδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, την στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Άντερς Μπόρι, αλλά τα 61,4.

Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Όμως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο. Όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.

Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης, ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τι ανάγκες της.

Όταν όμως εισήχθη το ευρώ, όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες – όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Για άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται για δεκαετίες από δύο «δυναστείες» – τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ, με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες. Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ένα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ένας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στο γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Έλληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμα πιο σκληρά.

Υπό άλλες συνθήκες, η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για βγει η χώρα από την κρίση. Όμως μετά την εισαγωγή του ευρώ, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κουστούμι της το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κουστούμι καταστρέφεται – μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.

Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ’ απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Έλληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρεία.

Έμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου – 30 χρονών και πάνω – όχι τόσο νέοι τελικά, όμως νιώθουν πιο νέοι απ’ ότι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα δια μέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί μέχρι το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Όταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη, ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες. Ο καθένας μπορούσε να πάρει το λόγο και να μιλήσει ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία μέχρι εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που Σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ένας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Έλληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό – παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μην βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;

Είμαι κάτω απο 55 ετων Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας


Είμαι κάτω  από 55 ετών Ανώτερος Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας .
Εχω τιμηθεί με όλα τα μετάλια και τα παράσημα και με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου  , δεν ‘έχω τιμωρηθεί ποτέ μου  και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο .

Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ …
Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υπεβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.

Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου  με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου …

Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία  τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο  ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών , άρα φτύνω τώρα  στα μούτρα σας γιατί δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφους σας .

Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς  του Κέντρου Επιχειρήσεων  είμαι ο μόνος στην Ζωή από  τους( 3 )τρεις συμμαθητές μου   στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε  και ο αντικαταστάτης μου  σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες

Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά  και τα τρία επιστήμονες και άνεργα !!

Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος ,λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου  εσείς οι πολιτικοί είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς .

Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν  τις εισφορές μου  (λόγω αδυναμίας πληρωμής  ΜΤΣ ΒΕΑ  ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου .

 Επειδή αυτοί που διορίσατε  τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν   ΠΟΤΕ

Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα  10 χρόνια υπηρεσίες και  πέραν του ωραρίου ,νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή  .. υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού

Υ.Γ
Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη  εργασία  να  βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο .

 Παραθέτω τα προσόντα μου αν κάποιος ,μπορεί να με χρειαστεί

Γνωρίζω Αγγλικά ,γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους ,γνωρίζω όλα των ειδών τα  όπλα ατομικά και ομαδικά  ,μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα , μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων ,μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών ,μπορώ να  κάνω παρεμβολές,  μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε .
Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές  με ότι αυτό συνεπάγεται ..

Το μόνο μειονέκτημα μου ειναι οτι αγαπώ την Πατρίδα μου 

Μακρυγιάννης Χρήστος 

Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Προτεκτοράτο μέσα στην Ε.Ε. ή αυτοδύναμη οικονομία;


του Τάκη Φωτόπουλου

Η εκστρατεία εξαπάτησης του ελληνικού λαού από τις ντόπιες και ξένες ελίτ αποκορυφώθηκε αυτές τις μέρες, σε αντιστοιχία με την παράλληλη εκστρατεία για την πλήρη μετατροπή της χώρας σε καθαρό προτεκτοράτο της υπερεθνικής και σιωνιστικής ελίτ γενικά, και της Ε.Ε. ειδικότερα. 
Η αφορμή δόθηκε από το «τελεσίγραφο» της τρόικας για την εισαγωγή των «διαρθρωτικών» αλλαγών, που δεν είναι παρά τα πιο άγρια νεοφιλελεύθερα μέτρα που έχουν εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε χώρα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και είναι απλώς αφορμή, γιατί στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους του κατεστημένου θεωρείται πια θέμα λίγων μηνών η τυπική ελληνική χρεοκοπία, οποιαδήποτε μέτρα και αν πάρουν οι ντόπιες δωσίλογες ελίτ…
Οπως σημειώνει σχετικά έγκυρος διεθνής οικονομικός αναλυτής,1 μόνο η έκδοση ευρω-ομολόγων (που είναι απίθανη σε σύντομο χρονικό διάστημα) θα μπορούσε να αποτρέψει τη χρεοκοπία, αλλά όχι βέβαια και τη μετατροπή της χώρας σε μόνιμο προτεκτοράτο της Ε.Ε., πιθανώς μέσα σε μια δημοσιονομική ένωση. 
Ακριβώς, μάλιστα, επειδή η χρεοκοπία είναι πια προ των πυλών, οι ελίτ βιάζονται να εξαγοράσουν κάθε δημόσιο αγαθό στις σημερινές τιμές ξεπουλήματος (λόγω κρίσης) και παράλληλα να επιβάλουν την «κινεζοποίηση» των εργαζομένων, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία των «επενδυτικών ζωνών» που ετοιμάζουν οι ελίτ. Γι’ αυτό ο απερίγραπτος υπ. Οικονομικών, με ύφος 10 συνταγματαρχών, ανακοίνωσε το ξήλωμα κάθε κοινωνικής κατάκτησης των τελευταίων 100 χρόνων: από τα εργατικά δικαιώματα μέχρι τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων και από το υποτυπώδες κοινωνικό κράτος μέχρι το δικαίωμα σε μια σταθερή δουλειά με μισθό και σύνταξη σε ανεκτά επίπεδα (ήδη χαμηλότερα από τα ευρωπαϊκά!). 
Δεν υπάρχει άλλωστε κανένας (μη πληρωμένος) διεθνής αναλυτής που να μην παραδέχεται ότι ακόμη και αν μας χάριζαν όλο το χρέος αύριο, σε μερικά χρόνια θα είχαμε νέο χρέος αντίστοιχων διαστάσεων εφ’ όσον, όπως τονίζει και ο γνωστός καθηγητής Οικονομικών στο Χάρβαρντ Martin Feldstein2 (και υποστηρίζαμε από το 1975!3), είναι αδύνατον η Ελλάδα να επιβιώσει σε μια οικονομική ένωση όπως η Ε.Ε. με χώρες σαν τη Γερμανία, λόγω των πελώριων διαφορών στη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα. 
Αλλά ακόμη και για να βελτιωθεί η βραχυπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα (που είναι, υποτίθεται, ο στόχος των ληστρικών μέτρων) πρέπει να πέσουν οι μισθοί και οι τιμές κατά 20-30%, υποστηρίζει ο Hans Werner Sinn, καθ. Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, που θυμίζει τι έγινε στη Γερμανία του 1929-33, όταν οι τιμές έπεσαν 23% και οι μισθοί 30%: εμφύλιος πόλεμος!4 Γι’ αυτό, άλλωστε, επειδή φαίνεται δεν αρκεί η πλύση εγκεφάλου από τα καθεστωτικά κανάλια και η εξαπάτηση των εργαζομένων από τα κομματοκρατούμενα συνδικάτα τους για να συγκρατήσουν την οργή τους, η καταστολή θα γίνει πολύ πιο άγρια, ώστε να συγκαλύψει την έλλειψη οιασδήποτε λαϊκής νομιμοποίησης της κοινοβουλευτικής χούντας. 
 
Μολονότι όμως, όπως έχω δείξει αλλού 5, η ένταξή μας στην ΕΟΚ/Ε.Ε. και στην ευρωζώνη ήταν καταστροφική και οδήγησε στην τωρινή κρίση, οι θρασύτατοι απατεώνες (που παριστάνουν τους «σοσιαλιστές») του κόμματος που καταδίκαζε την ένταξή μας στην ΕΟΚ επισείουν σήμερα την έξοδό μας από το ευρώ σαν «μπαμπούλα»! Και αυτό, ενώ υπάρχει το παράδειγμα της Ισλανδίας, που ο λαός της, αντιμετωπίζοντας το 2008 παρόμοια κρίση με τη δική μας, με το εθνικό εισόδημα να πέφτει 12% σε δύο χρόνια, κατάφερε, μέσα από μια μικρή επανάσταση, να ρίξει την αντίστοιχη δωσίλογη κυβέρνηση (ο αντίστοιχος «Γιωργάκης» είναι σήμερα στο σκαμνί!) και να επιβάλει δημοψήφισμα (στο οποίο 93% αρνήθηκε να ξεπληρώσει το χρέος με τοκογλυφικά επιτόκια -χαμηλότερα από αυτά που μας επιβάλλονται!) και, με σχεδόν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, να εισαγάγει ένα νέο Σύνταγμα που μείωνε δραστικά τη δύναμη των αγορών. Σήμερα, ο δημόσιος τομέας και το εκτεταμένο κοινωνικό κράτος της Ισλανδίας παραμένουν άθικτα και το εθνικό εισόδημα έχει ρυθμό αύξησης 2,5%.
Σε πρόσφατο, μάλιστα, δημοψήφισμα απέρριψε ακόμη και την πρόταση να ξεπληρώσει το χρέος με περίπου 3% επιτόκιο σε 30 χρόνια! Ολα αυτά τα επέτυχε η Ισλανδία γιατί δεν είναι μέλος ούτε της Ε.Ε. ούτε της ΟΝΕ και έτσι ήταν ελεύθερη να επιβάλει δραστικούς περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίου, να υποτιμήσει το νόμισμά της κ.λπ.6. Είχε δηλαδή έναν ελάχιστο βαθμό οικονομικής κυριαρχίας που της εξασφάλιζε σημαντικό βαθμό οικονομικής αυτοδυναμίας.
Και αυτό είναι το πελώριο δίλημμα του ελληνικού λαού σήμερα: ή θα ανακτήσει σημαντική οικονομική αυτοδυναμία με έξοδο όχι μόνο από την ΟΝΕ, αλλά και την Ε.Ε., ή θα εξανδραποδιστεί μέσα στην Ε.Ε. από τις ντόπιες και ξένες ελίτ…
1. Hamish McRae, «Europeans have a right to feel cheated», Independent, 7/9/2011. 2. Financial Times video, «Should Greece leave the Euro?», 4/9/2011. 3. Βλ. άρθρα για την οικονομική εξάρτηση, Οικονομικός, 10-24/7/1975. 4. Financial Times video. 5. Βλ. Τ. Φωτόπουλος, Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, (Γόρδιος, Νοέμβης 2010), κεφ. 5-8. 6. Ben Chu, «The broken economy that got out of jail», Independent, 6/9/2011, βλ. και Deena Stryker, Iceland’s On-going Revolution, Daily Kos, 1/8/2011. 

Ανοιχτή επιστολή στον Γιώργο Παπανδρέου


της Ειρήνης Βογιατζή-Χαραλάμπη
Συγγραφέας – Εκπαιδευτικός
————————————

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Σέβομαι τους θεσμούς, αλλά το δικό σας πρόσωπο αδυνατώ να σεβαστώ για τον απλούστατο λόγο ότι εσείς δεν σεβαστήκατε τους πολίτες και την περήφανη Ελλάδα.
 
Υφαρπάξατε με δόλο την ψήφο του Ελληνικού λαού ενώ ήσασταν γνώστης όλων των οικονομικών προβλημάτων της χώρας.

Αλήθεια αισθάνεστε υπερήφανος για τις στρατιές των ανέργων και για την υποτίμηση των δημοσίων ή  «κρατικών» υπαλλήλων όπως τους αποκαλείτε σήμερα…

Με ευτραφείς και καλοζωισμένους υπουργούς νομοθετείτε με απώτερο στόχο το στραγγαλισμό ανθρώπων οι οποίοι εργάζονται με εξαντλητικά ωράρια για να μπορέσουν να επιβιώσουν σ΄ένα τόπο, ο οποίος στα σπλάχνα του βράζει το αίμα των ηρώων του.

Τώρα σε μια κατ΄επίφαση   δημοκρατία, εμφανίζεστε και οργίζετε το λαό με τις ομιλίες οι οποίες αφορούν μια άλλη φανταστική χώρα.

Πόση οργή και θλίψη μπορεί ν΄αντέξει ο Έλληνας ο οποίος αισθάνεται ανυπεράσπιστος, προσβεβλημένος και προ πάντων ανήμπορος να επιβιώσει;

Αλήθεια αισθανθήκατε ποτέ τι σημαίνει μεροκάματο, τι σημαίνει να μη μπορείς να θρέψεις τα παιδιά σου; Ζείτε στο δικό σας ουτοπικό κόσμο κύριε Πρωθυπουργέ και απαιτείτε από τον κόσμο να γεμίσει με φαντασία τα πιάτα του.

Δεν είναι όμως έτσι οι ηγέτες.

Ο ηγέτης εμπνέει εμπιστοσύνη κι εσείς το μόνο που εμπνέετε είναι ο αποτροπιασμός. Το εισπράξατε στη Δ.Ε.Θ. αλλά αυτό δεν σας άγγιξε διότι μια αστυνομικοκρατικούμενη πόλη δεν άφησε να σας πλησιάσει κανείς. Είστε ικανοποιημένος γι΄ αυτό όταν ολόκληρος λαός σας λέει: «δεν σας θέλω»; Με ποια νομιμοποίηση εξακολουθείτε να επιβάλλετε τα φρικτά σας μέτρα και να κοιμάστε ήσυχος τα βράδια;

Η απάντηση είναι απλή. Διότι δεν είστε Πρωθυπουργός αλλά ένας εντολοδόχος ο οποίος πήρε τη διαταγή έξωθεν να ισοπεδώσει, τη οικογένεια, την θρησκεία, την Πατρίδα. Είστε Άπατρις.

Το καταλαβαίνει κάθε νοήμων πολίτης ο οποίος εξαγριωμένος κοιτάζει τα μάτια των παιδιών του και βλέπει την αβεβαιότητα και σφίγγει τα δόντια του.

Τα ουρλιαχτά τόσων ψυχών δεν τ΄ ακούτε; Γέμισε ο αέρας από φωνές απόγνωσης και απελπισίας.

Εκείνο όμως για το οποίο σας ΚΑΤΗΓΟΡΩ  είναι για την αμετροέπεια σας απέναντι στα παιδιά. Πως μπορείτε να παίξετε  με τη γνώση και την μόρφωση των Ελληνοπαίδων; Με ποιο δικαίωμα στερήσατε τα βιβλία, τη μυρωδιά του χαρτιού από χιλιάδες Ελληνόπουλα, εξαιτίας μιας υπουργού η οποία ουδεμία σχέση έχει με την παιδεία;

Και δεν φτάνει αυτό αλλά έμμισθα ΜΜΕ γνωστά στο πανελλήνιο έχουν σα στόχο να χρωματίζουν το μαύρο άσπρο. Αίσχος!

Δημόσιοι ιδιωτικοί και δημοτικοί υπάλληλοι είναι γρανάζια μιας μηχανής η οποία κάνει το κράτος να δουλεύει.

Τώρα εσείς ανερυθρίαστα πετάτε ένα-ένα αυτά τα εξαρτήματα, με αποτέλεσμα η μηχανή να σκουριάσει και η Ελλάδα να μείνει ακίνητη.

Μ΄εσάς το Υπουργικό  Συμβούλιο και τους βουλευτές σας φυσάτε μ΄όλη σας τη δύναμη, τη δύστυχη χώρα μας με σκοπό να τη ρίξετε από το βάθρο που αιώνες τώρα ο πολιτισμός και οι αξίες της, την είχαν στήσει σύμβολο στους λαούς του κόσμου.

Ξέχασα όμως ,ότι αυτά που κάνετε δεν γνωρίζουν από ιδανικά αλλά μόνο για το χρήμα.

Σιχάθηκα το χρήμα κι αυτούς που το υπηρετούν. Είστε η μαριονέτα ή το χέρι που την κινεί;

Πού ξανακούστηκε παιδικοί σταθμοί να μπουν στο στόχαστρο της «έμπνευσης» σας; Κάνατε το οκτάωρο  έτσι επιπόλαια χωρίς να κάνετε τον κόπο να πείτε στο πετσί μιας βρεφονηπιοκόμου.

Κύριε Πρωθυπουργέ, τα προνήπια δεν είναι χαρτιά. Είναι ψυχές οι οποίες χρειάζονται νηφαλιότητα, ηρεμία και μια εκπαιδευτικό χαρούμενη που τα εκπαιδεύει. Εσείς πράξατε σαν οι παιδικοί σταθμοί να είναι αποθήκες παιδικών ψυχών.

Μ΄αυτό το ωράριο, καταδικάζετε τις μητέρες εκπαιδευτικούς να μη είναι μητέρες για τα δικά τους παιδιά. Ν’ απουσιάζουν από τα μητρικά τους καθήκοντα κι έτσι μ΄αυτόν τον τρόπο έντεχνα, με στόχο και με σατανική μέθοδο διαλύεται η οικογένεια.

Μπράβο κύριε Πρωθυπουργέ .Είστε άξιος μαθητής των σκοτεινών σχεδίων. Όσο για τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων τους υποτιμήσατε όσο δεν γίνεται. Αυτοί κρατούν το μέλλον στα χέρια τους. Μ΄ένα επάγγελμα ψυχοφθόρο μοχθούν για την παιδεία, τη γνώση, τη γλώσσα και τη θρησκεία. Ποια η ανταπόκριση ;

Το μηδέν το τίποτε. Μια χώρα στηρίζεται στη Γλώσσα της. Είμαστε Έλληνες κύριε Πρωθυπουργέ. Αν εσείς το έχετε ξεχάσει ή δεν το γνωρίζετε είναι καιρός να μάθετε ότι δεν θέλουμε να μας σώσετε άλλο. Χορτάσαμε από σωτήρες.

Αλήθεια ποιος μας ρώτησε πριν μπούμε στην ΟΝΕ; έγινε κάποιο δημοψήφισμα; και εσείς που βρισκόσασταν; προήλθατε από παρθενογένεση;

Είστε ο μακροβιότερος υπουργός αυτού του δύστυχου κράτους. Ενσυνείδητα  εκμαυλίσατε   τον λαό με πομπώδη πυροτεχνήματα που τελικά μας έκαψαν.

Χαρείτε τώρα τα αποκαΐδια της εξουσίας σας κι αν βρείτε μέσα σας έστω κι ένα ψήγμα από ντροπή παραιτηθείτε!

Το τέλος του θα είναι φρικτό…


Κάθε μέρα…. μα κάθε μέρα….
 

Οι δικαιολογίες των πολιτικών ρουφιάνων και ξετσίπωτων γίνονται και πιο αναγουλιαστικές….
Και πάλι δεν είναι οι χειρότεροι αυτοί όμως….
Χειρότεροι είναι αυτοί που τους δίνουν πολιτικό χρόνο…… κι αυτοί είναι όλα τα υπόλοιπα κόμματα που δεν παραιτούνται….
Είναι οι συντεχνίες που γλύφουν κάθε μέρα να πάρουν κάτι παραπάνω με αντάλλαγμα την σιωπή τους….
Είναι οι δημοσιογράφοι που τους μιλάνε ακόμα στον πληθυντικό στα κανάλια και δεν τους βρίζουν τα ιερά και τα όσια τους…
Είναι όλοι όσοι ακόμα τους πιστεύουν….
Είναι όλοι όσοι δεν λένε να ξεφύγουν από τις παγίδες τους….
Είναι όλοι όσοι νομίζουν ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα με αυτούς και  ότι κάτι θα αλλάξει….
Τώρα φτάσαμε στο σημείο να μην τους νοιάζει καθόλου πως είχαμε προγραμματίσει τις ζωές μας…
Άλλος είχε αγοράσει σπίτι με δάνειο….. άλλος παντρεύτηκε….. άλλος  απέκτησε παιδιά….
Όλοι ονειρευτήκαμε….
Δεν τους νοιάζει όμως….
Ακόμα ο πιο γλυτσιάρης, ανεγκέφαλος, ηλίθιος και καραρουφιάνος του κάθε Σόρος μας απειλεί με παύση πληρωμών στο εσωτερικό αντί να απειλεί – ως οφείλει ένας πρωθυπουργός Έλληνας –  τους ξένους με παύση των εξωτερικών χρεών…..
Να μου πείτε τώρα….. ποιος Έλληνας ;;;;;
Όλα για τις τράπεζες….  Όλα για να δώσουν σε ξένους τον ορυκτό μας πλούτο…. Όλα για να καταντήσουμε τα γκαρσονάκια του κάθε ξεκωλιάρη Γερμανού ή της κάθε Αγγλίδας «αδερφής»…..
Φυσικά επειδή στην ζωή ισχύει το «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» θα ισχύσει και τώρα….
Και όσο μεγαλύτερο είναι το κακό που συμβαίνει….. τόσο μεγαλύτερο καλό θα προκύψει στο τέλος…
Βλέπετε…… αν υποθέσουμε ότι οι Αγανακτισμένοι «ρίχνανε» την κυβέρνηση την άνοιξη σήμερα πάλι κάποια από τα γνωστά λαμόγια θα βρίσκανε χώρο στην πολιτική….
Αλλά εκεί που οδηγείτε  το πράγμα αυτό στο τέλος δεν θα γίνει….
Αν είχατε την ελάχιστη διορατικότητα εσείς  όλοι οι δυνάστες  «σωτήρες μας» , αν ανοίγατε τα μάτια σας μία φορά έστω θα καταλαβαίνατε το εξής….

Χθες ήταν στον δρόμο ο άνεργος που δεν έχει δουλειά …… ο συνταξιούχος που μειώνεται η σύνταξη του…. ο επιχειρηματίας  που έκλεισε το μαγαζί του… Ο κάθε αγανακτισμένος…   και απέναντι τους τα ΜΑΤ και η κυβέρνηση με τα κομματόσκυλα της…
Αύριο όμως θα είναι μόνο πεινασμένοι… λυσσασμένοι για ένα κομμάτι ψωμί….
Άστεγες οικογένειες…. που δεν θα μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια τους…
Συνταξιούχοι ….άρρωστοι…. χωρίς φάρμακα …. Που πλέον θα προτιμήσουν να πεθάνουν πολεμώντας, παρά σαν σκυλιά στον δρόμο….
Απολυμένοι εξηντάρηδες που η απελπισία θα τους  στοιχειώνει  σαν εφιάλτης…
Απελπισμένοι επιχειρηματίες… που όλο και κάποιος γνωστός τους θα έχει αυτοκτονήσει από τα χρέη…. Και θα έχει περάσει πολλές φορές από την σκέψη τους και η δική τους αυτοχειρία….
Φοιτητές…. Που θα βλέπουν τις προσπάθειες τους και τα όνειρά τους  να ξεφτιλίζονται….
Γονείς…. που θα κλαίνε όταν δεν θα έχουν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα βασικά….
Άνεργοι…. που το επίδομα θα έχει τελειώσει και η πείνα θα τους έχει σαλέψει το μυαλό…..
…..και όλοι τους αποφασισμένοι για μια καλύτερη ζωή…. Έστω και για καλύτερα όνειρα….
Έστω και για ελαφρύτερα βάσανα…..
Και πλέον απέναντι δεν θα έχει σημασία  ποιος  θα βρεθεί…..
Γιατί όποιος βρεθεί απέναντι, είτε ακούσια είτε εκούσια….
…..το τέλος του θα είναι φρικτό…..
ΙΩΑΝΝΗΣ
Αρέσει σε %d bloggers: