Category Archives: Φιλοσοφία

Τάδε έφη…


«Μόνο ένα κτήνος μπορεί να συνιστά στους  φτωχούς να κάνουν οικονομία. 

Το να συνιστούμε οικονομία στους  φτωχούς, είναι  κάτι τόσο εξωφρενικό, όσο και υβριστικό.   

Είναι σαν να συμβουλεύουμε  έναν που πεινάει, να τρώει λιγότερο»

Όσκαρ Ουάιλντ
«The Soul of Man under Socialism» 1891
 

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ


Τα αρχαία ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά. Μας χαρίζουν το γέλιο, αλλά εκφράζουν και το αρχαίο ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη του μορφή. Τα αρχαία ελληνικά ανέκδοτα δεν είναι συγκεντρωμένα σε ένα συγκεκριμένο αρχαίο κείμενο. Θα τα βρούμε διασκορπισμένα σε έργα του Πλούταρχου, στις βιογραφίες του Διογένη του Λαέρτιου, στο Ανθολόγιο του Στοιβαίου, στα αστεία του Ιεροκλή κ.λπ. Τα περισσότερα προέρχονται από τον 4ο αι. π.Χ. Τότε πλάστηκε η λέξη «σπουδαιογέλοιον» που σήμαινε την ανακάλυψη της αστείας πλευράς, ακόμα και των πιο σοβαρών γεγονότων της ζωής…
 *
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό. «Με τόσα χρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο». «Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».

*
Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ρώτησε τον Αρίστιππο: «Γιατί οι φιλόσοφοι επισκέπτονται τα σπίτια των πλουσίων, ενώ οι πλούσιοι δεν πηγαίνουν στα σπίτια των φιλοσόφων;». Ο Αρίστιππος αποκρίθηκε: «Γιατί οι φιλόσοφοι ξέρουν τι τους λείπει, ενώ οι πλούσιοι δεν ξέρουν».

*
Ο Διογένης βλέποντας κάποιον να δείχνει ερωτευμένος με μια πλούσια γριά, είπε: «Σ’ αυτήν δεν κάρφωσε τα μάτια του, αλλά τα δόντια του».

*
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».

*
Πλησίασε ένας τον Δημοσθένη, του είπε ότι χτυπήθηκε από κάποιον και τον παρακαλούσε να τον υπερασπιστεί ως συνήγορος. Ο Δημοσθένης του είπε: «Τίποτα δεν έπαθες». Όταν ο άνθρωπος άρχισε να φωνάζει, ο Δημοσθένης παρατήρησε: «Τώρα ακούω πραγματικά τη φωνή ενός αδικημένου ανθρώπου».

*
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε: «Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα ‘μπράβο’ στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».

*
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε: «Δεν είστε καλά! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ’ άλλα μέρη;».

*
Ρώτησαν τον Αριστείδη τι τον στεναχωρούσε πιο πολύ στην εξορία. Εκείνος απάντησε: «Η κακή φήμη της πατρίδας μου. Όλοι την κακολογούν επειδή με εξόρισε».

*
Ο Φωκίων διαφωνούσε συνήθως με όλους πάνω σε πολιτικά θέματα. Μια φορά όμως, όταν μίλησε στην Εκκλησία του Δήμου, όλοι ασπάστηκαν τις ιδέες του. Απορημένος γύρισε προς τους φίλους του και τους ρώτησε: «Μήπως είπα σήμερα κάποια ανοησία, χωρίς να το καταλάβω;»
 
 *
Έλεγε ο Θαλής σε μια συντροφιά, ότι ο θάνατος δεν διαφέρει σε τίποτα απ’ τη ζωή. Κάποιος τότε τον ρώτησε:
– Αφού είναι έτσι, τότε γιατί δεν προτιμάς τον θάνατο;
Ο φιλόσοφος απάντησε:
– Ακριβώς γιατί δε διαφέρει από τη ζωή!
 *
Σε κάποιον που έλεγε ότι η ζωή είναι άσχημη, ο Διογένης ο Κυνικός είπε:
– Άσχημη δεν είναι η ζωή. Άσχημη είναι η άσχημη ζωή!
 *
Ένας φλύαρος κουρέας, ρώτησε τον βασιλιά της Μακεδονίας, Αρχέλαο:
– Πως θες να σε κουρέψω;

Ο Αρχέλαος απάντησε:
– Σιωπηλός!
 *
Κάποιος κλώτσησε τον Σωκράτη, χωρίς ο τελευταίος ν’ αντιδράσει. Στην απορία ενός από τη συντροφιά, πως ανέχτηκε κάτι τέτοιο, ο φιλόσοφος απάντησε:
– Αν με κλωτσούσε γάιδαρος, μήπως θα έπρεπε να του κάνω μήνυση;
 *
Ο Πύρρος, ο βασιλιάς της Ηπείρου, νίκησε δυο φορές τους Ρωμαίους, αλλά έχασε πολλούς στρατιώτες και αξιωματικούς. Τότε είπε:
– Αν πετύχουμε άλλη μια νίκη σαν και αυτές, καταστραφήκαμε!
 *
Κάποιος ρώτησε τον Θεμιστοκλή:
– Τι θα ήθελες να ήσουν; Αχιλλέας ή Όμηρος;

Ο Θεμιστοκλής ρωτά κι αυτός:
– Εσύ τι θα ήθελες να ήσουν; Νικητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ή αυτός που αναγγέλει τα ονόματα των νικητών;
 *
Κάποτε, ο Κράτης, ο κυνικός φιλόσοφος, δεν απάντησε σε μια ερώτηση του φιλόσοφου Στίλπωνα, αλλά άφησε μια πορδή, εκφράζοντας έτσι την περιφρόνησή του. Ο Στίλπωνας αντιμετώπισε αυτή τη στάση, με την παρατήρηση:
– Γνώριζα ότι η απάντησή σου θα ήταν εντελώς άσχετη προς την ερώτησή μου!
 *
Ο Δημοσθένης έπιασε έναν να τον κλέβει. Ο κλέφτης προσπάθησε να δικαιολογηθεί:
– Δεν ήξερα ότι αυτό που έκλεβα είναι δικό σου…

Κι ο Δημοσθένης του είπε:
– Γνώριζες ωστόσο πολύ καλά, ότι δεν ήταν δικό σου!
 
Κάποτε ο Διογένης φώναζε: «Ελάτε εδώ, άνθρωποι!». Και όταν μαζεύτηκαν
πολλοί, τους κυνήγησε με το μπαστούνι του, λέγοντας: «Ανθρώπους κάλεσα,
όχι καθάρματα!».
Ο Φωκίωνας διαφωνούσε συνήθως με όλους πάνω σε πολιτικά θέματα. Μια φορά
όμως, όταν μίλησε στην Εκκλησία του Δήμου, όλοι ασπάστηκαν τις ιδέες του.
Απορημένος γύρισε προς τους φίλους του και τους ρώτησε: «Μήπως είπα σήμερα
κάποια ανοησία, χωρίς να το καταλάβω;». 


*
Έτρωγε κάποτε ο Διογένης σε λαϊκό μαγειρείο. Σε μια στιγμή βλέπει να περνά
απέξω ο ρήτορας Δημοσθένης. Τον φώναξε να πάει μέσα. Εκείνος αρνήθηκε για
λόγους αξιοπρέπειας. Τότε ο Διογένης του λέει: «Δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι.
Και ο κύριός σου (δηλ. ο λαός) έρχεται συχνά εδώ». 

*

Ο Διογένης έπαιρνε το γεύμα του στη μέση της αγοράς και μερικοί μαζεύτηκαν γύρω του αποκαλώντας τον «σκύλο».  Ο Διογένης αντέστρεψε τον χαρακτηρισμό λέγοντας: «Σκύλοι είστε εσείς, που μαζευτήκατε και κοιτάτε έναν άνθρωπο στο στόμα την ώρα που τρώει».

*

Έβριζε κάποιος τον Αρίστιππο.  Ο τελευταίος δεν απαντούσε, αλλά έφευγε γρήγορα.  Ο υβριστής τον ρώτησε θυμωμένος «Γιατί φεύγεις;» και ο φιλόσοφος απάντησε «Αν εσύ έχεις τη δυνατότητα να βρίζεις, εγώ έχω τη δυνατότητα να μην ακούω τις βρισιές σου».

———————————————————————————————–

Τα παραπάνω ανέκδοτα ήταν επιλογή
από το βιβλίο του Σωκράτη Γκίκα
«ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ»

Εκδόσεις: ΣΑΒΒΑΛΑΣ
Χρονολογία Εκδοσης: 2001
Σελίδες: 160
ISBN: 960-460-590-9

Ο ποιητής και φιλόσοφος…Χαλίλ Γκιμπράν


Ο Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931), γνωστός σαν Αθάνατος Προφήτης του Λιβάνου και Σοφός της Εποχής του, γεννήθηκε στη διάσημη πόλη Μπεχάρη. Γονείς του ήταν ο Χαλίλ Γκιμπράν και η Καμίλλα. Σπούδασε στο Μπεχάρη, το Λίβανο, τη Βηρυτό και τη Βοστόνη. Τέλειωσε τη «Σχολή Σοφίας» και έπειτα ταξίδεψε σ’ ολόκληρη τη Συρία και το Λίβανο για να επισκεφτεί τους ιστορικούς χώρους και τα ερείπια του αρχαίου πολιτισμού. Έπειτα σπούδασε τρία χρόνια στη σχολή καλών τεχνών στο Παρίσι και τελειώνοντας γύρισε να ζήσει στη Νέα Υόρκη. Ο τόνος της θλίψης που εμφανίζεται τόσο συχνά στα ποιήματα, τα διηγήματα και τα γράμματα του Χαλίλ Γκιμπράν, μπορεί να αποδοθεί στις ατυχίες που γνώρισε στα νιάτα του, όπως και το θάνατο των αδερφών του και της μητέρας του, που λάτρευε… 
Ο Γκιμπράν ήταν επαναστάτης και αγωνιστής, αφού πολεμούσε διαρκώς για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ήταν μεγάλος φιλόσοφος και έχει θίξει μέσα στα βιβλία του ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων. Το κράμα δυτικής και ανατολικής σοφίας που υιοθέτησε ο Γκιμπράν στα γραπτά του, όπως επίσης και ο πλούσιος πνευματικός και αισθηματικός κόσμο που διέθετε, έγιναν η αιτία να γίνει αγαπητός σε πολλούς αναγνώστες σε όλο τον κόσμο, αφού τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. 
Βιβλία του ιδίου: Αυτοπροσωπογραφία, Άμμος και Αφρός, Τα σπασμένα φτερά, Σκέψεις και διαλογισμοί, Ο τρελός, Ο προφήτης – Ο κήπος του προφήτη, Ανυπόταχτες Ψυχές κ.τ.λ. 

«Υπάρχει κάτι στη ζωή μας που είναι ευγενέστερο και ανώτερο από τη δόξα. Και αυτό το ‘κάτι’ είναι η μεγάλη πράξη που επικαλείται τη δόξα. Αισθάνομαι μέσα μου μια κρυμμένη δύναμη που επιθυμεί να καλύψει τη γύμνια της με ένα όμορφο ρούχο από μεγάλες πράξεις. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι ότι ήρθα σ’ αυτό τον κόσμο για να γράψω το όνομα μου με μεγάλα γράμματα πάνω στο πρόσωπο της ζωής…»  

«Είστε το τόξο απ’ όπου τα παιδιά σας, σαν ζωντανά βέλη, εκτοξεύονται προς τα εμπρός…«

 

Για τα παιδιά

Μια γυναίκα που κρατούσε ένα μωρό στην
αγκαλιά της, είπε,
Μίλησέ μας για τα Παιδιά.
Και αυτός είπε:

Δεν είναι δικά σας τα παιδιά.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτό της.
Έρχονται μέσα από σας, αλλά όχι από σας
Και παρόλο που είναι μαζί σας, δε σας ανήκουν.

Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους, αλλά όχι την ψυχή τους
Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο που σεις δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε και στα όνειρά σας.
Μπορείτε να προσπαθήσετε να είστε σαν κι αυτά, αλλά μη ζητάτε να τα κάνετε σαν κι εσάς.
Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε καθυστερεί με το χθες.


Για τη Χαρά και τη Λύπη

-Οταν είσαι λυπημένος, κοίταξε ξανά μέσα στην καρδιά σου και θα δείς οτι πραγματικά κλαίς για εκείνο που υπήρξε η χαρά σου.

-Η Χαρά και η Λύπη έρχονται πάντα μαζί, κι όταν το ένα κάθεται
μόνο του δίπλα σου στο τραπέζι, θυμήσου ότι το άλλο κοιμάται στο κρεβάτι σου.

Για την Αγάπη
– Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της, και δεν παίρνει τίποτα παρά απο τον εαυτό της
Και μή πιστέψεις οτι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης, 
γιατί η αγάπη, αν σε βρεί άξιο, θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία

Για τη δουλειά

Σας έχουν πει ότιη ζωή είναι σκοτάδι και μέσα στην απελπισία, σας γυρίζει σαν ηχώ αυτό που ειπώθηκε από τον απελπισμένο.

Κι εγώ σας λέω πως η ζωή είναι σκοτάδι αν δεν υπάρχει πάθος.

Και κάθε πάθος είναι τυφλό αν δεν υπάρχει γνώση. Και κάθε γνώση είναι μάταιη χωρίς δουλειά, μα και η δουλειά είναι άδεια χωρίς αγάπη. Μα σαν δουλεύτε μ’ αγάπη, ενώνεστε με τον εαυτό σας κι ο ένας με τον άλλο κιόλοι σας με το Θεό.

Και τι σημαίνει δουλεύω με αγάπη; Σημαίνει να υφαίνεις με κλωστές που τραβάς απ’ την καρδιά σου, σαν ναταν να φορέσει το ύφασμα αυτό η αγαπημένη σου ψυχή…

Σημαίνει να χτίζεις ένα σπίτι με στοργή, σαν ναταν να κατοικήσει σ’ αυτό η αγαπημένη σου ψυχή…

Σημαίνει να σπέρνεις με τρυφερότητα τους σπόρους και με χαρά να συλλέγεις τη σοδειά, σαν ναταν να φάει τον καρπό η αγαπημένη σου ψυχή…

Σημαίνει να δίνεις σε όλα το δικό σου νόημα, με μια ανάσα από το πνεύμα σου…

Πολλές φορές σας άκουσα να λέτε σαν να μιλούσατε στον ύπνο σας «αυτός που δουλεύει το μάρμαρο και βρίσκει της ψυχής του την έκφραση στην πέτρα, είναι ανώτερος από αυτόν που οργώνει τη γη. Κι αυτός που πιάνει τα χρώματα του ουράνιου τόξου και τα βάζει πάνω σ’ ένα πανί μα ανθρώπινες μορφές, αξίζει περισσότερο από αυτόν που φτιάχνει σανδάλια για τα πόδια μας».

Αλλά εγώ σας λέω, όχι στον ύπνο μου μα ολόξυπνος στο καταμεσήμερο, ότι ο άνεμος δεν τραγουδά γλυκύτερα στις γιγάντιες βελανιδιές απ’ όσο στο πιο μικρό και ταπεινό χορταράκι…

Και μεγάλος είναι αυτός που μεταλλάζει τη φωνή του ανέμου σε τραγούδι και το κάνει γλυκό με την αγάπη του.

Η δουλειά είναι φανερωμένη αγάπη. Κι αν δεν μπορείτε να δουλεύετε μα αγάπη, παρά μόνο με αηδία, καλύτερα παρατείστε τη δουλειά σας και καθείστε στην πύλη του ναού να παίρνετε ελεημοσύνη απ’ αυτούς που δουλεύουν με χαρά.

Γιατί αν ψήνεις το ψωμί με αδιαφορία, ψήνεις πικρό ψωμί, που δε χορταίνει παρά την μισή πείνα του ανθρώπου. Κι αν αγανακτείς με των σταφυλιών το πάτημα, η αγανάκτησή σου στάζει δηλητήριο στο κρασί. Κι αν σαν τους αγγέλους τραγουδάς, μα δεν αγαπάς το τραγούδι, βουλώνεις τα αυτιά του ανθρώπου στης μέρας τις φωνές και στις φωνές της νύχτας..

Για την Αυτογνωσία

Και κάποιος άντρας είπε, Μίλησέ μας για την Αυτογνωσία.
Κι εκείνος απάντησε λέγοντας:
Οι καρδιές σας γνωρίζουν σιωπηλά τα μυστικά των ημερών και των νυχτών.
Αλλά τ’ αφτιά σας διψούν για τον ήχο της γνώσης της καρδιάς σας.
Θέλετε να γνωρίσετε με λόγια αυτό που γνωρίζετε από πάντα στη σκέψη.
Θέλετε ν’ αγγίξετε με τα δάχτυλά σας το γυμνό σώμα των ονείρων σας.
Και είναι καλό που το θέλετε.
Το κρυφό πηγάδι της ψυχής σας πρέπει να αναβλύσει και να τρέξει κελαρύζοντας προς τη θάλασσα.

Και ο θησαυρός του άπειρου βάθους σας πρέπει να αποκαλυφθεί στα μάτια σας.
Δεν πρέπει όμως να υπάρχουν ζυγαριές για να ζυγίζουν τον άγνωστο θησαυρό σας. Και μη μετράτε τα βάθη της γνώσης σας με το βυθομετρικό κοντάρι ή το σχοινί.
Γιατί ο εαυτός είναι μια θάλασσα απεριόριστη και άμετρη.
Μη λέτε, «Βρήκα την αλήθεια», αλλά να λέτε, «Βρήκα μιαν αλήθεια».
Μη λέτε, «Βρήκα το μονοπάτι της ψυχής», αλλά να λέτε, «Συνάντησα την ψυχή που περπατούσε στο μονοπάτι μου».
Γιατί η ψυχή περπατά πάνω σ’ όλα τα μονοπάτια.
Η ψυχή δεν περπατά πάνω σε μια γραμμή, ούτε μεγαλώνει σαν καλάμι.
Η ψυχή ξεδιπλώνεται, όπως ο λωτός με τα αναρίθμητα πέταλα.

Για τον Πόνο

Και μια γυναίκα μίλησε και είπε, Μίλησέ μας για τον Πόνο.
Και κείνος αποκρίθηκε:
Ο πόνος σας είναι το σπάσιμο του οστράκου που περικλείει τη γνώση σας.
Όπως το τσόφλι του καρπού πρέπει να σπάσει, για να βγει η καρδιά του στο φως του ήλιου, έτσι κι εσείς πρέπει να γνωρίσετε τον πόνο.
Κι αν μπορούσατε να κρατάτε στην καρδιά σας το θαυμασμό για τα καθημερινά θαύματα της ζωής σας. 

Ο πόνος δε θα σας φαινόταν λιγότερο θαυμαστός από τη χαρά σας.
Και θα δεχόσαστε τις εποχές της καρδιάς σας, όπως δέχεστε από πάντα τις εποχές που περνούν πάνω από τα χωράφια σας.
Και θα παρατηρούσατε με ηρεμία τους χειμώνες της θλίψης σας.
Πολλούς από τους πόνους σας τους διαλέγετε μονάχοι.
Είναι το πικρό φάρμακο που μ’ αυτό ο γιατρός που είναι μέσα σας θεραπεύει τον άρρωστο εαυτό σας.
Γι’ αυτό, να εμπιστεύεστε το γιατρό, 
και να πίνετε το φάρμακό του, σιωπηλά και ήρεμα.
Γιατί το χέρι του, αν και βαρύ και σκληρό, 
οδηγείται από το τρυφερό χέρι του Αόρατου,
Και η κούπα που σας δίνει, μ’ όλο που καίει τα χείλη σας, 
είναι φτιαγμένη από τον πηλό που ο μεγάλος Αγγειοπλάστης μούσκεψε με τα δικά του άγια δάκρυα.

ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ…


Το ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ είναι ένα κλασικό κινέζικο κείμενο.

Πολλοί λένε ότι το έγραψε κάποιος μεγάλος Δάσκαλος με το όνομα ΛΑΟ ΤΣΕ, που έζησε γύρω στο 600 π.Χ., υπάρχουν όμως και μελετητές, οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις. Ακόμα λέγεται ότι ο ίδιος ο ΛΑΟ ΤΣΕ αναφέρει στα γραφτά του πως οι διδασκαλίες του είναι στην πραγματικότητα οι διδασκαλίες του περίφημου αναμορφωτή της Κίνας αυτοκράτορα ΧΟΑΝΓΚ ΤΙ, που κυβέρνησε τη χώρα του γύρω στο 2700 π.Χ..

Το ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ περιέχει ένα απάνθισμα από Αλήθειες, οι οποίες αντανακλούν τη βαθιά γνώση… 

…για τη Φύση και τον άνθρωπο, που κατείχαν οι Κινέζοι της εποχής εκείνης. Η σπουδιότητα των περιεχομένων του έκανε πολλούς ανθρώπους να ασχοληθούν με τη μελέτη του και να αφιερώσουν χρονια από τη ζωή τους στην προσπάθεια να το κατανοήσουν. Καρπός του ενδιαφέροντος αυτού είναι και οι εκατοντάδες μεταφράσεις σε διάφορες γλώσσες του κόσμου.

Οι μεταφράσεις αυτές εμφανίζουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους και αυτό οφείλεται στις δυσκολίες που παρουσιάζει η μελέτη και η κατανόηση του κειμένου. Ιδιαίτερη δυσκολία παρουσιάζει η κατανόηση της λέξης ΤΑΟ, όπως αυτή που χρησμοποιείται στο ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ και σε άλλα σχετικά κείμενα, με αποτέλεσμα να μη συμφωνούν οι διάφοροι μεταφραστές ως προς τη σημασία της. Και να πώς την εννοούν και την αποδίδουν μερικοί: Θεός, Ιεχωβά, Αλλάχ, Μπράχμαν, Ιδέα του Καλού, Λόγος, Φύση, Απόλυτο, Ζωική Ορμή, Υπερψυχή, Κοσμική Λίμπιντο, Υλη, Ενέργεια, Υλοενέργεια, Αρχή, Δημιουργός Αρχή, Δρόμος, Ατραπός, Μέθοδος, Μάνα, Υπαρξη, Ιερή Ευφυία… Στην μετάφραση αυτή διατηρώ την κινέζικη λέξη, έτσι ώστε ο αναγνώστης να ασχοληθεί ανεπηρέαστα με τη μελέτη του κειμένου και ίσως διαμορφώσει δική του γνώμη για τη σημασία της.

Τελειώνοντας, προτείνω στον αναγνώστη τα εξής: Αν επιθυμεί να εμβαθύνει στο ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ για να το καταλάβει όσο γίνεται καλύτερα, πρέπει να το πλησιάσει με ειλικρίνεια, σοβαρότητα, επιμονή, υπομονή και καθαρό μυαλό. Ακόμα πρέπει να μην περιοριστεί στο κείμενο, αλλά να φροντίσει, όσο γίνεται, να αποκτήσει προσωπική εμπειρία σχετικά μ’ αυτά που περιγράφονται σ’ αυτό και, πριν από όλα, να ασχοληθεί με τη γνώση του ίδιου του εαυτού του. Ετσι, καθώς θα περνάει ο καιρός και θα επανέρχεται βελτιωμένος στη μελέτη του, θα καταλαβαίνει όλο και καλύτερα το νόημά του.

Η, για να το πω και αλλιώς, είναι πια γνωστό σε όλους σχεδόν πως τα θεάματα, τα βιβλία, οι προφορικές ή γραπτές διδασκαλίες, οι συζητήσεις και οι διανοητικές προσεγγίσεις μπορούν από μόνα τους να προσφέρουν γνώσεις όχι όμως και Τη Γνώση. Αυτή έχει ως προϋπόθεση την προσωπική ενασχόληση και απαραίτητα τη γνώση και ανάπτυξη του εαυτού μας μέσα από την άσκηση και τη ζωή.

Δημήτρης Πατσίλιας
Αθήνα, Ιούνιος 1985 

Αποσπάσματα από το βιβλίο του ΤΑΟ
*
Στην Οικουμένη:
Όλοι μας κάποια στιγμή γνωρίζουμε το ωραίο
φτάνοντας όμως στο ωραίο
να το μπροστά μας και το άσχημο.
Όλοι μας κάποια στιγμή γνωρίζουμε το καλό
φτάνοντας όμως στο καλό
να το μπροστά μας και το κακό.
Ακόμα:
Αισθητό και υπεραισθητό συνυπάρχουν.
Δύσκολο και εύκολο εναλλάσσονται.
Μακρύ και κοντό συγκρίνονται.
Ψηλό και χαμηλό αλληλοστηρίζονται.
Αντίθετοι ήχοι εναρμονίζονται.
Εμπρός και πίσω αλληλοακολουθούνται.
Έτσι και όποιος Γνωρίζει
πραγματοποιεί τα έργα που αναλαμβάνει
χωρίς να εμποδίζει τη δράση
παρεμβαίνοντας με τη σκέψη του.
Γι’αυτό:
Διδάσκει με τη συμπεριφορά του
όχι με τα λόγια.
Ό,τι και να του παρουσιάζεται
δεν το απωθεί.
Δημιουργεί
αλλά δεν προβάλλει κυριότητα.
Δρα
αλλά δεν ζητάει ανταμοιβή.
Με άλλα λόγια:
Πραγματοποιεί τους σκοπούς του
αλλά δεν μένει προσκολλημένος σ’αυτούς.
Γι’αυτό δεν φθείρεται.
*
Ο άνθρωπος στον οποίον οι αρετές
είναι αναπτυγμένες σε υψηλό βαθμό
μοιάζει με το νερό.
Το νερό έχει την ιδιότητα
να ωφελεί όλα όντα
χωρίς να τα ανταγωνίζεται
και έχει καλές σχέσεις ακόμα και με τόπους
που οι άνθρωποι μπορεί να τους αποστρέφονται.
Το ίδιο συμβαίνει
και με όποιον ακολουθεί το ΤΑΟ.

Γι’αυτό:
Η κατοικία του
συμφωνεί με το τοπίο.
Ο εσωτερικός του Κόσμος
είναι δεκτικός σαν άβυσσος.
Η προσφορά του
γίνεται αγάπη.
Η διόρθωσή του
με μέτρο.
Η εργασία του
με σωστή απόδοση.
Η δράση του
τη σωστή στιγμή.

Δηλαδή
όποιος ακολουθεί το ΤΑΟ
δεν χαρακτηρίζεται
από το πνεύμα του ανταγωνισμού.
Με άλλα λόγια
δεν έχει έπαρση.

*
Αν δοχείο παραγεμίζεται
ξεχειλίζει.
Αν σπαθί παρακονίζεται
στομώνει.
Αν πλούτη συσσωρεύονται
δύσκολα φυλάσονται.
Αν τιμές και δόξες επιδιώκονται
συμφορά καραδοκεί.

Επειδή τέτοια είναι
τα αποτελέσματα της υπερβολής
μόλις εκπληρώσεις το σκοπό σου
να αποτραβιέσαι.

Αυτό είναι ο ιδανικός τρόπος ύπαρξης

*
Το να μπορείς:
Να κρατάς σώμα και πνεύμα ενωμένα
χωρίς να χάνεις την επαφή σου με το περιβάλλον.
Να συγκεντρώνεις μέσα σου
τη Ζωική Ενέργεια του Σύμπαντος
και να γίνεσαι ευλύγιστος
ώσπου να φτάσεις την ικανότητα νεογένητου.
Να ξεδιαλύνεις τα μυστικά
που πέφτουν στην αντίληψή σου
χωρίς να λαθεύεις.
Να αγαπάς το λαό και να κυβερνάς τη χώρα
χωρίς να αισθάνονται ενόχληση.
Να κατέχεις καλά τη βαθιά ουσία του ιδανικού
χωρίς να κρατάς παθητική στάση προς τη ζωή.
Να φτάνεις με τη φώτισή σου
στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα
χωρίς να εμποδίζεις τη δράση
παρεμβαίνοντας με τη σκέψη σου.
Να δημιουργείς και να φροντίζεις.
Να δημιουργείς όμως
χωρίς να προβάλλεις κυριότητα.
Να δρας
χωρίς να ζητάς ανταμοιβή.
Να καθοδηγείς
χωρίς να εξουσιάζεις.

Η παράδοση λέει ότι
όλα αυτά είναι βασικές Αρετές.

*
Τριάντα ακτίνες και οι άξονες
φτιάχνουν τους τροχούς του
το αμάξι όμως είναι χρήσιμο
επειδή έχει κενό χώρο.
Πηλός πλάθεται
για να γίνει ένα δοχείο
αυτό όμως είναι χρήσιμο
επειδή έχει κενό χώρο.
Θύρες και παράθυρα
μπαίνουν στα ανοίγματα του σπιτιού
αυτό όμως είναι χρήσιμο
επειδή έχει κενό χώρο.

Δηλαδή:
Το αισθητό
προσαρμόζει τα πράγματα στις ανάγκες μας.
Το υπεραισθητό
τα κάνει χρήσιμα.

*
Επειδή στην Οικουμένη:
Η υποχώρηση φέρνει την προώθηση.
Το άδειασμα, τη συμπλήρωση.
Το πάλιωμα, την ανανέωση.
Όταν ζητάς λίγα, στο τέλος κερδίζεις πολλά.
Όταν ζητάς πολλά, χάνεις και τα λίγα.
Όποιος Γνωρίζει
αποδέχεται ανεπιφύλακτα
την ενότητα των αντιθέτων.

και έτσι:
Δεν αυτοπροβάλλεται
γι’αυτό όμως το προτέρημά του
τον διακρίνουν.
Δεν ισχυρίζεται ότι
κάθε λόγος του είναι και δίκαιος
γι’αυτό όμως το προτέρημά του
τον παινεύουν.
Δεν ισχυρίζεται ότι
κάθε πράξη του είναι και σωστή
γι’αυτό όμως το προτέρημά του
τον εκτιμούν.
Δεν έχει έπαρση
γι’αυτό όμως το προτέρημά του
τον διαλέγουν για αρχηγό.
Δηλαδή φαίνεται ότι
επειδή δεν κατέχεται
από το πνεύμα του ανταγωνισμού
τίποτε στην Οικουμένη
δεν μπορεί να τον ανταγωνιστεί.

«Η ταπεινοφροσύνη φέρνει την καταξίωση»




 

Αρέσει σε %d bloggers: